ଗୀତନୃତ୍ଯାଦିରାଗାଂଶ୍ଚ କୃତ୍ଵା ସା କାମଵିହ୍ଵଲା
ସେ ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତ କରି ଅତି ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଭରିଯାଇଲେ ।
ତଦା ଶୁକସ୍ତୁ ଭଗଵାନ୍ପଦ୍ଯଂ ସ୍ତୁତି ମଯଂ ଶୁଭମ୍
ତାପରେ ଶୁକ, ଭଗବାନ, ଏକ ସୁନ୍ଦର ଷ୍ଟୁତି ରଚିଲେ ।
ସା ତୁ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶୁଭଂ ଵାକ୍ଯଂ ପ୍ରୋଵାଚ ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣଯା ଗିରା
ସେ ସୁନ୍ଦର କଥା ଶୁଣି ମଞ୍ଜୁଘୋଷା ମୃଦୁ ଭାଷାରେ କହିଲେ ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ତଥା କୃତ୍ଵା ତଯା ସହ
ସେ କଥା ଶୁଣି ଏବଂ ତାହା ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ସେମାନେ ଏକସାଥି ହେଲେ ।
ତଯୋସ୍ସକାଶାତ୍ସଂଜଜ୍ଞେ ମୁନିର୍ନାମ ସୁତୋଽନଯୋଃ
ତାଙ୍କ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ମିଳନରୁ ମୁନି ନାମକ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ହେଲା ।
ତସ୍ମୈ ଦଦୌ ତଦା ପତ୍ନୀଂ ସ୍ଵର୍ଣଦେଵସ୍ଯ ଵୈ ସୁତାମ୍
ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ବର୍ଣ୍ଣଦେବଙ୍କର କନ୍ୟା ପତ୍ନୀ ଭାବେ ଦିଆଯାଇଲା ।
ତଯା ରେମେ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ତଯୋର୍ଜାତା ସୁତୋତ୍ତମା ତପଶ୍ଚଚାର ସା ଦେଵୀ ରୂପଯୌଵନ ଶାଲିନୀ ।। 3.3.29.
ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ରହିଲେ; ତାଙ୍କ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ମିଳନରୁ ଏକ ଉତ୍ତମ ପୁଅ ଜନ୍ମ ହେଲା । ସେ ଦେବୀ, ରୂପ ଓ ଯୁବତ୍ବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ ।
ତଦା ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାଞ୍ଛଂକରୋ ଲୋକଶଂକରଃ
ତାପରେ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳକାମନା କରୁଥିବା ଭଗବାନ ଶଂକର ଖୁସି ହେଲେ ।
ମୁନିସ୍ତୁ ଶଂକରଂ ପ୍ରାହ ଦେଵଦେଵ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ
ମୁନି ଶଂକରଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଦେବମାନେ ଦେବ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଛି ।'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶିଵଃ ପ୍ରାହ ଗୁରୁଂଡାନ୍ତେ ଚ ଭୂତଲେ ତ୍ରିଂଶଦବ୍ଦପ୍ରମାଣେନ ତତ୍ପଶ୍ଚାତ୍କ୍ଷଯମେଷ୍ଯତି
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଶିବ କହିଲେ: 'ଭୂମିରେ ତିରିଶି ବର୍ଷ ପରେ ଏହାର ଶେଷ ହେବ ।'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ସ ମୁନିର୍ହିମତୁଂଗନିଵାସକଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ହିମତୁଙ୍ଗ ପାହାଡରେ ବସୁଥିବା ସେ ମୁନି—
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵିପ୍ର ପୁନଃ ଶୃଣୁ କଥାଂ ଶୁଭାମ୍
ଏହି କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି, ବ୍ରାହ୍ମଣ; ଏବେ ଆଉ ଏକ ଶୁଭ କଥା ଶୁଣ ।
ନେତ୍ରପାଲସ୍ଯ ନଗରଂ ନାନାଧାତୁଵିଚିତ୍ରିତମ୍
ନେତ୍ରପାଳଙ୍କର ସହର ନାନା ପ୍ରକାର ଧାତୁରେ ସଜାଯାଇଥିଲା ।
ସପ୍ତଲକ୍ଷଯୁତୋ ରାଜା ବୌଦ୍ଧସିଂହୋ ମହାବଲଃ
ସପ୍ତ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ବୌଦ୍ଧସିଂହ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଥିଲେ ।
ସପ୍ତାହୋରାତ୍ରମଭଵତ୍ସେନାଯୁଦ୍ଧଂ ଭଯାନକମ୍
ସେନାମାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ସପ୍ତ ଦିନ ଓ ରାତି ଚାଲିଥିଲା, ଏହା ଭୟଙ୍କର ଥିଲା ।
ଜଘାନ ଶାତ୍ରଵୀଂ ସେନାଂ ବୌଦ୍ଧସିଂହେନ ପାଲିତାମ୍
ବୌଦ୍ଧସିଂହଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା ରହିଥିବା ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ସେ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ ।
ବୌଦ୍ଧା ମାଯାଵିନସ୍ସର୍ଵେ ଲୋକମାନ୍ଯପ୍ରପୂଜକାଃ 3.3.29.
ସମସ୍ତ ବୌଦ୍ଧମାନେ ମାୟାର ଦକ୍ଷ ଥିଲେ, ଲୋକମାନେ ସେମାନେକୁ ସମ୍ମାନ ଓ ପୂଜା କରୁଥିଲେ ।
ନେତ୍ରପାଲାଜ୍ଞଯା ସର୍ଵେ କୃଷ୍ଣାଂଶାଦ୍ଯାଃ ସମାଗତାଃ
ନେତ୍ରପାଳଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ ସମସ୍ତ କୃଷ୍ଣାଂଶ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ ।
ଇଂଦୁଲଶ୍ଚ କରାଲାଶ୍ଵେ ମଂଡଲୀକୋ ଗଜେ ସ୍ଥିତଃ
ଇନ୍ଦୁଳା କରାଳ ଘୋଡାରେ ବସିଥିଲେ, ମଣ୍ଡଳୀକ ହାତୀରେ ଅସ୍ଥିତ ଥିଲେ ।
ତାଲନଶ୍ଚ ସମାଯାତଃ ସିଂହିନ୍ଯୁପରି ସଂସ୍ଥିତଃ
ତାଳନା ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ, ସିଂହିନୀ ଉପରେ ବସିଥିଲେ ।
ଲଲ୍ଲସିଂହଶ୍ଚ ବଲଵାନ୍କୁଂତିଭୋଜାଂଶସଂଭଵଃ
ଲଲ୍ଲସିଂହ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ଓ କୁନ୍ତିଭୋଜ ର ଉତ୍ପତ୍ତି ।
ତଦା ତୁ ନେତ୍ରସିଂହଶ୍ଚ ସପ୍ତଲକ୍ଷବଲୈର୍ଵୃତଃ
ତାପରେ ନେତ୍ରସିଂହ ସପ୍ତ ଲକ୍ଷ ସେନା ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ ।
ଭଯଭୀତାଶ୍ଚ ତେ ବୌଦ୍ଧାସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଦେଶଂ ସମନ୍ତତଃ
ଭୟରେ ବୌଦ୍ଧମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦେଶ ଛାଡି ଚାଲିଗଲେ ।
ତଦନୁପ୍ରଯଯୁସ୍ତେ ଵୈ ହୂହାନଦମୁପସ୍ଥିତାଃ
ତାପରେ ସେମାନେ ହୂହାନଦକୁ ଯାଇ ପହଞ୍ଚିଲେ ।
ଶ୍ଯାମଦେଶୋଦ୍ଭଵା ଲକ୍ଷଂ ତଥା ଲକ୍ଷଂ ଚ ଜାପକାଃ
ଶ୍ୟାମଦେଶରୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ଜାପକ ଥିଲେ ।
କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ଲକ୍ଷସେନାଢ୍ଯୋ ଦେଵୋ ଲକ୍ଷସମନ୍ଵିତଃ
କୃଷ୍ଣାଂଶ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଓ ଦେବ ଏକ ଲକ୍ଷ ସହିତ ଥିଲେ ।
ମଂଡଲୀକଶ୍ଚେନ୍ଦୁଲେନ ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯସମନ୍ଵିତଃ 3.3.29.
ମଣ୍ଡଳୀକ ଏବଂ ଇନ୍ଦୁଳା ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଏଠାରେ ଥିଲେ ।
ଜନନାଯକ ଏଵାପି ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯଯୁତଃ ସ୍ଥିତଃ
ଜନନାୟକ ମଧ୍ୟ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ ।
ତତ୍ର ଯୁଦ୍ଧମଭୂଦ୍ଘୋରଂ ବୌଦ୍ଧାନାମାର୍ଯକୈସ୍ସହ
ଏଠାରେ ବୌଦ୍ଧମାନେ ଓ ଆର୍ୟକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା ।
ସପ୍ତ ଲକ୍ଷଂ ହତା ବୌଦ୍ଧା ଦ୍ଵିଲକ୍ଷଂ ଚାର୍ଯଦେଶଜାଃ
ସପ୍ତ ଲକ୍ଷ ବୌଦ୍ଧ ମରିଗଲେ, ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ଆର୍ୟଦେଶର ଲୋକ ମଧ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହେଲେ ।