ସାଯଂକାଲେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ମହୀରାଜସ୍ଯ ମଂଦିରେ
ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ, ସେ ମହୀରାଜଙ୍କର ରାଜମହଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅଗମା ଚ ସମାଲୋକ୍ଯ ପରଂ ହର୍ଷମୁପାଯଯୌ ଶ୍ଯାଲାନାଂ ଯୋଷିତଃ ସପ୍ତ ଦଦର୍ଶ ରୁଚିରାନନା
ସେ ଭିତରକୁ ପସି, ଦେଖି ବହୁତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ; ତାଙ୍କର ଶ୍ୟାଳାମାନଙ୍କର ସତ୍ତରେ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିବା ସାତିଜଣୀ ମହିଳାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତିସ୍ରୋ ନାର୍ଯଶ୍ଚ ଵିଧଵାଶ୍ଚତସ୍ରୋ ଧଵସଂଯୁତାଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନିଜଣୀ ବିଧବା ଥିଲେ, ଚାରିଜଣୀ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାନଂଦ ମହାଭାଗ ସାଵଧାନଂ ଵଚଃ ଶୃଣୁ ସଂଜହାର ଧଵାନେଵ ନୋ ଵଯଂ ତୁ ସୁଦୁଃଖିତା
ହେ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୋର କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ; ସେମାନେ ସ୍ୱାମୀକୁ ହରାଇଛନ୍ତି, ଆମେ ବହୁତ ଦୁଃଖିତ।
ସାପତ୍ନ୍ଯମସ୍ତୁ ତତ୍ତସ୍ଯା ଗୃହାଣାସ୍ମାନ୍ମନୋହର
ତାଙ୍କୁ ସହଧର୍ମିଣୀ ହେବାକୁ ଦିଅ, ଆମକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଆକର୍ଷକ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତାସାଂ ବ୍ରହ୍ମାନଂଦୋ ମହାବଲଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଖୁସି ହେଲେ।
ପୁରା ସତ୍ଯଯୁଗେ ନାରୀ ଚୋତ୍ତମା ଚ ପତିଵ୍ରତା
ପୁରୁଣା ସତ୍ୟଯୁଗରେ ଜଣେ ନାରୀ ଉତ୍ତମ ଓ ପତିନିଷ୍ଠା ଥିଲେ।
ଅଧମା ହି କଲୌ ନାରୀ ପରପୁଂସୋପଭୋଗିନୀ ଦେଵଲେନ ଶୁଭଃ ପ୍ରୋକ୍ତଶ୍ଚାସିତେନ ସ୍ଵଯଂ ସ୍ମୃତୌ
କିନ୍ତୁ କଳିଯୁଗରେ ନାରୀମାନେ ନିମ୍ନ ଓ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କ ସହ ଭୋଗ କରନ୍ତି; ଏହି କଥା ଦେବଳ ଓ ଆସିତ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି।
ସତୀ ସତ୍ଯେ ତୁ ସା ପ୍ରୋକ୍ତା ତ୍ରେତାଯାଂ ପତିଭସ୍ମଗା ।।3.3.31.
ସତ୍ୟଯୁଗରେ ସେ 'ସତୀ' ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ ହେଉଥିଲେ; ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ସେ ପତିଙ୍କ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲେ।
ସତୀ ସା ମଧ୍ଯମା ପ୍ରୋକ୍ତା ଦ୍ଵାପରେ ଵିଧଵା ସତୀ
ଦ୍ୱାପରଯୁଗରେ ସେ ମଧ୍ୟମ ଗୁଣର ସତୀ ବୋଲି ଗଣାଯାଉଥିଲେ, ଯିଏ ବିଧବା ହେଲା ପରେ ମଧ୍ୟ ପତିନିଷ୍ଠା ରହୁଥିଲେ।
ଅତୋ ଯୂଯଂ ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଭୁଂକ୍ଷଧ୍ଵମମଲଂ ସୁଖମ୍
ଏହିଠାରୁ ତୁମେ ମୋ ସହିତ ନିର୍ମଳ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କର।
କୃତ୍ଵା ଶୃଂଗାର ରୂପାଣି ଭୂଷଣାନି ଚ ସର୍ଵଶଃ
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆପଣମାନେ ଶୃଙ୍ଗାର ଓ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧି ଶୋଭିତ ହୁଅ।
ତା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମଲନାପୁତ୍ରୋ ଵଚନଂ ପ୍ରାହ ନିର୍ଭଯଃ
ସେମାନେ ଦେଖି ମଲନାଙ୍କ ପୁଅ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ କହିଲେ—
ଯୁଷ୍ମାଭିଃ ପତଯୋ ମୁକ୍ତା ଯେ ଚ ମଦ୍ବଂଧୁନା ହତାଃ
ତୁମର ପତିମାନେ ମୋ ବନ୍ଧୁ ଦ୍ୱାରା ମାରାଯାଇଛନ୍ତି, ଏହିପରି ତୁମେ ସେମାନଠାରୁ ମୁକ୍ତ।
ଯୁଷ୍ମାନତୋ ନ ଗୃହ୍ଣୀଯାଂ ସତ୍ଯଂସତ୍ଯଂ ବ୍ରଵୀମ୍ଯହମ୍
ଏହିଠାରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବି ନାହିଁ; ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ସତ୍ୟ କହୁଛି।
ମହୀରାଜନ୍ତମାଗମ୍ଯ ରୁରୁଦୁର୍ଭୃଶଦୁଃଖିତାଃ ଦଂଡଂ ଦେହି ଚ ଧୂର୍ତାଯ ନୋ ଚେତ୍ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜାମ୍ଯହମ୍
ପୃଥିବୀର ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ସେମାନେ ବହୁତ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିଲେ— 'ଧୂର୍ତ୍ତକୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅ, ନାହିଁଲେ ମୁଁ ଆପଣ ଜୀବନ ଦେଇଦେବି।'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହୀରାଜୋ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦଂ ମହାବଲମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ପୃଥିବୀର ରାଜା ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ପରସ୍ତ୍ରିଯଂ ଚ ଯୋ ଭୁଂକ୍ତେ ସ ଯାତି ଯମମଂଦିରମ୍
ଯିଏ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କ ଜନାନୀ ସହ ଭୋଗ କରେ, ସେ ଯମର ଗୃହକୁ ଯାଏ।
ଇତିଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ଘୋରଂ ବ୍ରହ୍ମାନଂଦୋ ମହାବଲଃ 3.3.31.
ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ—
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭଯାତୁରୋ ରାଜା ଚାମୁଂଡାନ୍ତମୁପାଯଯୌ
ରାଜାଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ ଦେଖି ସେ ଚାମୁଣ୍ଡାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ତାସାଂ କଥଂ ଵିଵାହାଃ ସ୍ଯୁସ୍ତତ୍ତ୍ଵଂ ନୋ ବ୍ରୂହି ଵିସ୍ତରାତ୍
ସେମାନଙ୍କ ବିବାହ କିପରି ହେବ? ଦୟାକରି ସଠିକ୍ ଭାବେ ଏହାର ବିସ୍ତୃତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କର।
ସୂତ ଉଵାଚ। ତାମସୀଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଵୈ ଶକ୍ତିଂ ସର୍ଵଵିମୋହିନୀମ୍
ସୂତ କହିଲେ— ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ତାମସୀ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରି—
ଵର୍ମୋତ୍ତମଂ ତଯା ଦତ୍ତଂ ସର୍ଵସତ୍ତ୍ଵଭଯଂକରମ୍। ଗୃହୀତ୍ଵା ସ ତୁ ଭୂପାଲଃ ପ୍ରସ୍ଥିତୋଽଭୂନ୍ମହୀତଲେ
ସେ ତାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ କବଚ ଦେଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରେ। ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ରାଜା ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ।
ପ୍ରମଦା ନାମ ତତ୍ପତ୍ନୀ ଦଶ ପୁତ୍ରାନସୂଷୁଵତ୍
ତାଙ୍କର ଜଣେ ଝିଅ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ, ନାମ ପ୍ରମଦା, ସେ ଦଶଜଣ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ମତ୍ତଃ ପ୍ରମତ୍ତ ଉନ୍ମତ୍ତ ସୁମତ୍ତୋ ଦୁର୍ମଦସ୍ତଥା॥ ଦୁର୍ମୁଖୋ ଦୁର୍ଧରୋ ବାହୁଃ ସୁରଥୋ ଵିରଥଃ କ୍ରମାତ୍। ତେଷାଂ ସ୍ଵସାନୁଜା ଚାସୀତ୍ସୁନାମ୍ନା ମଦିରେକ୍ଷଣା
ସେମାନଙ୍କର ନାମ କ୍ରମେ ଏଭଳି: ମତ୍ତ, ପ୍ରମତ୍ତ, ଉନ୍ମତ୍ତ, ସୁମତ୍ତ, ଦୁର୍ମତ୍ତ, ଦୁର୍ମୁଖ, ଦୁର୍ଧର, ବାହୁ, ସୁରଥ, ଓ ବିରଥ। ସେମାନଙ୍କର ଜଣେ ଭଉଣୀ ଥିଲେ, ନାମ ସୁ, ଯାହାଙ୍କ ଆଖି ମଦରେ ମତଲା।
ତସ୍ଯା ଵୈ ସୁଂଦରଂ ରୂପଂ ମଦାଘୂର୍ଣିତଲୋଚନମ୍
ତାଙ୍କର ରୂପ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଥିଲା, ଆଖି ମଦରେ ଘୂରୁଥିଲା।
ମାଯାଵର୍ମାଣମାଗତ୍ଯ ଵଚନଂ ପ୍ରାହ ନମ୍ରଧୀଃ
ମାୟାବର୍ମା ନମ୍ର ମନେ ଆସି, କହିଲେ—
ତର୍ହି ତେ ସକଲଂ କାର୍ଯଂ କରିଷ୍ଯାମି ନ ସଂଶଯଃ
"ତେବେ ତୁମର ସମସ୍ତ କାମ କରିଦେବି, କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।"
କିତଵୋ ଗହ୍ଵରାଵାସୀ ରାତ୍ରୌ ଘୋରେ ତମୋଵୃତେ ପ୍ରାତଃକାଲେ ତୁ ତାଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା କନ୍ଦରାନ୍ତମୁପାଯଯୌ॥3.3.31.
କିତବ ଜଣେ ଗୁହାରେ ବସୁଥିଲେ, ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ଧକାର ରାତିରେ ସେ ତାକୁ ଛାଡ଼ି, ପ୍ରଭାତରେ ଗୁହାର ଗଭୀରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଵର୍ମଦେଵମତେ ଜାତେ ତତୋ ରାଜା ମଦାତୁରଃ ମହୀରାଜାଯ ସଂପ୍ରେଷ୍ଯ ତାରକଂ ସ ସମାଵୃଣୋତ୍
ବର୍ମଦେବ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାପରେ ମଦରେ ମତଲା ରାଜା ମହୀରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ତାରକଙ୍କୁ ଡାକିବାକୁ ପଠାଇଲେ।