ତଦା ତୁ ଦୁଃଖିତୋ ଦେଵୋ ମହେଂଦ୍ରାନ୍ତମୁପାଯଯୌ
ତାପରେ ଦେବତା ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୋଇ ଶେଷରେ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଦେଵରାଜ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ସର୍ଵଦେଵପ୍ରିଯଂକର ଅତୋ ଵୈ ଲୋକମର୍ଯାଦା ଵିରୁଦ୍ଧା ଦୃଶ୍ଯତେ ଭୁଵି
ହେ ଦେବରାଜ, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ; ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁଥିବା, ବର୍ତ୍ତମାନ ପୃଥିବୀରେ ଲୋକର ନୀତି ଭଙ୍ଗ ହେଉଛି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ଦେଵମାଯଯା ଜଯଂତସ୍ଯ ସ୍ଵପୁତ୍ରସ୍ଯ ମୁମୋଦ ସ ସୁରୈଃ ସହ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ମହେନ୍ଦ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ନିଜ ପୁଅ ଜୟନ୍ତଙ୍କ ବିଜୟରେ ଦେବମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଇନ୍ଦୁଲଶ୍ଚ ତଦା ଦୁଃଖୀ ଶାରଦାଂ ସର୍ଵମଂଗଲାମ୍
ସେ ସମୟରେ ଇନ୍ଦୁଳା ଦୁଃଖିତ ଥିଲେ, ଏବଂ ସାରଦା ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଆଣୁଥିଲେ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵିପ୍ର ପୁନଃ ଶୃଣୁ କଥାଂ ଶୁଭାମ୍ ଦଶକୋଟିମିତଂ ସ୍ଵର୍ଣଂ ତେଭ୍ଯୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ସମଂ ସମମ୍
ଏଭଳି କଥା ତୁମକୁ କୁହିଲି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ; ଏବେ ପୁଣି ଏକ ଶୁଭ କଥା ଶୁଣ: ସେମାନଙ୍କୁ ସମାନ ଭାବେ ଦଶ କୋଟି ସୁନା ଦେଇଥିଲେ।
ପ୍ରସ୍ଥାନଂ କାରଯାମାସ ଚାଷ୍ଟାନାଂ ବଲଶାଲିନାମ୍
ସେ ଆଠଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରଙ୍କ ଯାତ୍ରା ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ।
କାମପାଲେନ ଭୋ ଵିପ୍ର ଲକ୍ଷଣୋ ନକୁଲାଂଶକଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କାମପାଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲକ୍ଷଣ ଓ ନକୁଳାଂଶକଙ୍କୁ ଆଣାଯାଇଥିଲା।
ଜଯଚଂଦ୍ର ମହାଭାଗ ସାଵଧାନଂ ଵଚଃ ଶୃଣୁ
ହେ ଜୟଚନ୍ଦ୍ର, ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୋ କଥା ଧ୍ୟାନଦେଇ ଶୁଣ।
ଅତୋ ଵୈ ଲକ୍ଷଣୋ ଵୀରଶ୍ଚୈକାକୀ ମାଂ ସମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏହିପରି, ଶୂର ଲକ୍ଷଣ ଏକାକି ମୋ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତୁ।
ସେନାନ୍ଵିତଂ ଚ ତଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମହୀରାଜୋ ମହାବଲଃ
ସେ ସେନା ସହିତ ଆସୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣି, ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା।
ଇତି ତତ୍ରତ୍ଯଵଚନଂ ମତ୍ଵା ରାଜା ପ୍ରସନ୍ନଧୀଃ
ସେଠାରେ କହାଯାଇଥିବା କଥା ବିଚାର କରି, ରାଜା ସ୍ପଷ୍ଟ ମନେ ରହିଲେ।
ଆହୂଯ ପ୍ରେଷଯାମାସ କାମପାଲାଯ ଧୀମତେ
ସେ କାମପାଳଙ୍କୁ ଡାକି, ତାଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
ତଦା ପଦ୍ମାକରଃ ଶ୍ଯାଲୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଲକ୍ଷଣମାଗତମ୍
ତାପରେ ପଦ୍ମାକର, ଶ୍ୟାଳ, ଲକ୍ଷଣ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣିଲେ।
ଲକ୍ଷଣୋ ନକୁଲାଂଶଶ୍ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶତ୍ରୁମୁପସ୍ଥିତମ୍
ଲକ୍ଷଣ ଓ ନକୁଳାଂଶ ଶତ୍ରୁକୁ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖିଲେ।
ମୂର୍ଚ୍ଛଯିତ୍ଵା ମହୀରାଜଂ ହତ୍ଵା ପଂଚଶତଂ ବଲୀ
ପୃଥିବୀର ରାଜାଙ୍କୁ ଅଚେତନ କରି, ପାଞ୍ଚଶତ ବଳୀୟାନ୍ ଲୋକଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।
ଉତ୍ଥିତଶ୍ଚ ମହୀରାଜୋ ଗତ୍ଵା ପଦ୍ମାକରଂ ପ୍ରତି 3.3.30.
ପୃଥିବୀର ରାଜା ଉଠି ହେବା ପରେ ପଦ୍ମାକରଙ୍କ ଦିଗକୁ ଗଲେ।
ଲକ୍ଷଣୋ ମେ ମହାଞ୍ଛତ୍ରୁସ୍ସ ଚ ତ୍ଵଦ୍ଗେହମାଗତଃ
ବଡ଼ ରାଜଚିହ୍ନ ଛତା ତୁମ ଘରକୁ ଆସିଛି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଲୋଭାତ୍ମା ଦତ୍ତ୍ଵା ହାଲାହଲଂ ଵିଷମ୍ ହତ୍ଵା ତାଞ୍ଛତଶୂରାଂଶ୍ଚ ଗୁପ୍ତଵାର୍ତାମକାରଯନ୍
ଏହା ଶୁଣି ସେ ଲୋଭୀ ଲୋକ ମାନେକୁ ବିଷ ଦେଲା, ସେହି ଶତ ଶୂରମାନେକୁ ମାରିଦେଲା ଏବଂ ସମସ୍ତ କଥା ଲୁଚାଇ ରଖିଲା।
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତତ୍ପଦ୍ମିନୀ ନାରୀ ଦୁଃଖିତାଲପ୍ଯ ଵୈ ଭୃଶମ୍
ଏହି ଘଟଣା ଜାଣି ମନୋହର ମୁହଁ ଥିବା ସେ ଜଣେ ନାରୀ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ି ଦୁଃଖ କଲା।
ତଦା ପ୍ରସନ୍ନା ସା ଦେଵୀ ଵରଦା ସର୍ଵମଂଗଲା
ତାପରେ ସେ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ଦାତ୍ରୀ ଏବଂ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା, ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ସ୍ଵପ୍ନେ ତମାହ ସା ଦେଵୀ ହ୍ରୀଂ ଫଟ୍ ଘେଘେ ଜପଂ କୁରୁ
ସ୍ୱପ୍ନରେ ସେ ଦେବୀ ତାକୁ କହିଲେ: 'ହ୍ରୀଂ ଫଟ୍ ଘେଘେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର।'
ସ ବୁଦ୍ଧ୍ଵା ଲକ୍ଷଣୋ ଵୀରସ୍ତଂ ମଂତ୍ରଂ ଚ ଜଜାପ ହ
ଏହା ବୁଝି, ସେ ଶୂର ଲକ୍ଷଣ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଜପ କଲେ।
ତାଲନଶ୍ଚ ଯୁତସ୍ତାଭ୍ଯାଂ କଲ୍ଯକୁବ୍ଜମୁପାଯଯୌ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତତ୍କାରଣଂ ତୈଶ୍ଚ କୃତଂ ଯୋଗମଯଂ ଵପୁଃ
ତାଳନ ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କ ସହିତ କନ୍ନଉଜକୁ ଗଲେ; କାରଣ ଜାଣି ସେମାନେ ଯୋଗୀ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ଧାନ୍ଯପାଲଃ କାଂସ୍ଯଧାରୀ ଵୀଣାଧାରୀ ଚ ତାଲନଃ
ଧାନ୍ୟପାଳ ଏକ କଂସ୍ୟ ପାତ୍ର ନେଇଥିଲେ, ତାଳନ ଏକ ବୀଣା ଧରିଥିଲେ।
ସଭାଂ ପରିମଲସ୍ଯୈଵ ଗତ୍ଵା ତେ ଯୋଗରୂପିଣଃ
ସେମାନେ ଯୋଗୀ ରୂପରେ ପରିମଳଙ୍କ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନଶ୍ଚ ତଦା ରାଜା ମୁକ୍ତାମାଲାଂ ସ୍ଵକଣ୍ଠଗାମ୍ 3.3.30.
ତାପରେ ରାଜା ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ନିଜ ଗଳାରେ ମୁକ୍ତାମାଳା ପିନ୍ଧିଲେ।
ତଦା ତେ ହର୍ଷିତାଃ ସର୍ଵେ କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ପ୍ରତି ଚାଯଯୁଃ ଯଯୌ ବିଂଦୁଗଢଂ ଵୀରସ୍ତାଲନାଦ୍ଯୈସ୍ସମନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଖୁସି ହୋଇ କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ; ଶୂର ତାଳନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହ ବିନ୍ଦୁଗଡ଼କୁ ଗଲେ।
ହଟ୍ଟମଧ୍ଯେ ସମାଗମ୍ଯ କୃତ୍ଵା ରାସୋତ୍ସଵଂ ଶୁଭମ୍
ହାଟ ମଧ୍ୟରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ସେମାନେ ଶୁଭ ରାସଉତ୍ସବ କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ସର୍ଵା ଯୋଷିତସ୍ତତ୍ର ଚାଗତାଃ ମୋହିତାସ୍ତସ୍ଯ ଗାନେନ ଜଡୀଭୂତା ଧନଂ ଦଦୁଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ସେଠାକୁ ଆସିଥିବା ସମସ୍ତ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀ, ତାଙ୍କର ଗୀତରେ ମୋହିତ ହୋଇ ମନ୍ଦ ହୋଇଗଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଧନ ଦେଇଦେଲେ।
ତଦା ତୁ ପଦ୍ମିନୀ ନାରୀ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣସଂଯୁତା
ସେ ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ପଦ୍ମମୁଖୀ ନାରୀ ଥିଲେ।