କା ତ୍ଵଂ କସ୍ଯ ସୁତା ରମ୍ଯା ସଂଗ୍ରାମେ ମାମୁପସ୍ଥିତା
ତୁମେ କିଏ? କାହାର ଝିଅ? ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ପାଖକୁ କାହିଁକି ଆସିଛ?
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଦା ଵେଲା ଜଲଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଶୁଚାନ୍ଵିତା
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପବିତ୍ର ହୃଦୟ ବେଳା ପାଣି ଦେଇଲେ।
ଵେଲା ନାମ ମହୀଭର୍ତୁଃ ସୁତାହଂ ତ୍ଵାମୁପସ୍ଥିତା ଜୀଵନଂ କୁରୁ ରାଜେଂଦ୍ର ଭୁଂକ୍ଷ୍ଵ ଭୋଗାନ୍ମଯା ସହ
ମୁଁ ବେଳା, ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ। ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି। ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବଞ୍ଚିଥିବା ବେଳେ ମୋ ସହ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ସ ତୁ ତାମାହ କଲିକାଲେ ସମାଗତେ
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ସେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'କଳିଯୁଗ ଆସିଲେ...'
ହରିନାଗରମାରୁହ୍ଯ ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଶୁଭାନନେ
ହେ ଶୁଭମୁଖୀ, ତୁମେ ମୋ ସହ ହରିନଗରକୁ ଚଢ଼ିବା।
ଇତ୍ପୁକ୍ତ୍ଵା ତୌ ସମାରୁହ୍ଯ ପୂର୍ଵେ ଚ କପିଲାନ୍ତିକମ୍ 3.3.31.
ଏପରି କହି, ସେମାନେ ଦୁଇଁଜଣେ ଏକାଠି ଚଢ଼ି, ପୂର୍ବେ କପିଳା ଅଞ୍ଚଳକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ସୁତାର୍ଥାନି ସ୍ନାତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ .ଜଗ୍ମତୁଃ
ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବରେ ସ୍ନାନ କରି, ଦାନ ଦେଇ, ସେମାନେ ଚାଲିଗଲେ।
ଉତ୍ତରେ ବଦରୀସ୍ଥାନେ ସ୍ନାତ୍ଵା ତୀର୍ଥାନି ଜଗ୍ମତୁଃ
ଉତ୍ତର ଦିଗର ବଦରୀ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେମାନେ ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ।
ଵେଲାମୁଵାଚ ଵଚନଂ ଭାଦ୍ରଶୁକ୍ଲାଷ୍ଟମୀଦିନେ
ଭାଦ୍ର ପକ୍ଷର ଶୁକ୍ଳା ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନେ ବେଳା କିଛି କଥା କହିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ସା ପ୍ରାହ ସ୍ଵାମିନ୍ମଦ୍ଵଚନଂ କୁରୁ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ କହିଲେ, 'ସ୍ୱାମୀ, ମୋ କଥା ମାନ।'
ସ୍ଥିତ୍ଵା ତତ୍ର ସମସ୍ଵାନ୍ତୋ ଭଜ ତ୍ଵଂ ସର୍ଵମଂଗଲାମ୍
ସେଠାରେ ଶାନ୍ତ ମନେ ରୁହ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳକୁ ପୂଜା କର।
ତାରକଂ ଚ ତଥା ହତ୍ଵା ତ୍ଵତ୍ସମୀପଂ ଵ୍ରଜାମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ତାରକକୁ ହତ୍ୟା କରି, ପୁଣି ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବି।
ଵେଲା ନାମ ଶୁଭା ନାରୀ ହରିନାଗରସଂସ୍ଥିତା
ବେଳା ନାମକ ଶୁଭ ନାରୀ, ହରିନଗରରେ ବସୁଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ପ୍ରାପ୍ତାଃ କୃଷ୍ଣାଂଶାଦ୍ଯା ମହାବଲାଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ବଳଶାଳୀମାନେ ଆସିଲେ।
ମହୀପତିଂ ପ୍ରିଯଂ ମତ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ନୃପ ଦୁଷ୍ପ୍ରିଯମ୍
ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଭାବି, କିନ୍ତୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶକୁ ଅପ୍ରିୟ ଭାବିଲେ, ହେ ନୃପ।
ମହୀରାଜସୁତୈର୍ଧୂର୍ତୈସ୍ତାରକାଦ୍ଯୈର୍ମହାବଲୈଃ
ମହୀରାଜାଙ୍କ ଝିଅମାନେ ଓ ଧୂର୍ତ୍ତ ତାରକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବଳଶାଳୀମାନେ ସହିତ।
ସ୍ଵାମିନଂ ପ୍ରତି ଚାଗମ୍ଯ ତେ ଜଗ୍ମୁଶ୍ଛଦ୍ମନା ପ୍ରିଯମ୍ ତସ୍ମାଦ୍ଯୂଯଂ ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଗଂତୁମର୍ହଥ ତଂ ପ୍ରତି
ସେମାନେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ଚତୁରତାରେ ପ୍ରିୟ କଥା କହିଲେ। ଏହିକାରଣରୁ ତୁମେ ମୋ ସହିତ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବାକୁ ଉଚିତ।
ଇତି ଘୋରତମଂ ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସର୍ଵେ ଶୁଚାନ୍ଵିତାଃ
ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତେ ଦୁଃଖରେ ଭରିଗଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵୋଚ୍ଚୈଶ୍ଚ ରୁରୁଦୁଃ କୃଷ୍ଣାଂଶାଦ୍ଯା ମହାବଲାଃ
ଏପରି କହି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବଂଶର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦିଲେ।
କ୍ରୋଧଯୁକ୍ତା ତଦା ଵେଲା ଲିଖିତ୍ଵା ପତ୍ରମୁଲ୍ବଣମ୍
ସେହି ସମୟରେ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେମାନେ ଏକ କଠୋର ପତ୍ର ଲେଖିଲେ।
ତତ୍ପତ୍ରଂ ଚ ମହୀରାଜୋ ଵାଚଯିତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ
ମହୀରାଜା ସେହି ପତ୍ରଟିକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପଢ଼ାଇଲେ।
ଚିନ୍ତାକଲେଵରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସୁଖନିଦ୍ରାଂ ଵ୍ଯନାଶଯତ୍ 3.3.32.
ତାପରେ ସେ ଚିନ୍ତାରେ ଡୁବିଗଲେ ଏବଂ ସୁଖର ନିଦ୍ରା ହରାଇଦେଲେ।
ଚତୁର୍ଵିଂଶତିଲକ୍ଷୈଶ୍ଚ ଶୂରୈର୍ଭୂପସମନ୍ଵିତୈଃ
ଚବିଶି ଲକ୍ଷ ସୂର୍ଯ୍ୟବନ୍ଶୀ ବୀର ଏବଂ ରାଜାମାନେ ସହିତ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ତଥା ପରିମଲୋ ଭୂପୋ ଲକ୍ଷଷୋଡଶସୈନ୍ଯପଃ
ସେପରି, ପରିମଳ ନାମକ ରାଜା ଷୋଳ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଆସିଲେ।
ସ୍ଯମନ୍ତପଂଚକେ ତୀର୍ଥେ ଶିବିରାଣି ଚକାର ହ
ସେମାନେ ସ୍ୟାମନ୍ତପଞ୍ଚକ ତୀର୍ଥରେ ଶିବିର ଗଢ଼ିଲେ।
ଗଂଗାକୂଲେ ଚ ତେ ସର୍ଵେ କୌରଵାଂଶା ମହାବଲାଃ
ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କୌରବ ବଂଶର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକମାନେ ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
କୃତ୍ଵା ତେ କାର୍ତିକୀସ୍ନାନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦାନାନ୍ଯନେକଶଃ
ସେମାନେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ସ୍ନାନ କରି, ବହୁ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ।
ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନୀଯଭୂପାଲୋ ଲହରସ୍ତତ୍ର ଚାଗତଃ ପୂର୍ଵଜନ୍ମନି ଯନ୍ନାମ ତନ୍ନାମ୍ନା ପ୍ରଶ୍ରିତା ଇହ
ସେଠାକୁ ବିଷ୍ୱକ୍ଷେଣୀୟ ଭୂପତି ଲହର ଆସିଥିଲେ, ଯିଏ ପୂର୍ବଜନ୍ମର ନାମରେ ଏଠି ସମ୍ମାନିତ ହେଉଥିଲେ।
ଦୁସ୍ସହୋ ଦୁଶ୍ଶଲଶ୍ଚୈଵ ଜଲସଂଧଃ ସମଃ ସହଃ
ଦୁଷ୍ସହ, ଦୁଷ୍ଶଳା, ଜଳସନ୍ଧ, ସମହ ଏବଂ ସହା, ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଦୁର୍ମର୍ଷଣଶ୍ଚ ଦୁଷ୍କର୍ଣଃ ସୋମକୀର୍ତିରନୂଦରଃ
ଦୁର୍ମର୍ଷଣ, ଦୁଷ୍କର୍ଣ୍ଣ, ସୋମକୀର୍ତ୍ତି ଏବଂ ଅନୁଦର ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।