ତମାଗତଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ସ ରାଜା ଶୋକତତ୍ପରଃ
ସେ ଆସିଥିବାକୁ ଦେଖି, ରାଜା ଦୁଃଖରେ ଲୀନ ହେଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶାଦ୍ଯୈର୍ମହାଶୂରୈର୍ମଦ୍ଗ୍ରାମେ ଭଯମାଗତମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୂରମାନେ ଆମ ଗ୍ରାମକୁ ଭୟ ଆଣିଥିଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ସ ତୁ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଧ୍ଯାତ୍ଵା ସର୍ଵମଯୀଂ ଶିଵାମ୍
ଏପରି କହିଲେ, ସେ ଶୁଦ୍ଧମନା ମନେ ରଖି ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ଜିଷ୍ଣୋରଂଶାତ୍ସମୁଦ୍ଭୂତୋ ବ୍ରହ୍ମାନଂଦୋ ମହାଵତୀମ୍
ଜିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଂଶରୁ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଯଦା ଚ ମଲନାପୁତ୍ରୋ ଦେହଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଗମିଷ୍ଯତି
ସେତେବେଳେ ଏହି ଘଟିବ।
ଇତ୍ଯେଵଂଵାଦିନଂ ଧୀରମମାତ୍ଯଂ ଚ ମହୀପତିଃ
ଏପରି କହୁଥିବା ଧୈର୍ୟଶୀଳ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ରାଜା କଥା କହିଲେ।
ଏକାକିନଂ ମହାଶୂରଂ ବ୍ରହ୍ମାନଂଦଂ ନୃପୋତ୍ତମମ୍ ଛଦ୍ମନା ଘାତଯିତ୍ଵା ତଂ କୃତକୃତ୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏକାକୀ ଥିବା ବେଳେ, ବଡ଼ ଶୂର ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦଙ୍କୁ ଚଳକି ମାରିଦେଇ, ସେ ନିଜ କାମ ସଫଳ ହେଲା ବୋଲି ଭାବିବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ନୃପତିଂ ପ୍ରାହ ମହୀରାଜଃ ପ୍ରସନ୍ନଧୀଃ
ଏହିପରି କହିବା ପରେ, ସ୍ପଷ୍ଟ ମନରେ ରାଜା ମହୀରାଜଙ୍କୁ କହିଲେ।
ମଲନାଂ ଚ ସମାଗତ୍ଯ ବୋଧଯିତ୍ଵା ତୁ ତାଂ ସ୍ଵଯମ୍ 3.3.31.
ତାପରେ ସେ ମଲନାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା ଜଣାଇଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ନତ୍ଵା ତଂ ଚ ମହୀପତିଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ଵଧୂସ୍ତଵ ମହାରାଜ୍ଞି ଵେଲା ନାମ ସୁରୂପିଣୀ
ହେ ମହାରାଣୀ, ତୁମର ଦାସୀର ନାମ ୱେଳା, ସେ ଦେଖିବାରେ ବହୁତ ସୁନ୍ଦର।
କୁଜାତିଶ୍ଚୈଵ କୃଷ୍ଣାଂଶଃ ଶ୍ରୁତୋ ରାଜ୍ଞା ମହାତ୍ମନା ଅତୋ ମଦ୍ଵଚନଂ ମତ୍ଵା କୁରୁ କାର୍ଯଂ ତଵ ପ୍ରିଯମ୍
ସେ ନିମ୍ନ ଜାତିର ଏବଂ କଳା ରଙ୍ଗର, ଏହି କଥା ମହାତ୍ମା ରାଜା ଶୁଣିଛନ୍ତି; ତେଣୁ ମୋ କଥା ଭାବି, ତୁମେ ଯାହା ଭଲ ଲାଗେ ତାହା କର।
ମଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ତଵ ସୁତୋ ବ୍ରହ୍ମାନଂଦୋ ମହାବଲଃ
ମୋ ସହିତ, ତୁମର ପୁଅ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ, ଯିଏ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ—
ମହୀରାଜମୁପାଗମ୍ଯ ପତ୍ନୀଂ ଶୀଘ୍ରମଵାପ୍ସ୍ଯତି
—ମହୀରାଜଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପରେ, ଶୀଘ୍ର ଏକ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ପାଇବ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ସା ରାଜ୍ଞୀ ମୋହିତା ଦେଵମାଯଯା କଥଯାମାସ ଵୈ ସର୍ଵଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭୂପୋଽବ୍ରଵୀଦିଦମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦେବମାୟାରେ ମୋହିତ ହୋଇଥିବା ରାଣୀ ସମସ୍ତ କଥା କହିଲେ, ଏବଂ ଶୁଣିବା ପରେ ରାଜା ଏପରି କହିଲେ।
ମହୀପତିର୍ମହାଧୂର୍ତୋ ମଦ୍ଵିନାଶାଯ ଚୋଦ୍ଯତଃ
ରାଜା ବହୁତ ଚତୁର ଥିଲେ, ସେ ମୋର ନାଶ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ ହୋଇଥିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ମଲନା ରାଜାନଂ କୋପସଂଯୁତମ୍ ଵଚନଂ କୁରୁ ମେ ରାଜନ୍ନୋ ଚେତ୍ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜାମ୍ଯହମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଲନା ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ମୋ କଥା ମାନ, ନହେଲେ ମୁଁ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦେବି।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵାଦିନୀଂ ରାତ୍ରୌ ତଦା ପରିମଲୋ ନୃପଃ
ସେ ଏପରି କହିଥିବା ବେଳେ, ସେଇ ରାତିରେ ପରିମଳ ନାମକ ରାଜା—
ମାତୁରାଜ୍ଞାଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ମାତୁଲେନ ସମନ୍ଵିତଃ 3.3.31.
—ମାଆଙ୍କର ଆଦେଶକୁ ଆଗରେ ରଖି, ମାମୁଙ୍କ ସହିତ—
ପ୍ରାତଃକାଲେ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ହରିନାଗରମାସ୍ଥିତଃ
—ପ୍ରଭାତ ହେବା ସହିତ, ହରିନଗରକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ସାଯଂକାଲେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ମହୀରାଜସ୍ଯ ମଂଦିରେ
ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ, ସେ ମହୀରାଜଙ୍କର ରାଜମହଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଅଗମା ଚ ସମାଲୋକ୍ଯ ପରଂ ହର୍ଷମୁପାଯଯୌ ଶ୍ଯାଲାନାଂ ଯୋଷିତଃ ସପ୍ତ ଦଦର୍ଶ ରୁଚିରାନନା
ସେ ଭିତରକୁ ପସି, ଦେଖି ବହୁତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ; ତାଙ୍କର ଶ୍ୟାଳାମାନଙ୍କର ସତ୍ତରେ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିବା ସାତିଜଣୀ ମହିଳାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତିସ୍ରୋ ନାର୍ଯଶ୍ଚ ଵିଧଵାଶ୍ଚତସ୍ରୋ ଧଵସଂଯୁତାଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନିଜଣୀ ବିଧବା ଥିଲେ, ଚାରିଜଣୀ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାନଂଦ ମହାଭାଗ ସାଵଧାନଂ ଵଚଃ ଶୃଣୁ ସଂଜହାର ଧଵାନେଵ ନୋ ଵଯଂ ତୁ ସୁଦୁଃଖିତା
ହେ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୋର କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ; ସେମାନେ ସ୍ୱାମୀକୁ ହରାଇଛନ୍ତି, ଆମେ ବହୁତ ଦୁଃଖିତ।
ସାପତ୍ନ୍ଯମସ୍ତୁ ତତ୍ତସ୍ଯା ଗୃହାଣାସ୍ମାନ୍ମନୋହର
ତାଙ୍କୁ ସହଧର୍ମିଣୀ ହେବାକୁ ଦିଅ, ଆମକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ହେ ଆକର୍ଷକ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତାସାଂ ବ୍ରହ୍ମାନଂଦୋ ମହାବଲଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଖୁସି ହେଲେ।
ପୁରା ସତ୍ଯଯୁଗେ ନାରୀ ଚୋତ୍ତମା ଚ ପତିଵ୍ରତା
ପୁରୁଣା ସତ୍ୟଯୁଗରେ ଜଣେ ନାରୀ ଉତ୍ତମ ଓ ପତିନିଷ୍ଠା ଥିଲେ।
ଅଧମା ହି କଲୌ ନାରୀ ପରପୁଂସୋପଭୋଗିନୀ ଦେଵଲେନ ଶୁଭଃ ପ୍ରୋକ୍ତଶ୍ଚାସିତେନ ସ୍ଵଯଂ ସ୍ମୃତୌ
କିନ୍ତୁ କଳିଯୁଗରେ ନାରୀମାନେ ନିମ୍ନ ଓ ଅନ୍ୟ ପୁରୁଷଙ୍କ ସହ ଭୋଗ କରନ୍ତି; ଏହି କଥା ଦେବଳ ଓ ଆସିତ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି।
ସତୀ ସତ୍ଯେ ତୁ ସା ପ୍ରୋକ୍ତା ତ୍ରେତାଯାଂ ପତିଭସ୍ମଗା ।।3.3.31.
ସତ୍ୟଯୁଗରେ ସେ 'ସତୀ' ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ ହେଉଥିଲେ; ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ସେ ପତିଙ୍କ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲେ।
ସତୀ ସା ମଧ୍ଯମା ପ୍ରୋକ୍ତା ଦ୍ଵାପରେ ଵିଧଵା ସତୀ
ଦ୍ୱାପରଯୁଗରେ ସେ ମଧ୍ୟମ ଗୁଣର ସତୀ ବୋଲି ଗଣାଯାଉଥିଲେ, ଯିଏ ବିଧବା ହେଲା ପରେ ମଧ୍ୟ ପତିନିଷ୍ଠା ରହୁଥିଲେ।