କୃତ୍ଵା ଦାରୁମଯୀଂ ସେନାଂ କଲଯଂତ୍ରପ୍ରଭାଵତଃ
କଳୟନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ଦାରୁରେ ଏକ ସେନା ତିଆରି କରିଥିଲେ ।
ଏକଲକ୍ଷଂ ହଯାରୂଢା ଦାରୁପାଶ୍ଚ ରଣୋନ୍ମୁଖାଃ
ଏକ ଲକ୍ଷ ଘୋଡାରେ ବସିଥିବା ଦାରୁର ଯୋଦ୍ଧା, ସମର ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ ।
ସିଂହାରୂଢାସ୍ସହସ୍ରଂ ଚ ସହସ୍ରଂ ହଂସଵାହନାଃ
ହଜାର ଜଣ ସିଂହରେ ବସିଥିଲେ, ଏବଂ ହଜାର ଜଣ ହଂସରେ ବସିଥିଲେ ।
ଉଷ୍ଟ୍ରାଃ ସପ୍ତସହସ୍ରାଣି ସଶୂରାଶ୍ଚ ରଣୋନ୍ମୁଖାଃ
ସାତ ହଜାର ଉଷ୍ଟ୍ର, ସମସ୍ତେ ସାହସିକ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ ।
ଦ୍ଵିଲକ୍ଷାଣି କ୍ଷଯଂ ଜଗ୍ମୁଃ କୃଷ୍ଣାଂଶାଦ୍ଯୈଃ ସୁରକ୍ଷିତାଃ
ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ଯୋଦ୍ଧା, କୃଷ୍ଣାଂଶ ଦଳରେ ସୁରକ୍ଷିତ, ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲେ ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତ୍କୌତୁକଂ ରମ୍ଯଂ ଜଯନ୍ତୋ ଯୁଦ୍ଧକୋଵିଦଃ
ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ରମ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରଖ୍ୟାତ ଜୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ୟ ହେଲେ ।
ଭସ୍ମୀଭୂତାଶ୍ଚ ତେ ସର୍ଵେ ତତ୍ରୈଵ ଵିଲଯଂ ଗତାଃ ଚକ୍ରୁର୍ଜଯରଵଂ ତତ୍ର ତୁଷ୍ଟୁଵୁଶ୍ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ ।। 3.3.29.
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ତାହାଁରେ ଭସ୍ମ ହୋଇ ନଷ୍ଟ ହେଲେ; ସେଠି ଜୟର ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ କରି, ପୁନିପୁନି ସ୍ତୁତି କଲେ ।
ତଦା ତୁ ଚୀନଜା ବୌଦ୍ଧାଃ କୃତ୍ଵା ଵିଂଶତ୍ସହସ୍ରକାନ୍
ତାପରେ ଚୀନର ବୌଦ୍ଧମାନେ ବିଶ୍ ହଜାର ଯୋଦ୍ଧା ଏକତ୍ର କରିଥିଲେ ।
ଯୋଗସିଂହୋ ଗଜାରୂଢୋ ଧନୁର୍ବାଣଧରୋ ଵଲୀ
ଏକ ହାତୀରେ ବସିଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଧନୁ-ବାଣ ଧରିଥିବା ଯୋଗସିଂହ ।
ମୃତାସ୍ତେ ପଂଚସାହସ୍ରା ଯୋଗସିଂହଶରାର୍ଦିତାଃ କୃତ୍ଵା ଲୋହମଯଂ ସିଂହଂ ଯୋଗସିଂହମପେଷଯତ୍
ଯୋଗସିଂହଙ୍କର ବାଣରେ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ମୃତ; ତାପରେ ଲୋହାରେ ଏକ ସିଂହ ତିଆରି କରି, ଯୋଗସିଂହଙ୍କ ଉପରେ ପଠାଇଲେ ।
ପାତେନ ତସ୍ଯ ସିଂହସ୍ଯ ସ ଵୀରୋ ମରଣଂ ଗତଃ ସ୍ଵଭଲ୍ଲେନ ଚ ତଂ ସିଂହଂ ହତ୍ଵା ତତ୍ର ଜଗର୍ଜ ଵୈ
ସେ ସିଂହ ପଡିବାରେ ସେ ବୀର ମୃତ୍ୟୁ ଲାଭ କଲେ; ନିଜ ଗଦାରେ ସିଂହକୁ ମାରି, ସେଠି ଉଚ୍ଚ ରବ କଲେ ।
ତଦା ତୁ ବୌଦ୍ଧସିଂହେନ ଶାର୍ଦୂଲସ୍ତତ୍ର ଚୋଦିତଃ
ତାପରେ ବୌଦ୍ଧସିଂହଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ ଏକ ବାଘ ପଠାଯିଲା ।
ମାତୁଲୌ ମୃତ୍ଯୁଵଶଗୌ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଣଵତୀସୁତଃ
ନିଜ ଦୁଇ ମାମୁ ମୃତ୍ୟୁରେ ପରାଜିତ ଦେଖି, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀଙ୍କ ପୁଅ ।
ଶରମାଦାଯ ଵୈ ଶୀଘ୍ରଂ ନାମ୍ନା ସଂମୋହନଂ ଶୁଭମ୍
ସେ ଶୀଘ୍ର ଏକ ସମ୍ମୋହନ ନାମକ ଶୁଭ ବାଣ ନେଲେ ।
ବଦ୍ଧ୍ଵା ତାନ୍ବୌଦ୍ଧସିଂହାଦୀନ୍ନୃପାନ୍ଦଶସହସ୍ରକମ୍
ସେ ବୌଦ୍ଧସିଂହ ଓ ଦଶ ହଜାର ରାଜାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ ।
ତଦା ତେ ହର୍ଷିତାସ୍ସର୍ଵେ ପ୍ରପେଷ୍ଯ ନଗରଂ ଯଯୁଃ ଲୁଣ୍ଠଯିତ୍ଵା ବଲାତ୍ସର୍ଵେ ନୃପଦୁର୍ଗମୁପାଯଯୁଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ସୂଚନା ପଠାଇ, ନଗରକୁ ଗଲେ; ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଲୁଟି, ରାଜାଙ୍କ ଦୁର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ।
ବୌଦ୍ଧସିଂହସ୍ତଦାଗତ୍ଯ ଜଯନ୍ତେନ ଵିମୋଚିତଃ 3.3.29.
ସେ ସମୟରେ ବୌଦ୍ଧସିଂହ ଆସି, ଜୟନ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହେଲେ ।
ଦଶକୋଟୀଃ ସୁଵର୍ଣସ୍ଯ ଚାହ୍ଲାଦାଯ ତଦା ଧନମ୍
ତାପରେ ଦଶ କୋଟି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଓ ଧନ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ଆର୍ଯଦେଶଂ ନ ଯାସ୍ଯାମଃ କଦାଚିଦ୍ରାଷ୍ଟ୍ରହେତଵେ ତ୍ରିଲକ୍ଷୈଶ୍ଚ ଯୁତାସ୍ତେ ଵୈ ନେତ୍ରପାଲଗୃହଂ ଗତାଃ
ଆମେ କେବେ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ଆର୍ୟଦେଶକୁ ଯିବୁନାହିଁ; ସେଇ ତିନି ଲକ୍ଷ ଲୋକେ ଏକଠି ହୋଇ ରାଜ୍ୟର ରକ୍ଷକମାନଙ୍କ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସୁପ୍ରିଯା ଯୋଗସିଂହାଦ୍ଯାସ୍ତନ୍ନୋ ଵଦ ଵିଚକ୍ଷଣ
ସୁପ୍ରିୟା, ଯୋଗସିଂହ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି—ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଆମକୁ କୁହ।
ତଦା ତୁ ଦୁଃଖିତୋ ଦେଵୋ ମହେଂଦ୍ରାନ୍ତମୁପାଯଯୌ
ତାପରେ ଦେବତା ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୋଇ ଶେଷରେ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଦେଵରାଜ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ସର୍ଵଦେଵପ୍ରିଯଂକର ଅତୋ ଵୈ ଲୋକମର୍ଯାଦା ଵିରୁଦ୍ଧା ଦୃଶ୍ଯତେ ଭୁଵି
ହେ ଦେବରାଜ, ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ; ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁଥିବା, ବର୍ତ୍ତମାନ ପୃଥିବୀରେ ଲୋକର ନୀତି ଭଙ୍ଗ ହେଉଛି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ଦେଵମାଯଯା ଜଯଂତସ୍ଯ ସ୍ଵପୁତ୍ରସ୍ଯ ମୁମୋଦ ସ ସୁରୈଃ ସହ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ମହେନ୍ଦ୍ର ଦେବତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ନିଜ ପୁଅ ଜୟନ୍ତଙ୍କ ବିଜୟରେ ଦେବମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଇନ୍ଦୁଲଶ୍ଚ ତଦା ଦୁଃଖୀ ଶାରଦାଂ ସର୍ଵମଂଗଲାମ୍
ସେ ସମୟରେ ଇନ୍ଦୁଳା ଦୁଃଖିତ ଥିଲେ, ଏବଂ ସାରଦା ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳ ଆଣୁଥିଲେ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵିପ୍ର ପୁନଃ ଶୃଣୁ କଥାଂ ଶୁଭାମ୍ ଦଶକୋଟିମିତଂ ସ୍ଵର୍ଣଂ ତେଭ୍ଯୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ସମଂ ସମମ୍
ଏଭଳି କଥା ତୁମକୁ କୁହିଲି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ; ଏବେ ପୁଣି ଏକ ଶୁଭ କଥା ଶୁଣ: ସେମାନଙ୍କୁ ସମାନ ଭାବେ ଦଶ କୋଟି ସୁନା ଦେଇଥିଲେ।
ପ୍ରସ୍ଥାନଂ କାରଯାମାସ ଚାଷ୍ଟାନାଂ ବଲଶାଲିନାମ୍
ସେ ଆଠଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରଙ୍କ ଯାତ୍ରା ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ।
କାମପାଲେନ ଭୋ ଵିପ୍ର ଲକ୍ଷଣୋ ନକୁଲାଂଶକଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କାମପାଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲକ୍ଷଣ ଓ ନକୁଳାଂଶକଙ୍କୁ ଆଣାଯାଇଥିଲା।
ଜଯଚଂଦ୍ର ମହାଭାଗ ସାଵଧାନଂ ଵଚଃ ଶୃଣୁ
ହେ ଜୟଚନ୍ଦ୍ର, ମହାଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମୋ କଥା ଧ୍ୟାନଦେଇ ଶୁଣ।
ଅତୋ ଵୈ ଲକ୍ଷଣୋ ଵୀରଶ୍ଚୈକାକୀ ମାଂ ସମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏହିପରି, ଶୂର ଲକ୍ଷଣ ଏକାକି ମୋ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତୁ।
ସେନାନ୍ଵିତଂ ଚ ତଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମହୀରାଜୋ ମହାବଲଃ
ସେ ସେନା ସହିତ ଆସୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣି, ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା।