ମହାଵତୀଂ ସମାଗତ୍ଯ ସ ଦୂତୋ ଭୂପତିଂ ପ୍ରତି 3.3.2୪.
ମହାବତୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଦୂତ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଗଲେ।
ଵାଜିନସ୍ତେ ହି ଚତ୍ଵାରୋ ଦିଵ୍ଯରୂପାଃ ଶୁଭ ପ୍ରଭାଃ
ତୁମର ଚାରିଟି ଘୋଡ଼ା ଦେବତାଙ୍କ ଭଳି ଦେହ ଓ ଶୁଭ୍ର ଆଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ।
ତଯାହୂତାନ୍ହଯାନ୍ଭୂପ ଦେହି ମେ ଵିସ୍ମଯଂ ତ୍ଯଜ
ହେ ରାଜା, ସେଇ ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ଡାକ, ମୋତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଅ, ସନ୍ଦେହ ଛାଡ଼।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ଘୋରଂ ସ ଭୂପୋ ଭଯକାତରଃ ହଯାନ୍ସ୍ଵାନ୍ସ୍ଵାନ୍ମୁଦା ଦେହି ମଦୀଯଂ ଵଚନଂ କୁରୁ
ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଭୟଭୀତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଘୋଡ଼ା ଦେଇ କହିଲେ, 'ମୋର କଥା ମାନ।'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଆହ୍ଲାଦୋ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ସର୍ଵମଯୀଂ ଶିଵାମ୍
ଏହା ଶୁଣି ସେ ଖୁସି ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳକୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ଯତ୍ର ନଃ ସଂସ୍ଥିତାଃ ପ୍ରାଣାସ୍ତତ୍ର ତେ ଵା ଜିନଃ ସ୍ଥିତାଃ
ଯେଉଁଠି ଆମ ପ୍ରାଣ ଅଛି, ସେଠି ମଧ୍ୟ, ହେ ଜିନ, ତୁମେ ଅଛ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ରାଜା ପରିମଲୋ ବଲୀ
ସେ କଥା ଶୁଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ପରିମଳ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଶପଥଂ କୃତଵାନ୍ଘୋରଂ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ବଲଶାଲିନାମ୍
ସେ ଶୂରବୀରମାନେ ସାମ୍ନାରେ ଭୟଙ୍କର ଶପଥ କଲେ।
ଶଯ୍ଯା ସ୍ଵମାତୃସଦୃଶୀ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯୋପମା ସଭା
ତାଙ୍କର ଶଯ୍ୟା ମାଆଙ୍କ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନକାରୀଙ୍କ ସଭା ପରି ଅନୁଭବ ହୁଏ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଶପଥଂ ଦେଵକୀ ଶୋକତତ୍ପରା
ସେଇ ଶପଥ ଶୁଣି, ଦେବକୀ ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଯାଇ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ପଂଚଵିଂଶାବ୍ଦକେ ପ୍ରାପ୍ତେ କୃଷ୍ଣାଂଶେ ଯୋଗତତ୍ପରେ 3.3.2୪.
ପଞ୍ଚବିଂଶତି ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାବେଳେ, କୃଷ୍ଣାଂଶ ଯୋଗରେ ଲଗ୍ନ ହେଲେ।
ନିର୍ଯଯୁଃ କାନ୍ଯକୁବ୍ଜଂ ତେ ଜଯଚଂଦ୍ରେଣ ପାଲିତମ୍
ସେମାନେ ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶାସନାଧୀନ କାନ୍ୟକୁବ୍ଜକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଇନ୍ଦୁଲଃ ପ୍ରଯଯୌ ଶୀଘ୍ରମଯୁତାଶ୍ଵବଲୈସ୍ସହ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ବିଂଦୁଲାରୂଢୋ ଦେଵକୀମନୁସଂଯଯୌ
ଇନ୍ଦୁଳା ଦଶ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ସେନା ସହିତ ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଗଲେ; କୃଷ୍ଣାଂଶ ବିନ୍ଦୁଳା ଉପରେ ଚଢ଼ି ଦେବକୀଙ୍କ ପଛରେ ଗଲେ।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ତେ ଭୂପତେର୍ଗ୍ରାମଂ ସର୍ଵସଂପତ୍ସମନ୍ଵିତମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଜାଙ୍କ ଗ୍ରାମ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ନତ୍ଵା ତଂ ଭୂପତିଂ ପ୍ରେମ୍ଣା ଗଦିତ୍ଵା ସର୍ଵକାରଣମ୍
ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ସ୍ନେହରେ ଶିର ନମାଇ ସମସ୍ତ କାରଣ କହିଦେଲେ।
ଜଯଚଂଦ୍ରସ୍ତୁ ଭୂପାଲୋ ଦେଵସିଂହେନ ଵର୍ଣିତଃ
ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ଦେବସିଂହ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ।
କୁଂଠିତୋ ଦେଵସିଂହସ୍ତୁ ଗତ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଂଶମୁତ୍ତମମ୍
ଦେବସିଂହ ବାଧା ପାଇ ବଡ଼ କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।
ତ୍ଵରିତଂ ବିଂଦୁଲାରୂଢୋ ହଯପଂଚଶତାଵୃତଃ
ସେ ବିନ୍ଦୁଳା ଉପରେ ଚଢ଼ି, ପାଖରେ ପାଞ୍ଚଶେ ଘୋଡ଼ା ନେଇ ତୁରନ୍ତ ଚାଲିଗଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତଂ ଲକ୍ଷଣୋ ଵୀରୋ ହସ୍ତିନଃ ପୃଷ୍ଠମାସ୍ଥିତଃ
ସେଠାରେ ଲକ୍ଷଣ ନାମକ ବୀର, ହାତୀର ପଛରେ ବସିଥିବାକୁ ଦେଖିଲେ।
ନିଷ୍ଫଲତ୍ଵଂ ଗତୋ ବାଣୋ ଵିଷ୍ଣୁମଂତ୍ରେଣ ପ୍ରେରିତଃ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ତୀର ଅସଫଳ ହେଲା।
ନତ୍ଵା ତଚ୍ଚରଣୌ ଦିଵ୍ଯୌ କୁଲିଶାଦିଭିରନ୍ଵିତୌ 3.3.2୪.
ସେ ଦିବ୍ୟ ଚରଣକୁ, ଯେଉଁଠାରେ ବଜ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଅଛି, ଶିର ନମାଇଲେ।
ଜାନେଽହଂ ତ୍ଵାଂ ମହାବାହୋ କୃଷ୍ଣଶକ୍ତ୍ଯଵତାରକମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଜାଣେ, ହେ ମହାବାହୁ, ତୁମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶକ୍ତିର ଅବତାର।
ତ୍ଵଦୃତେ କୋ ହି ମେ ବାଣଂ ନିଷ୍ଫଲଂ କୁରୁତେ ଭୁଵି
ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ଆଉ କିଏ ମୋର ତୀରକୁ ଅସଫଳ କରିପାରିବ?
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତେନ ସହିତୋ ଜଯଚନ୍ଦ୍ରଂ ମହୀପତିମ୍
ଏଭଳି କହି, ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ନୃପସ୍ତଯୋଃ ପରୀକ୍ଷାର୍ଥଂ ଯୌ ତୁ ଛାଯାଵିମୋହିତୌ
ରାଜା, ସେମାନଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ, ଦୁଇଜଣ ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ିଥିଲେ।
ତଦାହ୍ଲାଦୋଦଯୌ ଵୀରୌ ଗୃହୀତ୍ଵା ତୌ ସ୍ଵଲୀଲଯା
ତାପରେ, ସେ ଦୁଇଜଣ ବୀର ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଖେଳରେ ଧରିଲେ।
ମୃତୌ କୁଵଲଯାପୀଡୌ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାଜା ଭଯାତୁରଃ
କୁବଳୟାପୀଡ଼କୁ ମୃତ ଦେଖି, ରାଜା ଭୟରେ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ।
ଇଷଶୁଦ୍ଧେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଲକ୍ଷଣୋ ନାମ ଵୈ ବଲୀ
ତୀର ଶୁଦ୍ଧ ହେବା ପରେ, ଲକ୍ଷଣ ନାମକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଆସିଲେ।
ସପ୍ତଲକ୍ଷବଲୈସ୍ସାର୍ଦ୍ଧଂ ତାଲନାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ ସଂଯୁତଃ
ସେ ସାତ ଲକ୍ଷ ସେନା ଓ ତାଳ ଆଦି ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ବୀରମାନେ ସହିତ ଥିଲେ।
ରୁଦ୍ରଵର୍ମା ଚ ଭୂପାଲୋ ଗୌଡଵଂଶଯଶସ୍କରଃ
ଏବଂ ଗୌଡ଼ ବଂଶର ମହିମା ବଢ଼ାଇଥିବା ରୁଦ୍ରବର୍ମା ନାମକ ରାଜା ଥିଲେ।