ଇତି ପଦ୍ମାକରଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସର୍ଵମାଯାଵିଶାରଦଃ ସ୍ଵଗେହେ ସ୍ଥାପଯାମାସ କାରାଗାରେ ଶିଲାମଯେ
ଏଭଳି ସବୁ କଥା ଶୁଣି ଏବଂ ସମସ୍ତ ମାୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ପଦ୍ମାକର ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଘରର ପଥର ଜେଲରେ ରଖିଲେ।
ଦେଵ୍ଯାଶ୍ଚ ଵରଦାନେନ ଦେଵସିଂହସ୍ତଦା ନିଶି
ଦେବୀଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଦେବସିଂହ ରାତିରେ ଉଦ୍ଧାର ହେଲେ।
ଇଂଦୁଲାଗ୍ରେ ଚ ତତ୍ସର୍ଵେ ଗଦିତ୍ଵା ତେନ ସଂଯୁତଃ
ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆରମ୍ଭ ଦିନରେ ସମସ୍ତେ କଥା ହୋଇ ତାଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ପଦ୍ମାକରସ୍ତୁ ତଚ୍ଛୁତ୍ଵା କୃତ୍ଵା ମାଯାଂ ଚ ଶାମ୍ବରୀମ୍ 3.3.25.
ପଦ୍ମାକର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶାମ୍ବରୀ ମାୟା କଲେ।
ଇଂଦୁଲଶ୍ଚ ତଦା ଚାପେ ସଂଧାଯ ଶରମୁତ୍ତମମ୍
ତାପରେ ଇନ୍ଦୁଳା ଧନୁଷରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶର ଲଗାଇଲେ।
ତଦା ତେ ବୋଧିତାଃ ସର୍ଵେ କାମାସ୍ତ୍ରେଣ ମହାବଲାଃ
ତାପରେ ସେଇ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ କାମାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜାଗ୍ରୁତ ହେଲେ।
ବହିର୍ଭୂତା: ସମାଜଗ୍ମୁଃ ଶତ୍ରୁସୈନ୍ଯାନ୍ଯନାଶଯନ୍
ଶତ୍ରୁ ସେନାମାନେ ବାହାରି ଆସି ସବୁକିଛି ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ।
ଶାରଦାନଂଦନୋ ଭୂପସ୍ତତ୍ରାଗତ୍ଯ ଵିନମ୍ଯ ତାନ୍
ଶାରଦାନନ୍ଦ ନାମକ ରାଜା ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି ସେମାନଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ନାନାଵିଧାନି ଭୋଜ୍ଯାନି ପ୍ରଶସ୍ଯାଭରଣାନି ଚ
ସେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଭୂଷଣ ଦେଇ ଅତିଥି ସତ୍କାର କଲେ।
କୁମାରିକାଂ ସ୍ଵକୀଯାଂ ଚ ବହୁରୋଦନତତ୍ପରାମ୍ ଆଗତୋ ଲକ୍ଷଣୋ ଗେହଂ ମାଘକୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀଦିନେ
ତାଙ୍କର ଝିଅ, ଯିଏ ବହୁ ଭାତ ରାନ୍ଧିବାରେ ଲାଗିଥିଲା, ଏବଂ ଲକ୍ଷଣ ମାଘ ମାସର କୃଷ୍ଣାଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ଘରକୁ ଆସିଲେ।
ଜଯଚଂଦ୍ରସ୍ତୁ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଲକ୍ଷଣଂ ପ୍ରେମଵିହ୍ଵଲଃ
ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ଲକ୍ଷଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଭଲପାଇବାରେ ଭିଜିଗଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ତତୋଽନ୍ଯଦାନାନି ଗୋଵସ୍ତ୍ରାଭରଣାନି ଚ
ତାପରେ ସେ ଅଧିକ ଉପହାର ଦେଲେ—ଗାଈ, ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଆଭୂଷଣ।
ସୂତ ଉଵାଚ ମହୀରାଜୋ ଵରଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ ଶଂକରାତ୍ପାର୍ଥିଵାର୍ଚନାତ୍
ସୂତ କହିଲେ—ରାଜା ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଦ୍ୱାରା ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଥିଲେ।
ସପ୍ତଲକ୍ଷୈଶ୍ଚ ସହିତଃ ଶିରୀଷାଖ୍ଯପୁରଂ ଯଯୌ 3.3.25.
ସେ ସାତ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ସହିତ ଶିରୀଷ ନାମକ ସହରକୁ ଗଲେ।
ସୁଖଖାନିସ୍ତଦା କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯସମନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ ସୁଖଖାନି କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧକୁ ବେରିଲେ।
ପାଵକାସ୍ତ୍ରେଣ ବଲଵାନ୍ହତ୍ଵା ଦଶସହସ୍ରକମ୍
ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଦଶ ହଜାର ଶତ୍ରୁକୁ ମାରିଦେଲେ।
ଅଦ୍ଯ ତ୍ଵାଂ ଚ ହନିଷ୍ଯାମି ତ୍ଵଂ ଵା ହନ୍ତା ରଣେ ମମ
ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ମାରିଦେବି, କିମ୍ବା ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋତେ ହତ୍ୟା କରିବ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହୀରାଜୋ ରୌଦ୍ରାସ୍ତ୍ରଂ ଚାପ ଆଦଧେ
ଏହା ଶୁଣି ରାଜା ତାଙ୍କର ଧନୁଷ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଲେ।
ସୁଖଖାନିସ୍ତଦାଗ୍ନେଯଂ ସଂଦଧୌ ତସ୍ଯ ଶାଂତଯେ
ତାପରେ ସୁଖଖାନି ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।
ତଦସ୍ତ୍ରଂ ଶିଵତୂଣୀରେ ଗତଂ କାର୍ଯଂ ଵିଧାଯ ତତ୍
ସେଇ ଅସ୍ତ୍ର ତାହାର କାମ ସରିବା ପରେ ଶିବଙ୍କ ତୁଣୀରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲା।
ଭ୍ରାତୁର୍ଵୈରମୁପାଦାଯ ଜଘାନ ଚ ରିପୋର୍ବଲମ୍
ଭାଇଙ୍କ ଶତ୍ରୁତା ଧରି ସେ ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ମାରିଦେଲେ।
ଭୂମିରାଜସ୍ତୁ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଦ୍ବଲାଧିକ୍ଯମୋହିତଃ
ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ସେନାର ଶକ୍ତି ଦେଖି ଭ୍ରମିତ ହେଲେ।
କ୍ରୋଶମାତ୍ରାନ୍ତରେ ଗର୍ତା ଦ୍ଵାଦଶୈଵ ମଯା କୃତାଃ
ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ ମୁଁ ବାରଟି ଗଡ଼ି କରିଥିଲି।
ଶୂରାଞ୍ଜିତ୍ଵା ସମୁଲ୍ଲଂଘ୍ଯ ଗର୍ତାନ୍ଦ୍ଵାଦଶସମ୍ମିତାନ୍ 3.3.25.
ବୀରମାନେ ହାରିଗଲାପରେ ସେ ବାରଟି ଗଡ଼ି ଉଲ୍ଲାଙ୍ଘନ କଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରିଯଂ ଵାକ୍ଯଂ ତଦ୍ରାଜ୍ଞା ସତ୍ଯଭାଷିତମ୍
ସେ ରାଜାଙ୍କ ମୁଖରୁ ସତ୍ୟ ଓ ପ୍ରିୟ କଥା ଶୁଣି,
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗର୍ତାନ୍ମହାଵୀରୋ ହତ୍ଵା ଶୂରାଞ୍ଛତଞ୍ଛତମ୍
ମହାବୀର ଗର୍ତ୍ତଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖି, ଶତେ ଶତେ ବୀରମାନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
ଚାମୁଂଡସ୍ତୁ ତଦାଗତ୍ଯ ଶରାଯୁତସମନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ ଚାମୁଣ୍ଡ ଅନେକ ଶର ନେଇ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ବଲଖାନିଶ୍ଚ ମହତୀଂ ସେନାଂ ତସ୍ଯ ଜଘାନ ହ
ସେ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ସେନା ଓ ବଳ ଭାଗକୁ ଧ୍ୱଂସ କଲେ।
ତ୍ରଯୋଦଶଂ ଗୁପ୍ତଗର୍ତଂ ତୃଣୈରାଚ୍ଛାଦିତଂ ମୃଦା
ତେରୋଟିଏ ଲୁଚା ଗର୍ତ୍ତ, ଘାସ ଓ ମାଟିରେ ଢାକା ଥିଲା,
ପତିତଃ ସକପୋତଶ୍ଚ ସ ଵୀରୋ ଦୈଵମୋହିତଃ
ଭାଗ୍ୟର ମାୟାରେ ପଡ଼ି, ସେ ବୀର ଏକ ପରା ଓ ଏକ ପରା ଉଡ଼ା ଗୁବକୁ ସହିତ ସେଠି ପଡ଼ିଗଲେ।