ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଯୋଗୀ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ଭଗଵତ୍କଲା 3.3.23.
ଏହି ସମୟରେ, ଯୋଗୀ କୃଷ୍ଣାଂଶ, ଭଗବାନଙ୍କ ଅଂଶ ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଶୂରଶ୍ଚ ଦଶସାହସ୍ରୈର୍ମକରଂଦେନ ସଂଯୁତଃ
ଶୂର, ଦଶ ହଜାର ମକର ସେନା ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଜିତ୍ଵା ତାନ୍ସର୍ଵଭୂପାଲାନ୍ଗୃହୀତ୍ଵା ଵିପୁଲଂ ଧନମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତି, ବହୁତ ଧନ ଦଳିଲେ।
ତସ୍ଯ ଶବ୍ଦେନ ଶେଷାଂଶୋ ବୋଧିତୋ ବଲଶାଲିନା ସ୍ଵାଂକେ ନିଵେଶଯାମାସ କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ଯୋଗିରୂପିଣମ୍
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେଇ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଲେ, ଏବଂ ଯୋଗୀ ରୂପରେ ଥିବା କୃଷ୍ଣାଂଶକୁ ନିଜ ଆଂକୁରେ ବସାଇଲେ।
ସ୍ନାପଯିତ୍ଵା ଶ୍ରୁଧାରାଭିଃ କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ପ୍ରେମଵିହ୍ଵଲଃ
ପ୍ରେମରେ ଭିଜିଥିବା ସେ, ପବିତ୍ର ଜଳ ଧାରାରେ କୃଷ୍ଣାଂଶକୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶୋଽପି ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ସ୍ଵକୀଯାଂ ସକଲାଂ କଥାମ୍
ସେ କୃଷ୍ଣାଂଶ ଶାନ୍ତ ମନରେ, ନିଜ ସମସ୍ତ କଥା କହିଲେ।
ଚିତ୍ରଵିଦ୍ଯାଂ ସ୍ଵଯଂ କୃତ୍ଵା ପାଠିତାଂ ଚିତ୍ରରେଖଯା ଵିଵାହଂ କାରଯାମାସ ଜଯଂତସ୍ଯ ତଯା ସହ
ସେ ନିଜେ ଚିତ୍ରକଳାରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଆକୃତି ତିଆରି କରି, ଏକ ଚିତ୍ରରେ ରେଖା ଦେଇ ଜୟନ୍ତଙ୍କ ବିବାହ ସଂପନ୍ନ କରାଇଲେ।
ବାହ୍ଲୀକସ୍ତୁ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ଵିପୁଲଂ ଧନମ୍
ବାହ୍ଲୀକ ରାଜା ଖୁସି ହୋଇ, ବହୁତ ଧନ ଦେଲେ।
ଶତଂ ଗଜାନ୍ହଯାଂସ୍ତତ୍ର ସହସ୍ରାଣି ଧନୈର୍ଯୁତାନ୍
ସେଠାରେ ସେ ଶତ ହାତୀ ଓ ଘୋଡା, ଏବଂ ହଜାର ଧନସମ୍ପନ୍ନ ବସ୍ତୁ ଦାନ କଲେ।
ପ୍ରସ୍ଥାନଂ କାରଯାମାସ ବଲଖାନେର୍ମହାତ୍ମନଃ
ସେ ବଳଖାନଙ୍କ ବିଦାୟ ଯାତ୍ରାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।
ସ୍ଵଂସ୍ଵଂ ଗେହଂ ଯଯୁସ୍ସର୍ଵେ ଭୂପାଶ୍ଚାହ୍ଲାଦମାନିତାଃ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ସର୍ଵପାପଘ୍ନଂ କଥଯିଷ୍ଯାମି ଵୈ ପୁନଃ ।। 3.3.23.
ସମସ୍ତ ରାଜା ଆନନ୍ଦ ଓ ସମ୍ମାନ ପାଇ, ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏବେ ତୁମେ ଶୁଣ, ମୁଁ ପୁନି ସେହି ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା କଥା କହିବି।
ମହୀପତିସ୍ସଦା ଦୁଃଖୀ ଦେହଲୀଂ ପ୍ରତି ଚାଗମତ୍
ରାଜା ସଦା ଦୁଃଖି ଥିଲେ ଏବଂ ଦେହଳୀ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
ଵୃତ୍ତାଂତଂ ଚ ନୃପସ୍ଯାଗ୍ରେ କଥଯିତ୍ଵା ସ ତାରକଃ
ସେ ତାରକ, ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଘଟଣାବଳୀ କହିଲେ—
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ମଂତ୍ରୀ ଚଂଦ୍ରଭଟ୍ଟ ଉଦାରଧୀଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଚନ୍ଦ୍ରଭଟ୍ଟ—
ମଯା ଚାରାଧିତା ଦେଵୀ ଵୈଷ୍ଣଵୀ ଵିଶ୍ଵକାରିଣୀ
ମୁଁ ଦେବୀ ବିଷ୍ଣୁଶକ୍ତି, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକାରିଣୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲି।
ତଯା ଦତ୍ତଂ ଶୁଭଂ ଜ୍ଞାନଂ କୁମତିଧ୍ଵଂସକାରକମ୍ ଚରିତ୍ରଂ ଵର୍ଣଯାମାସ ତସ୍ଯ କଲ୍ମଷନାଶନମ୍
ସେ ମୋତେ ଶୁଭ ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ, ଯାହା ଭ୍ରାନ୍ତି ଦୂର କରେ; ସେ ତାଙ୍କର ଦୁଷ୍କର୍ମ ନାଶ କରୁଥିବା ଆଚରଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଚ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଗ୍ରଂଥଂ ଭାଷାମଯଂ ଶୁଭମ୍
ଏଭଳି କହି, ସେ ଶୁଦ୍ଧ ମନବଳିଆ ଜଣେ ଉତ୍ତମ ଭାଷାରେ ଏକ ଗ୍ରନ୍ଥ ରଚନା କଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଭୂମିରାଜସ୍ତୁ ଵିସ୍ମିତଶ୍ଚାଭଵତ୍କ୍ଷ ଣାତ୍ ।। ମହୀପତିସ୍ତଦା ପ୍ରାହ ଦିଵ୍ଯାଶ୍ଵବଲଦର୍ପିତଃ
ଏହା ଶୁଣି, ଭୂମିର ରାଜା ତୁରନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ; ତାପରେ ଦିବ୍ୟ ଘୋଡାର ଶକ୍ତିରେ ଗର୍ବିତ ହୋଇ ରାଜା କହିଲେ।
ଚତ୍ଵାରୋ ଵାଜିନୋ ଦିଵ୍ଯା ଜଲସ୍ଥଲଖଗାଶ୍ଚ ତେ
ଚାରିଟି ଦିବ୍ୟ ଘୋଡା ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଜଳ, ଭୂମି ଓ ଆକାଶରେ ଚଳିପାରନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ନୃପତିଃ ଶ୍ରୁତଵାକ୍ଯଵିଶାରଦମ୍
ଏଭଳି ଶୁଣି, ରାଜା ସେଇ ଶ୍ରୁତିପରିଚୟ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ମହାଵତୀଂ ସମାଗତ୍ଯ ସ ଦୂତୋ ଭୂପତିଂ ପ୍ରତି 3.3.2୪.
ମହାବତୀକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଦୂତ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଗଲେ।
ଵାଜିନସ୍ତେ ହି ଚତ୍ଵାରୋ ଦିଵ୍ଯରୂପାଃ ଶୁଭ ପ୍ରଭାଃ
ତୁମର ଚାରିଟି ଘୋଡ଼ା ଦେବତାଙ୍କ ଭଳି ଦେହ ଓ ଶୁଭ୍ର ଆଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ।
ତଯାହୂତାନ୍ହଯାନ୍ଭୂପ ଦେହି ମେ ଵିସ୍ମଯଂ ତ୍ଯଜ
ହେ ରାଜା, ସେଇ ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ଡାକ, ମୋତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଅ, ସନ୍ଦେହ ଛାଡ଼।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ଘୋରଂ ସ ଭୂପୋ ଭଯକାତରଃ ହଯାନ୍ସ୍ଵାନ୍ସ୍ଵାନ୍ମୁଦା ଦେହି ମଦୀଯଂ ଵଚନଂ କୁରୁ
ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଭୟଭୀତ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଘୋଡ଼ା ଦେଇ କହିଲେ, 'ମୋର କଥା ମାନ।'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଆହ୍ଲାଦୋ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ସର୍ଵମଯୀଂ ଶିଵାମ୍
ଏହା ଶୁଣି ସେ ଖୁସି ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳକୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ।
ଯତ୍ର ନଃ ସଂସ୍ଥିତାଃ ପ୍ରାଣାସ୍ତତ୍ର ତେ ଵା ଜିନଃ ସ୍ଥିତାଃ
ଯେଉଁଠି ଆମ ପ୍ରାଣ ଅଛି, ସେଠି ମଧ୍ୟ, ହେ ଜିନ, ତୁମେ ଅଛ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ରାଜା ପରିମଲୋ ବଲୀ
ସେ କଥା ଶୁଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ପରିମଳ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଶପଥଂ କୃତଵାନ୍ଘୋରଂ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ବଲଶାଲିନାମ୍
ସେ ଶୂରବୀରମାନେ ସାମ୍ନାରେ ଭୟଙ୍କର ଶପଥ କଲେ।
ଶଯ୍ଯା ସ୍ଵମାତୃସଦୃଶୀ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯୋପମା ସଭା
ତାଙ୍କର ଶଯ୍ୟା ମାଆଙ୍କ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେଉଁଠି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନକାରୀଙ୍କ ସଭା ପରି ଅନୁଭବ ହୁଏ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଶପଥଂ ଦେଵକୀ ଶୋକତତ୍ପରା
ସେଇ ଶପଥ ଶୁଣି, ଦେବକୀ ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଯାଇ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।