ରାଜ୍ଯଂ ପଂଚଶତଂ ଵର୍ଷଂ ତେନ ମ୍ଲେଚ୍ଛେନ ସତ୍କୃତମ୍
ପାଞ୍ଚଶଏ ବର୍ଷ ଯାଏଁ, ସେ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ରାଜ୍ୟକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇଥିଲେ।
ଚତୁଶ୍ଶତଂ ପୁନର୍ଜ୍ଞେଯଂ ସିଂହସ୍ତତ୍ତନଯୋଽଭଵତ୍
ପୁଣି, ଚାରିଶଏ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ସିଂହଙ୍କ ପୁଅ ରାଜ୍ୟ କଲେ।
ଇଵ୍ରତସ୍ଯ ସୁତୋ ଜ୍ଞେଯଃ ପିତୁସ୍ତୁଲ୍ଯଂ କୃତଂ ପଦମ୍
ଇଭ୍ରତଙ୍କ ପୁଅ ତାଙ୍କ ବାପା ସମାନ ପଦବୀ ପାଇଥିଲେ।
ରାଜ୍ଯଂ କୃତଂ ତୁ ତସ୍ମାଚ୍ଚ ରଊ ନାମ ସୁତଃ ସ୍ମୃତଃ
ତାଙ୍କଠାରୁ ରାଜ୍ୟ ହେଲା ଏବଂ ରଉ ନାମକ ପୁଅ ଥିଲେ।
ତସ୍ମାଚ୍ଚ ଜୂଜ ଉତ୍ପନ୍ନଃ ପିତୁସ୍ତୁଲ୍ଯଂ କୃତଂ ପଦମ୍ ରାଜ୍ଯଂ ଚକାର ନୃପତିର୍ବହୁଶତ୍ରୂନ୍ଵିହିଂସଯନ୍
ତାଙ୍କଠାରୁ ଜୁଜା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେ ତାଙ୍କ ବାପା ସମାନ ପଦବୀ ପାଇଲେ; ରାଜା ଅନେକ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦମନ କରି ରାଜ୍ୟ କଲେ।
ତାହରସ୍ତସ୍ଯ ତନଯଃ ପିତୁସ୍ତୁଲ୍ଯଂ କୃତଂ ପଦମ୍
ତାହାରସ ତାଙ୍କ ପୁଅ, ଯିଏ ତାଙ୍କ ବାପା ସମାନ ପଦବୀ ପାଇଲେ।
ଏଵଂ ତେଷାଂ ସ୍ମୃତା ଵଂଶା ନାମମାତ୍ରେଣ କୀର୍ତିତାଃ 3.1.5.
ଏପରିଭାବେ ସେମାନଙ୍କର ବଂଶଗୁଡ଼ିକୁ କେବଳ ନାମରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି ।
ତେଷାଂ ଵୃଦ୍ଧିଃ କଲୌ ଚାସୀତ୍ସଂକ୍ଷେପେଣ ପ୍ରକୀର୍ତିତା
କଳିଯୁଗରେ ସେମାନଙ୍କର ବୃଦ୍ଧି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ।
ଅନ୍ଯଖଂଡେ ଗତା ସୈଵ ମ୍ଲେଚ୍ଛା ହ୍ଯାନଂଦିନୋଽଭଵନ୍
ସେଇ ବଂଶ ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ଚାଲିଗଲା ଏବଂ ବିଦେଶୀମାନେ ଦୁଃଖୀ ହେଲେ ।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ମୁନଯସ୍ସର୍ଵେ ଵିଶାଲାଯାଂ ନିଵାସିନଃ
ବ୍ୟାସ କହିଲେ — ଏହି କଥା ଶୁଣି ବିଶାଳା ନଗରରେ ବସୁଥିବା ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ
ଧ୍ଯାନଂ ଚକ୍ରୁର୍ମୁଦା ଯୁକ୍ତା ଦ୍ଵିଶତଂ ପରିଵତ୍ସରାନ୍
ଖୁସି ହୋଇ ଦୁଇଶଉ ବର୍ଷ ଧରି ଧ୍ୟାନ କଲେ ।
ସଂଧ୍ଯାତର୍ପଣଦେଵାର୍ଚାଃ କୃତ୍ଵା ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଜନାର୍ଦ୍ଦନମ୍
ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳେ ଜଳଦାନ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରି, ସେମାନେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ ।
ଵ୍ଯାସଶିଷ୍ଯ ମହାଭାଗ ଚିରଂ ଜୀଵ ମହାମତେ
ବ୍ୟାସଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ତୁମେ ଦୀର୍ଘଜୀବୀ ହେଉ ।
ଆଵନ୍ତେ ଶଂଖନାମାଽସୌ ସାଂପ୍ରତଂ ଵର୍ତତେ ନୃପଃ
ଏବେ ଅବନ୍ତୀରେ ଶଂଖ ନାମକ ରାଜା ରହିଛନ୍ତି ।
ମ୍ଲେଚ୍ଛଦେଶେ ଶକପତିରଥ ରାଜ୍ଯଂ କରୋତି ଵୈ
ବିଦେଶୀ ଦେଶରେ ଶକମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଏବେ ରାଜ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି ।
ଦ୍ଵିସହସ୍ରେ କଲୌ ପ୍ରାପ୍ତେ ମ୍ଲେଚ୍ଛଵଂଶଵିଵର୍ଦ୍ଧିତା
କଳିଯୁଗର ଦୁଇହଜାର ବର୍ଷ ଆସିଲେ ବିଦେଶୀ ବଂଶର ବୃଦ୍ଧି ହେବ ।
ବ୍ରହ୍ମାଵର୍ତମୃତେ ତତ୍ର ସରସ୍ଵତ୍ଯାସ୍ତଟଂ ଶୁଭମ୍ 3.1.5.
ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତ ଛାଡ଼ି, ସେଠାରେ ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀର ପବିତ୍ର କୂଳ ଅଛି ।
ଦେଵାର୍ଚନଂ ଵେଦଭାଷା ନଷ୍ଟା ପ୍ରାପ୍ତେ କଲୌ ଯୁଗେ
କଳିଯୁଗ ଆସିଲେ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ଓ ବେଦ ଭାଷା ହରାଇଯିବ ।
ଵ୍ରଜଭାଷା ମହାରାଷ୍ଟ୍ରୀ ଯାଵନୀ ଚ ଗୁରୁଂଡିକା
ବ୍ରଜ, ମହାରାଷ୍ଟ୍ର, ଯବନ ଓ ଗୁରୁଣ୍ଡିକା ଭାଷା ଚଳିତ ।
ପାନୀଯଂ ଚ ସ୍ମୃତଂ ପାନୀ ବୁଭୁକ୍ଷା ଭୂଖ ଉଚ୍ଯତେ
ପାଣିକୁ 'ପାନୀୟ', ପିଇବାକୁ 'ପାଣି', ଭୋକକୁ 'ଭୁକ୍ଷା', ତିରିକୁ 'ଭୁଖା' କୁହାଯାଏ ।
ଇଷ୍ଟିଶୁଦ୍ଧରଵଃ ପ୍ରୋକ୍ତ ଇସ୍ତିନୀ ମସପାଵନୀ ଆହୁତିର୍ଵୈ ଆଜୁ ଇତି ଦଦାତି ଚ ଦଧାତି ଚ
'ଇଷ୍ଟି' ବଳି ଯଜ୍ଞର ଶୁଦ୍ଧ ଧ୍ୱନି, 'ଇଷ୍ଟିନୀ' ମାଂସ ପବିତ୍ର କରେ; 'ଆହୁତି'କୁ 'ଆଜୁ', ଦେବାକୁ 'ଦଦାତି' ଓ 'ଦଧାତି' କୁହନ୍ତି ।
ପିତୃପୈତରଭ୍ରାତା ଚ ବାଦରଃ ପତିରେଵ ଚ
ପିତା, ପୂର୍ବଜ, ଭାଇ, 'ବାଦର' ଓ ସ୍ୱାମୀ ଏହି ନାମରେ ପରିଚିତ ।
ଜାନୁସ୍ଥାନେ ଜୈନୁଶବ୍ଦଃ ସପ୍ତସିଂଧୁସ୍ତଥୈଵ ଚ
ଜାଙ୍ଘାକୁ 'ଜାଇନୁ' କୁହନ୍ତି; 'ସପ୍ତସିନ୍ଧୁ' ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ।
ରଵିଵାରେ ଚ ସଂଡେ ଚ ଫାଲ୍ଗୁନେ ଚୈଵ ଫର୍ଵରୀ
ରବିବାର, 'ସଣ୍ଡେ', ଫାଲ୍ଗୁନ ଓ 'ଫର୍ବରୀ' ଏହି ନାମ ଚଳିତ ।
ଯା ପଵିତ୍ରା ସପ୍ତପୁରୀ ତାସୁ ହିଂସା ପ୍ରଵର୍ତତେ
ସେଇ ପବିତ୍ର ସାତଟି ସହରରେ ମଧ୍ୟ ହିଂସା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି।
ମ୍ଲେଚ୍ଛଦେଶେ ବୁଦ୍ଧିମତୋ ନରା ଵୈ ମ୍ଲେଚ୍ଛଧର୍ମିଣଃ
ବିଦେଶୀ ଦେଶରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ବିଦେଶୀ ଆଚାର ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ମ୍ଲେଚ୍ଛରାଜ୍ଯଂ ଭାରତେ ଚ ତଦ୍ଦ୍ଵୀପେଷୁ ସ୍ମୃତଂ ତଥା 3.1.5.
ଭାରତ ଦେଶରେ ଏବଂ ସେଇ ଦ୍ୱୀପଗୁଡିକରେ ବିଦେଶୀ ଶାସନ ଘଟିବା କୁହାଯାଇଛି।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ରୋଦନଂ ଚକ୍ରିରେ ବହୁ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ବହୁ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିଲେ।
କଲିଯୁଗଭୂପାଖ୍ଯାନଵର୍ଣନମ୍ ସୂତଃ ପ୍ରାହ ଶୃଣୁଷ୍ଵେଦଂ ସରସ୍ଵତ୍ଯାଃ ପ୍ରଭାଵତଃ
କଳିଯୁଗର ରାଜାମାନଙ୍କ କଥା ଏଠାରେ ବିବର୍ଣ୍ଣନ କରାଯାଇଛି।
ମ୍ଲେଚ୍ଛାଃ ପ୍ରାପ୍ତା ନ ତତ୍ସ୍ଥାନେ କାଶ୍ଯପୋ ନାମ ଵୈ ଦ୍ଵିଜଃ
ସେଠାକୁ ବିଦେଶୀମାନେ ଆସିଲେ; ସେଠାରେ କାଶ୍ୟପ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ।