ସ୍ଵପ୍ନେ ତମାହ ସା ଦେଵୀ ହ୍ରୀଂ ଫଟ୍ ଘେଘେ ଜପଂ କୁରୁ
ସ୍ୱପ୍ନରେ ସେ ଦେବୀ ତାକୁ କହିଲେ: 'ହ୍ରୀଂ ଫଟ୍ ଘେଘେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର।'
ସ ବୁଦ୍ଧ୍ଵା ଲକ୍ଷଣୋ ଵୀରସ୍ତଂ ମଂତ୍ରଂ ଚ ଜଜାପ ହ
ଏହା ବୁଝି, ସେ ଶୂର ଲକ୍ଷଣ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ।
ତାଲନଶ୍ଚ ଯୁତସ୍ତାଭ୍ଯାଂ କଲ୍ଯକୁବ୍ଜମୁପାଯଯୌ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତତ୍କାରଣଂ ତୈଶ୍ଚ କୃତଂ ଯୋଗମଯଂ ଵପୁଃ
ତାଳନ ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କ ସହିତ କନ୍ନଉଜକୁ ଗଲେ; କାରଣ ଜାଣି ସେମାନେ ଯୋଗୀ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ଧାନ୍ଯପାଲଃ କାଂସ୍ଯଧାରୀ ଵୀଣାଧାରୀ ଚ ତାଲନଃ
ଧାନ୍ୟପାଳ ଏକ କଂସ୍ୟ ପାତ୍ର ନେଇଥିଲେ, ତାଳନ ଏକ ବୀଣା ଧରିଥିଲେ।
ସଭାଂ ପରିମଲସ୍ଯୈଵ ଗତ୍ଵା ତେ ଯୋଗରୂପିଣଃ
ସେମାନେ ଯୋଗୀ ରୂପରେ ପରିମଳଙ୍କ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନଶ୍ଚ ତଦା ରାଜା ମୁକ୍ତାମାଲାଂ ସ୍ଵକଣ୍ଠଗାମ୍ 3.3.30.
ତାପରେ ରାଜା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ନିଜ ଗଳାରେ ମୁକ୍ତାମାଳା ପିନ୍ଧିଲେ।
ତଦା ତେ ହର୍ଷିତାଃ ସର୍ଵେ କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ପ୍ରତି ଚାଯଯୁଃ ଯଯୌ ବିଂଦୁଗଢଂ ଵୀରସ୍ତାଲନାଦ୍ଯୈସ୍ସମନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଖୁସି ହୋଇ କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ; ଶୂର ତାଳନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହ ବିନ୍ଦୁଗଡ଼କୁ ଗଲେ।
ହଟ୍ଟମଧ୍ଯେ ସମାଗମ୍ଯ କୃତ୍ଵା ରାସୋତ୍ସଵଂ ଶୁଭମ୍
ହାଟ ମଧ୍ୟରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ସେମାନେ ଶୁଭ ରାସଉତ୍ସବ କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ସର୍ଵା ଯୋଷିତସ୍ତତ୍ର ଚାଗତାଃ ମୋହିତାସ୍ତସ୍ଯ ଗାନେନ ଜଡୀଭୂତା ଧନଂ ଦଦୁଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ସେଠାକୁ ଆସିଥିବା ସମସ୍ତ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀ, ତାଙ୍କର ଗୀତରେ ମୋହିତ ହୋଇ ମନ୍ଦ ହୋଇଗଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଧନ ଦେଇଦେଲେ।
ତଦା ତୁ ପଦ୍ମିନୀ ନାରୀ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂଯୁତା
ସେ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ପଦ୍ମମୁଖୀ ନାରୀ ଥିଲେ।
ଉଵାଚ ଚ ଵିଲପ୍ଯାଶୁ ମତ୍ପତିର୍ଲ କ୍ଷଣୋ ବଲୀ ଅହଂ ଯୋଷା ଭଵାନ୍ଯୋଗୀ କଥଂ କାର୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ସେ ଦୁଃଖ କରି କହିଲେ, 'ମୋ ଘରବାଳା ଲକ୍ଷଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ମୁଁ ଜଣେ ଜିଅ, ଆପଣ ଯୋଗି—ଏହି କଥା କିପରି ସମାଧାନ ହେବ?'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ସ ନୃପୋ ଭୁଜମୁତ୍ଥାପ୍ଯ ସତ୍ଵରମ୍ ରାଜଦ୍ଵାରମୁପାଗମ୍ଯ କୃଷ୍ଣାଂଶସ୍ସ ନନର୍ତ ହ
ଏହା ଶୁଣି ରାଜା ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କର ହାତ ଉଠାଇ ରାଜଦ୍ୱାରକୁ ଗଲେ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣାଂଶ ନୃତ୍ୟ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ମହୀରାଜସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ପ୍ରସନ୍ନସ୍ତସ୍ଯଲୀଲଯା
ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ତାଙ୍କର ଖେଳରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭୂପଵଚୋ ଵିହସ୍ଯୋଵାଚ ତଂ ପ୍ରତି ଦର୍ଶଯାଶୁ ସ୍ଵକୀଯଂ ଵୈ ଭଵାନ୍ଭୂପଶିରୋମଣିଃ
ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସେ ହସି କହିଲେ, 'ରାଜାମଣି, ତୁମେ ତୁମ ନିଜ ରୂପ ଶୀଘ୍ର ଦେଖାଅ।'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ନୃପତିର୍ମୋହିତଃ କୃଷ୍ଣଲୀଲଯା
ଏପରି ଶୁଣି, ରାଜା କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଲୀଳାରେ ମନୋଭ୍ରମରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ତତସ୍ତେ ଯୋଗିନସ୍ସର୍ଵେ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଚ ମହାଵତୀମ୍ ।। 3.3.30.
ତାପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଯୋଗୀମାନେ ବଡ଼ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସ୍ଵସେନାଂ ସଜ୍ଜଯାମାସ ଚାହ୍ଲାଦଶ୍ଚ ନୃପାଜ୍ଞଯା
ସେ ନିଜ ସେନାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ, ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଆହ୍ଲାଦ ମଧ୍ୟ ଏହି କାମ କଲେ।
ତାଲନସ୍ସପ୍ତ ଲକ୍ଷାଣି ସୈନ୍ଯାନ୍ଯାହୂଯ ଚାଗତଃ ଦେହଲୀଂ ଚ ସମାଜଗ୍ମୁସ୍ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରସମନ୍ଵିତାଃ
ତାଳନ ନାମକ ସାତ ଲକ୍ଷ ସେନା ଡାକିଆଯାଇ ଆସିଲେ; ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ଦେହଳୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଚଦ୍ରଭଟ୍ଟୋ ଵିଶାରଦଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଚତୁର ମନ୍ତ୍ରୀ ଚନ୍ଦ୍ରଭଟ୍ଟ ଆସିଲେ।
ମହୀରାଜଂ ସମାଗମ୍ଯ ଵଚଃ ପ୍ରାହ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଭୋଃ
ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ମିଳି କହିଲେ, "ମହାରାଜ, ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।"
ତତ୍ରୋଦଯଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣାଂଶଃ ପୂର୍ଣବ୍ରହ୍ମାଣମାଗମତ୍
ସେଠାରେ, ଉଦୟ ନାମକ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଆସିଲେ।
ଅଗ୍ନିଵଂଶଵିନାଶାଯ ଚାଦ୍ଯ ଯାସ୍ଯାମି ଦେହଲୀମ୍
ଆଜି ମୁଁ ଅଗ୍ନିବଂଶର ସଂହାର ପାଇଁ ଦେହଳୀକୁ ଯିବି।
ପୁନସ୍ତଵାନ୍ତିକଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ରହଃ କ୍ରୀଡାଂ କରୋମ୍ଯହମ୍ ଇତ୍ଯହଂ ଦୃଷ୍ଟଵାନ୍ଭୂପ କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ଯୋଗନିଦ୍ରଯା
ପୁଣି ତୁମ ପାଖକୁ ଆସି ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ଖେଳିବି; ଏହିପରି ମୁଁ ଦେଖିଥିଲି, ରାଜା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଯୋଗନିଦ୍ରାରେ ଅଛନ୍ତି।
ଇତି ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଭୂପୋ ଵିସ୍ମଯାନ୍ଵିତଃ ତେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଲକ୍ଷଣଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵଚନଂ ପ୍ରାହ ତାନ୍ପ୍ରତି
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଗଲେ; ସେ ସଙ୍କେତ ଦେଇ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପଦ୍ମାକରାଯ ଭୂପାଯ ଗତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵାଶୁ ଲକ୍ଷଣମ୍
ପଦ୍ମାକର ନାମକ ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ଶୀଘ୍ର ସଙ୍କେତ ଦିଅ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ତେ ସର୍ଵେ ଵହ୍ନିଵଂଶ୍ଯା ମହାବଲାଃ 3.3.30.
ଏହା ଶୁଣି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଅଗ୍ନିବଂଶର ପ୍ରବଳ ବୀରମାନେ,
ଭଗଦଂତଶ୍ଚ ତେଷାଂ ତୁ ସହସ୍ରାଣାଂ ଚ ନାଯକଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭଗଦନ୍ତ ହଜାର ହଜାର ଲୋକଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିଲେ।
ପଦ୍ମିନୀ ମେ ସ୍ଵସା ରାଜନ୍ ଗୁପ୍ତଵିଦ୍ଯାଵିଶାରଦା
ମହାରାଜ, ପଦ୍ମିନୀ ମୋ ଭଉଣୀ, ସେ ଗୁପ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଦତ୍ତସ୍ତେନ ଵରୋ ରମ୍ଯୋ ହ୍ଯନ୍ତର୍ଧାନମଯଃ ପରଃ ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ନୃପତିଃ ପରମାନନ୍ଦମାପ୍ତଵାନ୍
ସେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବାର ବର ଦେଇଥିଲେ; ଏହା ଶୁଣି ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ପ୍ରାପ୍ତାଃ କୃଷ୍ଣାଂଶାଦ୍ଯା ମହାବଲାଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରବଳ ବୀରମାନେ ପହଞ୍ଚିଲେ।