ପରାନଂଦସ୍ତଥା ଦେଵଂ ତାରକଂ ଚୋପନଂଦନଃ 3.3.23.
ପରାନନ୍ଦ, ଉପନନ୍ଦନ ଓ ତାରକ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଗଦେଲେ।
ପ୍ରନନ୍ଦୋ ଵୀରସେନଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦଂ ସ ଭୂପତିଃ ଅହୋରାତ୍ରମଭୂଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ତେଷାଂ ଚ ତୁମୁଲଂ କ୍ରମାତ୍
ପ୍ରନନ୍ଦ ଭୀରସେନ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ରାଜା ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ସେମାନଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଦିନ ରାତି ଚାଲିଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ରାତ୍ରୌ ଚିତ୍ରରେଖା ସମାଗତା
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ରାତିରେ, ଚିତ୍ରରେଖା ଆସିଲେ।
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଂ ତଦା ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଚିତ୍ରମାଯାମଚୀକରତ୍
ସେ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଅଦ୍ଭୁତ ମାୟା କଲେ।
ତାନ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିସ୍ମିତାଃ ସର୍ଵେ ଭଯଭୀତାଶ୍ଚ ଦୁଦ୍ରୁଵୁଃ
ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଭୟରେ ଭଗିଗଲେ।
ପଂଚଯୋଜନମାଗତ୍ଯ ତତୋ ଵାସମକାରଯନ୍
ପାଞ୍ଚ ଯୋଜନ ଦୂରକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ।
ହା କୃଷ୍ଣାଂଶ ମହାବାହୋ ଶରଣାଗତଵତ୍ସଲ
ହେ କୃଷ୍ଣାଂଶ, ମହାବାହୁ, ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା!
ତଯା ଵିମୋହିତା ଵୀରା ଵଯଂ ତେ ଶରଣଂ ଗତାଃ
ଆମେ ବୀରମାନେ, ତାଙ୍କ ମାୟାରେ ହତବুদ্ধି ହୋଇ, ତୁମ ଶରଣକୁ ଆସିଛୁ।
ତଦା କୋଲାହଲଶ୍ଚାସୀଦ୍ରୁଦତାଂ ବଲଶାଲିନାମ୍
ତାପରେ ସେ ସକଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ କନ୍ଦିକି ଉଲ୍ଲାସ କଲେ।
ଆହ୍ଲାଦସ୍ତୁଽତଥା ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଜ୍ରପାତାହତଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଆହ୍ଲାଦ ମନେ ହେଲେ ଯେ, ସେ ବଜ୍ରପାତ ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଯୋଗୀ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ଭଗଵତ୍କଲା 3.3.23.
ଏହି ସମୟରେ, ଯୋଗୀ କୃଷ୍ଣାଂଶ, ଭଗବାନଙ୍କ ଅଂଶ ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଶୂରଶ୍ଚ ଦଶସାହସ୍ରୈର୍ମକରଂଦେନ ସଂଯୁତଃ
ଶୂର, ଦଶ ହଜାର ମକର ସେନା ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଜିତ୍ଵା ତାନ୍ସର୍ଵଭୂପାଲାନ୍ଗୃହୀତ୍ଵା ଵିପୁଲଂ ଧନମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତି, ବହୁତ ଧନ ଦଳିଲେ।
ତସ୍ଯ ଶବ୍ଦେନ ଶେଷାଂଶୋ ବୋଧିତୋ ବଲଶାଲିନା ସ୍ଵାଂକେ ନିଵେଶଯାମାସ କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ଯୋଗିରୂପିଣମ୍
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେଇ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଲେ, ଏବଂ ଯୋଗୀ ରୂପରେ ଥିବା କୃଷ୍ଣାଂଶକୁ ନିଜ ଆଂକୁରେ ବସାଇଲେ।
ସ୍ନାପଯିତ୍ଵା ଶ୍ରୁଧାରାଭିଃ କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ପ୍ରେମଵିହ୍ଵଲଃ
ପ୍ରେମରେ ଭିଜିଥିବା ସେ, ପବିତ୍ର ଜଳ ଧାରାରେ କୃଷ୍ଣାଂଶକୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶୋଽପି ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ସ୍ଵକୀଯାଂ ସକଲାଂ କଥାମ୍
ସେ କୃଷ୍ଣାଂଶ ଶାନ୍ତ ମନରେ, ନିଜ ସମସ୍ତ କଥା କହିଲେ।
ଚିତ୍ରଵିଦ୍ଯାଂ ସ୍ଵଯଂ କୃତ୍ଵା ପାଠିତାଂ ଚିତ୍ରରେଖଯା ଵିଵାହଂ କାରଯାମାସ ଜଯଂତସ୍ଯ ତଯା ସହ
ସେ ନିଜେ ଚିତ୍ରକଳାରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଆକୃତି ତିଆରି କରି, ଏକ ଚିତ୍ରରେ ରେଖା ଦେଇ ଜୟନ୍ତଙ୍କ ବିବାହ ସଂପନ୍ନ କରାଇଲେ।
ବାହ୍ଲୀକସ୍ତୁ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ଵିପୁଲଂ ଧନମ୍
ବାହ୍ଲୀକ ରାଜା ଖୁସି ହୋଇ, ବହୁତ ଧନ ଦେଲେ।
ଶତଂ ଗଜାନ୍ହଯାଂସ୍ତତ୍ର ସହସ୍ରାଣି ଧନୈର୍ଯୁତାନ୍
ସେଠାରେ ସେ ଶତ ହାତୀ ଓ ଘୋଡା, ଏବଂ ହଜାର ଧନସମ୍ପନ୍ନ ବସ୍ତୁ ଦାନ କଲେ।
ପ୍ରସ୍ଥାନଂ କାରଯାମାସ ବଲଖାନେର୍ମହାତ୍ମନଃ
ସେ ବଳଖାନଙ୍କ ବିଦାୟ ଯାତ୍ରାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।
ସ୍ଵଂସ୍ଵଂ ଗେହଂ ଯଯୁସ୍ସର୍ଵେ ଭୂପାଶ୍ଚାହ୍ଲାଦମାନିତାଃ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ସର୍ଵପାପଘ୍ନଂ କଥଯିଷ୍ଯାମି ଵୈ ପୁନଃ ।। 3.3.23.
ସମସ୍ତ ରାଜା ଆନନ୍ଦ ଓ ସମ୍ମାନ ପାଇ, ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏବେ ତୁମେ ଶୁଣ, ମୁଁ ପୁନି ସେହି ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା କଥା କହିବି।
ମହୀପତିସ୍ସଦା ଦୁଃଖୀ ଦେହଲୀଂ ପ୍ରତି ଚାଗମତ୍
ରାଜା ସଦା ଦୁଃଖି ଥିଲେ ଏବଂ ଦେହଳୀ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
ଵୃତ୍ତାଂତଂ ଚ ନୃପସ୍ଯାଗ୍ରେ କଥଯିତ୍ଵା ସ ତାରକଃ
ସେ ତାରକ, ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଘଟଣାବଳୀ କହିଲେ—
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ମଂତ୍ରୀ ଚଂଦ୍ରଭଟ୍ଟ ଉଦାରଧୀଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଚନ୍ଦ୍ରଭଟ୍ଟ—
ମଯା ଚାରାଧିତା ଦେଵୀ ଵୈଷ୍ଣଵୀ ଵିଶ୍ଵକାରିଣୀ
ମୁଁ ଦେବୀ ବିଷ୍ଣୁଶକ୍ତି, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିକାରିଣୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲି।
ତଯା ଦତ୍ତଂ ଶୁଭଂ ଜ୍ଞାନଂ କୁମତିଧ୍ଵଂସକାରକମ୍ ଚରିତ୍ରଂ ଵର୍ଣଯାମାସ ତସ୍ଯ କଲ୍ମଷନାଶନମ୍
ସେ ମୋତେ ଶୁଭ ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ, ଯାହା ଭ୍ରାନ୍ତି ଦୂର କରେ; ସେ ତାଙ୍କର ଦୁଷ୍କର୍ମ ନାଶ କରୁଥିବା ଆଚରଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସ ଚ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଗ୍ରଂଥଂ ଭାଷାମଯଂ ଶୁଭମ୍
ଏଭଳି କହି, ସେ ଶୁଦ୍ଧ ମନବଳିଆ ଜଣେ ଉତ୍ତମ ଭାଷାରେ ଏକ ଗ୍ରନ୍ଥ ରଚନା କଲେ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଭୂମିରାଜସ୍ତୁ ଵିସ୍ମିତଶ୍ଚାଭଵତ୍କ୍ଷ ଣାତ୍ ।। ମହୀପତିସ୍ତଦା ପ୍ରାହ ଦିଵ୍ଯାଶ୍ଵବଲଦର୍ପିତଃ
ଏହା ଶୁଣି, ଭୂମିର ରାଜା ତୁରନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ; ତାପରେ ଦିବ୍ୟ ଘୋଡାର ଶକ୍ତିରେ ଗର୍ବିତ ହୋଇ ରାଜା କହିଲେ।
ଚତ୍ଵାରୋ ଵାଜିନୋ ଦିଵ୍ଯା ଜଲସ୍ଥଲଖଗାଶ୍ଚ ତେ
ଚାରିଟି ଦିବ୍ୟ ଘୋଡା ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଜଳ, ଭୂମି ଓ ଆକାଶରେ ଚଳିପାରନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ନୃପତିଃ ଶ୍ରୁତଵାକ୍ଯଵିଶାରଦମ୍
ଏଭଳି ଶୁଣି, ରାଜା ସେଇ ଶ୍ରୁତିପରିଚୟ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।