ଜଯଚଂଦ୍ରସ୍ତୁ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଲକ୍ଷଣଂ ପ୍ରେମଵିହ୍ଵଲଃ
ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ଲକ୍ଷଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଭଲପାଇବାରେ ଭିଜିଗଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ତତୋଽନ୍ଯଦାନାନି ଗୋଵସ୍ତ୍ରାଭରଣାନି ଚ
ତାପରେ ସେ ଅଧିକ ଉପହାର ଦେଲେ—ଗାଈ, ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଆଭୂଷଣ।
ସୂତ ଉଵାଚ ମହୀରାଜୋ ଵରଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ ଶଂକରାତ୍ପାର୍ଥିଵାର୍ଚନାତ୍
ସୂତ କହିଲେ—ରାଜା ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଦ୍ୱାରା ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଥିଲେ।
ସପ୍ତଲକ୍ଷୈଶ୍ଚ ସହିତଃ ଶିରୀଷାଖ୍ଯପୁରଂ ଯଯୌ 3.3.25.
ସେ ସାତ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ସହିତ ଶିରୀଷ ନାମକ ସହରକୁ ଗଲେ।
ସୁଖଖାନିସ୍ତଦା କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯସମନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ ସୁଖଖାନି କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧକୁ ବେରିଲେ।
ପାଵକାସ୍ତ୍ରେଣ ବଲଵାନ୍ହତ୍ଵା ଦଶସହସ୍ରକମ୍
ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଦଶ ହଜାର ଶତ୍ରୁକୁ ମାରିଦେଲେ।
ଅଦ୍ଯ ତ୍ଵାଂ ଚ ହନିଷ୍ଯାମି ତ୍ଵଂ ଵା ହନ୍ତା ରଣେ ମମ
ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ମାରିଦେବି, କିମ୍ବା ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋତେ ହତ୍ୟା କରିବ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହୀରାଜୋ ରୌଦ୍ରାସ୍ତ୍ରଂ ଚାପ ଆଦଧେ
ଏହା ଶୁଣି ରାଜା ତାଙ୍କର ଧନୁଷ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଲେ।
ସୁଖଖାନିସ୍ତଦାଗ୍ନେଯଂ ସଂଦଧୌ ତସ୍ଯ ଶାଂତଯେ
ତାପରେ ସୁଖଖାନି ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।
ତଦସ୍ତ୍ରଂ ଶିଵତୂଣୀରେ ଗତଂ କାର୍ଯଂ ଵିଧାଯ ତତ୍
ସେଇ ଅସ୍ତ୍ର ତାହାର କାମ ସରିବା ପରେ ଶିବଙ୍କ ତୁଣୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା।
ଭ୍ରାତୁର୍ଵୈରମୁପାଦାଯ ଜଘାନ ଚ ରିପୋର୍ବଲମ୍
ଭାଇଙ୍କ ଶତ୍ରୁତା ଧରି ସେ ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ମାରିଦେଲେ।
ଭୂମିରାଜସ୍ତୁ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଦ୍ବଲାଧିକ୍ଯମୋହିତଃ
ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ସେନାର ଶକ୍ତି ଦେଖି ଭ୍ରମିତ ହେଲେ।
କ୍ରୋଶମାତ୍ରାନ୍ତରେ ଗର୍ତା ଦ୍ଵାଦଶୈଵ ମଯା କୃତାଃ
ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ ମୁଁ ବାରଟି ଗଡ଼ି କରିଥିଲି।
ଶୂରାଞ୍ଜିତ୍ଵା ସମୁଲ୍ଲଂଘ୍ଯ ଗର୍ତାନ୍ଦ୍ଵାଦଶସମ୍ମିତାନ୍ 3.3.25.
ବୀରମାନେ ହାରିଗଲାପରେ ସେ ବାରଟି ଗଡ଼ି ଉଲ୍ଲାଙ୍ଘନ କଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରିଯଂ ଵାକ୍ଯଂ ତଦ୍ରାଜ୍ଞା ସତ୍ଯଭାଷିତମ୍
ସେ ରାଜାଙ୍କ ମୁଖରୁ ସତ୍ୟ ଓ ପ୍ରିୟ କଥା ଶୁଣି,
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗର୍ତାନ୍ମହାଵୀରୋ ହତ୍ଵା ଶୂରାଞ୍ଛତଞ୍ଛତମ୍
ମହାବୀର ଗର୍ତ୍ତଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖି, ଶତେ ଶତେ ବୀରମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
ଚାମୁଂଡସ୍ତୁ ତଦାଗତ୍ଯ ଶରାଯୁତସମନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ ଚାମୁଣ୍ଡ ଅନେକ ଶର ନେଇ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ବଲଖାନିଶ୍ଚ ମହତୀଂ ସେନାଂ ତସ୍ଯ ଜଘାନ ହ
ସେ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ସେନା ଓ ବଳ ଭାଗକୁ ଧ୍ୱଂସ କଲେ।
ତ୍ରଯୋଦଶଂ ଗୁପ୍ତଗର୍ତଂ ତୃଣୈରାଚ୍ଛାଦିତଂ ମୃଦା
ତେରୋଟିଏ ଲୁଚା ଗର୍ତ୍ତ, ଘାସ ଓ ମାଟିରେ ଢାକା ଥିଲା,
ପତିତଃ ସକପୋତଶ୍ଚ ସ ଵୀରୋ ଦୈଵମୋହିତଃ
ଭାଗ୍ୟର ମାୟାରେ ପଡ଼ି, ସେ ବୀର ଏକ ପରା ଓ ଏକ ପରା ଉଡ଼ା ଗୁବକୁ ସହିତ ସେଠି ପଡ଼ିଗଲେ।
ଵିଦୀର୍ଣସ୍ତତ୍ର ଚରଣସ୍ସ ପଦ୍ମୋ ଵତ୍ସଜସ୍ଯ ଵୈ ସ୍ଵପଦୈସ୍ତାଡଯାମାସ ମହୀରାଜସ୍ଯ ତଦ୍ବଲମ୍
ସେଠି, ବତ୍ସପୁତ୍ରଙ୍କର ପଦମ ଦଳ ସଦୃଶ ପାଦ ଫାଟିଗଲା, ଏବଂ ସେ ନିଜ ପାଦରେ ମହୀରାଜଙ୍କ ସେନାକୁ ପ୍ରହାର କଲେ।
ଚାମୁଂଡସ୍ତୁ ତଦାଗତ୍ଯ ବଲଖାନେଶ୍ଚ ଵୈ ଶିରଃ
ତାପରେ ଚାମୁଣ୍ଡ ସେଠାକୁ ଆସି, ବଳଖାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କାଟିଦେଲେ।
ଗଜମୁକ୍ତା ଚ ତଚ୍ଛୁତ୍ଵା ଚିତାମାରୋପ୍ଯ ଵୈ ପତିମ୍
ଏହି ଖବର ଶୁଣି, ଗଜମୁକ୍ତା ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଚିତା ଉପରେ ରଖିଲେ।
ତଦା ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଵଵଧ୍ଵା ଚ ସାର୍ଦ୍ଧମାଗତ୍ଯ ତତ୍ର ଵୈ 3.3.25.
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ଜନାନୀ ସହିତ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ଶୂନ୍ଯଭୂତଂ ଚ ନଗରଂ ଭସ୍ମ କୃତ୍ଵା ସ ଵୈ ନୃପଃ
ସେ ରାଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସହରକୁ ଭସ୍ମ କରି, ଶୂନ୍ୟ କରିଦେଲେ।
ନାଗୋତ୍ସଵାଯ ପ୍ରଯଯୌ ସଦୈଵ କଲହପ୍ରିଯଃ
ଯେଉଁଠି ସବୁବେଳେ ବିବାଦ ପ୍ରିୟ, ସେ ନାଗ ଉତ୍ସବକୁ ଯାଇଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନାଗୋତ୍ସଵଂ ତତ୍ର ଗୀତନୃତ୍ଯସମନ୍ଵିତମ୍
ସେଠି ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟ ସହିତ ନାଗ ଉତ୍ସବ ଦେଖିଲେ।
ରାଜନ୍ମହାଵତୀଗ୍ରାମେ କୀର୍ତିସାଗରମଧ୍ଯଗେ ପଶ୍ଯ ତ୍ଵଂ ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ଚ ମମୈଵ ଵଚନଂ କୁରୁ
ହେ ରାଜା, ମହାବତୀ ଗ୍ରାମରେ, କୀର୍ତ୍ତିସାଗର ମଧ୍ୟରେ, ତୁମେ ଯାଇ, ମୋ କଥା ମତେ ହିଁ କର।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହୀରାଜୋ ଧୁଂଧୁକାରେଣ ସଂଯୁତଃ ପ୍ରାପ୍ତଃ ଶିରୀଷଵିପିନେ ତତ୍ର ଵାସମକାରଯତ୍
ଏହା ଶୁଣି, ଧୁଂଧୁକାର ସହିତ ରାଜା ଶିରୀଷ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଆସି, ସେଠି ବାସ କଲେ।
ମହୀପତିସ୍ତୁ ନୃପତିଂ ନତ୍ଵା ଵୈ ଚନ୍ଦ୍ରଵଂଶିନମ୍
ମହୀପତି ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।