ଵିଦୀର୍ଣସ୍ତତ୍ର ଚରଣସ୍ସ ପଦ୍ମୋ ଵତ୍ସଜସ୍ଯ ଵୈ ସ୍ଵପଦୈସ୍ତାଡଯାମାସ ମହୀରାଜସ୍ଯ ତଦ୍ବଲମ୍
ସେଠି, ବତ୍ସପୁତ୍ରଙ୍କର ପଦମ ଦଳ ସଦୃଶ ପାଦ ଫାଟିଗଲା, ଏବଂ ସେ ନିଜ ପାଦରେ ମହୀରାଜଙ୍କ ସେନାକୁ ପ୍ରହାର କଲେ।
ଚାମୁଂଡସ୍ତୁ ତଦାଗତ୍ଯ ବଲଖାନେଶ୍ଚ ଵୈ ଶିରଃ
ତାପରେ ଚାମୁଣ୍ଡ ସେଠାକୁ ଆସି, ବଳଖାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ।
ଗଜମୁକ୍ତା ଚ ତଚ୍ଛୁତ୍ଵା ଚିତାମାରୋପ୍ଯ ଵୈ ପତିମ୍
ଏହି ଖବର ଶୁଣି, ଗଜମୁକ୍ତା ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଚିତା ଉପରେ ରଖିଲେ।
ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଵଵଧ୍ଵା ଚ ସାର୍ଦ୍ଧମାଗତ୍ଯ ତତ୍ର ଵୈ 3.3.25.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ଜନାନୀ ସହିତ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ଶୂନ୍ଯଭୂତଂ ଚ ନଗରଂ ଭସ୍ମ କୃତ୍ଵା ସ ଵୈ ନୃପଃ
ସେ ରାଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସହରକୁ ଭସ୍ମ କରି, ଶୂନ୍ୟ କରିଦେଲେ।
ନାଗୋତ୍ସଵାଯ ପ୍ରଯଯୌ ସଦୈଵ କଲହପ୍ରିଯଃ
ଯେଉଁଠି ସବୁବେଳେ ବିବାଦ ପ୍ରିୟ, ସେ ନାଗ ଉତ୍ସବକୁ ଯାଇଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନାଗୋତ୍ସଵଂ ତତ୍ର ଗୀତନୃତ୍ଯସମନ୍ଵିତମ୍
ସେଠି ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟ ସହିତ ନାଗ ଉତ୍ସବ ଦେଖିଲେ।
ରାଜନ୍ମହାଵତୀଗ୍ରାମେ କୀର୍ତିସାଗରମଧ୍ଯଗେ ପଶ୍ଯ ତ୍ଵଂ ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ଚ ମମୈଵ ଵଚନଂ କୁରୁ
ହେ ରାଜା, ମହାବତୀ ଗ୍ରାମରେ, କୀର୍ତ୍ତିସାଗର ମଧ୍ୟରେ, ତୁମେ ଯାଇ, ମୋ କଥା ମତେ ହିଁ କର।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହୀରାଜୋ ଧୁଂଧୁକାରେଣ ସଂଯୁତଃ ପ୍ରାପ୍ତଃ ଶିରୀଷଵିପିନେ ତତ୍ର ଵାସମକାରଯତ୍
ଏହା ଶୁଣି, ଧୁଂଧୁକାର ସହିତ ରାଜା ଶିରୀଷ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଆସି, ସେଠି ବାସ କଲେ।
ମହୀପତିସ୍ତୁ ନୃପତିଂ ନତ୍ଵା ଵୈ ଚନ୍ଦ୍ରଵଂଶିନମ୍
ମହୀପତି ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ରାଜନ୍ପ୍ରାପ୍ତୋ ମହୀରାଜୋ ଯୁଦ୍ଧାର୍ଥୀ ତ୍ଵାମୁପସ୍ଥିତଃ ଦିଵ୍ଯଲିଂଗଂ ସ ସଂପୂଜ୍ଯ ବଲାତ୍କାରାଦ୍ଗ୍ରହୀଷ୍ଯତି
ହେ ରାଜା, ମହୀରାଜ ଯୁଦ୍ଧ ଚାହିଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି; ଦିବ୍ୟ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜି, ସେ ଶକ୍ତିବଳେ ଏହାକୁ ନେବେ।
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ସ୍ଵବଲୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ମଯା ସହ ମହାମତେ
ତେଣୁ, ତୁମେ ତୁମ ସେନା ଓ ମୋ ସହିତ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ହେଇ,
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦୈଵ ଵଶୋ ରାଜା ପରିମଲୋ ବଲୀ
ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଭାଗ୍ୟର ଆଧୀନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ପରିମଳ
ଶଯିତାନ୍କ୍ଷତ୍ରିଯାଞ୍ଛୂରାନ୍ହତ୍ଵା ପଂଚସହସ୍ରକାନ୍
ସେଠାରେ ପଡ଼ିଥିବା ପଞ୍ଚହଜାର ସାହସିକ କ୍ଷତ୍ରିୟ ସେନାଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ
ତଦୋତ୍ଥାଯ ମହୀରାଜଃ କଟିମାବଧ୍ଯ ସଂଭ୍ରମାତ୍ 3.3.26.
ତାପରେ, ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ମହାନ ରାଜା ଉଠି ନିଜ ମେଢ଼ିକୁ ବାନ୍ଧିଲେ
ଯୁଦ୍ଧ୍ଯଂତ୍ଯୋଃ ସେନଯୋ ସ୍ତତ୍ର ମଲନା ପୁତ୍ରଗୃଦ୍ଧିନୀ
ସେଠାରେ ଦୁଇଟି ସେନା ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବାବେଳେ, ପୁଅ ପାଇଁ ଆତୁର ମଲନା
ଦେଵିଦେଵି ମହାଦେଵି ସର୍ଵଦୁଃଖଵିନାଶିନି
ହେ ଦେବୀ, ହେ ମହାଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖର ନାଶକାରିଣୀ
ଜପ୍ତ୍ଵାଯୁତମିମଂ ମଂତ୍ରଂ ହୁତ୍ଵା ତର୍ପଣମାର୍ଜନେ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦଶହଜାର ଥର ଜପି, ହୋମ ଓ ତର୍ପଣ କରି
ମଲନେ ମହତୀ ବାଧା କ୍ଷଯଂ ଯାସ୍ଯତି ମା ଶୁଚଃ
ମଲନାଙ୍କ ଉପରେ ବଡ଼ ଦୁର୍ଘଟନା ଆସିବ; ସେ ନଷ୍ଟ ହେବେ—ତୁମେ ଦୁଃଖ କରନି
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଶାରଦା ଦେଵୀ କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ପ୍ରତି ଚାଗମତ୍ କ୍ଷଯଂ ଯାସ୍ଯତି ଶୀଘ୍ରଂ ଚ ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ତାଂ ସମୁଦ୍ଧର
ଏପରି କହି, ଶାରଦା ଦେବୀ କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କ ଦିଗକୁ ଯାଇଲେ, କହିଲେ—'ସେ ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହେବ, ତେଣୁ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କର'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ଦେଵ୍ଯାସ୍ସ ଵୀରୋ ଵିସ୍ମଯାନ୍ଵିତଃ
ଦେବୀଙ୍କ ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ସେ ବୀର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ
ସା ତୁ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ଘୋରଂ ସ୍ଵର୍ଣଵତ୍ଯା ସମନ୍ଵିତା
କିନ୍ତୁ ସେ, ସେଇ ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀଙ୍କ ସହ ଥିଲେ
କୃଷ୍ଣାଂଶସ୍ତୁ ତଦା ଦୁଃଖୀ ଦେଵସିଂହମୁଵାଚ ହ
ତାପରେ, ଦୁଃଖିତ କୃଷ୍ଣାଂଶ ଦେବସିଂହଙ୍କୁ କହିଲେ
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ତେନ ସହିତୋ ଲକ୍ଷଣେନ ସମନ୍ଵିତଃ
ସେ କଥା ଶୁଣି, ସେ ଲକ୍ଷଣ ସହିତ ତାଙ୍କ ସହ ଥିଲେ
ତାଲନୋ ଭୀମସେନାଂଶଃ ସେନାପତିରୁଦାରଧୀଃ 3.3.26.
ତାଳନ, ଭୀମସେନଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ଉଦାରମନ ଥିବା ସେନାପତି
କଲ୍ପକ୍ଷ୍ରେତ୍ରମୁପାଗମ୍ଯ ଯୋଗିନସ୍ତେ ତଦାଭଵନ୍
କଳ୍ପକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେହି ଯୋଗୀମାନେ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ
କୃଷ୍ଣାଂଶସ୍ତାଲନୋ ଦେଵୋ ଲକ୍ଷଣୋ ବଲଵତ୍ତରଃ
କୃଷ୍ଣାଂଶ, ତାଳନ, ଦେବ ଲକ୍ଷଣ—ସମସ୍ତେ ବଳଶାଳୀ
ସପ୍ତାହଂ ଚ ତଯୋର୍ଯୁଦ୍ଧଂ ଜାତଂ ମୃତ୍ଯୁଵିଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ସାତ ଦିନ ଧରି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ମୃତ୍ୟୁ ବଢ଼ିଗଲା
ତସ୍ମିନ୍ଦିନେ ମହାଭାଗ ମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧମଵର୍ତତ
ସେହି ଦିନ, ହେ ମହାଭାଗ, ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରାଜିତଂ ସୈନ୍ଯଂ ରାଜା ପରିମଲୋ ବଲୀ
ନିଜ ସେନାକୁ ପରାଜିତ ଦେଖି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ପରିମଳ