ସ ଭୂପୋ ଭୂମିରାଜଂ ଚ ସମାହୂଯ ଵଚୋଽବ୍ରଵୀତ୍
ସେ ରାଜା ଭୂମିର ଅଧିପତିଙ୍କୁ ଡାକି, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଗଂଧର୍ଵସ୍ସୁକଲୋ ନାମ ମତ୍କନ୍ଯାଂ ଚ ଶୁଭାନନାମ୍
ସୁକଳ ନାମକ ଏକ ଗନ୍ଧର୍ବ ଥିଲେ, ମୋ ଝିଅର ନାମ ଥିଲା ଶୁଭାନନା।
ପୂର୍ଣିମାଯାଂ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ତଃ ସ ଵୈ ଚିତ୍ରରଥପ୍ରିଯଃ ଵଧଂ କୁରୁ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେହଲୀଂ ଗଂତୁମର୍ହସି
ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ, ସେ ଚିତ୍ରରଥଙ୍କୁ ବହୁତ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା ସୁକଳ ଆସିଥିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ମାର, ଏବଂ ଦେହଳିକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହୀରାଜୋ ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯସମନ୍ଵିତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଭୂମିର ରାଜା ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ଵୈଶାଖ୍ଯାଂ ସୁଖଜାତାଯାଂ ସୁକଲୋନାମ ଵୀର୍ଯଵାନ୍
ବୈଶାଖ ମାସରେ, ସୁଖଦ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା, ସୁକଳ ନାମକ ବୀର ଥିଲେ।
ନଗରାଚ୍ଚ ବହିର୍ଜାତା ଯେ ଶୂରା ମଦଵିହ୍ଵଲାଃ
ନଗରର ବାହାରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା, ଅହଂକାରରେ ମତ୍ତ, ସେମାନେ ସବୁ ଶୂରବୀର ଥିଲେ।
ଭଯଭୀତୋ ମହୀରାଜୋ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ସର୍ଵମଯୀଂ ଶିଵାମ୍
ଭୂମିର ରାଜା ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଶିବାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶାଦୀନ୍ବୋଧଯିତ୍ଵା ତୈଶ୍ଚ ସାର୍ଧଂ ସମାଗମତ୍ 3.3.31.
କୃଷ୍ଣ ବଂଶର ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରୁତ କରି, ସେମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଲେ।
ବଲଖାନିଶ୍ଚ ବଲଵାଞ୍ଛତଗଂଧର୍ଵମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା, ସେନା ସହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ବହୁଧା ତେ ହି ଗଂଧର୍ଵାସ୍ତୈଶ୍ଚ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସମାରୁଧନ୍
ସେଇ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଅନେକ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସହିତ ଏକାଠି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଭଯଭୀତାସ୍ତଦା ସର୍ଵେ ରାମାଂଶଂ ଶରଣଂ ଯଯୁଃ
ସେ ସମୟରେ ସମସ୍ତେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ରାମ ବଂଶର ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ।
ଦିଵାସୂକ୍ତେନ ତୁଷ୍ଟାଵ ତଦା ପ୍ରାଦୁରଭୂଚ୍ଛିଵା
ସେ ଦିନର ସ୍ତୁତି କରି, ତାପରେ ଶିବା ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ପରାଜିତେ ଚ ଗଂଧର୍ଵେ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ଜନମୋହନଃ
ଗନ୍ଧର୍ବ ପରାଜିତ ହେଲାପରେ, କୃଷ୍ଣ ବଂଶ ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କଲେ।
ଷୋଡଶାବ୍ଦେ ଚ କୃଷ୍ଣାଂଶେ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଦେଵିପୂଜକେ
କୃଷ୍ଣ ବଂଶର ଷୋଳ ଅବଧି ଆସିଲାବେଳେ, ସେମାନେ ଦେବୀପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିଲେ।
ପତ୍ନୀ ନାଗଵତୀ ତସ୍ଯ ତକ୍ଷକସ୍ଯ ସୁତା ଶୁଭା
ତାଙ୍କର ଜଣେ ସୁନ୍ଦରୀ ଜଣା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ନାଗବତୀ, ସେ ତକ୍ଷକଙ୍କର ଝିଅ।
ଦଶୈଵ ତନଯାଶ୍ଚାସନ୍କନ୍ଯା ତସ୍ଯ ଶୁଭାନନା
ତାଙ୍କର ଦଶଟି ଝିଅ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଶୁଭାନନା ନାମକ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିଲେ।
ପୁରୋହିତଂ ସମାହୂଯ ମହୀରାଜାଯ ପ୍ରୈଷଯତ୍ 3.3.31.
ସେ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଡାକି ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇଲେ।
ମହୀରାଜସ୍ତୁ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ତ୍ରିଲକ୍ଷବଲସଂଯୁତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ତିନି ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଭୂମିର ରାଜା
ସୁଵେଲା ପିତରଂ ପ୍ରାହ ଦେହି ମେ ନାଗଭୂଷଣମ୍
ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୋତେ ନାଗ ଭୂଷଣ ଦିଅ।'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନାଗଵର୍ମା ମହୀରାଜାନ୍ତମାଯଯୌ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ନାଗବର୍ମା ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ସ ମହୀରାଜୋ ଵିସ୍ମିତୋଭୂତ୍ସୁଦୁଃଖିତଃ
ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ଭୂମିର ରାଜା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଲେ।
ଇତି ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତଦାଽଽହ୍ଲାଦଃ ଶୂରପଂଚଶତାଵୃତଃ
ଏହି କଥା ଜାଣି, ତାପରେ ଆହ୍ଲାଦ ପଞ୍ଚାଶି ଶୂରବୀରଙ୍କ ସହିତ
ଶତଯୋଜନଗାମିନ୍ଯୋ ଵାଜିନ୍ଯଶ୍ଚ ଦ୍ଵିଯାମକେ ସହସ୍ରଯୋଜନଂ ଵୀର୍ଯଂ ତାସାଂ ଚୈଵ ଦିନେ ନିଶି
ସେଇ ଘୋଡ଼ିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦୁଇ ଦୁଇ ଜଣିଏ ହୋଇ ଶତ ଯୋଜନ ଚାଲିପାରନ୍ତି, ଦିନ ଓ ରାତି ମିଶି ହଜାର ଯୋଜନ ଯିବାର ଶକ୍ତି ଥିଲା।
କଲାଂଶାଦୁଦ୍ଭଵା ଅଶ୍ଵା ଵାଜିନା ଚ ହରେଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଘୋଡ଼ାମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମନେଇଥିଲେ, ଏବଂ ହରିଙ୍କ ନିଜ ଘୋଡ଼ାମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଗାଯତ୍ରୋ ଯୋଭଵଦ୍ଵାଜୀ କାଲଚକ୍ରପ୍ରଵର୍ତକଃ ହରିଣୀ ନାମ ତଚ୍ଛକ୍ତିଃ କଲାଂଶାଦ୍ଭୂମିମାଗତା
ଗାୟତ୍ରୀ ନାମକ ଘୋଡ଼ା, ଯିଏ କାଳଚକ୍ରକୁ ଘୁଞ୍ଚାଇଥିଲେ, ଏବଂ ହରିଣୀ ନାମକ ଶକ୍ତି, ଯିଏ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଂଶରୁ ଭୂମିକୁ ଆସିଥିଲେ।
ଆହ୍ଲାଦଶ୍ଚ କରାଲସ୍ଥୋ ବିଂଦୁଲସ୍ଥୋ ହରେଃ କଲା
ଆହ୍ଲାଦ କରାଳ ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ଥିଲେ, ବିନ୍ଦୁଲସ୍ଥ ହେଉଛନ୍ତି ହରିଙ୍କ ଅଂଶ।
ଗତ୍ଵା ତେ ତୁ ମହୀରାଜଂ ନତ୍ଵା ତୁଂଗାସନାଂ ଯଯୁଃ 3.3.31.
ସେମାନେ ଭୂମିର ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ନମସ୍କାର କଲେ ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ଆସନକୁ ବସିଲେ।
ମମ ପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ଯୁଷ୍ମାଭିସ୍ତ୍ରଯଃ ଶୂରା ଵିଵାହିତାଃ
ମୋ ତିନିଜଣ ପୁଅ, ଯେଉଁମାନେ ଶୂରବୀର, ତୁମେ ବିବାହ କରିଛ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଆହ୍ଲାଦୋ ଗତ୍ଵା ଭୂତଲମୁତ୍ତମମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଆହ୍ଲାଦ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭୂମିକୁ ଗଲେ।
ସୁପ୍ତୋ ହି ତଵ ଭର୍ତା ଚ ପୁଂଡରୀକଃ ଶୁଭାନନଃ
ତୁମର ସ୍ୱାମୀ, ଶୁଭ ମୁହଁ ଥିବା ପୁଣ୍ଡରୀକ, ଏବେ ଶୁଅଛନ୍ତି।