ପାତେନ ତସ୍ଯ ସିଂହସ୍ଯ ସ ଵୀରୋ ମରଣଂ ଗତଃ ସ୍ଵଭଲ୍ଲେନ ଚ ତଂ ସିଂହଂ ହତ୍ଵା ତତ୍ର ଜଗର୍ଜ ଵୈ
ସେ ସିଂହ ପଡିବାରେ ସେ ବୀର ମୃତ୍ୟୁ ଲାଭ କଲେ; ନିଜ ଗଦାରେ ସିଂହକୁ ମାରି, ସେଠି ଉଚ୍ଚ ରବ କଲେ ।
ତଦା ତୁ ବୌଦ୍ଧସିଂହେନ ଶାର୍ଦୂଲସ୍ତତ୍ର ଚୋଦିତଃ
ତାପରେ ବୌଦ୍ଧସିଂହଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ ଏକ ବାଘ ପଠାଯିଲା ।
ମାତୁଲୌ ମୃତ୍ଯୁଵଶଗୌ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଣଵତୀସୁତଃ
ନିଜ ଦୁଇ ମାମୁ ମୃତ୍ୟୁରେ ପରାଜିତ ଦେଖି, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀଙ୍କ ପୁଅ ।
ଶରମାଦାଯ ଵୈ ଶୀଘ୍ରଂ ନାମ୍ନା ସଂମୋହନଂ ଶୁଭମ୍
ସେ ଶୀଘ୍ର ଏକ ସମ୍ମୋହନ ନାମକ ଶୁଭ ବାଣ ନେଲେ ।
ବଦ୍ଧ୍ଵା ତାନ୍ବୌଦ୍ଧସିଂହାଦୀନ୍ନୃପାନ୍ଦଶସହସ୍ରକମ୍
ସେ ବୌଦ୍ଧସିଂହ ଓ ଦଶ ହଜାର ରାଜାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ ।
ତଦା ତେ ହର୍ଷିତାସ୍ସର୍ଵେ ପ୍ରପେଷ୍ଯ ନଗରଂ ଯଯୁଃ ଲୁଣ୍ଠଯିତ୍ଵା ବଲାତ୍ସର୍ଵେ ନୃପଦୁର୍ଗମୁପାଯଯୁଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ସୂଚନା ପଠାଇ, ନଗରକୁ ଗଲେ; ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଲୁଟି, ରାଜାଙ୍କ ଦୁର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ।
ବୌଦ୍ଧସିଂହସ୍ତଦାଗତ୍ଯ ଜଯନ୍ତେନ ଵିମୋଚିତଃ 3.3.29.
ସେ ସମୟରେ ବୌଦ୍ଧସିଂହ ଆସି, ଜୟନ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହେଲେ ।
ଦଶକୋଟୀଃ ସୁଵର୍ଣସ୍ଯ ଚାହ୍ଲାଦାଯ ତଦା ଧନମ୍
ତାପରେ ଦଶ କୋଟି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଓ ଧନ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ଆର୍ଯଦେଶଂ ନ ଯାସ୍ଯାମଃ କଦାଚିଦ୍ରାଷ୍ଟ୍ରହେତଵେ ତ୍ରିଲକ୍ଷୈଶ୍ଚ ଯୁତାସ୍ତେ ଵୈ ନେତ୍ରପାଲଗୃହଂ ଗତାଃ
ଆମେ କେବେ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଆର୍ୟଦେଶକୁ ଯିବୁନାହିଁ; ସେଇ ତିନି ଲକ୍ଷ ଲୋକେ ଏକଠି ହୋଇ ରାଜ୍ୟର ରକ୍ଷକମାନଙ୍କ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସୁପ୍ରିଯା ଯୋଗସିଂହାଦ୍ଯାସ୍ତନ୍ନୋ ଵଦ ଵିଚକ୍ଷଣ
ସୁପ୍ରିୟା, ଯୋଗସିଂହ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି—ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଆମକୁ କୁହ।
ତଦା ତୁ ଦୁଃଖିତୋ ଦେଵୋ ମହେଂଦ୍ରାନ୍ତମୁପାଯଯୌ
ତାପରେ ଦେବତା ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୋଇ ଶେଷରେ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଦେଵରାଜ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ସର୍ଵଦେଵପ୍ରିଯଂକର ଅତୋ ଵୈ ଲୋକମର୍ଯାଦା ଵିରୁଦ୍ଧା ଦୃଶ୍ଯତେ ଭୁଵି
ହେ ଦେବରାଜ, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ; ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁଥିବା, ବର୍ତ୍ତମାନ ପୃଥିବୀରେ ଲୋକର ନୀତି ଭଙ୍ଗ ହେଉଛି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ଦେଵମାଯଯା ଜଯଂତସ୍ଯ ସ୍ଵପୁତ୍ରସ୍ଯ ମୁମୋଦ ସ ସୁରୈଃ ସହ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ମହେନ୍ଦ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ନିଜ ପୁଅ ଜୟନ୍ତଙ୍କ ବିଜୟରେ ଦେବମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଇନ୍ଦୁଲଶ୍ଚ ତଦା ଦୁଃଖୀ ଶାରଦାଂ ସର୍ଵମଂଗଲାମ୍
ସେ ସମୟରେ ଇନ୍ଦୁଳା ଦୁଃଖିତ ଥିଲେ, ଏବଂ ସାରଦା ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଆଣୁଥିଲେ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵିପ୍ର ପୁନଃ ଶୃଣୁ କଥାଂ ଶୁଭାମ୍ ଦଶକୋଟିମିତଂ ସ୍ଵର୍ଣଂ ତେଭ୍ଯୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ସମଂ ସମମ୍
ଏଭଳି କଥା ତୁମକୁ କୁହିଲି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ; ଏବେ ପୁଣି ଏକ ଶୁଭ କଥା ଶୁଣ: ସେମାନଙ୍କୁ ସମାନ ଭାବେ ଦଶ କୋଟି ସୁନା ଦେଇଥିଲେ।
ପ୍ରସ୍ଥାନଂ କାରଯାମାସ ଚାଷ୍ଟାନାଂ ବଲଶାଲିନାମ୍
ସେ ଆଠଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରଙ୍କ ଯାତ୍ରା ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ।
କାମପାଲେନ ଭୋ ଵିପ୍ର ଲକ୍ଷଣୋ ନକୁଲାଂଶକଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କାମପାଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲକ୍ଷଣ ଓ ନକୁଳାଂଶକଙ୍କୁ ଆଣାଯାଇଥିଲା।
ଜଯଚଂଦ୍ର ମହାଭାଗ ସାଵଧାନଂ ଵଚଃ ଶୃଣୁ
ହେ ଜୟଚନ୍ଦ୍ର, ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୋ କଥା ଧ୍ୟାନଦେଇ ଶୁଣ।
ଅତୋ ଵୈ ଲକ୍ଷଣୋ ଵୀରଶ୍ଚୈକାକୀ ମାଂ ସମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏହିପରି, ଶୂର ଲକ୍ଷଣ ଏକାକି ମୋ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତୁ।
ସେନାନ୍ଵିତଂ ଚ ତଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମହୀରାଜୋ ମହାବଲଃ
ସେ ସେନା ସହିତ ଆସୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣି, ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା।
ଇତି ତତ୍ରତ୍ଯଵଚନଂ ମତ୍ଵା ରାଜା ପ୍ରସନ୍ନଧୀଃ
ସେଠାରେ କହାଯାଇଥିବା କଥା ବିଚାର କରି, ରାଜା ସ୍ପଷ୍ଟ ମନେ ରହିଲେ।
ଆହୂଯ ପ୍ରେଷଯାମାସ କାମପାଲାଯ ଧୀମତେ
ସେ କାମପାଳଙ୍କୁ ଡାକି, ତାଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ।
ତଦା ପଦ୍ମାକରଃ ଶ୍ଯାଲୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଲକ୍ଷଣମାଗତମ୍
ତାପରେ ପଦ୍ମାକର, ଶ୍ୟାଳ, ଲକ୍ଷଣ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣିଲେ।
ଲକ୍ଷଣୋ ନକୁଲାଂଶଶ୍ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶତ୍ରୁମୁପସ୍ଥିତମ୍
ଲକ୍ଷଣ ଓ ନକୁଳାଂଶ ଶତ୍ରୁକୁ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖିଲେ।
ମୂର୍ଚ୍ଛଯିତ୍ଵା ମହୀରାଜଂ ହତ୍ଵା ପଂଚଶତଂ ବଲୀ
ପୃଥିବୀର ରାଜାଙ୍କୁ ଅଚେତନ କରି, ପାଞ୍ଚଶତ ବଳୀୟାନ୍ ଲୋକଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ।
ଉତ୍ଥିତଶ୍ଚ ମହୀରାଜୋ ଗତ୍ଵା ପଦ୍ମାକରଂ ପ୍ରତି 3.3.30.
ପୃଥିବୀର ରାଜା ଉଠି ହେବା ପରେ ପଦ୍ମାକରଙ୍କ ଦିଗକୁ ଗଲେ।
ଲକ୍ଷଣୋ ମେ ମହାଞ୍ଛତ୍ରୁସ୍ସ ଚ ତ୍ଵଦ୍ଗେହମାଗତଃ
ବଡ଼ ରାଜଚିହ୍ନ ଛତା ତୁମ ଘରକୁ ଆସିଛି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଲୋଭାତ୍ମା ଦତ୍ତ୍ଵା ହାଲାହଲଂ ଵିଷମ୍ ହତ୍ଵା ତାଞ୍ଛତଶୂରାଂଶ୍ଚ ଗୁପ୍ତଵାର୍ତାମକାରଯନ୍
ଏହା ଶୁଣି ସେ ଲୋଭୀ ଲୋକ ମାନେକୁ ବିଷ ଦେଲା, ସେହି ଶତ ଶୂରମାନେକୁ ମାରିଦେଲା ଏବଂ ସମସ୍ତ କଥା ଲୁଚାଇ ରଖିଲା।
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତତ୍ପଦ୍ମିନୀ ନାରୀ ଦୁଃଖିତାଲପ୍ଯ ଵୈ ଭୃଶମ୍
ଏହି ଘଟଣା ଜାଣି ମନୋହର ମୁହଁ ଥିବା ସେ ଜଣେ ନାରୀ ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ି ଦୁଃଖ କଲା।
ତଦା ପ୍ରସନ୍ନା ସା ଦେଵୀ ଵରଦା ସର୍ଵମଂଗଲା
ତାପରେ ସେ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ଦାତ୍ରୀ ଏବଂ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା, ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।