ଇତି ତତ୍ରତ୍ଯଵଚନଂ ମତ୍ଵା ରାଜା ପ୍ରସନ୍ନଧୀଃ
ସେଠାରେ କହାଯାଇଥିବା କଥା ବିଚାର କରି, ରାଜା ସ୍ପଷ୍ଟ ମନେ ରହିଲେ।
ଆହୂଯ ପ୍ରେଷଯାମାସ କାମପାଲାଯ ଧୀମତେ
ସେ କାମପାଳଙ୍କୁ ଡାକି, ତାଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
ତଦା ପଦ୍ମାକରଃ ଶ୍ଯାଲୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଲକ୍ଷଣମାଗତମ୍
ତାପରେ ପଦ୍ମାକର, ଶ୍ୟାଳ, ଲକ୍ଷଣ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣିଲେ।
ଲକ୍ଷଣୋ ନକୁଲାଂଶଶ୍ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶତ୍ରୁମୁପସ୍ଥିତମ୍
ଲକ୍ଷଣ ଓ ନକୁଳାଂଶ ଶତ୍ରୁକୁ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖିଲେ।
ମୂର୍ଚ୍ଛଯିତ୍ଵା ମହୀରାଜଂ ହତ୍ଵା ପଂଚଶତଂ ବଲୀ
ପୃଥିବୀର ରାଜାଙ୍କୁ ଅଚେତନ କରି, ପାଞ୍ଚଶତ ବଳୀୟାନ୍ ଲୋକଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।
ଉତ୍ଥିତଶ୍ଚ ମହୀରାଜୋ ଗତ୍ଵା ପଦ୍ମାକରଂ ପ୍ରତି 3.3.30.
ପୃଥିବୀର ରାଜା ଉଠି ହେବା ପରେ ପଦ୍ମାକରଙ୍କ ଦିଗକୁ ଗଲେ।
ଲକ୍ଷଣୋ ମେ ମହାଞ୍ଛତ୍ରୁସ୍ସ ଚ ତ୍ଵଦ୍ଗେହମାଗତଃ
ବଡ଼ ରାଜଚିହ୍ନ ଛତା ତୁମ ଘରକୁ ଆସିଛି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଲୋଭାତ୍ମା ଦତ୍ତ୍ଵା ହାଲାହଲଂ ଵିଷମ୍ ହତ୍ଵା ତାଞ୍ଛତଶୂରାଂଶ୍ଚ ଗୁପ୍ତଵାର୍ତାମକାରଯନ୍
ଏହା ଶୁଣି ସେ ଲୋଭୀ ଲୋକ ମାନେକୁ ବିଷ ଦେଲା, ସେହି ଶତ ଶୂରମାନେକୁ ମାରିଦେଲା ଏବଂ ସମସ୍ତ କଥା ଲୁଚାଇ ରଖିଲା।
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତତ୍ପଦ୍ମିନୀ ନାରୀ ଦୁଃଖିତାଲପ୍ଯ ଵୈ ଭୃଶମ୍
ଏହି ଘଟଣା ଜାଣି ମନୋହର ମୁହଁ ଥିବା ସେ ଜଣେ ନାରୀ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ି ଦୁଃଖ କଲା।
ତଦା ପ୍ରସନ୍ନା ସା ଦେଵୀ ଵରଦା ସର୍ଵମଂଗଲା
ତାପରେ ସେ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ଦାତ୍ରୀ ଏବଂ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା, ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ସ୍ଵପ୍ନେ ତମାହ ସା ଦେଵୀ ହ୍ରୀଂ ଫଟ୍ ଘେଘେ ଜପଂ କୁରୁ
ସ୍ୱପ୍ନରେ ସେ ଦେବୀ ତାକୁ କହିଲେ: 'ହ୍ରୀଂ ଫଟ୍ ଘେଘେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର।'
ସ ବୁଦ୍ଧ୍ଵା ଲକ୍ଷଣୋ ଵୀରସ୍ତଂ ମଂତ୍ରଂ ଚ ଜଜାପ ହ
ଏହା ବୁଝି, ସେ ଶୂର ଲକ୍ଷଣ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ।
ତାଲନଶ୍ଚ ଯୁତସ୍ତାଭ୍ଯାଂ କଲ୍ଯକୁବ୍ଜମୁପାଯଯୌ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତତ୍କାରଣଂ ତୈଶ୍ଚ କୃତଂ ଯୋଗମଯଂ ଵପୁଃ
ତାଳନ ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କ ସହିତ କନ୍ନଉଜକୁ ଗଲେ; କାରଣ ଜାଣି ସେମାନେ ଯୋଗୀ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ଧାନ୍ଯପାଲଃ କାଂସ୍ଯଧାରୀ ଵୀଣାଧାରୀ ଚ ତାଲନଃ
ଧାନ୍ୟପାଳ ଏକ କଂସ୍ୟ ପାତ୍ର ନେଇଥିଲେ, ତାଳନ ଏକ ବୀଣା ଧରିଥିଲେ।
ସଭାଂ ପରିମଲସ୍ଯୈଵ ଗତ୍ଵା ତେ ଯୋଗରୂପିଣଃ
ସେମାନେ ଯୋଗୀ ରୂପରେ ପରିମଳଙ୍କ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନଶ୍ଚ ତଦା ରାଜା ମୁକ୍ତାମାଲାଂ ସ୍ଵକଣ୍ଠଗାମ୍ 3.3.30.
ତାପରେ ରାଜା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ନିଜ ଗଳାରେ ମୁକ୍ତାମାଳା ପିନ୍ଧିଲେ।
ତଦା ତେ ହର୍ଷିତାଃ ସର୍ଵେ କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ପ୍ରତି ଚାଯଯୁଃ ଯଯୌ ବିଂଦୁଗଢଂ ଵୀରସ୍ତାଲନାଦ୍ଯୈସ୍ସମନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଖୁସି ହୋଇ କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ; ଶୂର ତାଳନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହ ବିନ୍ଦୁଗଡ଼କୁ ଗଲେ।
ହଟ୍ଟମଧ୍ଯେ ସମାଗମ୍ଯ କୃତ୍ଵା ରାସୋତ୍ସଵଂ ଶୁଭମ୍
ହାଟ ମଧ୍ୟରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ସେମାନେ ଶୁଭ ରାସଉତ୍ସବ କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ସର୍ଵା ଯୋଷିତସ୍ତତ୍ର ଚାଗତାଃ ମୋହିତାସ୍ତସ୍ଯ ଗାନେନ ଜଡୀଭୂତା ଧନଂ ଦଦୁଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ସେଠାକୁ ଆସିଥିବା ସମସ୍ତ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀ, ତାଙ୍କର ଗୀତରେ ମୋହିତ ହୋଇ ମନ୍ଦ ହୋଇଗଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଧନ ଦେଇଦେଲେ।
ତଦା ତୁ ପଦ୍ମିନୀ ନାରୀ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂଯୁତା
ସେ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ପଦ୍ମମୁଖୀ ନାରୀ ଥିଲେ।
ଉଵାଚ ଚ ଵିଲପ୍ଯାଶୁ ମତ୍ପତିର୍ଲ କ୍ଷଣୋ ବଲୀ ଅହଂ ଯୋଷା ଭଵାନ୍ଯୋଗୀ କଥଂ କାର୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ସେ ଦୁଃଖ କରି କହିଲେ, 'ମୋ ଘରବାଳା ଲକ୍ଷଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ମୁଁ ଜଣେ ଜିଅ, ଆପଣ ଯୋଗି—ଏହି କଥା କିପରି ସମାଧାନ ହେବ?'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ସ ନୃପୋ ଭୁଜମୁତ୍ଥାପ୍ଯ ସତ୍ଵରମ୍ ରାଜଦ୍ଵାରମୁପାଗମ୍ଯ କୃଷ୍ଣାଂଶସ୍ସ ନନର୍ତ ହ
ଏହା ଶୁଣି ରାଜା ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କର ହାତ ଉଠାଇ ରାଜଦ୍ୱାରକୁ ଗଲେ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣାଂଶ ନୃତ୍ୟ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ମହୀରାଜସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ପ୍ରସନ୍ନସ୍ତସ୍ଯଲୀଲଯା
ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ତାଙ୍କର ଖେଳରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭୂପଵଚୋ ଵିହସ୍ଯୋଵାଚ ତଂ ପ୍ରତି ଦର୍ଶଯାଶୁ ସ୍ଵକୀଯଂ ଵୈ ଭଵାନ୍ଭୂପଶିରୋମଣିଃ
ରାଜାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସେ ହସି କହିଲେ, 'ରାଜାମଣି, ତୁମେ ତୁମ ନିଜ ରୂପ ଶୀଘ୍ର ଦେଖାଅ।'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ନୃପତିର୍ମୋହିତଃ କୃଷ୍ଣଲୀଲଯା
ଏପରି ଶୁଣି, ରାଜା କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଲୀଳାରେ ମନୋଭ୍ରମରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ତତସ୍ତେ ଯୋଗିନସ୍ସର୍ଵେ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଚ ମହାଵତୀମ୍ ।। 3.3.30.
ତାପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଯୋଗୀମାନେ ବଡ଼ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସ୍ଵସେନାଂ ସଜ୍ଜଯାମାସ ଚାହ୍ଲାଦଶ୍ଚ ନୃପାଜ୍ଞଯା
ସେ ନିଜ ସେନାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ, ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଆହ୍ଲାଦ ମଧ୍ୟ ଏହି କାମ କଲେ।
ତାଲନସ୍ସପ୍ତ ଲକ୍ଷାଣି ସୈନ୍ଯାନ୍ଯାହୂଯ ଚାଗତଃ ଦେହଲୀଂ ଚ ସମାଜଗ୍ମୁସ୍ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରସମନ୍ଵିତାଃ
ତାଳନ ନାମକ ସାତ ଲକ୍ଷ ସେନା ଡାକିଆଯାଇ ଆସିଲେ; ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ଦେହଳୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଚଦ୍ରଭଟ୍ଟୋ ଵିଶାରଦଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଚତୁର ମନ୍ତ୍ରୀ ଚନ୍ଦ୍ରଭଟ୍ଟ ଆସିଲେ।
ମହୀରାଜଂ ସମାଗମ୍ଯ ଵଚଃ ପ୍ରାହ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଭୋଃ
ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ମିଳି କହିଲେ, "ମହାରାଜ, ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।"