ପ୍ରତୋଦଂ ସ୍ଵର୍ଣରଚିତଂ ନାନାରତ୍ନସମନ୍ଵିତମ୍
ସୁନାରେ ତିଆରି, ବିଭିନ୍ନ ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ଏକ ଚାବୁକ,
ତଦା ପରିମଲାପୁତ୍ରଃ କୁଂଠିତଃ ପ୍ରାହ ଭୂପତିମ୍
ସେତେବେଳେ ପରିମଳଙ୍କ ପୁଅ ଦମିତ ହୋଇ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପ୍ରଯଯୌ ଵୀରଃ କାନ୍ଯକୁବ୍ଜଂ ମହୋତ୍ତମମ୍ କସ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ହଯାରୂଢୋ ନିର୍ଭଯଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୋତ୍ତମଃ
ଏଭଳି କହି, ସେ ବୀର କାନ୍ୟାକୁବ୍ଜ ନାମକ ବଡ଼ ସହରକୁ ଚାଲିଗଲେ। 'ତୁମେ କିଏ, ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି, ଭୟହୀନ ଭାବେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ?'
ସ ହୋଵାଚ ମହାରାଜ ପ୍ରେଷିତଶ୍ଚଂଦ୍ରଵଂଶିନା
ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, 'ମହାରାଜ, ମୁଁ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଛି।'
ମହୀରାଜଶ୍ଚ ବଲଵାନ୍ସକୁଲଂ ଚଂଦ୍ରଵଂଶିନମ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଓ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ ପରିବାର,
ଅତସ୍ତ୍ଵଂ ସ୍ଵବଲୈସ୍ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସହାହ୍ଲାଦାଦିଭିର୍ଯୁତଃ
ଏହିପରି, ତୁମେ ତୁମ ସେନା ଓ ଆହ୍ଲାଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ଯିବା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଲକ୍ଷଣସ୍ତେନ ଜଯଚଂଦ୍ରଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ସଃ
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଲକ୍ଷଣ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ଜଯଚଂଦ୍ରସ୍ତୁ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଚାହୂଯ ଜନନାଯକମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ରାଜା ଲୋକମାନଙ୍କ ନେତାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ରାଜା ପରିମଲଃ କ୍ରୂରସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମାଂ ନିଜଭୂପତିମ୍
କ୍ରୁର ପରିମଳ ରାଜା ମୋତେ, ତାଙ୍କ ନିଜ ରାଜାକୁ, ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ପ୍ରିଯଂ ସଂବଧିନଂ ମତ୍ଵା ସଂତ୍ଯକ୍ତାସ୍ତେନ ରକ୍ଷକାଃ 3.3.27.
ସେ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ ଭାବି, ରକ୍ଷକମାନେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ କୃଷ୍ଣାଂଶଃ ପ୍ରାହ ନମ୍ରଧୀଃ ଅତୋ ଵୈ ତ୍ଵାଂ ସମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ଭୂମିରାଜଵଶଂ ଗତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ନମ୍ର ଭାବରେ କହିଲେ, 'ତେଣୁ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି, ଏ ଭୂମି ରାଜାଙ୍କ ଅଧୀନକୁ ଚାଲିଗଲା।'
ଭଵାନ୍ଵୈ ସର୍ଵଧର୍ମଜ୍ଞସ୍ତତ୍କ୍ଷମସ୍ଵାପରାଧକମ୍
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମକୁ ଜାଣ, ଏହିପରି ଅପରାଧକୁ ମାଫ କର।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ଜଯଚଂଦ୍ରୋ ମହୀପତିଃ ଶୀଘ୍ରଂ ଵ୍ରଜ ତ୍ଵଂ ସକୁଲୋ ନୋ ଚେନ୍ନୋ ଗଂତୁମର୍ହସି
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମହୀପତି ଜୟଚନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, 'ତୁମେ ଓ ତୁମ ପରିବାର ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଯାଅ, ନହେଲେ ଏଠାରେ ରହିବାକୁ ଅନୁମତି ମିଳିବ ନାହିଁ।'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵିହସ୍ଯାହ କୃଷ୍ଣାଂଶସ୍ସର୍ଵମୋହନଃ ତଦ୍ଦେଯଂ ଦେହି ମେ ରାଜନ୍ଗୃହାଣ ଭୁକ୍ତିମୂଲ୍ଯକମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ହସି କହିଲେ, 'ରାଜା, ଯାହା ଦେବାକୁ ଥିଲା, ମୋତେ ଦିଅ ଏବଂ ଯଥାଯଥ ଦାମ ନିଅ।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ସ ତୁ ଭୂପାଲଃ କୃଷ୍ଣାଂଶେନ ଵିଲଜ୍ଜିତଃ
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଭୂପତି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ସମ୍ମୁଖରେ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ।
ତଦା ଵୈ ସକୁଲୋ ଵୀରଶ୍ଚାହ୍ଲାଦୋ ଲକ୍ଷଣାନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ ଶୂଭ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ ବୀର ସକୁଳ ଓ ଆହ୍ଲାଦ,
କୁଠାରନଗରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ନୃପଦୁର୍ଗଂ ରୁରୋଧ ହ
କୁଠାର ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ରାଜାଙ୍କ ଦୁର୍ଗକୁ ଘେରି ରଖିଲେ।
ସୈନ୍ଯାଯୁତ ଯୁତଂ ଭୂପଂ ଵାମନଂ ଲକ୍ଷଣୋ ବଲୀ
ବହୁ ସେନା ସହିତ ବଳଶାଳୀ ଓ ବାମନ ବଂଶର ଲକ୍ଷଣ ନାମକ ରାଜା ଥିଲେ।
ଯମୁନାଜଲମୁତ୍ତୀର୍ଯ କଲ୍ପକ୍ଷେତ୍ରମଵାପ୍ତଵାନ୍ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ଯଯୌ ଵୀରୋ ଲକ୍ଷଣୋ ବଲଵତ୍ତରଃ
ୟମୁନା ନଦୀ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରି, ସେ କଳ୍ପ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆସିଲେ। ଶୂର ଲକ୍ଷଣ, ପୂର୍ବପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସବୁଠାରୁ ଆଗରେ ଚାଲିଲେ।
ନଦୀଂ ଵେତ୍ରଵତୀଂ ରମ୍ଯାଂ ସମାଗମ୍ଯ ବଲୈସ୍ସହ 3.3.27.
ସେ ନିଜ ସେନା ସହ ବେତ୍ରବତୀ ନଦୀ ପାଖକୁ ଆସିଲେ, ଯାହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର ଥିଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଵୀରଶ୍ଚାମୁଂଡୋ ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯପଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଶୂର ଚାମୁଣ୍ଡ, ଲକ୍ଷ ସେନାର ନାୟକ, ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ତଯୋଶ୍ଚାସୀନ୍ମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ଶତଘ୍ରୀରଣସଂସ୍ଥଯୋଃ
ଏହି ଦୁଇଁ ମଧ୍ୟରେ, ଦୁହେଁ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଥିବାରୁ, ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ରକ୍ତବୀଜଃ ସମାଗମ୍ଯ ଗଜସ୍ଥସ୍ତ୍ଵରିତୋ ବଲୀ
ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଶୀଘ୍ର ରକ୍ତବୀଜ, ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆସିଲେ।
କେଚିଚ୍ଛୂରା ହତା ଯୁଦ୍ଧେ କେଚିତ୍ତତ୍ର ପରାଜିତାଃ
କିଛି ବୀର ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଆଉ କିଛି ସେଠାରେ ପରାଜିତ ହେଲେ।
ପ୍ରଭଗ୍ନଂ ସ୍ଵବଲଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଲନଃ ପରିଘାଯୁଧଃ ।। ଜଘାନ ତେନ ସ ଗଜଂ ଚାମୁଂଡୋ ଭୂମିମାଗତଃ
ନିଜ ସେନା ଭଙ୍ଗ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ପରିଘ ଧାରୀ ତାଳନ ହାତୀକୁ ଆଘାତ କଲେ; ଏହି ଆଘାତରେ ଚାମୁଣ୍ଡ ଭୂମିକୁ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଖଡ୍ଗଯୁଦ୍ଧପରୋ ଵୀରସ୍ତାଲନଂ ପୀରଘାଯୁଧମ୍
ଖଡ୍ଗ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାରଙ୍ଗତ ନାୟକ, ଭାରି ପରିଘ ଧାରଣ କରୁଥିବା ତାଳନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ।
ଲକ୍ଷଣସ୍ତ୍ଵରିତୋ ଗତ୍ଵା ସ୍ଵଭଲ୍ଲେନ ଚ ତଂ ରିପୁମ୍
ତ୍ୱରିତ ଲକ୍ଷଣ, ନିଜ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ସେ ଶତ୍ରୁକୁ ଆଘାତ କଲେ।
ସହସ୍ରଂ ରକ୍ତବୀଜାଶ୍ଚ ଖଡ୍ଗ ଶକ୍ତ୍ଯୃଷ୍ଟିପାଣଯଃ
ରକ୍ତବୀଜଙ୍କ ସହସ୍ର ସେନା, ତଳୱାର, ଶକ୍ତି ଓ ଅଣ୍ଡା ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଆହ୍ଲାଦାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ତେ ଶୂରା ରକ୍ତବୀଜଭଯାତୁରାଃ
ଆରମ୍ଭରେ ଯେଉଁମାନେ ଖୁସି ଥିଲେ, ସେମାନେ ରକ୍ତବୀଜଙ୍କ ଭୟରେ ଅତି ଚିନ୍ତିତ ହେଇପଡ଼ିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାନଂଦସ୍ତୁ ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗତ୍ଵା ସ୍ଵପିତରଂ ପ୍ରତି 3.3.27.
ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି, ନିଜ ବାପାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।