ଦେଵୀଦତ୍ତଶ୍ଚ ନାମ୍ନାଽଯଂ ସ ତେ କାର୍ଯଂ କରିଷ୍ଯତି
ଦେବୀଦତ୍ତ ନାମକ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ତୁମର କାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବେ।
କାମାଗ୍ନିପୀଡିତଂ ଵିପ୍ରଂ ଚାମୁଂଡଂ ଚ ଦଦର୍ଶ ହ
ସେ କାମାଗ୍ନିରେ ପୀଡ଼ିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚାମୁଣ୍ଡଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଧୂର୍ତୋଽଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ମାତର୍ନିଶ୍ଚଯଂ ମାଂ ହରିଷ୍ଯତି
ମା, ଏହି ଚତୁର୍ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଶ୍ଚୟ ମୋତେ ନେଇଯିବେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯା ଲଜ୍ଜିତସ୍ସ ମହୀପତିଃ
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ରାଜା ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ତେ ଵୈ ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯାସ୍ତୈଃ ପରାଜିତାଃ 3.3.26.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଥିବା ସମସ୍ତେ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ।
କପାଟଂ ସୁଦୃଢଂ କୃତ୍ଵା ମହାଚିଂତାମୁପାଯଯୁଃ । ମହୀରାଜସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ମହୀପତ୍ଯନୁମୋଦିତଃ
ସେମାନେ ଦ୍ୱାରକୁ ଭଲଭଳି ମଜବୁତ କରି ଦେଲେ ଏବଂ ବଡ଼ ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଗଲେ; କିନ୍ତୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇ ରହିଲେ।
ପ୍ରମଦାଵନମାଗତ୍ଯ ଷଷ୍ଟିଲକ୍ଷବଲାନ୍ଵିତଃ ତାଲନାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ଚତ୍ଵାରଃ ଶିରୀଷାଖ୍ଯପୁରଂ ଯଯୁଃ ପ୍ରଯଯୁସ୍ତେ ସୁଖଭ୍ରଷ୍ଟା ଦଦୃଶୁର୍ହିମଦଂ ମୁନିମ୍
ଷଷ୍ଟି ହଜାର ସେନା ସହିତ ପ୍ରମଦାବନକୁ ଆସି, ତାଳନାଦ ଓ ତିନି ଜଣ ମିଶି ଶିରୀଷ ନାମକ ସହରକୁ ଗଲେ; ସେମାନେ ସୁଖ ହରାଇ, ହିମଦ ନାମକ ଋଷିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯୋଚୁଃ ଶୁଚାଵିଷ୍ଟା ବଲଖା ନିର୍ମୁନେ ବଲୀ
ସେମାନେ ଶିର ନମାଇ, ଦୁଃଖରେ ଭରିଯାଇ କହିଲେ: 'ମୁନି, ବଳଶାଳୀ, ବଳକୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା'।
ଶ୍ରୁତ୍ଵାହ ହିମଦୋ ଯୋଗୀ ମହୀରାଜେନ ନାଶିତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ହିମଦ ନାମକ ଯୋଗୀଙ୍କୁ ଭୂମିର ରାଜା ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ଘୋରଂ କୃଷ୍ଣାଂଶଃ ଶୋକତତ୍ପରଃ
ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣାଂଶ ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଗଲେ।
ଵିଲଲାପ ଭୃଶଂ ତତ୍ର ହା ବନ୍ଧୋ ଧର୍ମଜାଂଶକ
ସେଠାରେ ସେ ବହୁତ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇ କହିଲେ, 'ହା ବନ୍ଧୁ, ଧର୍ମର ସନ୍ତାନ!'
ଦର୍ଶନଂ ଦେହି ମେ କ୍ଷିପ୍ରଂ ନୋ ଚେତ୍ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜାମ୍ଯହମ୍
'ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ମୋତେ ଦର୍ଶନ ଦିଅ, ନହେଲେ ମୁଁ ମୋ ପ୍ରାଣ ଛାଡିଦେବି।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ସ ତୁ ତଦ୍ଭ୍ରାତା ବଲଖାନିଃ ପିଶାଚଗଃ କଥିତ୍ଵା ସର୍ଵଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ଯଥାଜାତଂ ସ୍ଵଵୈଶସମ୍
ଏପରି କହିବା ପରେ, ତାଙ୍କର ଭାଇ ବଳଖାନି, ଯିଏ ପିଶାଚମାନଙ୍କ ସହ ଘୁରୁଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଏବଂ ନିଜ ଦୁଃଖ ଯେପରି ଘଟିଥିଲା, ସେପରି କହିଦେଲେ।
ଦିଵ୍ଯଂ ଵିମାନମାରୁହ୍ଯ ଗତୋ ନାକଂ ମନୋରମମ୍ 3.3.26.
ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଚଢ଼ି, ସେ ଆନନ୍ଦମୟ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଚଳିଗଲେ।
ତଦା ଦୁଃଖୀ ସ କୃଷ୍ଣାଂଶଃ କୃତ୍ଵା ଭ୍ରାତୁସ୍ତିଲାଂଜଲିମ୍
ତାପରେ, ଦୁଃଖିତ କୃଷ୍ଣାଂଶ ତାଙ୍କର ଭାଇ ପାଇଁ ତିଳଞ୍ଜଳି କରିଲେ।
ଵେଣୁଶବ୍ଦେନ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ନନର୍ତ ଜନମୋହନଃ
ବାଂଶୀର ସ୍ୱରରେ, ଲୋକମନ୍ତ୍ରଣା କରୁଥିବା କୃଷ୍ଣାଂଶ ନୃତ୍ୟ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ମୃଦଂଗଧ୍ଵନିନା ଦେଵୋ ଲକ୍ଷଣଃ କାଂସ୍ଯଵାଦ୍ଯକଃ
ଦେବତା ଲକ୍ଷଣ ମୃଦଙ୍ଗ ବଜାଇଲେ, ଏବଂ କଂସ୍ୟ ଘଣ୍ଟିର ଧ୍ୱନି ଶୁଣାଗଲା।
ତଦା ତୁ ମଲନା ରାଜ୍ଞୀ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଦ୍ଵାମନୋତ୍ସଵମ୍
ସେ ସମୟରେ ରାଣୀ ମଲନା, ସେ ଭାମନ ଉତ୍ସବକୁ ଦେଖିଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ବନ୍ଧୁସହିତସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମାଂ ମନ୍ଦଭାଗିନୀମ୍
କୃଷ୍ଣାଂଶ ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ, ମୋତେ—ଏଇ ଅପରାଧିନୀକୁ—ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତାଂ ମଲନାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଂଶଃ ସ୍ନେହ କାତରଃ
ମଲନାଙ୍କୁ ଏପରି କହିବାକୁ ଦେଖି, କୃଷ୍ଣାଂଶ ସ୍ନେହରେ ଭିଜିଗଲେ।
ଯୋଗିନଶ୍ଚ ଵଯଂ ରାଜ୍ଞି ସର୍ଵଯୁଦ୍ଧଵିଶାରଦାଃ
'ହେ ରାଣୀ, ଆମେ ଯୋଗୀମାନେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଯୁଦ୍ଧରେ ପାରଙ୍ଗତ।'
ଯେ ଯଵଵ୍ରୀହଯଶ୍ଚୈଵ ତଵ ସଦ୍ମନି ସଂସ୍ଥିତାଃ ଵଯଂ ତୁ ଯୋଗସୈନ୍ଯେନ ତଵ ରକ୍ଷାଂ ଚ କୁର୍ମହେ
'ତୁମ ଘରେ ଥିବା ଯବ ଓ ଚାଉଳ ଆମେ ଯୋଗୀ ସେନା ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କରିବା।'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ତତ୍ସୁତା ଚ ପତିଵ୍ରତା
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ପତିବ୍ରତା ଭାର୍ଯ୍ୟା—
ପୁଣ୍ଡରୀକନିଭେ ନେତ୍ରେ ଶ୍ଯାମାଂଗଂ ତସ୍ଯ ସୁନ୍ଦରମ୍ ଦୁର୍ଜଯଶ୍ଚ ମହୀରାଜଃ କୃଷ୍ଣାଂଶେନ ଵିନିର୍ଜିତଃ ।। 3.3.26.
ଯାହାର ନୟନ ଦୋଳା ଫୁଲ ଭଳି, ଶ୍ୟାମ ଶରୀର ଏବଂ ସୁନ୍ଦର; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମହୀରାଜ ଦୁର୍ଜୟ କୃଷ୍ଣାଂଶ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ।
ଇତି ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମଲନା ପ୍ରେମଵିହ୍ଵଲା
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମଲନା ପ୍ରେମରେ ଭିଜିଗଲେ।
ଜଗୁସ୍ତା ଯୋଷିତସ୍ସର୍ଵାଃ କୃଷ୍ଣାଂଶଚରିତଂ ଶୁଭମ୍ ସଜ୍ଜୀକୃତ୍ଯ ସ୍ଥିତସ୍ତତ୍ର ତାଲନାଦ୍ଯୈଃ ସୁରକ୍ଷିତଃ
ସେ ସମସ୍ତ ମହିଳାମାନେ କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କର ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଗାଇଲେ, ଏବଂ ତାଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣ ସହିତ ତିଏଁ ସେଠାରେ ତିଆରି ହୋଇ ରହିଲେ।
କୀର୍ତିସାଗରମାଗମ୍ଯ ତେ ଵୀରା ବଲ ଦର୍ପିତାଃ
ସେହି ସାହସୀମାନେ, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଗର୍ବିତ ହୋଇ, କୀର୍ତ୍ତିସାଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ମହୀପତିସ୍ତୁ କୁଲହା ଜ୍ଞାତ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଂଶମାଗତମ୍
ସେଇ ରାଜା, ନିଜ ବଂଶକୁ ନଶ୍ଟ କରୁଥିବା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଆସିଛି ବୋଲି ଜାଣିଲେ।
ଯୋଗିଭିସ୍ତୈର୍ମହାରାଜ ଲୁଂଠିତାଃ ସର୍ଵଯୋଷିତଃ
ହେ ମହାରାଜ, ସେଇ ଯୋଗୀମାନେ ସମସ୍ତ ଜଣା ମହିଳାମାନେକୁ ଲୁଟିନେଲେ।
ମହୀରାଜସ୍ଯ ତେ ସୈନ୍ଯା ଯୋଗିଵେଷାସ୍ସମାଗତାଃ
ସେଇ ରାଜାଙ୍କ ସେନାମାନେ ଯୋଗୀର ଭେଷ ଧରି ଆସିଥିଲେ।