ଵଧୂସ୍ତଵ ମହାରାଜ୍ଞି ଵେଲା ନାମ ସୁରୂପିଣୀ
ହେ ମହାରାଣୀ, ତୁମର ଦାସୀର ନାମ ୱେଳା, ସେ ଦେଖିବାରେ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର।
କୁଜାତିଶ୍ଚୈଵ କୃଷ୍ଣାଂଶଃ ଶ୍ରୁତୋ ରାଜ୍ଞା ମହାତ୍ମନା ଅତୋ ମଦ୍ଵଚନଂ ମତ୍ଵା କୁରୁ କାର୍ଯଂ ତଵ ପ୍ରିଯମ୍
ସେ ନିମ୍ନ ଜାତିର ଏବଂ କଳା ରଙ୍ଗର, ଏହି କଥା ମହାତ୍ମା ରାଜା ଶୁଣିଛନ୍ତି; ତେଣୁ ମୋ କଥା ଭାବି, ତୁମେ ଯାହା ଭଲ ଲାଗେ ତାହା କର।
ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ତଵ ସୁତୋ ବ୍ରହ୍ମାନଂଦୋ ମହାବଲଃ
ମୋ ସହିତ, ତୁମର ପୁଅ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ, ଯିଏ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ—
ମହୀରାଜମୁପାଗମ୍ଯ ପତ୍ନୀଂ ଶୀଘ୍ରମଵାପ୍ସ୍ଯତି
—ମହୀରାଜଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପରେ, ଶୀଘ୍ର ଏକ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ପାଇବ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ସା ରାଜ୍ଞୀ ମୋହିତା ଦେଵମାଯଯା କଥଯାମାସ ଵୈ ସର୍ଵଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭୂପୋଽବ୍ରଵୀଦିଦମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦେବମାୟାରେ ମୋହିତ ହୋଇଥିବା ରାଣୀ ସମସ୍ତ କଥା କହିଲେ, ଏବଂ ଶୁଣିବା ପରେ ରାଜା ଏପରି କହିଲେ।
ମହୀପତିର୍ମହାଧୂର୍ତୋ ମଦ୍ଵିନାଶାଯ ଚୋଦ୍ଯତଃ
ରାଜା ବହୁତ ଚତୁର ଥିଲେ, ସେ ମୋର ନାଶ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ ହୋଇଥିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ମଲନା ରାଜାନଂ କୋପସଂଯୁତମ୍ ଵଚନଂ କୁରୁ ମେ ରାଜନ୍ନୋ ଚେତ୍ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜାମ୍ଯହମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଲନା ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ମୋ କଥା ମାନ, ନହେଲେ ମୁଁ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦେବି।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵାଦିନୀଂ ରାତ୍ରୌ ତଦା ପରିମଲୋ ନୃପଃ
ସେ ଏପରି କହିଥିବା ବେଳେ, ସେଇ ରାତିରେ ପରିମଳ ନାମକ ରାଜା—
ମାତୁରାଜ୍ଞାଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ମାତୁଲେନ ସମନ୍ଵିତଃ 3.3.31.
—ମାଆଙ୍କର ଆଦେଶକୁ ଆଗରେ ରଖି, ମାମୁଙ୍କ ସହିତ—
ପ୍ରାତଃକାଲେ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ହରିନାଗରମାସ୍ଥିତଃ
—ପ୍ରଭାତ ହେବା ସହିତ, ହରିନଗରକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ସାଯଂକାଲେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ମହୀରାଜସ୍ଯ ମଂଦିରେ
ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ, ସେ ମହୀରାଜଙ୍କର ରାଜମହଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅଗମା ଚ ସମାଲୋକ୍ଯ ପରଂ ହର୍ଷମୁପାଯଯୌ ଶ୍ଯାଲାନାଂ ଯୋଷିତଃ ସପ୍ତ ଦଦର୍ଶ ରୁଚିରାନନା
ସେ ଭିତରକୁ ପସି, ଦେଖି ବହୁତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ; ତାଙ୍କର ଶ୍ୟାଳାମାନଙ୍କର ସତ୍ତରେ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିବା ସାତିଜଣୀ ମହିଳାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତିସ୍ରୋ ନାର୍ଯଶ୍ଚ ଵିଧଵାଶ୍ଚତସ୍ରୋ ଧଵସଂଯୁତାଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନିଜଣୀ ବିଧବା ଥିଲେ, ଚାରିଜଣୀ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାନଂଦ ମହାଭାଗ ସାଵଧାନଂ ଵଚଃ ଶୃଣୁ ସଂଜହାର ଧଵାନେଵ ନୋ ଵଯଂ ତୁ ସୁଦୁଃଖିତା
ହେ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୋର କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ; ସେମାନେ ସ୍ୱାମୀକୁ ହରାଇଛନ୍ତି, ଆମେ ବହୁତ ଦୁଃଖିତ।
ସାପତ୍ନ୍ଯମସ୍ତୁ ତତ୍ତସ୍ଯା ଗୃହାଣାସ୍ମାନ୍ମନୋହର
ତାଙ୍କୁ ସହଧର୍ମିଣୀ ହେବାକୁ ଦିଅ, ଆମକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଆକର୍ଷକ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତାସାଂ ବ୍ରହ୍ମାନଂଦୋ ମହାବଲଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଖୁସି ହେଲେ।
ପୁରା ସତ୍ଯଯୁଗେ ନାରୀ ଚୋତ୍ତମା ଚ ପତିଵ୍ରତା
ପୁରୁଣା ସତ୍ୟଯୁଗରେ ଜଣେ ନାରୀ ଉତ୍ତମ ଓ ପତିନିଷ୍ଠା ଥିଲେ।
ଅଧମା ହି କଲୌ ନାରୀ ପରପୁଂସୋପଭୋଗିନୀ ଦେଵଲେନ ଶୁଭଃ ପ୍ରୋକ୍ତଶ୍ଚାସିତେନ ସ୍ଵଯଂ ସ୍ମୃତୌ
କିନ୍ତୁ କଳିଯୁଗରେ ନାରୀମାନେ ନିମ୍ନ ଓ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କ ସହ ଭୋଗ କରନ୍ତି; ଏହି କଥା ଦେବଳ ଓ ଆସିତ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି।
ସତୀ ସତ୍ଯେ ତୁ ସା ପ୍ରୋକ୍ତା ତ୍ରେତାଯାଂ ପତିଭସ୍ମଗା ।।3.3.31.
ସତ୍ୟଯୁଗରେ ସେ 'ସତୀ' ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ ହେଉଥିଲେ; ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ସେ ପତିଙ୍କ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲେ।
ସତୀ ସା ମଧ୍ଯମା ପ୍ରୋକ୍ତା ଦ୍ଵାପରେ ଵିଧଵା ସତୀ
ଦ୍ୱାପରଯୁଗରେ ସେ ମଧ୍ୟମ ଗୁଣର ସତୀ ବୋଲି ଗଣାଯାଉଥିଲେ, ଯିଏ ବିଧବା ହେଲା ପରେ ମଧ୍ୟ ପତିନିଷ୍ଠା ରହୁଥିଲେ।
ଅତୋ ଯୂଯଂ ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଭୁଂକ୍ଷଧ୍ଵମମଲଂ ସୁଖମ୍
ଏହିଠାରୁ ତୁମେ ମୋ ସହିତ ନିର୍ମଳ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କର।
କୃତ୍ଵା ଶୃଂଗାର ରୂପାଣି ଭୂଷଣାନି ଚ ସର୍ଵଶଃ
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆପଣମାନେ ଶୃଙ୍ଗାର ଓ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧି ଶୋଭିତ ହୁଅ।
ତା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମଲନାପୁତ୍ରୋ ଵଚନଂ ପ୍ରାହ ନିର୍ଭଯଃ
ସେମାନେ ଦେଖି ମଲନାଙ୍କ ପୁଅ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ କହିଲେ—
ଯୁଷ୍ମାଭିଃ ପତଯୋ ମୁକ୍ତା ଯେ ଚ ମଦ୍ବଂଧୁନା ହତାଃ
ତୁମର ପତିମାନେ ମୋ ବନ୍ଧୁ ଦ୍ୱାରା ମାରାଯାଇଛନ୍ତି, ଏହିପରି ତୁମେ ସେମାନଠାରୁ ମୁକ୍ତ।
ଯୁଷ୍ମାନତୋ ନ ଗୃହ୍ଣୀଯାଂ ସତ୍ଯଂସତ୍ଯଂ ବ୍ରଵୀମ୍ଯହମ୍
ଏହିଠାରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବି ନାହିଁ; ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ସତ୍ୟ କହୁଛି।
ମହୀରାଜନ୍ତମାଗମ୍ଯ ରୁରୁଦୁର୍ଭୃଶଦୁଃଖିତାଃ ଦଂଡଂ ଦେହି ଚ ଧୂର୍ତାଯ ନୋ ଚେତ୍ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜାମ୍ଯହମ୍
ପୃଥିବୀର ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ସେମାନେ ବହୁତ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିଲେ— 'ଧୂର୍ତ୍ତକୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅ, ନାହିଁଲେ ମୁଁ ଆପଣ ଜୀବନ ଦେଇଦେବି।'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହୀରାଜୋ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦଂ ମହାବଲମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ପୃଥିବୀର ରାଜା ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ପରସ୍ତ୍ରିଯଂ ଚ ଯୋ ଭୁଂକ୍ତେ ସ ଯାତି ଯମମଂଦିରମ୍
ଯିଏ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କ ଜନାନୀ ସହ ଭୋଗ କରେ, ସେ ଯମର ଗୃହକୁ ଯାଏ।
ଇତିଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ଘୋରଂ ବ୍ରହ୍ମାନଂଦୋ ମହାବଲଃ 3.3.31.
ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ—
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭଯାତୁରୋ ରାଜା ଚାମୁଂଡାନ୍ତମୁପାଯଯୌ
ରାଜାଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ ଦେଖି ସେ ଚାମୁଣ୍ଡାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।