ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଵୀରଃ ସୁଖଖାନିସ୍ତତୋଽନୁଜଃ
ଏହି ସମୟରେ, ଶୂରବୀର ସୁଖଖାନି, ତାଙ୍କର ଛୋଟ ଭାଇ—
ପୁରା ତୁ ସୁଖଖା ନିଶ୍ଚ ହଵ୍ଯୈର୍ଦେଵଂ ଚ ପାଵକମ୍
ପୂର୍ବରୁ ସୁଖଖାନି ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କୁ ହବି ଦେଇଥିଲେ।
ପାଵକୀଯଂ ଶରଂ ରମ୍ଯଂ ଶତ୍ରୁସଂହାରକାରକମ୍
ସେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଅଗ୍ନିମୟ ତୀର ପାଇଥିଲେ, ଯାହା ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ସଂହାର କରିପାରେ।
ବଲଖାନିସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶତ୍ରୁଵିନାଶନମ୍
କିନ୍ତୁ ବଳଖାନି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିବାବେଳେ, ଶତ୍ରୁଙ୍କର ବିନାଶ ଦେଖି,
କୃତ୍ଵା ନାରୀମଯଂ ଵେଷଂ ସ ଭୀତୋ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯଯା
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ଭୟରୁ, ସେ ନାରୀର ଭେଷ ଧରିଲେ।
ହତଶେଷଂ ପଂଚଲକ୍ଷଂ ସୈନ୍ଯଂ ଗତ୍ଵା ଚ ଦେହଲୀମ୍
ଅବଶିଷ୍ଟ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ସେନା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବାବେଳେ, ସେ ଦେହଳୀକୁ ଗଲେ।
ନାରୀଵେଷଂ ଚ ଚାମୁଂଡଂ ସ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୃଥିଵୀପତିଃ
ନାରୀ ଭେଷରେ ଚାମୁଣ୍ଡାଙ୍କୁ ଦେଖି, ପୃଥିବୀର ରାଜା—
କଥଂ ଜଯୋ ମେ ଭଵିତା ସୁଖଖାନୌ ଚ ଜୀଵିତେ
ଚିନ୍ତା କଲେ, 'କିପରି ମୋର ଜୟ ହେବ, ଏବଂ ସୁଖଖାନି କିପରି ବଞ୍ଚିବେ?'
ବ୍ରାହ୍ମୀ ମାତା ତଯୋର୍ଜ୍ଞେଯା ଶୁଦ୍ଧା ସୈଵ ପତିଵ୍ରତା 3.3.2୪.
ତାଙ୍କର ମାଆଙ୍କୁ ବ୍ରାହ୍ମୀ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ସେ ପବିତ୍ର ଓ ପତିବ୍ରତା।
ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯସ୍ତାସ୍ତଦା ଭୂତ୍ଵା ବଲଖାନିଗୃହଂ ଯଯୁଃ
ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଭେଷ ଧରି ସେମାନେ ବଳଖାନିଙ୍କ ଘରକୁ ଗଲେ।
ତଵ ପୁତ୍ରୌ ମହାଵୀରୌ ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଶତ୍ରୁକ୍ଷଯଂକରୌ
ତୁମର ଦୁଇପୁଅ ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ବଡ଼ ସାହସୀ ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବାରେ ସମର୍ଥ।
ତଦା ବ୍ରାହ୍ମୀ ଵଚଃ ପ୍ରାହ ପାଵକୀଯଃ ଶରଃ ଶୁଭଃ
ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମୀ କହିଲେ, 'ଏହି ଶୁଭ ବାଣ ପାବକଙ୍କର।'
ଇତି ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତୁ ତା ଦୂତ୍ଯଃ ପ୍ରଯଯୁର୍ଦେହଲୀଂ ପ୍ରତି
ଏହି କଥା ଜାଣି, ସେମାନେ ଦୂତମାନେ ଦେହଳୀକୁ ଯିବାକୁ ଚାଲିଲେ।
ମହୀରାଜସ୍ତୁ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ମହାଦେଵମୁମାପତିମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଉମାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ମହାଦେବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ସୂତ ଉଵାଚ ମୁନେ ବିଂଦୁସରୋ ନାମ ଦକ୍ଷିଣସ୍ଯାଂ ଦିଶି ସ୍ଥିତମ୍
ସୂତ କହିଲେ, 'ମୁନି, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବିନ୍ଦୁ ନାମକ ଏକ ହ୍ରଦ ଅଛି।'
ତସ୍ଯ ତୀରେଽଵସଦ୍ଗ୍ରାମୋ ଯୋଜନାଯାମସଂଯୁତଃ
ସେହି ହ୍ରଦର କୂଳରେ ଏକ ଗ୍ରାମ ଥିଲା, ଯାହାର ଆୟତନ ଏକ ଯୋଜନା ଥିଲା।
ତସ୍ମିନ୍ଗ୍ରାମେଽଵସଦ୍ଭୂପୋ ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନାନ୍ଵଯୋଦ୍ଭଵଃ
ସେହି ଗ୍ରାମରେ ବିଷ୍ୱକ୍ସେନା ଓଁଶର ଏକ ରାଜା ବସୁଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯପ୍ରଭାଵେଣ ତଦ୍ଵୀର୍ଯଂ ଶିରସି ସ୍ଥିତମ୍
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ମୁଣ୍ଡରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଇଥିଲା।
ଯଜ୍ଞୈଃ ସଂପୂଜଯାମାସ ସୁରଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ପ୍ରଜାପତିମ୍
ଯଜ୍ଞ କରି ସେ ପ୍ରଜାପତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଦଶମାସାନ୍ତରେ ଜାତା କନ୍ଯା ସର୍ଵଗୁଣାଲଯା
ଦଶ ମାସ ପରେ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସମସ୍ତ ଗୁଣର ଆଶ୍ରୟ।
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦଵଯଃ ପ୍ରାପ୍ତୌ ବଭୂଵ ଵରଵର୍ଣିନୀ
ବାରହ ବର୍ଷ ବୟସ୍କୁ ପହଁଚିଲେ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ରୂପବତୀ ହେଲେ।
ପିତୁରାଜ୍ଞାନୁସାରେଣ ଭୂପାନାହୂଯ ସତ୍ଵରମ୍
ପିତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ରାଜାମାନେକୁ ତୁରନ୍ତ ଡାକାଯାଇଲା।
ନାନାଦେଶ୍ଯା ଯଯୁର୍ଭୂପା ମୁଖ୍ଯଶୂରସମନ୍ଵିତାଃ
ବିଭିନ୍ନ ଦେଶରୁ ରାଜାମାନେ, ମୁଖ୍ୟ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସହିତ ଆସିଲେ।
ଯଯୌ ବିଂଦୁଗଢଂ ଗ୍ରାମଂ ସ୍ଥିତୋ ଯତ୍ର ମହୋତ୍ସଵଃ 3.3.25.
ସେମାନେ ବିନ୍ଦୁଗଢ଼ ଗ୍ରାମକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ହେଉଥିଲା।
ସ୍ଵସେନାଂ ସ୍ଥାପଯାମାସ ରକ୍ଷାର୍ଥେ ସର୍ଵଭୂଭୁଜାମ୍
ସେ ନିଜ ସେନାକୁ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ରଖିଲେ।
ସର୍ଵଭୂପାନ୍ଵିଲୋକ୍ଯାଶୁ ଲକ୍ଷଣାଂତମୁପାଯଯୌ
ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଦେଖି, ସେ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା ଜଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ତଥା ପଂଚାଶନ୍ମାନାବ୍ଦଵଯୋଵୃତମ୍
ଚାଳିଶି ଏବଂ ପଞ୍ଚାଶି ବୟସ୍କ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତମାତ୍ମସଦୃଶମାହ୍ଲାଦାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ରକ୍ଷିତମ୍
ସେ ନିଜ ପରି ଦେଖିଲେ ଏବଂ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ତଦା ସ ଲକ୍ଷଣୋ ଵୀରୋ ଗୃହୀତ୍ଵା ପାଣିମୁତ୍ତମମ୍
ସେତେବେଳେ ଶୂର ଲକ୍ଷଣ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହାତଟିକୁ ଧରିଲେ।
ପୃଧ୍ଵୀରାଜସ୍ତଥା ସର୍ଵେ ଭୂମିପା ବଲସଂଯୁତାଃ
ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କର ସେନା ସହିତ ଏକଠି ହେଲେ।