ଛିତ୍ତ୍ଵା ବାଣଂ ଚ ରଣଜିତ୍ତଥୈଵ ଚ ରିପୋର୍ଦ୍ଧନୁଃ
ସେ ବାଣ କାଟିଦେଲେ ଏବଂ ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଧନୁଷ ମଧ୍ୟ, ରଣଜିତ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କଲେ।
ଅମର୍ଷଵଶମାପନ୍ନୋ ଯଥା ଦଂଡୈର୍ଭୁଜଂଗମଃ
କ୍ରୋଧରେ ଅଧିନ ହୋଇ, ଯେପରି ଦଣ୍ଡରେ ସାପ ଶାନ୍ତ ହୁଏ।
ସଂଧାଯ ତର୍ଜଯିତ୍ଵା ଚ ଶତ୍ରୁକଂଠମତାଡଯତ୍
ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇ, ଗଳାକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ଜୋରରେ ଆଘାତ କଲେ।
ହତେ ତସ୍ମିନ୍ମହାଵୀର୍ଯେ ବ୍ରହ୍ମାନଂଦଶ୍ଚ ଦୁଃଖିତଃ ସଂଧ୍ଯାକାଲେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଭାଦ୍ରକୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀଦିନେ ।। 3.3.26.
ସେ ଶୂରବୀର ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ। ଭାଦ୍ର ମାସର ଶୁକ୍ଳାଷ୍ଟମୀ ସଂଧ୍ୟାବେଳେ—
କପାଟଂ ସୁଦୃଢଂ କୃତ୍ଵା ସୈନ୍ଯୈଃ ଷଷ୍ଟିସହସ୍ରକୈଃ
ସେ ଦ୍ୱାରକୁ ବହୁତ ମଜବୁତ କରିଦେଲେ, ସାଠି ହଜାର ସେନା ସହିତ।
ମହୀରାଜସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ପୁତ୍ରଶୋକେନ ଦୁଃଖିତଃ
ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୂପତି ପୁଅ ହରାଇ ଦୁଃଖରେ ଭାସିଲେ।
ଶିରୀଷାଖ୍ଯପୁରଂ ରମ୍ଯଂ ଯଥା ଶୂନ୍ଯଂ ମଯା କୃତମ୍ କ୍ଷଯଂ ଯାସ୍ଯଂତି ମଦ୍ବାଣୈଃ ସର୍ଵେ ତେ ଚଂଦ୍ରଵଂଶିନଃ
ମୁଁ ଯେପରି ଶିରୀଷା ନାମକ ସୁନ୍ଦର ପୁରକୁ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେଲି, ସେପରି ମୋର ବାଣରେ ସମସ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ ନଶ୍ଟ ହେବେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଧୁଂଧୁକାରଂ ଵୈ ଚାହ୍ଵଯାମାସ ଭୂପତିଃ
ଏପରି କହି, ରାଜା ଧୁନ୍ଧୁକାରଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଧୁଂଧୁକାରୋ ଗତ୍ଵା ଶୀଘ୍ରଂ ଚ ଦେହଲୀମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଧୁନ୍ଧୁକାର ତୁରନ୍ତ ଦେହଳିକୁ ଗଲେ।
ତଦାଷ୍ଟଲକ୍ଷସହିତୋ ମହୀରାଜୋ ମହାବଲଃ
ତାପରେ ଅଷ୍ଟଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୂପତି ଯାତ୍ରା କଲେ।
ଭାଦ୍ରକୃଷ୍ଣଦଶମ୍ଯାଂ ଚ ମଲନା ଶୋକକାତରା
ଭାଦ୍ର ମାସର ଶୁକ୍ଳଦଶମୀ ଦିନେ, ମଲନା ଦୁଃଖରେ ଭାସିଗଲେ।
ଅଯେ କଚ୍ଛପଦେଶୀଯ ଗୋତମାନ୍ଵଯସଂଭଵ
ହେ କଚ୍ଛପଦେଶର, ଗୌତମ ଗୋତ୍ରର ଅବତାର!
ପୁତ୍ରମାହ୍ଲାଦମାହୂଯ ସାନୁଜଂ ମତ୍ପ୍ରିଯଂକରମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଆହ୍ଲାଦ ଓ ତାଙ୍କର ଭାଇ, ଦୁଇଜଣ ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଡାକିଲେ।
ମଲନାଂ ଦୁଃଖିତାଂ ପ୍ରାହ ନ ତ୍ଵାଯାସ୍ଯତି ସ ପ୍ରଭୁଃ
ଦୁଃଖିତ ମଲନାଙ୍କୁ କେହି କହିଲେ: 'ସେ ପ୍ରଭୁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବେ ନାହିଁ।'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ରୁରୋଦ ମଲନା ସତୀ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସତୀ ମଲନା କାନ୍ଦିପକିଲେ।
ହା ରାମାଂଶ ମହାବାହୋ ଵତ୍ସ କୃଷ୍ଣାଂଶ ସୁନ୍ଦର
'ହା ରାମାଂଶ, ମହାବାହୁ, ବେଟା, କୃଷ୍ଣାଂଶ ସୁନ୍ଦର!'
ତଦା ପରିମଲାପୁତ୍ରୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାଜ୍ଞୀଂ ତଥା ଗତାମ୍
ତାପରେ ପରିମଳଙ୍କ ପୁଅ ରାଣୀଙ୍କୁ ଏପରି ଦୁଃଖରେ ଦେଖିଲେ।
ରୋମହର୍ଷଣ ନୋ ବ୍ରୂହି ସୋଽଯଂ କସ୍ତେନ କିଂ କୃତମ୍
'ରୋମହର୍ଷଣ, କହ, ଏହିଠି କିଏ, ସେ କଣ କଲେ?'
ପିତା ପରିମଲସ୍ଯୈଵାମାତ୍ଯୋଽନଂଗମହୀପତେଃ
ପରିମଳଙ୍କ ପିତା ଅନଙ୍ଗମହୀ ରାଜାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ।
ତସ୍ଯ କନ୍ଯା ସମାଜାତା ନାମ୍ନା ପରିମଲା ମୁନେ 3.3.27.
ହେ ମୁନି, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ନାମ ହେଉଛି ପରିମଳା।
ତଦ୍ଵିଵାହାର୍ଥମୁଦ୍ଯୋଗଃ କୃତଃ ପିତ୍ରା ସ୍ଵଯଂଵରଃ ତାମୁଦ୍ଵାହ୍ମ ଵିଧାନେନ ସ୍ଵଗେହାଯ ଯଯୌ ମୁଦା
ତାଙ୍କର ବିବାହ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ବାପା ଏକ ସ୍ୱୟଂବର ଆୟୋଜନ କଲେ । ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବିବାହ ହେଲା ଏବଂ ସେ ଆନନ୍ଦରେ ନୂତନ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ ।
ତଯୋସ୍ସମାଗମୋ ଜାତଃ ପୁତ୍ରୋଽଯଂ ଜନନାଯକଃ
ସେମାନଙ୍କର ଏକତ୍ର ହେବା ପରେ, ଏହି ପୁଅ ଜନନାୟକ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।
ଜିତ୍ଵା ଭୂପାନ୍ବଲାଦ୍ଵୀରଃ ସିଂଧୁତୀରଲନିଵାସିନଃ
ସେ ବୀର ଶକ୍ତିବାନ୍ ହୋଇ ସିନ୍ଧୁ ନଦୀ କୂଳରେ ଥିବା ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ବଳଦ୍ୱାରା ଜିତିଲେ ।
ଏକଦା ତୁ ମହୀରାଜଃ ସ୍ଵସୈନ୍ଯପରିଵାରିତଃ
ଏକଦିନ, ମହାରାଜା ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ବାହାରିଲେ ।
ତଯୋଶ୍ଚାସୀନ୍ମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ଜନନାଯକଭୂପଯୋଃ
ଜନନାୟକ ଓ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା ।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଚ ସକୁଲଃ ସଂପ୍ରାପ୍ତଶ୍ଚ ମହାଵତୀମ୍
ସେ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଓ ପରିବାରକୁ ଛାଡ଼ି ମହାବତୀକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ।
ନିଵାସଂ କୃତଵାଂସ୍ତତ୍ର ସ୍ଵନାମ୍ନା ପ୍ରଥିତଂ ଭୁଵି
ସେଠାରେ ସେ ନିଜ ନାମରେ ଘର ବନେଇଲେ ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ ।
ତଦାସୌ ଚ ମହୀରାଜୋ ମହୀପତ୍ଯନୁମୋଦିତଃ ଆଦେଶଂ କୃତଵାନ୍ରାଜା ତସ୍ଯ ବଂଧନହେତଵେ
ତାପରେ ସେ ମହାରାଜା ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେଙ୍କ ସମ୍ମତିରେ ତାଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ ।
ସ ଚ ନେତ୍ରଵତୀକୂଲେ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଲକ୍ଷ ସୈନ୍ଯପଃ
ସେ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ନେତ୍ରବତୀ ନଦୀ କୂଳକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ।
ସ ତଦା ଖଡ୍ଗମାଦାଯ ବାହୁଶାଲୀ ଯତେଂଦ୍ରିଯଃ 3.3.27.
ସେତେବେଳେ, ତାଲୂ ହାତରେ ତଳୱାର ନେଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ନିଜେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରହି, ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ ।