ତତ୍ରୋଦଯଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣାଂଶଃ ପୂର୍ଣବ୍ରହ୍ମାଣମାଗମତ୍
ସେଠାରେ, ଉଦୟ ନାମକ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଆସିଲେ।
ଅଗ୍ନିଵଂଶଵିନାଶାଯ ଚାଦ୍ଯ ଯାସ୍ଯାମି ଦେହଲୀମ୍
ଆଜି ମୁଁ ଅଗ୍ନିବଂଶର ସଂହାର ପାଇଁ ଦେହଳୀକୁ ଯିବି।
ପୁନସ୍ତଵାନ୍ତିକଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ରହଃ କ୍ରୀଡାଂ କରୋମ୍ଯହମ୍ ଇତ୍ଯହଂ ଦୃଷ୍ଟଵାନ୍ଭୂପ କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ଯୋଗନିଦ୍ରଯା
ପୁଣି ତୁମ ପାଖକୁ ଆସି ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ଖେଳିବି; ଏହିପରି ମୁଁ ଦେଖିଥିଲି, ରାଜା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଯୋଗନିଦ୍ରାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଇତି ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଭୂପୋ ଵିସ୍ମଯାନ୍ଵିତଃ ତେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଲକ୍ଷଣଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵଚନଂ ପ୍ରାହ ତାନ୍ପ୍ରତି
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଗଲେ; ସେ ସଙ୍କେତ ଦେଇ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପଦ୍ମାକରାଯ ଭୂପାଯ ଗତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵାଶୁ ଲକ୍ଷଣମ୍
ପଦ୍ମାକର ନାମକ ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ଶୀଘ୍ର ସଙ୍କେତ ଦିଅ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ତେ ସର୍ଵେ ଵହ୍ନିଵଂଶ୍ଯା ମହାବଲାଃ 3.3.30.
ଏହା ଶୁଣି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଅଗ୍ନିବଂଶର ପ୍ରବଳ ବୀରମାନେ,
ଭଗଦଂତଶ୍ଚ ତେଷାଂ ତୁ ସହସ୍ରାଣାଂ ଚ ନାଯକଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭଗଦନ୍ତ ହଜାର ହଜାର ଲୋକଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିଲେ।
ପଦ୍ମିନୀ ମେ ସ୍ଵସା ରାଜନ୍ ଗୁପ୍ତଵିଦ୍ଯାଵିଶାରଦା
ମହାରାଜ, ପଦ୍ମିନୀ ମୋ ଭଉଣୀ, ସେ ଗୁପ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଦତ୍ତସ୍ତେନ ଵରୋ ରମ୍ଯୋ ହ୍ଯନ୍ତର୍ଧାନମଯଃ ପରଃ ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ନୃପତିଃ ପରମାନନ୍ଦମାପ୍ତଵାନ୍
ସେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବାର ବର ଦେଇଥିଲେ; ଏହା ଶୁଣି ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ପ୍ରାପ୍ତାଃ କୃଷ୍ଣାଂଶାଦ୍ଯା ମହାବଲାଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରବଳ ବୀରମାନେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସ ତଦା ପୃଥିଵୀରାଜୋ ଗୃହୀତ୍ଵା ବହୁଭୂଷଣମ୍
ତାପରେ, ପୃଥିବୀର ରାଜା ବହୁ ଗହଣା ନେଲେ।
ଲକ୍ଷଣୋ ନାମ ତେ ରାଜା କାରାଗାରେ ନ ଵୈ ମମ
ଲକ୍ଷଣ ନାମକ ରାଜା ମୋର କାରାଗାରରେ ନାହାନ୍ତି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତଂ ଚ କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ଦର୍ଶଯାମାସ ଵୈ ଗୃହମ୍
ଏହିପରି କହି, ସେ କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କୁ ଘରକୁ ଦେଖାଇଲେ।
ତଦୋଦଯୋ ଭୂପଵଚଃ ସତ୍ଯଂ ମତ୍ଵା ସୁଦୁଃଖିତଃ
ରାଜାଙ୍କର କଥାକୁ ସତ୍ୟ ବୋଲି ଭାବି, ସେ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
କାମପାଲସ୍ତୁ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଂଶାଗମନଂ ବଲୀ ପ୍ରାଂଜଲିଃ ପ୍ରଣତୋ ଭୂତ୍ଵା ଵଚନଂ ପ୍ରାହ ଭୀରୁକଃ
କାମପାଳ ଏହି କଥା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କ ଆଗମନ ଜାଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ହାତ ଜୋଡ଼ି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ କହିଲେ।
ସୁତା ମେ ପଦ୍ମିନୀ ନାରୀ ଲକ୍ଷଣେନ ସମନ୍ଵିତା 3.3.30.
ମୋର ଝିଅ ପଦ୍ମମୁଖୀ ଏବଂ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଯୁକ୍ତ।
ଇତି ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଂଶଃ ସ୍ଵବଲୈସ୍ସହ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣାଂଶ ତାଙ୍କ ସେନାସହିତ—
ଭ୍ରାତୃଜସ୍ତଵ ଭୂପାଲ ପଦ୍ମିନ୍ଯା ଲକ୍ଷଣୋଽନ୍ଵିତଃ
ହେ ରାଜା, ଆପଣଙ୍କର ଭାଇ ପଦ୍ମି ଲକ୍ଷଣରେ ଯୁକ୍ତ।
ନ ଜାନେ କ୍ଵ ଗତୋ ରାଜା ମମ ପ୍ରାଣସମୋ ଭୁଵି
ମୁଁ ଜାଣେନି, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ମୋର ପ୍ରାଣସମ ରାଜା କେଉଁଠି ଗଲେ।
ହା ରତ୍ନଭାନୁତନଯ ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଶୁଭଂକର ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମୂର୍ଛିତଶ୍ଚାସୀତ୍କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ଵୈଷ୍ଣଵପ୍ରିଯଃ
ହା ରତ୍ନଭାନୁଙ୍କ ପୁଅ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ, ଶୁଭ ଦାତା—ଏହିପରି କହି, କୃଷ୍ଣାଂଶ, ଯିଏ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ପ୍ରିୟ କରନ୍ତି, ସେ ଅଚେତ ହୋଇପଡ଼ିଲେ।
ତଦା ସ୍ଵର୍ଣଵତୀ ଦେଵୀ ସ୍ଵଦାସ୍ଯା ଶୋଭଯା ସହ
ତାପରେ ସ୍ବର୍ଣ୍ଣବତୀ ଦେବୀ, ତାଙ୍କ ଦାସୀ ଶୋଭା ସହିତ—
ତଯା ସଂପ୍ରେଷିତା ଶୋଭା ମ୍ଲେଚ୍ଛମାଯାଵିଶାରଦା
ସେ ଦ୍ୱାରା, ମ୍ଲେଚ୍ଛମାୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଶୋଭାକୁ ପଠାଯାଇଲା।
ଉଵାଚ ଵଚନଂ ତତ୍ର ଶୃଣୁ ଭୂପଶିରୋମଣେ
ସେଠାରେ ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ: 'ଶୁଣ, ରାଜାମଣି!'
ଦଂପତୀ ତଵ ଭୂପାଲ ସଂହୃତୌ ଯେନ ଯତ୍ର ଵୈ
ହେ ରାଜା, ଆପଣଙ୍କ ଦମ୍ପତି ଯେଉଁଠାରେ ଏବଂ କିଏ ନେଇଗଲେ—
ଆହ୍ଲାଦଶ୍ଚେନ୍ଦୁଲୋ ଵୀରୋ ଦେଵୋ ଵୈ ତାଲନୋ ବଲୀ
ଆହ୍ଲାଦ ଚନ୍ଦ୍ରରେ ବୀର, ଦେବତା ତାଳନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶୋଭନା ଵେଶ୍ଯା କୃତ୍ଵା ଯୋଗମଯଂ ଵପୁଃ ପ୍ରଯଯୌ ତାନ୍ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ଯୋଗିଵେଷାନ୍ମହାବ ଲାନ୍।। 3.3.30.
ଏହିପରି କହି, ବେଶ୍ୟା ଶୋଭନା ଯୋଗମୟ ଦେହ ଧାରଣ କରି, ସେ ମହାବଳୀମାନେ ଯୋଗୀର ଭେଷ ଧରିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ସାମ୍ନାରେ ରଖି ଚାଲିଗଲେ।
ଆହ୍ଲାଦୋ ଗଜସଂସ୍ଥୋ ଵୈ କରାଲାରୂଢ ଇନ୍ଦୁଲଃ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ବିନ୍ଦୁଲାରୂଢୋ ନର୍ତଯାମାସ ତଂ ହଯମ୍
ଆହ୍ଲାଦ ହାତୀରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ, ଇନ୍ଦୁଳ କରାଳ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ, କୃଷ୍ଣାଂଶ ବିନ୍ଦୁଳ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସେ ଘୋଡ଼ାକୁ ନଚାଇଲେ।
କାମରୂପମଯଂ ଦେଶଂ ଶତଯୋଜନଗାମିନଃ ଲକ୍ଷଣଂ ଶୋଧଯାମାସୁର୍ନ ପ୍ରାପ୍ତାସ୍ତତ୍ର ତଂ ନୃପମ୍
ସେମାନେ ଶତ ଯୋଜନ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ ଏବଂ କାମରୂପ ଦେଶରେ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ରାଜାକୁ ଖୋଜିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ମିଳିଲେନି।
ପୁନର୍ମଯୂରନଗରଂ ଶୋଭନା ତୈଃ ସମନ୍ଵିତା
ପୁଣି, ଶୋଭନା ସେମାନେ ସହିତ ମୟୂର ନଗରକୁ ଗଲେ।
ପୁନରିନ୍ନଗଢଗ୍ରାମଂ ଶୋଭନା ଚ ଜନେଜନେ
ପୁଣି, ଶୋଭନା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ନଗଢ଼ ଗ୍ରାମକୁ ଗଲେ।