ସ ତଦା ପୃଥିଵୀରାଜୋ ଗୃହୀତ୍ଵା ବହୁଭୂଷଣମ୍
ତାପରେ, ପୃଥିବୀର ରାଜା ବହୁ ଗହଣା ନେଲେ।
ଲକ୍ଷଣୋ ନାମ ତେ ରାଜା କାରାଗାରେ ନ ଵୈ ମମ
ଲକ୍ଷଣ ନାମକ ରାଜା ମୋର କାରାଗାରରେ ନାହାନ୍ତି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତଂ ଚ କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ଦର୍ଶଯାମାସ ଵୈ ଗୃହମ୍
ଏହିପରି କହି, ସେ କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କୁ ଘରକୁ ଦେଖାଇଲେ।
ତଦୋଦଯୋ ଭୂପଵଚଃ ସତ୍ଯଂ ମତ୍ଵା ସୁଦୁଃଖିତଃ
ରାଜାଙ୍କର କଥାକୁ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଭାବି, ସେ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
କାମପାଲସ୍ତୁ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଂଶାଗମନଂ ବଲୀ ପ୍ରାଂଜଲିଃ ପ୍ରଣତୋ ଭୂତ୍ଵା ଵଚନଂ ପ୍ରାହ ଭୀରୁକଃ
କାମପାଳ ଏହି କଥା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କ ଆଗମନ ଜାଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ହାତ ଜୋଡ଼ି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ କହିଲେ।
ସୁତା ମେ ପଦ୍ମିନୀ ନାରୀ ଲକ୍ଷଣେନ ସମନ୍ଵିତା 3.3.30.
ମୋର ଝିଅ ପଦ୍ମମୁଖୀ ଏବଂ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଯୁକ୍ତ।
ଇତି ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଂଶଃ ସ୍ଵବଲୈସ୍ସହ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣାଂଶ ତାଙ୍କ ସେନାସହିତ—
ଭ୍ରାତୃଜସ୍ତଵ ଭୂପାଲ ପଦ୍ମିନ୍ଯା ଲକ୍ଷଣୋଽନ୍ଵିତଃ
ହେ ରାଜା, ଆପଣଙ୍କର ଭାଇ ପଦ୍ମି ଲକ୍ଷଣରେ ଯୁକ୍ତ।
ନ ଜାନେ କ୍ଵ ଗତୋ ରାଜା ମମ ପ୍ରାଣସମୋ ଭୁଵି
ମୁଁ ଜାଣେନି, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ମୋର ପ୍ରାଣସମ ରାଜା କେଉଁଠି ଗଲେ।
ହା ରତ୍ନଭାନୁତନଯ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଶୁଭଂକର ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମୂର୍ଛିତଶ୍ଚାସୀତ୍କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ଵୈଷ୍ଣଵପ୍ରିଯଃ
ହା ରତ୍ନଭାନୁଙ୍କ ପୁଅ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ଶୁଭ ଦାତା—ଏହିପରି କହି, କୃଷ୍ଣାଂଶ, ଯିଏ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ପ୍ରିୟ କରନ୍ତି, ସେ ଅଚେତ ହୋଇପଡ଼ିଲେ।
ତଦା ସ୍ଵର୍ଣଵତୀ ଦେଵୀ ସ୍ଵଦାସ୍ଯା ଶୋଭଯା ସହ
ତାପରେ ସ୍ବର୍ଣ୍ଣବତୀ ଦେବୀ, ତାଙ୍କ ଦାସୀ ଶୋଭା ସହିତ—
ତଯା ସଂପ୍ରେଷିତା ଶୋଭା ମ୍ଲେଚ୍ଛମାଯାଵିଶାରଦା
ସେ ଦ୍ୱାରା, ମ୍ଲେଚ୍ଛମାୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଶୋଭାକୁ ପଠାଯାଇଲା।
ଉଵାଚ ଵଚନଂ ତତ୍ର ଶୃଣୁ ଭୂପଶିରୋମଣେ
ସେଠାରେ ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ: 'ଶୁଣ, ରାଜାମଣି!'
ଦଂପତୀ ତଵ ଭୂପାଲ ସଂହୃତୌ ଯେନ ଯତ୍ର ଵୈ
ହେ ରାଜା, ଆପଣଙ୍କ ଦମ୍ପତି ଯେଉଁଠାରେ ଏବଂ କିଏ ନେଇଗଲେ—
ଆହ୍ଲାଦଶ୍ଚେନ୍ଦୁଲୋ ଵୀରୋ ଦେଵୋ ଵୈ ତାଲନୋ ବଲୀ
ଆହ୍ଲାଦ ଚନ୍ଦ୍ରରେ ବୀର, ଦେବତା ତାଳନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶୋଭନା ଵେଶ୍ଯା କୃତ୍ଵା ଯୋଗମଯଂ ଵପୁଃ ପ୍ରଯଯୌ ତାନ୍ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ଯୋଗିଵେଷାନ୍ମହାବ ଲାନ୍।। 3.3.30.
ଏହିପରି କହି, ବେଶ୍ୟା ଶୋଭନା ଯୋଗମୟ ଦେହ ଧାରଣ କରି, ସେ ମହାବଳୀମାନେ ଯୋଗୀର ଭେଷ ଧରିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ସାମ୍ନାରେ ରଖି ଚାଲିଗଲେ।
ଆହ୍ଲାଦୋ ଗଜସଂସ୍ଥୋ ଵୈ କରାଲାରୂଢ ଇନ୍ଦୁଲଃ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ବିନ୍ଦୁଲାରୂଢୋ ନର୍ତଯାମାସ ତଂ ହଯମ୍
ଆହ୍ଲାଦ ହାତୀରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ, ଇନ୍ଦୁଳ କରାଳ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ, କୃଷ୍ଣାଂଶ ବିନ୍ଦୁଳ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସେ ଘୋଡ଼ାକୁ ନଚାଇଲେ।
କାମରୂପମଯଂ ଦେଶଂ ଶତଯୋଜନଗାମିନଃ ଲକ୍ଷଣଂ ଶୋଧଯାମାସୁର୍ନ ପ୍ରାପ୍ତାସ୍ତତ୍ର ତଂ ନୃପମ୍
ସେମାନେ ଶତ ଯୋଜନ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ ଏବଂ କାମରୂପ ଦେଶରେ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ରାଜାକୁ ଖୋଜିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ମିଳିଲେନି।
ପୁନର୍ମଯୂରନଗରଂ ଶୋଭନା ତୈଃ ସମନ୍ଵିତା
ପୁଣି, ଶୋଭନା ସେମାନେ ସହିତ ମୟୂର ନଗରକୁ ଗଲେ।
ପୁନରିନ୍ନଗଢଗ୍ରାମଂ ଶୋଭନା ଚ ଜନେଜନେ
ପୁଣି, ଶୋଭନା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ନଗଢ଼ ଗ୍ରାମକୁ ଗଲେ।
ଗତ୍ଵା ବାହ୍ଲୀକନଗରଂ ଶୋଭନା ତୈସ୍ସମନ୍ଵିତା
ସେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଶୋଭାମୟ ବାହ୍ଲୀକ ନଗରକୁ ଗଲେ।
ପୁନଃ ସ୍ଵଦେଶମାଗମ୍ଯ ବାହ୍ଲୀକଂ ମ୍ଲେଚ୍ଛଵାସିନମ୍ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଚ ସା ଵେଶ୍ଯା ଗାନନୃତ୍ଯପରାଭଵତ୍
ପୁଣି ନିଜ ଦେଶକୁ ଫେରି, ବାହ୍ଲୀକ ଯେଉଁଠାରେ ବିଦେଶୀମାନେ ବସୁଥିଲେ, ସେଠାରେ ସମ୍ମାନ କଲେ ଏବଂ ସେ ବେଶ୍ୟା ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟରେ ଲାଗି ରହିଲେ।
ସ ଦେଵୋ ଭୂମିମଧ୍ଯାତ୍ ସମାଗମ୍ଯ ମୁଦାନ୍ଵିତଃ
ସେ ଦେବତା ଭୂମିର ମଧ୍ୟରୁ ଆସି, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଅହଂ କାଲାଗ୍ନିରୁଦ୍ରେଣ ଭୂମିଗର୍ତେ ସୁରୋପିତଃ
ମୁଁ କାଳାଗ୍ନି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୂମିର ଗର୍ତ୍ତରେ ରଖାଯାଇଥିଲି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ସା ଶୋଭା ନିରାଶାଭୂତ୍ତଦା ସ୍ଵଯମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଶୋଭା ସେଇ ସମୟରେ ନିରାଶ ହେଲେ।
ପୁନଃ ସ୍ଵର୍ଣଵତୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ସର୍ଵମେଵା ଦିତୋଽବ୍ରଵୀତ୍ 3.3.30.
ପୁଣି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ସମସ୍ତ କଥା ଦିତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତାନାଶ୍ଵାସ୍ଯ ସୁଵର୍ଣାଂଗୀ ପୂଜଯାମାସ ଚଂଡିକାମ୍ ନିଶୀଥାନ୍ତେ ତମଃପ୍ରାପ୍ତେ ଗତ୍ଵାହ ଜଗଦମ୍ବିକା
ସେମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଇ, ସୁବର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗୀ ଚଣ୍ଡୀଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ; ରାତିର ଶେଷରେ ଅନ୍ଧାର ଆସିଲାବେଳେ, ସେ ଜଗଦମ୍ବିକାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ପଦ୍ମିନୀ ନାମ ଯା ନାରୀ ମଣିଦେଵସ୍ଯ ଵୈ ପ୍ରିଯା
ପଦ୍ମିନୀ ନାମକ ଯେଉଁ ଜଣେ ନାରୀ, ସେ ମଣିଦେବଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଥିଲେ।
ସେନାପତିଃ କୁବେରସ୍ଯ ମଣିଦେଵୋ ହି ସ ସ୍ମୃତଃ
ମଣିଦେବ କୁବେରଙ୍କ ସେନାପତି ବୋଲି ପରିଚିତ।
ତଦା ତତ୍ପଦ୍ମିନୀ ନାରୀ ଦେଵଦେଵମୁମାପତିମ୍
ସେ ସମୟରେ ସେଇ ପଦ୍ମିନୀ ନାରୀ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଉମାଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।