ନଵୋଢାଂ ତୁ ତଦା ପତ୍ନୀଂ ସୂର୍ଯଵର୍ମା ଗୃହୀତଵାନ୍
ସେ ସମୟରେ ସୂର୍ୟବର୍ମା ଏକ ନୂତନ ବିବାହିତାକୁ ପତ୍ନୀ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
କର୍ବୁରୋନାମ ମାଯାଵୀ ଵିଭୀଷଣସୁତୋ ବଲୀ
କର୍ବୁର ନାମକ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାୟାବୀ, ବିଭୀଷଣଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ।
ମଦ୍ରକେଶସ୍ଯ ତନଯାଂ ଦିଵ୍ଯଶୋଭାସମନ୍ଵି ତାମ୍
ସେ ଦିବ୍ୟ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ଭରପୂର ମଦ୍ରକେଶଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ମହୀରାଜସ୍ତଦା ଦୁଃଖୀ ଵିଲଲାପ ଭୃଶଂ ମୁହୁଃ
ତାପରେ ମହୀରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ପୁନିପୁନି କାନ୍ଦିଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ପ୍ରେଷଯାମାସ ସ ଗତ୍ଵା ସମଵର୍ଣଯତ୍
ସେ କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ, ଯିଏ ଯାଇ ସମସ୍ତ କଥା ଜଣାଇଲେ।
ସହ୍ଯାଦ୍ରିଗିରିମାଗମ୍ଯ କୃଷ୍ଣାଂ ଶଃ କର୍ବୁରଂ ପ୍ରତି
ସହ୍ୟାଦ୍ରି ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚି, କୃଷ୍ଣାଂଶ କର୍ବୁରଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ଵିଭୀଷଣୋ ଭକ୍ତରାଜସ୍ତସ୍ଯ ତ୍ଵଂ ଦଯିତଃ ସୁତଃ ରାଵଣେନ ପୁରା ସୀତା ସଂହୃତା ଵିଦିତଂ ତଵ ।। 3.3.31.
ବିଭୀଷଣ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା, କହିଲେ: ତୁମେ ମୋର ପ୍ରିୟ ପୁଅ; ପୂର୍ବରୁ ରାବଣ ସୀତାଙ୍କୁ ହରଣ କରିଥିଲେ, ଏହି କଥା ତୁମେ ଜାଣ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ହୋଵାଚ ପୁରେଯଂ ଦଯିତା ପ୍ରିଯା
ଏହି କଥା ଶୁଣି ସେ କହିଲେ: ଏହି ପ୍ରିୟା ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ ବହୁତ ଭଲପାଏ।
ଅତୋଽହଂ ତଦ୍ଵିଯୋଗେନ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଲଂକାଂ ମହାପୁରୀମ୍ ନ ଜହାର ପ୍ରିଯାଂ ରମ୍ଯାଂ ତତ୍ରୋଷିତ୍ଵା ଦିନଂ ବହୁ
ଏହିପରି ଦୂରେଇ ହେବାରୁ, ମୁଁ ଲଙ୍କା ନଗର ଛାଡ଼ିଦେଲି; ମୋର ପ୍ରିୟା ରମଣୀକୁ ନେଇନଥିଲି, କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ବହୁଦିନ ରହିଥିଲି।
ଅଦ୍ଯ ମେ ଵଶଗା ସାଭୂନ୍ନାମ୍ନା କାଂତିମତୀ ଶୁଭା
ଆଜି ସେ ଶୁଭ ନାମ କାନ୍ତିମତୀ ମୋର ଅଧୀନରେ ଆସିଛନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ କୃଷ୍ଣାଂଶଃ ଖଡ୍ଗଯୁଦ୍ଧମଚୀକରତ୍ ତଦା ଚ ଦେହଲୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମହୀରାଜାନ୍ତମାଯଯୌ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣାଂଶ ତଳୱାର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ପରେ ଦେହଳିକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ମହୀରାଜାଙ୍କଠାରେ ଗଲେ।
କୋଟିସ୍ଵର୍ଣଂ ଦଦୌ ରାଜା କୃଷ୍ଣାଂଶାଯ ମହାତ୍ମନେ
ମହୀରାଜା ମହାତ୍ମା କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କୁ ଦଶ ଲକ୍ଷ ସୁନା ଦେଇଲେ।
ଵସୂନାରାଧାଯାମାସ ପଂଚଵର୍ଷାନ୍ତରେ ମୁଦା
ସେ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ଧରି ଆନନ୍ଦରେ ବସୁମାନୋଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଵରଦାନାଚ୍ଚ ସଞ୍ଜାତା ଦଶ ପୁତ୍ରା ମହୀପତେଃ ୧୩୭ ତଦ୍ଵିଵାହାର୍ଥମାହୂଯ ମହୀରାଜଂ ମହାବଲମ୍
ବରଦାନରେ ରାଜାଙ୍କୁ ଦଶଜଣ ପୁଅ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ ସେ ଭୂମିର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ମହୀରାଜସୁତୋ ଭୀମଃ ପତ୍ନୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମନୋରମାମ୍
ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ ଭୀମ ଏକ ମନୋହରା ସ୍ତ୍ରୀକୁ ବିବାହ କଲେ।
ତଦା ପୈଶାଚଦେଶସ୍ଥଃ ସହୋଦଶ୍ଚ ମହୀପତିଃ 3.3.31.
ସେ ସମୟରେ ରାଜା ସହ ସହୋଦ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ପିଶାଚ ଦେଶରେ ରହୁଥିଲେ।
ବଲିଦୈତ୍ଯାଜ୍ଞଯା ପ୍ରାପ୍ତଃ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରଂ ଶୁଭସ୍ଥଲମ୍
ବଳି ଦେଇତ୍ୟଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସେ ଶୁଭ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ପତ୍ରମାଲିଖ୍ଯ ବଲଵାନ୍ମହୀରାଜାଯ ଧର୍ମିଣେ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଧର୍ମିକ ରାଜା ଏକ ପତ୍ର ଲେଖି ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
ଭଵାନ୍ମ୍ଲେଚ୍ଛପତୀ ରାଜା ଵିଦ୍ଯୁନ୍ମାଲାର୍ଥମୁଦ୍ଯତଃ
ତୁମେ ମ୍ଲେଚ୍ଛମାନୋଙ୍କ ରାଜା ହେଉଛ, ବିଦ୍ୟୁନ୍ମାଳା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ତ୍ରିଲକ୍ଷୈଶ୍ଚ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରମୁପାଗତଃ
ଏହିପରି କହି ସେ ତିନି ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆସିଲେ।
ନିଶୀଥେ ସମନୁପ୍ରାପ୍ତେ ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ମାସି ତମୋମଯେ
ଯେତେବେଳେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଅନ୍ଧକାର ରାତିରେ ମଧ୍ୟରାତ୍ରି ଆସିଗଲା,
ନୃପସୈନ୍ଯଂ ଜଘାନାଶୁ ଭକ୍ଷଯିତ୍ଵା ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ରାଜାଙ୍କ ସେନାକୁ ତୁରନ୍ତ ମାରିଦେଲେ, ବାରମ୍ବାର ଖାଇ ଶେଷ କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵାଃ କୃଷ୍ଣାଂଶାଦ୍ଯା ମହାବଲାଃ
ଏହି ସମୟରେ କୃଷ୍ଣାଂଶ ଓ ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାମାନେ—
ହତ୍ଵା ଦୈତ୍ଯସହସ୍ରାଣି ବଲିଦୈତ୍ଯମୁପାଯଯୁଃ ସ୍ଵଖଡ୍ଗୈସ୍ତର୍ପଯାମାସ ଦୈତ୍ଯରାଜଂ ମହାବଲମ୍
ହଜାର ଦେଇତ୍ୟଙ୍କୁ ମାରି, ସେମାନେ ବଳି ଦେଇତ୍ୟରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ ଓ ନିଜ ତଳୱାରରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେଇତ୍ୟରାଜାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ।
ତଦା ପ୍ରସନ୍ନୋ ବଲଵାନ୍ଦୈତ୍ଯରାଜୋ ବଲିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ତେବେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେଇତ୍ୟରାଜା ବଳି ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ଆର୍ଯଦେଶଂ ଚ ତେ ଦୈତ୍ଯା ନାଗଚ୍ଛନ୍ତୁ ତ୍ଵଯା ସହ 3.3.31.
ଏହି ଦେଇତ୍ୟମାନେ ତୁମ ସହିତ ଆର୍ୟଦେଶକୁ ଯାଉନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ଘୋରଂ ଵିପ୍ରିଯଂ ଚ ବଲିଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏହି ଭୟଙ୍କର ଓ ଅପ୍ରିୟ କଥା ଶୁଣି ବଳି ସ୍ୱୟଂ—
ତଦା ପ୍ରସନ୍ନଃ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ଵଚନଂ ପ୍ରାହ ନିର୍ଭଯଃ ତତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଭୂମିମାଗତ୍ଯ ଯଥାଯୋଗ୍ଯଂ କୁରୁଷ୍ଵ ଭୋଃ
ତେବେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ କୃଷ୍ଣାଂଶ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ କହିଲେ, 'ପରେ ଭୂମିକୁ ଆସି ଯଥାଯୋଗ୍ୟ କାମ କର।'
ଇତି ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସହୋଦୋ ନୀଲସଂଯୁତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ସହୋଦ ନୀଳଙ୍କ ସହ—
ଭୂମିରାଜଃ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା କୋଟିସ୍ଵର୍ଣଂ ଦଦୌ ତଦା
ତେବେ ଭୂମିର ରାଜା ପ୍ରସନ୍ନ ହୃଦୟରେ କୋଟି ସୁନା ଦେଲେ।