ଵୀରସିଂହପୁରଂ ଜଗ୍ମୁସ୍ତେ ଵୀରା ମଦଵତ୍ତରାଃ ପାଲିତାଂ ଗୋରଖାଖ୍ଯେନ ଯୋଗିନା ଭକ୍ତକାର ଣାତ୍
ଅତି ଗର୍ବିତ ଓ ଶୂରବୀରମାନେ ବୀରସିଂହପୁରକୁ ଗଲେ, ଯାହାକୁ ଯୋଗୀ ଗୋରଖ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ଭକ୍ତିଭାବରେ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଭୂପାନୁଜଃ ପ୍ରଵୀରଶ୍ଚ ସୈନ୍ଯାଯୁତସମନ୍ଵିତଃ
ରାଜାଙ୍କ ଭାଇ ପ୍ରବୀର ଅସଂଖ୍ୟ ସେନା ସହିତ ଥିଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯହଂ ବଲଵାଞ୍ଛୂରୋ ହତ୍ଵା ଶୂରସହସ୍ର କମ୍
ପ୍ରତିଦିନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକ ହଜାର ହଜାର ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ବଧ କରୁଥିଲେ।
ପୂଜନାତ୍ସ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ସୈନ୍ଯମୁଜ୍ଜୀଵ୍ଯ ଭୂପତେଃ
ପୂଜା କରି ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ସେନାକୁ ପୁନଃ ଜୀବନ ଦେଲେ।
ସାର୍ଦ୍ଧମାସୋ ଗତସ୍ତତ୍ର ଯୁଦ୍ଧ୍ଯତାଂ ବଲଶାଲିନାମ୍
ସେଠାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାରେ ଏକ ମାସ ଓ ଅଧା ଗଲା।
ଵିଜଯୋ ନଃ କଥଂ ଭୂପ ବ୍ରୂହି ନସ୍ତତ୍ତ୍ଵମଗ୍ରତଃ
ହେ ରାଜା, ଆମେ କିପରି ବିଜୟ ଲାଭ କରିପାରିବୁ, ସତ୍ୟ କଥା ଆମକୁ କୁହନ୍ତୁ।
ଯୋଗିନାଂ ଗୋରଖଂ ନାମ ପରାଜିତ୍ଯ ସ୍ଵନୃତ୍ଯତଃ
ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଯୋଗୀ ଗୋରଖଙ୍କୁ ଜିତିବା ପରେ,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତାସ୍ତେ ହି କୃଷ୍ଣାଦ୍ଯାଃ କୃତ୍ଵା ଯୋଗମଯଂ ଵପୁଃ
ଏପରି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ଯୋଗମୟ ଦେହ ଧାରଣ କଲେ।
ପ୍ରାତଃ କାଲେ ଯଯୁସ୍ତେ ଵୈ ମଂଦିରଂ ତସ୍ଯ ଯୋଗିନଃ 3.3.2୪.
ପ୍ରଭାତବେଳେ ସେମାନେ ସେ ଯୋଗୀଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଗଲେ।
ଦେଵସିଂହୋ ମୃଦଂଗାଢ୍ଯୋ ଵୀଣାଧାରୀ ଚ ତାଲନଃ
ଦେବସିଂହ ମୃଦଙ୍ଗ ବଜାଉଥିଲେ, ଅନ୍ୟଜଣ ବୀଣା ଧରିଥିଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟେ ତାଳ ଦେଉଥିଲେ।
ତଦର୍ଥଂ ହୃଦଯେ କୃତ୍ଵା ଗୋରଖସ୍ସର୍ଵଯୋଗଵାନ୍
ସେହି କାମ ପାଇଁ, ସମସ୍ତ ଯୋଗର ଅଧିକାରୀ ଗୋରଖ ଏହାକୁ ନିଜ ହୃଦୟରେ ଧାରଣ କଲେ।
ନମସ୍ଯାମୋ ଵଯଂ ତୁଭ୍ଯଂ ଯଦି ଦେଯୋ ଵରସ୍ତ୍ଵଯା
ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରୁଛୁ; ଯଦି ଆପଣ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ଦୟାକରି ଦିଅନ୍ତୁ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ହୃଦି ଧ୍ଯାତ୍ଵା ତାନୁଵାଚ ପ୍ରସନ୍ନଧୀଃ ତତ୍ପଶ୍ଚାନ୍ନିଷ୍କଲୀଭୂଯାଗମିଷ୍ଯତି ମଦଂତିକମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ହୃଦୟରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ସ୍ପଷ୍ଟ ମନେ ସେ କହିଲେ: 'ପରେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ଦୋଷରହିତ ହେବେ, ମୋ ପାଖକୁ ଆସିବେ।'
ଅଦ୍ଯପ୍ରଭୃତି ଭୋ ଵୀର ମଯା ତ୍ଯକ୍ତମିଦଂ ଜଗତ୍
ଆଜିଠାରୁ, ହେ ଶୂର, ମୁଁ ଏହି ସଂସାରକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଛି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାନ୍ତର୍ହିତୋ ଯୋଗୀ ଜଗ୍ମୁସ୍ତେ ରଣମୂର୍ଦ୍ଧନି
ଏଭଳି କହି ସେ ଯୋଗୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ହତ୍ଵା ତସ୍ଯାଯୁତଂ ସୈନ୍ଯଂ ଲୁଣ୍ଠଯିତ୍ଵା ଚ ତଦ୍ଗୃହମ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଦଶ ହଜାର ସେନାକୁ ମାରିଦେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଘରକୁ ଲୁଟିନେଲେ।
କୋଶଲଂ ଦେଶମାଗତ୍ଯ ଜିତ୍ଵା ତସ୍ଯ ମହୀପତିମ୍
ସେ କୋଶଳ ଦେଶକୁ ଯାଇ, ସେଠାର ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
ଷୋଡଶାବ୍ଦକରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମୁଦ୍ରାକୋଟ୍ଯଯୁତଂ ମୁଦା
ଷୋଳ ଅବଧିର ଦେୟ ଏବଂ କୋଟି କୋଟି ମୁଦ୍ରା ଆନନ୍ଦରେ ପାଇଲେ।
ହୋଲିକାଯା ଦିନେ ରମ୍ଯେ ଲକ୍ଷଣୋ ବଲଵତ୍ତରଃ 3.3.2୪.
ହୋଳିକା ପବିତ୍ର ଦିନରେ ଲକ୍ଷଣ ଆଉ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ତଦା ଵଯଂ ଚ ମୁନଯଃ ସମାଧିସ୍ଥାଶ୍ଚ ଭୂପତିଃ
ସେ ସମୟରେ ଆମେ ମୁନିମାନେ ଏବଂ ରାଜା ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଥିଲୁ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ସର୍ଵାଣି ତୀର୍ଥାନି ସଂତର୍ପ୍ଯ ଦ୍ଵିଜଦେଵତାଃ
ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନ କରି, ଦ୍ୱିଜ ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୋଷ ଦେଲୁ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵିପ୍ର ଯଥାଦିଗ୍ଵିଜଯୋଭଵତ୍
ଏଭଳି ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି, ବିଦ୍ୱାନ, କିପରି ଦିଗ୍ବିଜୟ ହେଲା।
ମାର୍ଗକୃଷ୍ଣସ୍ଯ ସପ୍ତମ୍ଯାଂ ଭୂମିରାଜୋ ମହାବଲଃ
କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ସପ୍ତମୀ ତାରିଖରେ, ପୃଥିବୀର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା—
ମଯା ଶ୍ରୁତସ୍ତେ ତନଯଃ ଶାରଦାଵରଦର୍ପିତଃ
ମୁଁ ଶୁଣିଛି, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଶାରଦାବରଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ସ ତୁ ସାମନ୍ତସ୍ତେନ ରାଜ୍ଞେଵ ସତ୍କୃତଃ । ଚାମୁଂଡଂ ନାମ ତନଯଂ ସମାହୂଯାବ୍ରଵୀଦିଦମ୍
ଏଭଳି କହି, ସେ ସାମନ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ପୁଅ ଚାମୁଣ୍ଡକୁ ଡାକି ଏହି କଥା କହିଲେ—
ପୁତ୍ର ତ୍ଵଂ ନୃପତେଃ କାର୍ଯଂ ସଦା କୁରୁ ରଣପ୍ରିଯ
ପୁଅ, ତୁମେ ସଦା ରାଜାଙ୍କର କାମ କର, କାରଣ ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ପସନ୍ଦ କର।
ଦେହ୍ଯାଜ୍ଞାଂ ଭୂପତେ ମହ୍ଯଂ ଶୀଘ୍ରଂ ଜଯମଵାପ୍ସ୍ଯସି
ହେ ଭୂପତି, ମୋତେ ଆଜ୍ଞା ଦିଅ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଜୟ ଲାଭ କରିବ।
ମଚ୍ଛିରୀଷଵନଂ ଛିତ୍ଵା ଗୃହୀତ୍ତ୍ଵା ରାଷ୍ଟ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ମୋ ଶିରୀଷ ଜଙ୍ଗଲ କାଟି, ଉତ୍ତମ ରାଜ୍ୟକୁ ଅଧିକାର କର।
ଯଦି ତ୍ଵଂ ବଲଖାନିଂ ଚ ଜିତ୍ଵା ମେ ହ୍ଯର୍ପଯିଷ୍ଯସି 3.3.2୪.
ଯଦି ତୁମେ ବଳଖାନିକୁ ଜିତି, ମୋତେ ଦେଇପାରିବ, ତେବେ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ରକ୍ତବୀଜଂ ତଂ ସମାହୂଯ ସ୍ଵକଂ ବଲମ୍
ଏଭଳି କହି, ସେ ରକ୍ତବୀଜ ଓ ନିଜ ସେନାକୁ ଡାକିଲେ।