ଭଵିଷ୍ଯପୁରାଣମ୍

ଶତହୀନଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ଦିଲୀପସ୍ତତ୍ସୁତୋଽଭଵତ୍

ତାଙ୍କର ପୁଅ ଦିଲୀପ ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ କମ୍ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ।

ଶତହୀନଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତସେନସ୍ତତୋଽଭଵତ୍

ତାଙ୍କ ପରେ ଶ୍ରୁତସେନ ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ କମ୍ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ।

ଶତହୀନଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯମମ୍ବରୀଷସ୍ତତୋଽଭଵତ୍

ତାଙ୍କ ପରେ ଅମ୍ବରୀଷ ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ କମ୍ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ।

ସତ୍ଯପାଦଃ ସମାପ୍ତୋଽଯଂ ତୃତୀଯୋ ଭାରତେଂତରେ

ଏଠାରେ ସତ୍ୟପାଦ ଶେଷ ହେଲା; ଏହା ଭାରତର ତୃତୀୟ ପର୍ଯ୍ୟାୟ।

ଚତୁର୍ଥେ ଚରଣେ ତସ୍ଯ ଚାଷ୍ଟାଦଶ ସହସ୍ରକମ୍

ଚତୁର୍ଥ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ, ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ଅଠାର ହଜାର ବର୍ଷ ଚାଲିଥିଲା।

ଏକୋନତ୍ରିଂଶଦ୍ଵର୍ଷାଣି ରାଜ୍ଯଂ ତତ୍ତ୍ରିଂଶତାନି ଚ

ସେ ଉଣତିସ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ, ତାପରେ ଆଉ ତିରିଶି ବର୍ଷ ରାଜ କଲେ।

ଶତହୀନଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯମଯୁତାଶ୍ଵସ୍ତତୋଽଭଵତ୍

ଶତ ଅଂକ ଛାଡ଼ି ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ତାପରେ ଦଶ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଆସିଲେ।

ଶତହୀନଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ସର୍ଵକାମୋ ନୃପସ୍ତତଃ

ଶତ ଅଂକ ଛାଡ଼ି ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ତାପରେ ରାଜା ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କଲେ।

ଶତହୀନଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ସୁଦାସସ୍ତନଯୋଽଭଵତ୍ 3.1.1.

ଶତ ଅଂକ ଛାଡ଼ି ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ତାପରେ ସୁଦାସଙ୍କ ପୁଅ ରାଜା ହେଲେ।

ଶତହୀନଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ହରିଵର୍ମା ତତୋଽଭଵତ୍

ଶତ ଅଂକ ଛାଡ଼ି ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ତାପରେ ହରିବର୍ମା ରାଜା ହେଲେ।

ଗୁରୁଶାପାତ୍ତୁ ସୌଦାସୋ ରାଜ୍ଯାଙ୍ଗଂ ଗୁରଵେଽର୍ପଯତ୍

ଗୁରୁଙ୍କ ଶାପରେ ସୌଦାସ ରାଜ୍ୟ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ।

ହରିଵର୍ମା ଶମକଜୋ ଵୈଶ୍ଯଵତ୍ସାଧୁପୂଜକଃ

ହରିବର୍ମା, ଶମକଙ୍କ ପୁଅ, ବୈଶ୍ୟମାନେ ଯେପରି ଭଲମନେଷ୍ଠଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେମିତି ଭଲମନେଷ୍ଠଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।

ହରିଵର୍ମାଽକରୋଦ୍ରାଜ୍ଯଂ ତସ୍ମାଦ୍ଦଶରଥୋଽଭଵତ୍

ହରିବର୍ମା ରାଜ୍ୟ କଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଦଶରଥ ଜନ୍ମିଲେ।

ପିତୁସ୍ତୁଲ୍ଯଂ କୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ଭୃପୋ ଵିଶ୍ଵାସହସ୍ତତଃ

ସେ ତାଙ୍କ ବାପା ପରି ରାଜ୍ୟ କଲେ, ତାପରେ ଭୃପଙ୍କ ପୁଅ ବିଶ୍ୱାସହ ରାଜା ହେଲେ।

ତଦଧର୍ମପ୍ରତାପେନ ହ୍ଯନାଵୃଷ୍ଟିସ୍ତଦାଽଭଵତ୍

ସେଇ ସମୟରେ ଅଧର୍ମର ପ୍ରଭାବରେ ଅବର୍ଷା ହେଲା।

ଯଜ୍ଞଂ କୃତ୍ଵା ଵଶିଷ୍ଠସ୍ତୁ ରାଜ୍ଞୀଵଚନତତ୍ପରଃ

ଯଜ୍ଞ କରିବା ପରେ ବଶିଷ୍ଠ ରାଣୀଙ୍କ କଥାରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଲେ।

ଇନ୍ଦ୍ରସାହାଯ୍ଯମଗମଦ୍ରାଜ୍ଯଂ ତ୍ରିଂଶତ୍ସହସ୍ରକମ୍

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ଏହି ରାଜ୍ୟ ତିରିଶି ହଜାର ବର୍ଷ ଚାଲିଲା।

ଖଟ୍ଟାଂଗାଦ୍ଦୀର୍ଘବାହୁଶ୍ଚ ରାଜ୍ଯଂ ଵିଂଶତ୍ସ ହସ୍ରକମ୍

ଖଟ୍ଟାଙ୍ଗରୁ ଦୀର୍ଘବାହୁ ରୁଇଁ ବିଶି ହଜାର ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ।

ଵୈଷ୍ଣଵା ଦାଶରଥ୍ଯଂ ତାସ୍ତ୍ରଯୋ ଵିଖ୍ଯାତସଦ୍ବଲାଃ 3.1.1.

ସେଇ ତିନିଜଣ ବଳଶାଳୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଦଶରଥଙ୍କ ବଂଶଜ ଓ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଥିଲେ।

ସୁଦର୍ଶନୋ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞଃ କାଶୀରାଜସୁତାଂ ନୃପଃ ଵର୍ଷପଞ୍ଚସହସ୍ରାଣି ରାଜ୍ଯଂ ଚକ୍ରେ ସ ଭୂପତିଃ

ସୁଦର୍ଶନ, ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜା, କାଶୀରାଜଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ; ସେ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ।

ସ୍ଵପ୍ନମଧ୍ଯେ ଵଚଃ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ମହାକାଲ୍ଯା ନୃପାଯ ଵୈ

ସ୍ୱପ୍ନ ମଧ୍ୟରେ ମହାକାଳୀ ରାଜାଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।

ହିମାଲଯଂ ଗିରିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଵାସଂ କୁରୁ ମହାମତେ

ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚି, ତୁମେ ସେଠାରେ ବାସ କର, ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ।

ରତ୍ନାକରଃ ପଶ୍ଚିମୋଽବ୍ଧିସ୍ତସ୍ଯ ଦ୍ଵୀପାଃ କ୍ଷଯଂ ଗତାଃ

ପଶ୍ଚିମ ସମୁଦ୍ର ହେଉଛି ରତ୍ନର ଖଣି; ତାହାର ଦ୍ୱୀପଗୁଡ଼ିକ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି।

ଵାଡଵୋଽବ୍ଧିର୍ଦକ୍ଷିଣେ ଚ ତସ୍ଯ ଦ୍ଵୀପାଃ କ୍ଷଯଂ ଗତାଃ

ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ସମୁଦ୍ର ତଳର ଅଗ୍ନି ଜଳକୁ ଶୋଷି ଦେଲା, ଏବଂ ସେଠାର ଦ୍ୱୀପମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଇଗଲେ।

ଯେ ଦ୍ଵୀପାସ୍ତୁ ସୁଵିଖ୍ଯାତାସ୍ତେଽପି ସର୍ଵେ ଲଯଂ ଗତାଃ

ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱୀପ ପୂର୍ବରୁ ଖୁବ ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲେ।

ସଜୀଵଃ ପ୍ରଲଯଂ ଯାଯାତ୍ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଜୀଵିତୋ ଭଵ

ସେଠାରେ ଜୀବନ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଳୟରେ ଲୁଟିଗଲେ; ତେଣୁ ତୁମେ ଜୀବନ୍ତ ରହିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କର।

ପ୍ରାପ୍ତଵାନ୍ମୁଖ୍ଯଭୂପୈଶ୍ଚ ମୁଖ୍ଯଵୈଶ୍ଯୈର୍ଦ୍ଵିଜୈଃ ସହ

ସେ ମୁଖ୍ୟ ରାଜାମାନେ, ମୁଖ୍ୟ ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।

ଶର୍କରା ଚ ମହୀଂ ପ୍ରାପ୍ତାସ୍ତତୋ ଜୀଵାଃ କ୍ଷଯଂ ଗତାଃ 3.1.1.

ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଗୁଟିକିଆ ପଥର ଛାଇଯାଇଥିଲା, ତାପରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ନଶ୍ଟ ହୋଇଗଲେ।

ଶାଂତୋ ଭୂତ୍ଵା ପୁନର୍ଵାଯୁର୍ଜଲଂ ସର୍ଵମଶୋଷଯତ୍

ପରେ ବାତାସ ଶାନ୍ତ ହେବା ପରେ ସମସ୍ତ ଜଳକୁ ଶୋଷି ଦେଲା।