ନ ଵଦେଦ୍ଯାଵନୀଂ ଭାଷାଂ ପ୍ରାଣୈଃ କଂଠଗତୈରପି
ପ୍ରାଣ କଣ୍ଠରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଯବନ ଭାଷା କଥା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଇତ୍ଯେଵଂ ସ୍ମୃତିଵାକ୍ଯାନି ମୁନିନା ପଠିତାନି ଵୈ
ଏଭଳି, ମୁନି ଦ୍ୱାରା ସ୍ମୃତିର ବାକ୍ୟଗୁଡିକ ପଠିତ ହେଲା।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ସା ଵେଶ୍ଯା ମ୍ଲେଚ୍ଛାଯାଶ୍ଚାଂଶସଂଭଵା
ଏହା ଶୁଣି, ସେ ବେଶ୍ୟା, ଯିଏ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଅଂଶରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ,
ଵେତସୈସ୍ତାଡଯିତ୍ଵା ତଂ ପୁନଃ କୃତ୍ଵା ଶୁକଂ ସ୍ଵଯମ୍
ବେତାସ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ମାରି, ସେ ପୁନି ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ଶୁକପକ୍ଷୀ କରିଦେଲେ।
ତଦା ସ୍ଵର୍ଣଵତୀ ଦେଵୀ କୃତ୍ଵା ନାରୀମଯଂ ଵପୁଃ
ତେବେ ସ୍ବର୍ଣ୍ଣବତୀ ଦେବୀ ନାରୀ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ପୁନଃ ଶ୍ଯେନୀଵପୁଃ କୃତ୍ଵା ତଦ୍ଦେଶାଦ୍ଯାତୁମୁଦ୍ଯତା
ପୁନି ଶ୍ୟେନୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସେ ସେଠାରୁ ବାହାରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ମକରଂଦସ୍ତୁ ତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଂଶେନ ସମନ୍ଵିତାମ୍ ଚରଣାଵୁପସଂଗୃହ୍ଯ ସ୍ଵଗେହେ ତାମଵାସଯତ୍
ମକରଂଦ ତାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶରେ ଶୋଭିତ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ପାଦକୁ ଧରି ନିଜ ଘରକୁ ନେଇଗଲେ ।
ଶୋଭନାପି ଚ ସଂବୁଧ୍ଯ ପଞ୍ଜରାନ୍ତମୁପସ୍ଥିତା 3.3.28.
ଶୋଭନା ଜାଗି ଗାଁଜିର ଭିତରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ।
କିଂ କରୋମି କ୍ଵ ଗଚ୍ଛାମି ଵିନା ତଂ ରମଣଂ ପରମ୍
ମୁଁ କଣ କରିବି ? ମୁଁ କେଉଁଠି ଯିବି ? ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରିୟ ବିନା ।
ତତ୍ର ସ୍ଥିତଂ ଚ ପୈଶାଚଂ ମାଯାମଦଵିଶାରଦମ୍
ସେଠାରେ ଏକ ପିଶାଚ ଦଉଁଡି ମାୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ ।
ମହାମଦସ୍ତୁ ସଂତୁଷ୍ଟୋ ଗତ୍ଵା ଵୈ ଶିଵମଂଦିରମ୍
ମହାମଦ ଖୁସି ହୋଇ ଶିବ ମନ୍ଦିରକୁ ଗଲେ ।
ତଦା ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାନ୍ଵଚନଂ ପ୍ରାହ ସେଵକମ୍ ମଯା ସହ ସମାଗଚ୍ଛ ମଯୂରନଗରଂ ପ୍ରତି
ତାପରେ ଭଗବାନ ଖୁସି ହୋଇ ନିଜ ସେବକଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୋ ସହିତ ମୟୂରନଗରକୁ ଚଳ ।"
ଇତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ତେନ ପୈଶାଚୋ ନଟୈଃ ପଂଚସହସ୍ରକୈଃ
ଏପରି କଥା ଶୁଣି ପିଶାଚ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ନଟ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ ।
ଇନ୍ଦୁଲଶ୍ଚ ତଥାହ୍ଲାଦୋ ବୋଧିତୋ ଵିଷ୍ଣୁମାଯଯା ମଯୂରନଗରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମକରଂଦମୁପାଯଯୌ
ଇନ୍ଦୁଳ ଓ ତାହ୍ଲାଦ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟାରେ ଜାଗି, ମୟୂରନଗରକୁ ପହଞ୍ଚି ମକରଂଦଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ।
ତଦା ତୁ ଶୋଭନା ଵେଶ୍ଯା ସହୁରେଣ ବଲୈସ୍ସହ
ତାପରେ ଶୋଭନା ବେଶ୍ୟା, ସହୁର ଓ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ,
ସର୍ଵତଶ୍ଚୋତ୍ଥିତୋ ଵାତୋ ମହାମେଘସମନ୍ଵିତଃ ୬୮ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ ଭୈରଵୀଂ ମାଯାଂ ତମୋଭୂତାଂ ସମନ୍ତତଃ
ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ବଡ଼ ମେଘ ସହିତ ବାତାସ ଉଠିଲା; ଏହି ଭୟଙ୍କର ମାୟାକୁ ଦେଖି, ଅନ୍ଧାର ଚାରିପାଖରେ ଛାଇଗଲା ।
ଶନିଭଲ୍ଲେନ ତାଂ ମାଯାଂ ଭସ୍ମ କୃତ୍ଵା ମହାବଲଃ 3.3.28.
ଶନିଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏହି ମାୟାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଣେ ଭସ୍ମ କରିଦେଲେ ।
ତଦା ତୁ ଶୋଭନା ନାରୀ କାମମାଯାଂ ଚକାର ହ
ତାପରେ ଶୋଭନା ନାରୀ କାମର ମାୟା ସୃଷ୍ଟି କଲେ ।
ମୋହିତାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯାଃ ସର୍ଵେ ମୁମୁହୁର୍ଲାସ୍ଯଦର୍ଶନାତ୍
ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଲାସ୍ୟ ଦେଖି ମୋହିତ ହୋଇ ଅଚେତନ ହେଇଗଲେ ।
ତଦା ସ୍ଵର୍ଣଵତୀ ଦେଵୀ କାମାକ୍ଷୀ ଧ୍ଯାନତତ୍ପରା ମଯୂରଧ୍ଵଜମାଗମ୍ଯ ନିଗଡୈସ୍ତାନ୍ବବଂଧ ହ
ତାପରେ ସ୍ବର୍ଣ୍ଣବତୀ ଦେବୀ କାମାକ୍ଷୀ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ହୋଇ, ମୟୂରଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଆସି ତାଙ୍କୁ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ବାନ୍ଧିଦେଲେ ।
ମହାମଦସ୍ତୁ ତଜ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ରୁଦ୍ରଧ୍ଯାନପରାଯଣଃ
ମହାମଦ ଏହା ଜାଣି ରୁଦ୍ର ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ହେଲେ ।
ଵ୍ଯାଘ୍ରାଃ ସିଂହା ଵରାହାଶ୍ଚ ଵାନରା ଦଂଶକା ନରାଃ
ବାଘ, ସିଂହ, ବରାହ, ବାନର, ଦଂଶ ଦେଉଥିବା ଲୋକମାନେ,
ତଦା ସ୍ଵର୍ଣଵତୀ ଦେଵୀ କାମାକ୍ଷୀଧ୍ଯାନତତ୍ପରା
ତାପରେ ସ୍ବର୍ଣ୍ଣବତୀ ଦେବୀ କାମାକ୍ଷୀ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ହେଲେ ।
ତଯା ତାର୍କ୍ଷ୍ଯାସ୍ସମୁତ୍ପନ୍ନାଃ ଶରଭାଶ୍ଚ ମହାବଲାଃ
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗରୁଡମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶରଭମାନେ ମଧ୍ୟ ।
ହାହାଭୂତେ ଚ ତତ୍ସୈନ୍ଯେ ଦିକ୍ଷୁ ଵିଦ୍ରାଵିତେ ସତି
ସେତେବେଳେ ଭୟର ଚିତ୍କାର ଉଠିଲା ଏବଂ ସେ ସେନା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଭାଗିଗଲା ।
ସହୁରସ୍ତୈର୍ନଟୈସ୍ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଚାହ୍ଲାଦେନୈଵ ଚୂର୍ଣିତଃ
ସହୁର ଏହି ନଟମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ।
ଏଵଂ ଚ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲ ଚତୁର୍ମାସ୍ସ୍ଵଭଵଦ୍ରଣଃ ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵିପ୍ର ଚାନ୍ଯତ୍କିଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛସି ।। 3.3.28.
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଭଳି ଯୁଦ୍ଧ ଚାରି ମାସ ଚାଲିଥିଲା । ଏହି କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ ?
କୁତ୍ର ସ୍ଥାନେ କଥଂ ଜାତା ତତ୍ସର୍ଵଂ କୃପଯା ଵଦ
କେଉଁଠି ଏହା ଘଟିଲା ଏବଂ କିପରି ଘଟିଲା ? ଦୟାକରି ଏହା ସମସ୍ତ କଥା ମୋତେ କହ ।
ଵସଂତସମଯେ ପ୍ରାପ୍ତେ କ୍ରୀଡଂତ୍ଯତ୍ର ଦିଵୌକସଃ
ବସନ୍ତ ଋତୁ ଆସିଲାବେଳେ ଦେବମାନେ ସେଠି ଖେଳିଲେ ।
ମଂଜୁଘୋଷା ଚ ସ୍ଵର୍ଵେଶ୍ଯା ଶୁକସ୍ଥାନେ ସମାଗତା
ମଞ୍ଜୁଘୋଷା, ସଙ୍ଗୀତର ରାଣୀ, ଶୁକଙ୍କ ଗୃହରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ ।