ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ସ ମୁନିର୍ହିମତୁଂଗନିଵାସକଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ହିମତୁଙ୍ଗ ପାହାଡରେ ବସୁଥିବା ସେ ମୁନି—
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵିପ୍ର ପୁନଃ ଶୃଣୁ କଥାଂ ଶୁଭାମ୍
ଏହି କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି, ବ୍ରାହ୍ମଣ; ଏବେ ଆଉ ଏକ ଶୁଭ କଥା ଶୁଣ ।
ନେତ୍ରପାଲସ୍ଯ ନଗରଂ ନାନାଧାତୁଵିଚିତ୍ରିତମ୍
ନେତ୍ରପାଳଙ୍କର ସହର ନାନା ପ୍ରକାର ଧାତୁରେ ସଜାଯାଇଥିଲା ।
ସପ୍ତଲକ୍ଷଯୁତୋ ରାଜା ବୌଦ୍ଧସିଂହୋ ମହାବଲଃ
ସପ୍ତ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ବୌଦ୍ଧସିଂହ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଥିଲେ ।
ସପ୍ତାହୋରାତ୍ରମଭଵତ୍ସେନାଯୁଦ୍ଧଂ ଭଯାନକମ୍
ସେନାମାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ସପ୍ତ ଦିନ ଓ ରାତି ଚାଲିଥିଲା, ଏହା ଭୟଙ୍କର ଥିଲା ।
ଜଘାନ ଶାତ୍ରଵୀଂ ସେନାଂ ବୌଦ୍ଧସିଂହେନ ପାଲିତାମ୍
ବୌଦ୍ଧସିଂହଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା ରହିଥିବା ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ସେ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ ।
ବୌଦ୍ଧା ମାଯାଵିନସ୍ସର୍ଵେ ଲୋକମାନ୍ଯପ୍ରପୂଜକାଃ 3.3.29.
ସମସ୍ତ ବୌଦ୍ଧମାନେ ମାୟାର ଦକ୍ଷ ଥିଲେ, ଲୋକମାନେ ସେମାନେକୁ ସମ୍ମାନ ଓ ପୂଜା କରୁଥିଲେ ।
ନେତ୍ରପାଲାଜ୍ଞଯା ସର୍ଵେ କୃଷ୍ଣାଂଶାଦ୍ଯାଃ ସମାଗତାଃ
ନେତ୍ରପାଳଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ସମସ୍ତ କୃଷ୍ଣାଂଶ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ ।
ଇଂଦୁଲଶ୍ଚ କରାଲାଶ୍ଵେ ମଂଡଲୀକୋ ଗଜେ ସ୍ଥିତଃ
ଇନ୍ଦୁଳା କରାଳ ଘୋଡାରେ ବସିଥିଲେ, ମଣ୍ଡଳୀକ ହାତୀରେ ଅସ୍ଥିତ ଥିଲେ ।
ତାଲନଶ୍ଚ ସମାଯାତଃ ସିଂହିନ୍ଯୁପରି ସଂସ୍ଥିତଃ
ତାଳନା ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ, ସିଂହିନୀ ଉପରେ ବସିଥିଲେ ।
ଲଲ୍ଲସିଂହଶ୍ଚ ବଲଵାନ୍କୁଂତିଭୋଜାଂଶସଂଭଵଃ
ଲଲ୍ଲସିଂହ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ଓ କୁନ୍ତିଭୋଜ ର ଉତ୍ପତ୍ତି ।
ତଦା ତୁ ନେତ୍ରସିଂହଶ୍ଚ ସପ୍ତଲକ୍ଷବଲୈର୍ଵୃତଃ
ତାପରେ ନେତ୍ରସିଂହ ସପ୍ତ ଲକ୍ଷ ସେନା ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ ।
ଭଯଭୀତାଶ୍ଚ ତେ ବୌଦ୍ଧାସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଦେଶଂ ସମନ୍ତତଃ
ଭୟରେ ବୌଦ୍ଧମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦେଶ ଛାଡି ଚାଲିଗଲେ ।
ତଦନୁପ୍ରଯଯୁସ୍ତେ ଵୈ ହୂହାନଦମୁପସ୍ଥିତାଃ
ତାପରେ ସେମାନେ ହୂହାନଦକୁ ଯାଇ ପହଞ୍ଚିଲେ ।
ଶ୍ଯାମଦେଶୋଦ୍ଭଵା ଲକ୍ଷଂ ତଥା ଲକ୍ଷଂ ଚ ଜାପକାଃ
ଶ୍ୟାମଦେଶରୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ଜାପକ ଥିଲେ ।
କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ଲକ୍ଷସେନାଢ୍ଯୋ ଦେଵୋ ଲକ୍ଷସମନ୍ଵିତଃ
କୃଷ୍ଣାଂଶ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଓ ଦେବ ଏକ ଲକ୍ଷ ସହିତ ଥିଲେ ।
ମଂଡଲୀକଶ୍ଚେନ୍ଦୁଲେନ ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯସମନ୍ଵିତଃ 3.3.29.
ମଣ୍ଡଳୀକ ଏବଂ ଇନ୍ଦୁଳା ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଏଠାରେ ଥିଲେ ।
ଜନନାଯକ ଏଵାପି ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯଯୁତଃ ସ୍ଥିତଃ
ଜନନାୟକ ମଧ୍ୟ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ ।
ତତ୍ର ଯୁଦ୍ଧମଭୂଦ୍ଘୋରଂ ବୌଦ୍ଧାନାମାର୍ଯକୈସ୍ସହ
ଏଠାରେ ବୌଦ୍ଧମାନେ ଓ ଆର୍ୟକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା ।
ସପ୍ତ ଲକ୍ଷଂ ହତା ବୌଦ୍ଧା ଦ୍ଵିଲକ୍ଷଂ ଚାର୍ଯଦେଶଜାଃ
ସପ୍ତ ଲକ୍ଷ ବୌଦ୍ଧ ମରିଗଲେ, ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ଆର୍ୟଦେଶର ଲୋକ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେଲେ ।
କୃତ୍ଵା ଦାରୁମଯୀଂ ସେନାଂ କଲଯଂତ୍ରପ୍ରଭାଵତଃ
କଳୟନ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତିରେ ଦାରୁରେ ଏକ ସେନା ତିଆରି କରିଥିଲେ ।
ଏକଲକ୍ଷଂ ହଯାରୂଢା ଦାରୁପାଶ୍ଚ ରଣୋନ୍ମୁଖାଃ
ଏକ ଲକ୍ଷ ଘୋଡାରେ ବସିଥିବା ଦାରୁର ଯୋଦ୍ଧା, ସମର ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ ।
ସିଂହାରୂଢାସ୍ସହସ୍ରଂ ଚ ସହସ୍ରଂ ହଂସଵାହନାଃ
ହଜାର ଜଣ ସିଂହରେ ବସିଥିଲେ, ଏବଂ ହଜାର ଜଣ ହଂସରେ ବସିଥିଲେ ।
ଉଷ୍ଟ୍ରାଃ ସପ୍ତସହସ୍ରାଣି ସଶୂରାଶ୍ଚ ରଣୋନ୍ମୁଖାଃ
ସାତ ହଜାର ଉଷ୍ଟ୍ର, ସମସ୍ତେ ସାହସିକ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ ।
ଦ୍ଵିଲକ୍ଷାଣି କ୍ଷଯଂ ଜଗ୍ମୁଃ କୃଷ୍ଣାଂଶାଦ୍ଯୈଃ ସୁରକ୍ଷିତାଃ
ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ଯୋଦ୍ଧା, କୃଷ୍ଣାଂଶ ଦଳରେ ସୁରକ୍ଷିତ, ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲେ ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତ୍କୌତୁକଂ ରମ୍ଯଂ ଜଯନ୍ତୋ ଯୁଦ୍ଧକୋଵିଦଃ
ସେ ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ରମ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରଖ୍ୟାତ ଜୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ୟ ହେଲେ ।
ଭସ୍ମୀଭୂତାଶ୍ଚ ତେ ସର୍ଵେ ତତ୍ରୈଵ ଵିଲଯଂ ଗତାଃ ଚକ୍ରୁର୍ଜଯରଵଂ ତତ୍ର ତୁଷ୍ଟୁଵୁଶ୍ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ ।। 3.3.29.
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ତାହାଁରେ ଭସ୍ମ ହୋଇ ନଷ୍ଟ ହେଲେ; ସେଠି ଜୟର ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ କରି, ପୁନିପୁନି ସ୍ତୁତି କଲେ ।
ତଦା ତୁ ଚୀନଜା ବୌଦ୍ଧାଃ କୃତ୍ଵା ଵିଂଶତ୍ସହସ୍ରକାନ୍
ତାପରେ ଚୀନର ବୌଦ୍ଧମାନେ ବିଶ୍ ହଜାର ଯୋଦ୍ଧା ଏକତ୍ର କରିଥିଲେ ।
ଯୋଗସିଂହୋ ଗଜାରୂଢୋ ଧନୁର୍ବାଣଧରୋ ଵଲୀ
ଏକ ହାତୀରେ ବସିଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଧନୁ-ବାଣ ଧରିଥିବା ଯୋଗସିଂହ ।
ମୃତାସ୍ତେ ପଂଚସାହସ୍ରା ଯୋଗସିଂହଶରାର୍ଦିତାଃ କୃତ୍ଵା ଲୋହମଯଂ ସିଂହଂ ଯୋଗସିଂହମପେଷଯତ୍
ଯୋଗସିଂହଙ୍କର ବାଣରେ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ମୃତ; ତାପରେ ଲୋହାରେ ଏକ ସିଂହ ତିଆରି କରି, ଯୋଗସିଂହଙ୍କ ଉପରେ ପଠାଇଲେ ।