ନତ୍ଵା ତଚ୍ଚରଣୌ ଦିଵ୍ଯୌ କୁଲିଶାଦିଭିରନ୍ଵିତୌ 3.3.2୪.
ସେ ଦିବ୍ୟ ଚରଣକୁ, ଯେଉଁଠାରେ ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଅଛି, ଶିର ନମାଇଲେ।
ଜାନେଽହଂ ତ୍ଵାଂ ମହାବାହୋ କୃଷ୍ଣଶକ୍ତ୍ଯଵତାରକମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଜାଣେ, ହେ ମହାବାହୁ, ତୁମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଅବତାର।
ତ୍ଵଦୃତେ କୋ ହି ମେ ବାଣଂ ନିଷ୍ଫଲଂ କୁରୁତେ ଭୁଵି
ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ଆଉ କିଏ ମୋର ତୀରକୁ ଅସଫଳ କରିପାରିବ?
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତେନ ସହିତୋ ଜଯଚନ୍ଦ୍ରଂ ମହୀପତିମ୍
ଏଭଳି କହି, ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ନୃପସ୍ତଯୋଃ ପରୀକ୍ଷାର୍ଥଂ ଯୌ ତୁ ଛାଯାଵିମୋହିତୌ
ରାଜା, ସେମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ, ଦୁଇଜଣ ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ିଥିଲେ।
ତଦାହ୍ଲାଦୋଦଯୌ ଵୀରୌ ଗୃହୀତ୍ଵା ତୌ ସ୍ଵଲୀଲଯା
ତାପରେ, ସେ ଦୁଇଜଣ ବୀର ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଖେଳରେ ଧରିଲେ।
ମୃତୌ କୁଵଲଯାପୀଡୌ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାଜା ଭଯାତୁରଃ
କୁବଳୟାପୀଡ଼କୁ ମୃତ ଦେଖି, ରାଜା ଭୟରେ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ।
ଇଷଶୁଦ୍ଧେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଲକ୍ଷଣୋ ନାମ ଵୈ ବଲୀ
ତୀର ଶୁଦ୍ଧ ହେବା ପରେ, ଲକ୍ଷଣ ନାମକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଆସିଲେ।
ସପ୍ତଲକ୍ଷବଲୈସ୍ସାର୍ଦ୍ଧଂ ତାଲନାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ସଂଯୁତଃ
ସେ ସାତ ଲକ୍ଷ ସେନା ଓ ତାଳ ଆଦି ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ବୀରମାନେ ସହିତ ଥିଲେ।
ରୁଦ୍ରଵର୍ମା ଚ ଭୂପାଲୋ ଗୌଡଵଂଶଯଶସ୍କରଃ
ଏବଂ ଗୌଡ଼ ବଂଶର ମହିମା ବଢ଼ାଇଥିବା ରୁଦ୍ରବର୍ମା ନାମକ ରାଜା ଥିଲେ।
ଯାମମାତ୍ରେଣ ତଂ ଜିତ୍ଵା ଷୋଡଶାବ୍ଦସ୍ଯ ଵୈ କରମ୍ 3.3.2୪.
ଏକ ଯାମ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଜିତି, ଷୋଢ଼ଶ ବର୍ଷର କର ନେଲେ।
ମାଗଧେଶଂ ପୁନର୍ଜିତ୍ଵା ନାମ୍ନା ଵିଜଯକାରିଣମ୍
ମାଗଧ ଦେଶକୁ ପୁନି ଜିତି, ସେ 'ବିଜୟକାରୀ' ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ।
ପଂଚକୋଟୀଶ୍ଚ ଵୈ ମୁଦ୍ରା ରାଜତସ୍ଯ ପୁନର୍ଯଯୌ ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯଯୁତଂ ଭୂପଂ କାଲୀଵର୍ମାଣମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ପଞ୍ଚ କୋଟି ଚାନ୍ଦିର ମୁଦ୍ରା ପାଇଲେ ଏବଂ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ପୁଣି ମହାନ କାଳୀବର୍ମା ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଵିଂଶତ୍ଯବ୍ଦ କରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ କୋଟିଂ ସ୍ଵର୍ଣମଯଂ ତଦା
ବିଶ୍ ଅବଧିର କର ନେଇ, ସେ ଏକ କୋଟି ସୁନା ମୁଦ୍ରା ମଧ୍ୟ ପାଇଲେ।
ଉଷ୍ଟ୍ରଦେଶଂ ଯଯୌ ଵୀରଃ ପାଲିତଂ ତୈର୍ମହାବଲୈଃ।। ଧୋଯୀକଵିସ୍ତତ୍ରନୃପୋ ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯସମନ୍ଵିତଃ
ସେ ବୀର ଉଷ୍ଟ୍ର ଦେଶକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନା ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ; ଧୋଇକ ନାମକ ରାଜା ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଥିଲେ।
ଜଗନ୍ନାଥାଜ୍ଞଯା ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତୈଶ୍ଚ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ରଣୋନ୍ମୁଖେ ଅହୋରାତ୍ରପ୍ରମାଣେନ କୃଷ୍ଣାଂଶେନ ଜିତୋ ନୃପଃ
ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ଏକ ଦିନ ଓ ରାତି ମଧ୍ୟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶରେ ରାଜା ଜିତିଗଲେ।
ଵିଂଶତ୍ଯବ୍ଦକରଂ ସର୍ଵଂ କୋଟିସ୍ଵର୍ଣସମନ୍ଵିତମ୍
ବିଶ୍ୱବିଂଶି ବର୍ଷ ଧରି ସଞ୍ଚିତ ସମସ୍ତ ଧନ, ଯାହାର ମୂଲ୍ୟ କୋଟି ସୁନା ଥିଲା,
ପୁଂଡ୍ରଦେଶଂ ଯଯୌ ଵୀରୋ ଲକ୍ଷଣୋ ବଲଵତ୍ତରଃ ଦିନମାତ୍ରେଣ ତଂ ଜିତ୍ଵା କୋଟିମୁଦ୍ରା ଗୃହୀତଵାନ୍
ଶୂର ଏବଂ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲକ୍ଷଣ ପୁଣ୍ଡ୍ର ଦେଶକୁ ଗଲେ; ଏକ ଦିନରେ ସେଠାକୁ ଜିତି, କୋଟି ମୁଦ୍ରା ଦଳିଲେ।
ମହେଂଦ୍ରଗିରିମାଗତ୍ଯ ନତ୍ଵା ତଂ ଭାର୍ଗଵଂ ମୁନିମ୍ 3.3.2୪.
ମହେନ୍ଦ୍ରଗିରିକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଭାର୍ଗବ ମୁନିଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ଯୋଗସିଂହସ୍ତଦାଗତ୍ଯ କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ପ୍ରତି ଭାର୍ଗଵ
ତାପରେ ଯୋଗସିଂହ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ, ହେ ଭାର୍ଗବ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ପାଇଁ।
ଵୀରସିଂହପୁରଂ ଜଗ୍ମୁସ୍ତେ ଵୀରା ମଦଵତ୍ତରାଃ ପାଲିତାଂ ଗୋରଖାଖ୍ଯେନ ଯୋଗିନା ଭକ୍ତକାର ଣାତ୍
ଅତି ଗର୍ବିତ ଓ ଶୂରବୀରମାନେ ବୀରସିଂହପୁରକୁ ଗଲେ, ଯାହାକୁ ଯୋଗୀ ଗୋରଖ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ଭକ୍ତିଭାବରେ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଭୂପାନୁଜଃ ପ୍ରଵୀରଶ୍ଚ ସୈନ୍ଯାଯୁତସମନ୍ଵିତଃ
ରାଜାଙ୍କ ଭାଇ ପ୍ରବୀର ଅସଂଖ୍ୟ ସେନା ସହିତ ଥିଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯହଂ ବଲଵାଞ୍ଛୂରୋ ହତ୍ଵା ଶୂରସହସ୍ର କମ୍
ପ୍ରତିଦିନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାୟକ ହଜାର ହଜାର ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ବଧ କରୁଥିଲେ।
ପୂଜନାତ୍ସ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ସୈନ୍ଯମୁଜ୍ଜୀଵ୍ଯ ଭୂପତେଃ
ପୂଜା କରି ସେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ସେନାକୁ ପୁନଃ ଜୀବନ ଦେଲେ।
ସାର୍ଦ୍ଧମାସୋ ଗତସ୍ତତ୍ର ଯୁଦ୍ଧ୍ଯତାଂ ବଲଶାଲିନାମ୍
ସେଠାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାରେ ଏକ ମାସ ଓ ଅଧା ଗଲା।
ଵିଜଯୋ ନଃ କଥଂ ଭୂପ ବ୍ରୂହି ନସ୍ତତ୍ତ୍ଵମଗ୍ରତଃ
ହେ ରାଜା, ଆମେ କିପରି ବିଜୟ ଲାଭ କରିପାରିବୁ, ସତ୍ୟ କଥା ଆମକୁ କୁହନ୍ତୁ।
ଯୋଗିନାଂ ଗୋରଖଂ ନାମ ପରାଜିତ୍ଯ ସ୍ଵନୃତ୍ଯତଃ
ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଯୋଗୀ ଗୋରଖଙ୍କୁ ଜିତିବା ପରେ,
ଇତ୍ଯୁକ୍ତାସ୍ତେ ହି କୃଷ୍ଣାଦ୍ଯାଃ କୃତ୍ଵା ଯୋଗମଯଂ ଵପୁଃ
ଏପରି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ଯୋଗମୟ ଦେହ ଧାରଣ କଲେ।
ପ୍ରାତଃ କାଲେ ଯଯୁସ୍ତେ ଵୈ ମଂଦିରଂ ତସ୍ଯ ଯୋଗିନଃ 3.3.2୪.
ପ୍ରଭାତବେଳେ ସେମାନେ ସେ ଯୋଗୀଙ୍କ ମନ୍ଦିରକୁ ଗଲେ।
ଦେଵସିଂହୋ ମୃଦଂଗାଢ୍ଯୋ ଵୀଣାଧାରୀ ଚ ତାଲନଃ
ଦେବସିଂହ ମୃଦଙ୍ଗ ବଜାଉଥିଲେ, ଅନ୍ୟଜଣ ବୀଣା ଧରିଥିଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟେ ତାଳ ଦେଉଥିଲେ।