ତଦର୍ଥଂ ହୃଦଯେ କୃତ୍ଵା ଗୋରଖସ୍ସର୍ଵଯୋଗଵାନ୍
ସେହି କାମ ପାଇଁ, ସମସ୍ତ ଯୋଗର ଅଧିକାରୀ ଗୋରଖ ଏହାକୁ ନିଜ ହୃଦୟରେ ଧାରଣ କଲେ।
ନମସ୍ଯାମୋ ଵଯଂ ତୁଭ୍ଯଂ ଯଦି ଦେଯୋ ଵରସ୍ତ୍ଵଯା
ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରୁଛୁ; ଯଦି ଆପଣ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ଦୟାକରି ଦିଅନ୍ତୁ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହୃଦି ଧ୍ଯାତ୍ଵା ତାନୁଵାଚ ପ୍ରସନ୍ନଧୀଃ ତତ୍ପଶ୍ଚାନ୍ନିଷ୍କଲୀଭୂଯାଗମିଷ୍ଯତି ମଦଂତିକମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ହୃଦୟରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ସ୍ପଷ୍ଟ ମନେ ସେ କହିଲେ: 'ପରେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଦୋଷରହିତ ହେବେ, ମୋ ପାଖକୁ ଆସିବେ।'
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ଭୋ ଵୀର ମଯା ତ୍ଯକ୍ତମିଦଂ ଜଗତ୍
ଆଜିଠାରୁ, ହେ ଶୂର, ମୁଁ ଏହି ସଂସାରକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଛି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାନ୍ତର୍ହିତୋ ଯୋଗୀ ଜଗ୍ମୁସ୍ତେ ରଣମୂର୍ଦ୍ଧନି
ଏଭଳି କହି ସେ ଯୋଗୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ହତ୍ଵା ତସ୍ଯାଯୁତଂ ସୈନ୍ଯଂ ଲୁଣ୍ଠଯିତ୍ଵା ଚ ତଦ୍ଗୃହମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଦଶ ହଜାର ସେନାକୁ ମାରିଦେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଘରକୁ ଲୁଟିନେଲେ।
କୋଶଲଂ ଦେଶମାଗତ୍ଯ ଜିତ୍ଵା ତସ୍ଯ ମହୀପତିମ୍
ସେ କୋଶଳ ଦେଶକୁ ଯାଇ, ସେଠାର ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
ଷୋଡଶାବ୍ଦକରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମୁଦ୍ରାକୋଟ୍ଯଯୁତଂ ମୁଦା
ଷୋଳ ଅବଧିର ଦେୟ ଏବଂ କୋଟି କୋଟି ମୁଦ୍ରା ଆନନ୍ଦରେ ପାଇଲେ।
ହୋଲିକାଯା ଦିନେ ରମ୍ଯେ ଲକ୍ଷଣୋ ବଲଵତ୍ତରଃ 3.3.2୪.
ହୋଳିକା ପବିତ୍ର ଦିନରେ ଲକ୍ଷଣ ଆଉ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ତଦା ଵଯଂ ଚ ମୁନଯଃ ସମାଧିସ୍ଥାଶ୍ଚ ଭୂପତିଃ
ସେ ସମୟରେ ଆମେ ମୁନିମାନେ ଏବଂ ରାଜା ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଥିଲୁ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ସର୍ଵାଣି ତୀର୍ଥାନି ସଂତର୍ପ୍ଯ ଦ୍ଵିଜଦେଵତାଃ
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନ କରି, ଦ୍ୱିଜ ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୋଷ ଦେଲୁ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵିପ୍ର ଯଥାଦିଗ୍ଵିଜଯୋଭଵତ୍
ଏଭଳି ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି, ବିଦ୍ୱାନ, କିପରି ଦିଗ୍ବିଜୟ ହେଲା।
ମାର୍ଗକୃଷ୍ଣସ୍ଯ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ଭୂମିରାଜୋ ମହାବଲଃ
କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ସପ୍ତମୀ ତାରିଖରେ, ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା—
ମଯା ଶ୍ରୁତସ୍ତେ ତନଯଃ ଶାରଦାଵରଦର୍ପିତଃ
ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଶାରଦାବରଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ସ ତୁ ସାମନ୍ତସ୍ତେନ ରାଜ୍ଞେଵ ସତ୍କୃତଃ । ଚାମୁଂଡଂ ନାମ ତନଯଂ ସମାହୂଯାବ୍ରଵୀଦିଦମ୍
ଏଭଳି କହି, ସେ ସାମନ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ପୁଅ ଚାମୁଣ୍ଡକୁ ଡାକି ଏହି କଥା କହିଲେ—
ପୁତ୍ର ତ୍ଵଂ ନୃପତେଃ କାର୍ଯଂ ସଦା କୁରୁ ରଣପ୍ରିଯ
ପୁଅ, ତୁମେ ସଦା ରାଜାଙ୍କର କାମ କର, କାରଣ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ପସନ୍ଦ କର।
ଦେହ୍ଯାଜ୍ଞାଂ ଭୂପତେ ମହ୍ଯଂ ଶୀଘ୍ରଂ ଜଯମଵାପ୍ସ୍ଯସି
ହେ ଭୂପତି, ମୋତେ ଆଜ୍ଞା ଦିଅ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଜୟ ଲାଭ କରିବ।
ମଚ୍ଛିରୀଷଵନଂ ଛିତ୍ଵା ଗୃହୀତ୍ତ୍ଵା ରାଷ୍ଟ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ମୋ ଶିରୀଷ ଜଙ୍ଗଲ କାଟି, ଉତ୍ତମ ରାଜ୍ୟକୁ ଅଧିକାର କର।
ଯଦି ତ୍ଵଂ ବଲଖାନିଂ ଚ ଜିତ୍ଵା ମେ ହ୍ଯର୍ପଯିଷ୍ଯସି 3.3.2୪.
ଯଦି ତୁମେ ବଳଖାନିକୁ ଜିତି, ମୋତେ ଦେଇପାରିବ, ତେବେ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ରକ୍ତବୀଜଂ ତଂ ସମାହୂଯ ସ୍ଵକଂ ବଲମ୍
ଏଭଳି କହି, ସେ ରକ୍ତବୀଜ ଓ ନିଜ ସେନାକୁ ଡାକିଲେ।
ଉଷିତ୍ଵା ତ୍ରିଦିନଂ ମାର୍ଗେ ଶିରୀଷାଖ୍ଯମୁପାଗତଃ
ପଥରେ ତିନି ଦିନ ରହି, ସେ ଶିରୀଷ ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଚାମୁଂଡାଗମନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବଲଖାନିର୍ମହାବଲଃ ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯେନ ସହିତଃ ପ୍ରଯଯୌ ନଗରାଦ୍ବହିଃ
ଚାମୁଣ୍ଡଙ୍କ ଆସିବା ଖବର ଶୁଣି, ବଳଖାନି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ସହରରୁ ବାହାରିଲେ।
ତସ୍ଯାନୁଜୋ ମହାଵୀରସ୍ସୁଖଖାନିର୍ବଲୈଃ ସହ
ତାଙ୍କର ଛୋଟ ଭାଇ ସୁଖଖାନି, ଏକ ଶୂରବୀର, ତାଙ୍କର ସେନା ସହିତ ଥିଲେ।
ବଲଖାନିଃ କପୋତସ୍ଥୋ ନାଶଯିତ୍ଵା ରିପୋର୍ବଲମ୍
ବଳଖାନି କପୋତ ଉପରେ ବସିଥିବାବେଳେ ଶତ୍ରୁଙ୍କର ସେନାକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେଲେ।
ତଯୋଶ୍ଚାସୀନ୍ମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ସ୍ଵସ୍ଵସୈନ୍ଯକ୍ଷଯଂକରମ୍
ସେମାନଙ୍କ ଦୁଇଝଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଯାହାରେ ଦୁହେଁଙ୍କର ସେନା ଧ୍ୱଂସ ହେଲା।
ପ୍ରାତଃକାଲେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ କୃତ୍ଵା ସ୍ନାନାଦିକାଃ କ୍ରିଯାଃ
ପ୍ରଭାତ ହେଲାପରେ, ସ୍ନାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି,
ରଥସ୍ଥୋ ବଲଖାନିଶ୍ଚ ଚାମୁଣ୍ଡୋ ଗଜପୃଷ୍ଠଗଃ
ବଳଖାନି ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ, ଓ ଚାମୁଣ୍ଡା ହାତୀର ପିଠିରେ ବସିଲେ।
ବାଣୈର୍ବାଣାଂଶ୍ଚ ସଂଛିଦ୍ଯ ଦେଵୀଭକ୍ତୌ ଚ ତୌ ମୁଦା ଖଡ୍ଗଚର୍ମଧରୌ ଵୀରୌ ଯୁଯୁଧାତେ ପରସ୍ପରମ୍
ତାଙ୍କର ତୀର ଦ୍ୱାରା ତୀରକୁ କାଟି, ଦେବୀଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଦୁଇ ଶୂରବୀର ତଳୱାର ଓ ଢାଳ ଧରି ଏକାପରେକ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ଯାଵନ୍ତୋ ରକ୍ତବୀଜାଂଗାତ୍ସଂଜାତା ରକ୍ତବିଂଦଵଃ 3.3.2୪.
ରକ୍ତବୀଜଙ୍କ ଦେହରୁ ଯେତେ ରକ୍ତବିନ୍ଦୁ ପଡ଼ିଲା—
ତୈଶ୍ଚ ଵୀରୈର୍ମଦୋନ୍ମତ୍ତୈର୍ବଲଖାନିସ୍ସମଂତତଃ
ସେଇ ରକ୍ତବିନ୍ଦୁମାନେରୁ ମଦରେ ମତ୍ତ ଅନେକ ଶୂରବୀର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ଏବଂ ବଳଖାନି ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।