ଗତ୍ଵା ବାହ୍ଲୀକନଗରଂ ଶୋଭନା ତୈସ୍ସମନ୍ଵିତା
ସେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଶୋଭାମୟ ବାହ୍ଲୀକ ନଗରକୁ ଗଲେ।
ପୁନଃ ସ୍ଵଦେଶମାଗମ୍ଯ ବାହ୍ଲୀକଂ ମ୍ଲେଚ୍ଛଵାସିନମ୍ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଚ ସା ଵେଶ୍ଯା ଗାନନୃତ୍ଯପରାଭଵତ୍
ପୁଣି ନିଜ ଦେଶକୁ ଫେରି, ବାହ୍ଲୀକ ଯେଉଁଠାରେ ବିଦେଶୀମାନେ ବସୁଥିଲେ, ସେଠାରେ ସମ୍ମାନ କଲେ ଏବଂ ସେ ବେଶ୍ୟା ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟରେ ଲାଗି ରହିଲେ।
ସ ଦେଵୋ ଭୂମିମଧ୍ଯାତ୍ ସମାଗମ୍ଯ ମୁଦାନ୍ଵିତଃ
ସେ ଦେବତା ଭୂମିର ମଧ୍ୟରୁ ଆସି, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଅହଂ କାଲାଗ୍ନିରୁଦ୍ରେଣ ଭୂମିଗର୍ତେ ସୁରୋପିତଃ
ମୁଁ କାଳାଗ୍ନି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୂମିର ଗର୍ତ୍ତରେ ରଖାଯାଇଥିଲି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ସା ଶୋଭା ନିରାଶାଭୂତ୍ତଦା ସ୍ଵଯମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଶୋଭା ସେଇ ସମୟରେ ନିରାଶ ହେଲେ।
ପୁନଃ ସ୍ଵର୍ଣଵତୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସର୍ଵମେଵା ଦିତୋଽବ୍ରଵୀତ୍ 3.3.30.
ପୁଣି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ସମସ୍ତ କଥା ଦିତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତାନାଶ୍ଵାସ୍ଯ ସୁଵର୍ଣାଂଗୀ ପୂଜଯାମାସ ଚଂଡିକାମ୍ ନିଶୀଥାନ୍ତେ ତମଃପ୍ରାପ୍ତେ ଗତ୍ଵାହ ଜଗଦମ୍ବିକା
ସେମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଇ, ସୁବର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗୀ ଚଣ୍ଡୀଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ; ରାତିର ଶେଷରେ ଅନ୍ଧାର ଆସିଲାବେଳେ, ସେ ଜଗଦମ୍ବିକାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ପଦ୍ମିନୀ ନାମ ଯା ନାରୀ ମଣିଦେଵସ୍ଯ ଵୈ ପ୍ରିଯା
ପଦ୍ମିନୀ ନାମକ ଯେଉଁ ଜଣେ ନାରୀ, ସେ ମଣିଦେବଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଥିଲେ।
ସେନାପତିଃ କୁବେରସ୍ଯ ମଣିଦେଵୋ ହି ସ ସ୍ମୃତଃ
ମଣିଦେବ କୁବେରଙ୍କ ସେନାପତି ବୋଲି ପରିଚିତ।
ତଦା ତତ୍ପଦ୍ମିନୀ ନାରୀ ଦେଵଦେଵମୁମାପତିମ୍
ସେ ସମୟରେ ସେଇ ପଦ୍ମିନୀ ନାରୀ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଉମାଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ଶତଵର୍ଷାଂତରେ ଦେଵୋ ମହାଦେଵ ଉଵାଚ ତାମ୍
ଶତ ବର୍ଷ ପରେ ମହାଦେବ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ନକୁଲାଂଶଂ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ତେନ ମହତ୍ସୁଖମ୍ ସ୍ଵପତିଂ ଚ ତଦା ପ୍ରାପ୍ଯ କୈଲାସଂ ପୁନରେଷ୍ଯସି
ନକୁଳଙ୍କ ଅଂଶ ପାଇଁ, ସେଠି ମହାସୁଖ ଭୋଗ କରି, ପରେ ତୁମର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପାଇବା ଓ ପୁଣି କୈଳାସକୁ ଯିବା ହେବ।
ମହାଵତୀଂ ପୁରୀଂ ରମ୍ଯାଂ ରାଷ୍ଟ୍ରପାଲାଯ ଶାରଦା
ରାଷ୍ଟ୍ରର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଶାରଦା ରମ୍ୟ ମହାବତୀ ପୁରୀକୁ ଯିବେ।
ତଯା ଵିରଚିତୋ ଭୂମୌ ଗ୍ରାମରକ୍ଷାର୍ଥମୁଦ୍ଯତଃ
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୂମିରେ ଗ୍ରାମ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଥିଲା।
ଅତଃ ସ୍ଵର୍ଣଵତି ତ୍ଵଂ ଵୈ କୈଲାସଂ ଗୁହ୍ଯକାଲଯମ୍
ଏହିପରି, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀ, ତୁମେ କୈଳାସ, ଯକ୍ଷମାନଙ୍କ ଗୁପ୍ତ ନିବାସକୁ ଯିବ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଣଵତୀ ପଦ୍ମିନୀଂ ପ୍ରତି ଚାଗମତ୍ 3.3.30.
ଏହି କଥା ଶୁଣି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀ ପଦ୍ମିନୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
କାମପାଲଗୃହଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତତ୍ର ଵାସମକାରଯତ୍
କାମପାଳଙ୍କ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେଠାରେ ବସିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ତସ୍ଯାଂ ଗତାଯାଂ ଗେହେ ଵୈ ପଦ୍ମିନ୍ଯା ଲିଖିତଂ ଶୁଭମ୍
ପଦ୍ମିନୀ ସେଠାରୁ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ସେ ଘରରେ ଶୁଭ ଲେଖା ପାଇଯିଲା।
ଇତି ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଚ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ଲକ୍ଷଦ୍ଵାଦଶସେନଯା
ଏହିପରି ବୁଝି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଏକ ଲକ୍ଷ ବାର ହଜାର ସେନା ସହିତ ଥିଲେ।
କାମପାଲସ୍ତୁ ବଲଵାଂସ୍ତ୍ରିଲକ୍ଷବଲସଂଯୁତଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ କାମପାଳ ତିନି ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଥିଲେ।
ତଯୋଶ୍ଚାସୀନ୍ମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ସେନଯୋରୁଭଯୋସ୍ତଦା
ସେହି ସମୟରେ, ଦୁଇଟି ସେନା ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ପଦ୍ମିନୀଂ ଶରଣଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତଦା ଭ୍ରାତା ପିତା ସ୍ଥିତଃ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନମଯଂ ପତ୍ରଂ ତଯୋରର୍ଥେ ଚ ସା ଦଦୌ
ପଦ୍ମିନୀଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ନେଇ, ସେ ସମୟରେ ଭାଇ ଓ ବାପା ଦଢ଼ିଆ ହେଲେ; ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା ପାଇଁ ଏକ ପତ୍ର ଦେଲେ।
ତୌ ତତ୍ରାନ୍ତର୍ହିତୌ ଭୂତ୍ଵା ସ୍ଵଖଡ୍ଗେନ ରିପୋର୍ବଲମ୍
ସେଠାରେ, ସେମାନେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ, ନିଜ ତଳୱାରରେ ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ପ୍ରହାର କଲେ।
ତାଲନାଦ୍ଯା ରଣଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଂଣଶଂ ଶରଣଂ ଯଯୁଃ
ସେନାପତିମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶଙ୍କ ଆଶ୍ରୟକୁ ଗଲେ।
ଦିଵ୍ଯଦୃଷ୍ଟିସ୍ତତୋ ଜାତଃ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ତମଯୁଧ୍ଯତ 3.3.30.
ତାପରେ, ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ବଦ୍ଧ୍ଵା ତତ୍ର ମୁଦାଵିଷ୍ଟୋ ଲକ୍ଷଣଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ନିର୍ଭଯଃ
ସେଠାରେ, ବାନ୍ଧି ଦେଇ, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଚିହ୍ନ ପାଇ ନିର୍ଭୟ ହେଲେ।
ଜଯଚଂଦ୍ରାଯ ଭୂପାଯ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵୈ ତୌ ଚ ଦଂପତୀ
ସେ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଜଯଚଂଦ୍ରୋଽପି ବଲଵାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗେହେ ସ୍ଵଦଂପତୀ ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ମାସି ସିତେ ପକ୍ଷେ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ଗେହମାଗତଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ଘରେ ନିଜ ଜନାନୀକୁ ଦେଖି, ବଡ଼ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଘରେ ଆସିଲେ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵିପ୍ର କୃଷ୍ଣାଂଶଚରିତଂ ଶୁଭମ୍
ଏହିପରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶଙ୍କ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମକୁ କହିଲି।
ମହୀରାଜଂ ସଦଃସ୍ଥଂ ତଂ ଚନ୍ଦ୍ରତୁଲ୍ଯସ୍ସମାଗତଃ
ସଭାରେ ବସିଥିବା ମହୀରାଜଙ୍କୁ, ଚନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଜଣେ ଆସି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।