ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ବିଂଦୁସାରସ୍ତତୋଽଭଵତ୍
ସେ ଷାଠି ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ; ତାପରେ ବିନ୍ଦୁସାରଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ କାନ୍ଯକୁବ୍ଜୋ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ଏହି ସମୟରେ କାନ୍ୟକୁବ୍ଜର ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସିଲେ।
ଵେଦମଂତ୍ରପ୍ରଭାଵାଚ୍ଚ ଜାତାଶ୍ଚତ୍ଵାରି କ୍ଷତ୍ରିଯାଃ
ବେଦ ମନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ଚାରି ଜଣ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତ୍ରିଵେଦୀ ଚ ତଥା ଶୁକ୍ଲୋଥର୍ଵା ସ ପରିହାରକଃ
ତ୍ରିବେଦୀ, ଶୁକ୍ଳ ଓ ଅଥର୍ବା ଏମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
ଅଶୋକଂ ସ୍ଵଵଶଂ ଚକୁସ୍ସର୍ଵେ ବୌଦ୍ଧା ଵିନାଶିତାଃ
ଅଶୋକ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ରାଜ୍ୟ ନେଲେ; ସମସ୍ତ ବୌଦ୍ଧ ନଶ୍ଟ ହେଲେ।
ଅଵନ୍ତେ ପ୍ରମରୋ ଭୂପଶ୍ଚତୁର୍ଯୋଜନଵିସ୍ତୃତାମ୍
ଅବନ୍ତୀରେ ରାଜା ପ୍ରମର ଚାରି ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଦେଶରେ ଶାସନ କଲେ।
କଲିଂଜରପୁରଂ ରମ୍ଯମକ୍ରୋଶାଯତନଂ ସ୍ମୃତମ୍
କଳିଞ୍ଜରପୁର ରମ୍ୟ ନଗରଟିକୁ କ୍ଲେଶର ସ୍ଥାନ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଅଧ୍ଯାସ୍ଯ ବୌଦ୍ଧହଂତା ସ ସୁଖିତୋଭଵଦୂର୍ଜିତଃ
ସେଠାକୁ ଅଧିକାର କରି, ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମ ନାଶକ ଶୁଭ ଓ ପ୍ରଭଳ ହେଲେ।
ଅଜମେରପୁରଂ ରମ୍ଯଂ ଵିଧିଶୋଭାସମନ୍ଵିତମ୍
ଅଜମେରପୁର ନାମକ ସୁନ୍ଦର ସହରଟି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ଶୋଭାରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା।
ଶୁକ୍ଲୋ ନାମ ମହୀପାଲୋ ଗତ ଆନର୍ତଽମଂଡଲେ
ଶୁକ୍ଳ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଆନର୍ତ୍ତ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଗଲେ।
ତେଷାମଗ୍ନ୍ଯୁଦ୍ଭଵାନାଂ ଚ ଯେ ଭୂପା ରାଜ୍ଯସତ୍କୃତାଃ
ଅଗ୍ନିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ରାଜାଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେଇ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା।
ଗଚ୍ଛଧ୍ଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସର୍ଵେ ଯୋଗନିଦ୍ରାଵଶୋ ହ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯୋଗନିଦ୍ରାରେ ଅଛି, ସେଥିପାଇଁ ସମସ୍ତେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯିବେ।
ପୂର୍ଣେ ଦ୍ଵେ ଚ ସହସ୍ରାନ୍ତେ ସୂତୋ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ଦୁଇ ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ସୂତ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ପ୍ରମରୋ ନାମ ଭୂପାଲଃ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ଚ ଷଟ୍ସମାଃ
ପ୍ରମର ନାମକ ଏକ ରାଜା ଛଅ ବର୍ଷ ଧରି ରାଜ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ଦେଵାପିସ୍ତନଯସ୍ତସ୍ଯ ପିତୁ ସ୍ତୁଲ୍ଯଂ କୃତଂ ପଦମ୍
ତାଙ୍କର ଦେବାପିର ସନ୍ତାନ ପିତାଙ୍କ ସମାନ ପଦବୀ ଅର୍ଜନ କଲେ।
ତସ୍ମାଦ୍ଗଂଧର୍ଵସେନଶ୍ଚ ପଂଚାଶଦବ୍ଦଭୂପଦମ୍ 3.1.7.
ସେଠାରୁ ଗନ୍ଧର୍ବସେନ ପଞ୍ଚାଶି ବର୍ଷ ରାଜା ହେଲେ।
ଶଂଖେନ ତତ୍ପଦଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ରାଜ୍ଯଂ ତ୍ରିଂଶତ୍ସମାଃ କୃତମ୍
ଶଂଖ ଏହି ପଦବୀ ଅର୍ଜନ କରି ତିରିଶି ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ।
ଗଂଧର୍ଵସେନଂ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ପୁତ୍ରରତ୍ନମଜୀଜନତ୍
ଗନ୍ଧର୍ବସେନଙ୍କୁ ପାଇଁ ସେ ଏକ ଅମୂଲ୍ୟ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ପେତୁର୍ଦୁଂଦୁଭଯୋ ନେଦୁର୍ଵାଂତି ଵାତାଃ ସୁଖପ୍ରଦାଃ
ଡ଼଼ମ୍ବ ଓ ଶଂଖ ନାଦିଲା, ମଧୁର ପବନ ବହିଲା ଓ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲା।
ଵିଂଶଦ୍ଭିଃ କର୍ମଯୋଗଂ ଚ ସମାରାଧ୍ଯ ଶିଵୋଽଭଵତ୍
ବିଶଟି କାର୍ଯ୍ୟ କରି କର୍ମଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସେ ଶିବଙ୍କ କୃପା ପାଇଲେ।
ଶକାନାଂ ଚ ଵିନାଶାର୍ଥମାର୍ଯଧର୍ମଵିଵୃଦ୍ଧଯେ
ଶକମାନଙ୍କ ନାଶ ଓ ଆର୍ୟ ଧର୍ମର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ।
ଵିକ୍ରମାଦିତ୍ଯନାମାନଂ ପିତା କୃତ୍ଵା ମୁମୋଦ ହ
ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ ନାମକ ପୁଅ ହେବା ପରେ, ତାଙ୍କର ବାପା ଖୁସି ହେଲେ।
ପଞ୍ଚଵର୍ଷେ ଵଯଃପ୍ରାପ୍ତେ ତପସୋଽର୍ଥେ ଵନଂ ଗତଃ
ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ବୟସ ହେବା ପରେ, ସେ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ।
ପଶ୍ଚାଦମ୍ବାଵତୀଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ପୁରୀଂ ଯାତଃ ଶ୍ରିଯାନ୍ଵିତଃ
ପରେ ସେ ଶ୍ରୀସମୃଦ୍ଧି ଥିବା ଦିବ୍ୟ ଅମ୍ବାବତୀ ସହରକୁ ଗଲେ।
ଶିଵେନ ପ୍ରେଷିତଂ ତସ୍ମୈ ସୋପି ତତ୍ପଦମଗ୍ରହୀତ୍
ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା ସେଇ ଅବସ୍ଥାକୁ ସେ ମଧ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ଏକଦା ସ ନୃପୋ ଵୀରୋ ମହାକାଲେଶଶ୍ଵରସ୍ଥଲମ୍ 3.1.7.
ଏକଥର ସେ ଶୂରବୀର ରାଜା ମହାକାଳେଶ୍ୱରଙ୍କ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ।
ସଭା ଧର୍ମମଯୀ ତତ୍ର ନିର୍ମିତା ଵ୍ଯୂହଵିସ୍ତରା
ସେଠାରେ ଏକ ବଡ଼ ଦରବାର ଘର ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମର ଆଧିକ୍ୟ ଥିଲା ଏବଂ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଥିଲା।
ନାନାଦ୍ରୁମଲତାକୀର୍ଣା ପୁଷ୍ପଵଲ୍ଲୀଭିରନ୍ଵିତା
ସେ ଦରବାର ଘର ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଗଛ ଓ ଲତାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା, ଏବଂ ଫୁଲ ଲତାମାଳା ଦ୍ୱାରା ଅତି ଆକର୍ଷକ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ଆହୂଯ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ମୁଖ୍ଯାନ୍ଵେଦଵେଦାଂଗପାରଗାନ୍
ଏଠାରେ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ ମୁଖ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଡାକାଯାଇଥିଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ତତ୍ର ଵୈତାଲୋ ନାମ ଦେଵତା
ଏହି ସମୟରେ ସେଠାରେ ବୈତାଳ ନାମକ ଏକ ଦେବତା ପ୍ରକଟ ହେଲେ।