ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହୀରାଜୋ ବ୍ରହ୍ମାନଂଦାଯ ହର୍ଷିତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ମହୀରାଜା ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଖୁସି ହେଲେ।
ସାଯଂକାଲେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ମାଘଶୁକ୍ଲାଷ୍ଟମୀଦିନେ
ସାଂଜ ବେଳେ, ମାଘ ଶୁକ୍ଳାଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ଏହା ଘଟିଲା।
ଛଦ୍ମନା ଚ ତ୍ରିଶୂଲଂ ଚ ବଲାତ୍କୃତ୍ଵା ରିପୂଦରେ
ଚାଳାକି ଓ ଜୋରଦରିରେ ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପେଟରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଘୁସାଇଦେଲେ।
ତାରକୋ ହୃଦି ତଂ ବାଣୈଃ ସୂର୍ଯଵର୍ମା ଚ ତୋମରୈଃ ଧୁଂଧୁକାରଶ୍ଚ ଭଲ୍ଲେନ ଜଘାନ ରିପୁମୂର୍ଦ୍ଧନି
ତାରକ ତୀରରେ ହୃଦୟରେ ଘାତ କଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ମା ତୋମାରରେ ଘାତ କଲେ, ଧୁନ୍ଧୁକାର ଭଲ୍ଲ ତୀରରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଘାତ କଲେ।
ମୂର୍ଛିତଃ ପତିତୋ ଭୂମୌ ବହ୍ମାନଂଦୋ ମହାବଲଃ
ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଅଚେତନ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଭୀମସ୍ଯ ଚ ଶିରଃ କାଯାଦ୍ଵର୍ଦ୍ଧନସ୍ଯ ତଥୈଵ ଚ 3.3.31.
ଭୀମ ଓ ବର୍ଦ୍ଧନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଦେହରୁ ଅଲଗା ହେଇଗଲା।
ତାରକୋ ଧୁଂଧୁକାରଶ୍ଚ ଚାମୁ ଣ୍ଡଶ୍ଚ ତଥୈଵ ଚ
ତାରକ, ଧୁନ୍ଧୁକାର ଓ ଚାମୁଣ୍ଡା ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ହେଲେ।
ହତେଷୁ ତେଷୁ ପୁତ୍ରେଷୁ ମହୀରାଜୋ ଭଯାତୁରଃ
ସେହି ପୁଅମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା ପରେ, ମହୀରାଜା ଭୟରେ ଅତି ଅଶାନ୍ତ ହେଇପଡ଼ିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଦା ଵେଲା ଦୋଲାମାରୁହ୍ଯ ସତ୍ଵରମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ସମୟରେ ବେଳା ତୁରନ୍ତ ଝୁଲାରେ ଚଢ଼ିଲେ।
କନିଷ୍ଠାମୃତଭାଵେନ ଵେଲାଯା ବଲଵାଂସ୍ତଦା
ଯୁବତୀ ବେଳାଙ୍କର ଅମୃତ ଭଳି ତାଜା ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେ ସମୟରେ ବେଶି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
କା ତ୍ଵଂ କସ୍ଯ ସୁତା ରମ୍ଯା ସଂଗ୍ରାମେ ମାମୁପସ୍ଥିତା
ତୁମେ କିଏ? କାହାର ଝିଅ? ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋ ପାଖକୁ କାହିଁକି ଆସିଛ?
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଦା ଵେଲା ଜଲଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଶୁଚାନ୍ଵିତା
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପବିତ୍ର ହୃଦୟ ବେଳା ପାଣି ଦେଇଲେ।
ଵେଲା ନାମ ମହୀଭର୍ତୁଃ ସୁତାହଂ ତ୍ଵାମୁପସ୍ଥିତା ଜୀଵନଂ କୁରୁ ରାଜେଂଦ୍ର ଭୁଂକ୍ଷ୍ଵ ଭୋଗାନ୍ମଯା ସହ
ମୁଁ ବେଳା, ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ। ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି। ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବଞ୍ଚିଥିବା ବେଳେ ମୋ ସହ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ସ ତୁ ତାମାହ କଲିକାଲେ ସମାଗତେ
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ସେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'କଳିଯୁଗ ଆସିଲେ...'
ହରିନାଗରମାରୁହ୍ଯ ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଶୁଭାନନେ
ହେ ଶୁଭମୁଖୀ, ତୁମେ ମୋ ସହ ହରିନଗରକୁ ଚଢ଼ିବା।
ଇତ୍ପୁକ୍ତ୍ଵା ତୌ ସମାରୁହ୍ଯ ପୂର୍ଵେ ଚ କପିଲାନ୍ତିକମ୍ 3.3.31.
ଏପରି କହି, ସେମାନେ ଦୁଇଁଜଣେ ଏକାଠି ଚଢ଼ି, ପୂର୍ବେ କପିଳା ଅଞ୍ଚଳକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍ସୁତାର୍ଥାନି ସ୍ନାତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ .ଜଗ୍ମତୁଃ
ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବରେ ସ୍ନାନ କରି, ଦାନ ଦେଇ, ସେମାନେ ଚାଲିଗଲେ।
ଉତ୍ତରେ ବଦରୀସ୍ଥାନେ ସ୍ନାତ୍ଵା ତୀର୍ଥାନି ଜଗ୍ମତୁଃ
ଉତ୍ତର ଦିଗର ବଦରୀ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେମାନେ ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ।
ଵେଲାମୁଵାଚ ଵଚନଂ ଭାଦ୍ରଶୁକ୍ଲାଷ୍ଟମୀଦିନେ
ଭାଦ୍ର ପକ୍ଷର ଶୁକ୍ଳା ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନେ ବେଳା କିଛି କଥା କହିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ସା ପ୍ରାହ ସ୍ଵାମିନ୍ମଦ୍ଵଚନଂ କୁରୁ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ କହିଲେ, 'ସ୍ୱାମୀ, ମୋ କଥା ମାନ।'
ସ୍ଥିତ୍ଵା ତତ୍ର ସମସ୍ଵାନ୍ତୋ ଭଜ ତ୍ଵଂ ସର୍ଵମଂଗଲାମ୍
ସେଠାରେ ଶାନ୍ତ ମନେ ରୁହ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳକୁ ପୂଜା କର।
ତାରକଂ ଚ ତଥା ହତ୍ଵା ତ୍ଵତ୍ସମୀପଂ ଵ୍ରଜାମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ତାରକକୁ ହତ୍ୟା କରି, ପୁଣି ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବି।
ଵେଲା ନାମ ଶୁଭା ନାରୀ ହରିନାଗରସଂସ୍ଥିତା
ବେଳା ନାମକ ଶୁଭ ନାରୀ, ହରିନଗରରେ ବସୁଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ପ୍ରାପ୍ତାଃ କୃଷ୍ଣାଂଶାଦ୍ଯା ମହାବଲାଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ବଳଶାଳୀମାନେ ଆସିଲେ।
ମହୀପତିଂ ପ୍ରିଯଂ ମତ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ନୃପ ଦୁଷ୍ପ୍ରିଯମ୍
ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଭାବି, କିନ୍ତୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶକୁ ଅପ୍ରିୟ ଭାବିଲେ, ହେ ନୃପ।
ମହୀରାଜସୁତୈର୍ଧୂର୍ତୈସ୍ତାରକାଦ୍ଯୈର୍ମହାବଲୈଃ
ମହୀରାଜାଙ୍କ ଝିଅମାନେ ଓ ଧୂର୍ତ୍ତ ତାରକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବଳଶାଳୀମାନେ ସହିତ।
ସ୍ଵାମିନଂ ପ୍ରତି ଚାଗମ୍ଯ ତେ ଜଗ୍ମୁଶ୍ଛଦ୍ମନା ପ୍ରିଯମ୍ ତସ୍ମାଦ୍ଯୂଯଂ ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଗଂତୁମର୍ହଥ ତଂ ପ୍ରତି
ସେମାନେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ଚତୁରତାରେ ପ୍ରିୟ କଥା କହିଲେ। ଏହିକାରଣରୁ ତୁମେ ମୋ ସହିତ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବାକୁ ଉଚିତ।
ଇତି ଘୋରତମଂ ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସର୍ଵେ ଶୁଚାନ୍ଵିତାଃ
ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତେ ଦୁଃଖରେ ଭରିଗଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵୋଚ୍ଚୈଶ୍ଚ ରୁରୁଦୁଃ କୃଷ୍ଣାଂଶାଦ୍ଯା ମହାବଲାଃ
ଏପରି କହି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବଂଶର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକମାନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦିଲେ।
କ୍ରୋଧଯୁକ୍ତା ତଦା ଵେଲା ଲିଖିତ୍ଵା ପତ୍ରମୁଲ୍ବଣମ୍
ସେହି ସମୟରେ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେମାନେ ଏକ କଠୋର ପତ୍ର ଲେଖିଲେ।