ଉଷିତ୍ଵା ତ୍ରିଦିନଂ ମାର୍ଗେ ଶିରୀଷାଖ୍ଯମୁପାଗତଃ
ପଥରେ ତିନି ଦିନ ରହି, ସେ ଶିରୀଷ ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଚାମୁଂଡାଗମନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବଲଖାନିର୍ମହାବଲଃ ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯେନ ସହିତଃ ପ୍ରଯଯୌ ନଗରାଦ୍ବହିଃ
ଚାମୁଣ୍ଡଙ୍କ ଆସିବା ଖବର ଶୁଣି, ବଳଖାନି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ସହରରୁ ବାହାରିଲେ।
ତସ୍ଯାନୁଜୋ ମହାଵୀରସ୍ସୁଖଖାନିର୍ବଲୈଃ ସହ
ତାଙ୍କର ଛୋଟ ଭାଇ ସୁଖଖାନି, ଏକ ଶୂରବୀର, ତାଙ୍କର ସେନା ସହିତ ଥିଲେ।
ବଲଖାନିଃ କପୋତସ୍ଥୋ ନାଶଯିତ୍ଵା ରିପୋର୍ବଲମ୍
ବଳଖାନି କପୋତ ଉପରେ ବସିଥିବାବେଳେ ଶତ୍ରୁଙ୍କର ସେନାକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେଲେ।
ତଯୋଶ୍ଚାସୀନ୍ମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ସ୍ଵସ୍ଵସୈନ୍ଯକ୍ଷଯଂକରମ୍
ସେମାନଙ୍କ ଦୁଇଝଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଯାହାରେ ଦୁହେଁଙ୍କର ସେନା ଧ୍ୱଂସ ହେଲା।
ପ୍ରାତଃକାଲେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ କୃତ୍ଵା ସ୍ନାନାଦିକାଃ କ୍ରିଯାଃ
ପ୍ରଭାତ ହେଲାପରେ, ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି,
ରଥସ୍ଥୋ ବଲଖାନିଶ୍ଚ ଚାମୁଣ୍ଡୋ ଗଜପୃଷ୍ଠଗଃ
ବଳଖାନି ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ, ଓ ଚାମୁଣ୍ଡା ହାତୀର ପିଠିରେ ବସିଲେ।
ବାଣୈର୍ବାଣାଂଶ୍ଚ ସଂଛିଦ୍ଯ ଦେଵୀଭକ୍ତୌ ଚ ତୌ ମୁଦା ଖଡ୍ଗଚର୍ମଧରୌ ଵୀରୌ ଯୁଯୁଧାତେ ପରସ୍ପରମ୍
ତାଙ୍କର ତୀର ଦ୍ୱାରା ତୀରକୁ କାଟି, ଦେବୀଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଦୁଇ ଶୂରବୀର ତଳୱାର ଓ ଢାଳ ଧରି ଏକାପରେକ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଯାଵନ୍ତୋ ରକ୍ତବୀଜାଂଗାତ୍ସଂଜାତା ରକ୍ତବିଂଦଵଃ 3.3.2୪.
ରକ୍ତବୀଜଙ୍କ ଦେହରୁ ଯେତେ ରକ୍ତବିନ୍ଦୁ ପଡ଼ିଲା—
ତୈଶ୍ଚ ଵୀରୈର୍ମଦୋନ୍ମତ୍ତୈର୍ବଲଖାନିସ୍ସମଂତତଃ
ସେଇ ରକ୍ତବିନ୍ଦୁମାନେରୁ ମଦରେ ମତ୍ତ ଅନେକ ଶୂରବୀର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ଏବଂ ବଳଖାନି ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଵୀରଃ ସୁଖଖାନିସ୍ତତୋଽନୁଜଃ
ଏହି ସମୟରେ, ଶୂରବୀର ସୁଖଖାନି, ତାଙ୍କର ଛୋଟ ଭାଇ—
ପୁରା ତୁ ସୁଖଖା ନିଶ୍ଚ ହଵ୍ଯୈର୍ଦେଵଂ ଚ ପାଵକମ୍
ପୂର୍ବରୁ ସୁଖଖାନି ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କୁ ହବି ଦେଇଥିଲେ।
ପାଵକୀଯଂ ଶରଂ ରମ୍ଯଂ ଶତ୍ରୁସଂହାରକାରକମ୍
ସେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଅଗ୍ନିମୟ ତୀର ପାଇଥିଲେ, ଯାହା ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ସଂହାର କରିପାରେ।
ବଲଖାନିସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶତ୍ରୁଵିନାଶନମ୍
କିନ୍ତୁ ବଳଖାନି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିବାବେଳେ, ଶତ୍ରୁଙ୍କର ବିନାଶ ଦେଖି,
କୃତ୍ଵା ନାରୀମଯଂ ଵେଷଂ ସ ଭୀତୋ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯଯା
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ଭୟରୁ, ସେ ନାରୀର ଭେଷ ଧରିଲେ।
ହତଶେଷଂ ପଂଚଲକ୍ଷଂ ସୈନ୍ଯଂ ଗତ୍ଵା ଚ ଦେହଲୀମ୍
ଅବଶିଷ୍ଟ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ସେନା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବାବେଳେ, ସେ ଦେହଳୀକୁ ଗଲେ।
ନାରୀଵେଷଂ ଚ ଚାମୁଂଡଂ ସ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୃଥିଵୀପତିଃ
ନାରୀ ଭେଷରେ ଚାମୁଣ୍ଡାଙ୍କୁ ଦେଖି, ପୃଥିବୀର ରାଜା—
କଥଂ ଜଯୋ ମେ ଭଵିତା ସୁଖଖାନୌ ଚ ଜୀଵିତେ
ଚିନ୍ତା କଲେ, 'କିପରି ମୋର ଜୟ ହେବ, ଏବଂ ସୁଖଖାନି କିପରି ବଞ୍ଚିବେ?'
ବ୍ରାହ୍ମୀ ମାତା ତଯୋର୍ଜ୍ଞେଯା ଶୁଦ୍ଧା ସୈଵ ପତିଵ୍ରତା 3.3.2୪.
ତାଙ୍କର ମାଆଙ୍କୁ ବ୍ରାହ୍ମୀ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ, ସେ ପବିତ୍ର ଓ ପତିବ୍ରତା।
ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯସ୍ତାସ୍ତଦା ଭୂତ୍ଵା ବଲଖାନିଗୃହଂ ଯଯୁଃ
ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଭେଷ ଧରି ସେମାନେ ବଳଖାନିଙ୍କ ଘରକୁ ଗଲେ।
ତଵ ପୁତ୍ରୌ ମହାଵୀରୌ ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଶତ୍ରୁକ୍ଷଯଂକରୌ
ତୁମର ଦୁଇପୁଅ ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ବଡ଼ ସାହସୀ ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବାରେ ସମର୍ଥ।
ତଦା ବ୍ରାହ୍ମୀ ଵଚଃ ପ୍ରାହ ପାଵକୀଯଃ ଶରଃ ଶୁଭଃ
ତାପରେ ବ୍ରାହ୍ମୀ କହିଲେ, 'ଏହି ଶୁଭ ବାଣ ପାବକଙ୍କର।'
ଇତି ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତୁ ତା ଦୂତ୍ଯଃ ପ୍ରଯଯୁର୍ଦେହଲୀଂ ପ୍ରତି
ଏହି କଥା ଜାଣି, ସେମାନେ ଦୂତମାନେ ଦେହଳୀକୁ ଯିବାକୁ ଚାଲିଲେ।
ମହୀରାଜସ୍ତୁ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ମହାଦେଵମୁମାପତିମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଉମାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ମହାଦେବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ସୂତ ଉଵାଚ ମୁନେ ବିଂଦୁସରୋ ନାମ ଦକ୍ଷିଣସ୍ଯାଂ ଦିଶି ସ୍ଥିତମ୍
ସୂତ କହିଲେ, 'ମୁନି, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବିନ୍ଦୁ ନାମକ ଏକ ହ୍ରଦ ଅଛି।'
ତସ୍ଯ ତୀରେଽଵସଦ୍ଗ୍ରାମୋ ଯୋଜନାଯାମସଂଯୁତଃ
ସେହି ହ୍ରଦର କୂଳରେ ଏକ ଗ୍ରାମ ଥିଲା, ଯାହାର ଆୟତନ ଏକ ଯୋଜନା ଥିଲା।
ତସ୍ମିନ୍ଗ୍ରାମେଽଵସଦ୍ଭୂପୋ ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନାନ୍ଵଯୋଦ୍ଭଵଃ
ସେହି ଗ୍ରାମରେ ବିଷ୍ୱକ୍ସେନା ଓଁଶର ଏକ ରାଜା ବସୁଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯପ୍ରଭାଵେଣ ତଦ୍ଵୀର୍ଯଂ ଶିରସି ସ୍ଥିତମ୍
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ମୁଣ୍ଡରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଇଥିଲା।
ଯଜ୍ଞୈଃ ସଂପୂଜଯାମାସ ସୁରଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ପ୍ରଜାପତିମ୍
ଯଜ୍ଞ କରି ସେ ପ୍ରଜାପତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଦଶମାସାନ୍ତରେ ଜାତା କନ୍ଯା ସର୍ଵଗୁଣାଲଯା
ଦଶ ମାସ ପରେ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସମସ୍ତ ଗୁଣର ଆଶ୍ରୟ।