ଶତଵର୍ଷାଂତରେ ଦେଵୋ ମହାଦେଵ ଉଵାଚ ତାମ୍
ଶତ ବର୍ଷ ପରେ ମହାଦେବ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ନକୁଲାଂଶଂ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତେନ ମହତ୍ସୁଖମ୍ ସ୍ଵପତିଂ ଚ ତଦା ପ୍ରାପ୍ଯ କୈଲାସଂ ପୁନରେଷ୍ଯସି
ନକୁଳଙ୍କ ଅଂଶ ପାଇଁ, ସେଠି ମହାସୁଖ ଭୋଗ କରି, ପରେ ତୁମର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପାଇବା ଓ ପୁଣି କୈଳାସକୁ ଯିବା ହେବ।
ମହାଵତୀଂ ପୁରୀଂ ରମ୍ଯାଂ ରାଷ୍ଟ୍ରପାଲାଯ ଶାରଦା
ରାଷ୍ଟ୍ରର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଶାରଦା ରମ୍ୟ ମହାବତୀ ପୁରୀକୁ ଯିବେ।
ତଯା ଵିରଚିତୋ ଭୂମୌ ଗ୍ରାମରକ୍ଷାର୍ଥମୁଦ୍ଯତଃ
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୂମିରେ ଗ୍ରାମ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଥିଲା।
ଅତଃ ସ୍ଵର୍ଣଵତି ତ୍ଵଂ ଵୈ କୈଲାସଂ ଗୁହ୍ଯକାଲଯମ୍
ଏହିପରି, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀ, ତୁମେ କୈଳାସ, ଯକ୍ଷମାନଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ନିବାସକୁ ଯିବ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଣଵତୀ ପଦ୍ମିନୀଂ ପ୍ରତି ଚାଗମତ୍ 3.3.30.
ଏହି କଥା ଶୁଣି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀ ପଦ୍ମିନୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
କାମପାଲଗୃହଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତତ୍ର ଵାସମକାରଯତ୍
କାମପାଳଙ୍କ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେଠାରେ ବସିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତସ୍ଯାଂ ଗତାଯାଂ ଗେହେ ଵୈ ପଦ୍ମିନ୍ଯା ଲିଖିତଂ ଶୁଭମ୍
ପଦ୍ମିନୀ ସେଠାରୁ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ସେ ଘରରେ ଶୁଭ ଲେଖା ପାଇଯିଲା।
ଇତି ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଚ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ଲକ୍ଷଦ୍ଵାଦଶସେନଯା
ଏହିପରି ବୁଝି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଏକ ଲକ୍ଷ ବାର ହଜାର ସେନା ସହିତ ଥିଲେ।
କାମପାଲସ୍ତୁ ବଲଵାଂସ୍ତ୍ରିଲକ୍ଷବଲସଂଯୁତଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାମପାଳ ତିନି ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଥିଲେ।
ତଯୋଶ୍ଚାସୀନ୍ମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ସେନଯୋରୁଭଯୋସ୍ତଦା
ସେହି ସମୟରେ, ଦୁଇଟି ସେନା ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ପଦ୍ମିନୀଂ ଶରଣଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତଦା ଭ୍ରାତା ପିତା ସ୍ଥିତଃ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନମଯଂ ପତ୍ରଂ ତଯୋରର୍ଥେ ଚ ସା ଦଦୌ
ପଦ୍ମିନୀଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ, ସେ ସମୟରେ ଭାଇ ଓ ବାପା ଦଢ଼ିଆ ହେଲେ; ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା ପାଇଁ ଏକ ପତ୍ର ଦେଲେ।
ତୌ ତତ୍ରାନ୍ତର୍ହିତୌ ଭୂତ୍ଵା ସ୍ଵଖଡ୍ଗେନ ରିପୋର୍ବଲମ୍
ସେଠାରେ, ସେମାନେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ, ନିଜ ତଳୱାରରେ ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ପ୍ରହାର କଲେ।
ତାଲନାଦ୍ଯା ରଣଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଂଣଶଂ ଶରଣଂ ଯଯୁଃ
ସେନାପତିମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶଙ୍କ ଆଶ୍ରୟକୁ ଗଲେ।
ଦିଵ୍ଯଦୃଷ୍ଟିସ୍ତତୋ ଜାତଃ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ତମଯୁଧ୍ଯତ 3.3.30.
ତାପରେ, ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ବଦ୍ଧ୍ଵା ତତ୍ର ମୁଦାଵିଷ୍ଟୋ ଲକ୍ଷଣଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ନିର୍ଭଯଃ
ସେଠାରେ, ବାନ୍ଧି ଦେଇ, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଚିହ୍ନ ପାଇ ନିର୍ଭୟ ହେଲେ।
ଜଯଚଂଦ୍ରାଯ ଭୂପାଯ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵୈ ତୌ ଚ ଦଂପତୀ
ସେ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଜଯଚଂଦ୍ରୋଽପି ବଲଵାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗେହେ ସ୍ଵଦଂପତୀ ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ମାସି ସିତେ ପକ୍ଷେ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ଗେହମାଗତଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ଘରେ ନିଜ ଜନାନୀକୁ ଦେଖି, ବଡ଼ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଘରେ ଆସିଲେ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵିପ୍ର କୃଷ୍ଣାଂଶଚରିତଂ ଶୁଭମ୍
ଏହିପରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶଙ୍କ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମକୁ କହିଲି।
ମହୀରାଜଂ ସଦଃସ୍ଥଂ ତଂ ଚନ୍ଦ୍ରତୁଲ୍ଯସ୍ସମାଗତଃ
ସଭାରେ ବସିଥିବା ମହୀରାଜଙ୍କୁ, ଚନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଜଣେ ଆସି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ତମାଗତଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ସ ରାଜା ଶୋକତତ୍ପରଃ
ସେ ଆସିଥିବାକୁ ଦେଖି, ରାଜା ଦୁଃଖରେ ଲୀନ ହେଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶାଦ୍ଯୈର୍ମହାଶୂରୈର୍ମଦ୍ଗ୍ରାମେ ଭଯମାଗତମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୂରମାନେ ଆମ ଗ୍ରାମକୁ ଭୟ ଆଣିଥିଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ସ ତୁ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଧ୍ଯାତ୍ଵା ସର୍ଵମଯୀଂ ଶିଵାମ୍
ଏପରି କହିଲେ, ସେ ଶୁଦ୍ଧମନା ମନେ ରଖି ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ଜିଷ୍ଣୋରଂଶାତ୍ସମୁଦ୍ଭୂତୋ ବ୍ରହ୍ମାନଂଦୋ ମହାଵତୀମ୍
ଜିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଂଶରୁ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଯଦା ଚ ମଲନାପୁତ୍ରୋ ଦେହଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଗମିଷ୍ଯତି
ସେତେବେଳେ ଏହି ଘଟିବ।
ଇତ୍ଯେଵଂଵାଦିନଂ ଧୀରମମାତ୍ଯଂ ଚ ମହୀପତିଃ
ଏପରି କହୁଥିବା ଧୈର୍ୟଶୀଳ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ରାଜା କଥା କହିଲେ।
ଏକାକିନଂ ମହାଶୂରଂ ବ୍ରହ୍ମାନଂଦଂ ନୃପୋତ୍ତମମ୍ ଛଦ୍ମନା ଘାତଯିତ୍ଵା ତଂ କୃତକୃତ୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏକାକୀ ଥିବା ବେଳେ, ବଡ଼ ଶୂର ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦଙ୍କୁ ଚଳକି ମାରିଦେଇ, ସେ ନିଜ କାମ ସଫଳ ହେଲା ବୋଲି ଭାବିବ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ନୃପତିଂ ପ୍ରାହ ମହୀରାଜଃ ପ୍ରସନ୍ନଧୀଃ
ଏହିପରି କହିବା ପରେ, ସ୍ପଷ୍ଟ ମନରେ ରାଜା ମହୀରାଜଙ୍କୁ କହିଲେ।
ମଲନାଂ ଚ ସମାଗତ୍ଯ ବୋଧଯିତ୍ଵା ତୁ ତାଂ ସ୍ଵଯମ୍ 3.3.31.
ତାପରେ ସେ ମଲନାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା ଜଣାଇଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ନତ୍ଵା ତଂ ଚ ମହୀପତିଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।