ତଦା ସ୍ଵର୍ଣଵତୀ ଦେଵୀ ପୁଷ୍ପଵତ୍ଯା ସମନ୍ଵିତା 3.3.23.
ସେ ସମୟରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣବତୀ ଦେବୀ ପୁଷ୍ପବତୀ ସହିତ ଥିଲେ।
ସ ଛିତ୍ତ୍ଵା ଶାଂବରୀଂ ମାଯାଂ ବୋଧଯିତ୍ଵା ସ୍ଵସୈନିକାନ୍
ସେ ଶାମ୍ବରୀଙ୍କ ମାୟାକୁ କାଟି, ନିଜ ସେନାକୁ ଜାଗ୍ରତ କଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଞ୍ଛତ୍ରୁସଂଯୁକ୍ତାନ୍କୁତୁକସ୍ତୁ ତଯା ସହ
ଶତ୍ରୁ ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇଥିବା ସେମାନେକୁ ଦେଖି, କୁତୁକା ତାଙ୍କ ସହିତ ଆଗକୁ ଗଲେ।
ଛିତ୍ତ୍ଵା ସା ସକଲାଂ ମାଯାଂ ବଦ୍ଧ୍ଵା ତୌ ଦୈତ୍ଯସନ୍ନିଭୌ
ସେ ସମସ୍ତ ମାୟାକୁ ନଷ୍ଟ କରି, ଦେଉଳ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିବା ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ।
ନ ଦାହୋ ଦାହମାପନ୍ନୋ ନ ଭସ୍ମୀ ଭସ୍ମଵାନ୍ଖଲୁ
ସେ ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ିଲେ ନାହିଁ, ନାହିଁ ତାଙ୍କର ଦେହ ରାଖ ହେଲା।
ତଦା ପୁଷ୍ପଵତୀ ଦେଵୀ ହତ୍ଵା କେସରିଣୀ ରୁଷା
ତାପରେ ପୁଷ୍ପବତୀ ଦେବୀ କ୍ରୋଧରେ ସିଂହିଣୀକୁ ମାରିଦେଲେ।
କୁତୁକଂ ଚ ତଥାଭୂତଂ ହତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଣଵତୀ ସ୍ଵଯମ୍
ସେ କୁତୁକଙ୍କୁ ମାରିଦେଇ, ସ୍ୱୟଂ ସୁନା ପରି ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ହେଲେ।
ପୁନରାଗମ୍ଯ ସା ଦେଵୀ ତଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଶୁଭାନନା
ପୁଣି ସେ ଦେବୀ, ଶୁଭ ମୁହଁ ନେଇ, ତାଙ୍କ ସହିତ ଫେରିଆସିଲେ।
ତେ ସର୍ଵେ ଵିସ୍ମିତାଶ୍ଚାସଞ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ଦେଵ୍ଯା ଵିମୋହିତାଃ
ସମସ୍ତେ ଦେବୀଙ୍କ ମାୟାରେ ହତବুদ্ধି ହୋଇ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅବାକ୍ ହେଇଗଲେ।
ପୁନଶ୍ଚାସୀତ୍ତଯୋର୍ଯୁଦ୍ଧଂ ସେନଯୋରୁଭଯୋର୍ମୃଧେ
ପୁଣି ଦୁଇ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ପରାନଂଦସ୍ତଥା ଦେଵଂ ତାରକଂ ଚୋପନଂଦନଃ 3.3.23.
ପରାନନ୍ଦ, ଉପନନ୍ଦନ ଓ ତାରକ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଗଦେଲେ।
ପ୍ରନନ୍ଦୋ ଵୀରସେନଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦଂ ସ ଭୂପତିଃ ଅହୋରାତ୍ରମଭୂଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ତେଷାଂ ଚ ତୁମୁଲଂ କ୍ରମାତ୍
ପ୍ରନନ୍ଦ ଭୀରସେନ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ରାଜା ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ; ସେମାନଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଦିନ ରାତି ଚାଲିଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ରାତ୍ରୌ ଚିତ୍ରରେଖା ସମାଗତା
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ରାତିରେ, ଚିତ୍ରରେଖା ଆସିଲେ।
ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଂ ତଦା ଧ୍ଯାତ୍ଵା ଚିତ୍ରମାଯାମଚୀକରତ୍
ସେ ଚିତ୍ରଗୁପ୍ତଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଅଦ୍ଭୁତ ମାୟା କଲେ।
ତାନ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିସ୍ମିତାଃ ସର୍ଵେ ଭଯଭୀତାଶ୍ଚ ଦୁଦ୍ରୁଵୁଃ
ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଭୟରେ ଭଗିଗଲେ।
ପଂଚଯୋଜନମାଗତ୍ଯ ତତୋ ଵାସମକାରଯନ୍
ପାଞ୍ଚ ଯୋଜନ ଦୂରକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ।
ହା କୃଷ୍ଣାଂଶ ମହାବାହୋ ଶରଣାଗତଵତ୍ସଲ
ହେ କୃଷ୍ଣାଂଶ, ମହାବାହୁ, ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା!
ତଯା ଵିମୋହିତା ଵୀରା ଵଯଂ ତେ ଶରଣଂ ଗତାଃ
ଆମେ ବୀରମାନେ, ତାଙ୍କ ମାୟାରେ ହତବুদ্ধି ହୋଇ, ତୁମ ଶରଣକୁ ଆସିଛୁ।
ତଦା କୋଲାହଲଶ୍ଚାସୀଦ୍ରୁଦତାଂ ବଲଶାଲିନାମ୍
ତାପରେ ସେ ସକଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ କନ୍ଦିକି ଉଲ୍ଲାସ କଲେ।
ଆହ୍ଲାଦସ୍ତୁଽତଥା ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଜ୍ରପାତାହତଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଆହ୍ଲାଦ ମନେ ହେଲେ ଯେ, ସେ ବଜ୍ରପାତ ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଯୋଗୀ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ଭଗଵତ୍କଲା 3.3.23.
ଏହି ସମୟରେ, ଯୋଗୀ କୃଷ୍ଣାଂଶ, ଭଗବାନଙ୍କ ଅଂଶ ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଶୂରଶ୍ଚ ଦଶସାହସ୍ରୈର୍ମକରଂଦେନ ସଂଯୁତଃ
ଶୂର, ଦଶ ହଜାର ମକର ସେନା ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଜିତ୍ଵା ତାନ୍ସର୍ଵଭୂପାଲାନ୍ଗୃହୀତ୍ଵା ଵିପୁଲଂ ଧନମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତି, ବହୁତ ଧନ ଦଳିଲେ।
ତସ୍ଯ ଶବ୍ଦେନ ଶେଷାଂଶୋ ବୋଧିତୋ ବଲଶାଲିନା ସ୍ଵାଂକେ ନିଵେଶଯାମାସ କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ଯୋଗିରୂପିଣମ୍
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେଇ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଲେ, ଏବଂ ଯୋଗୀ ରୂପରେ ଥିବା କୃଷ୍ଣାଂଶକୁ ନିଜ ଆଂକୁରେ ବସାଇଲେ।
ସ୍ନାପଯିତ୍ଵା ଶ୍ରୁଧାରାଭିଃ କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ପ୍ରେମଵିହ୍ଵଲଃ
ପ୍ରେମରେ ଭିଜିଥିବା ସେ, ପବିତ୍ର ଜଳ ଧାରାରେ କୃଷ୍ଣାଂଶକୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶୋଽପି ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ସ୍ଵକୀଯାଂ ସକଲାଂ କଥାମ୍
ସେ କୃଷ୍ଣାଂଶ ଶାନ୍ତ ମନରେ, ନିଜ ସମସ୍ତ କଥା କହିଲେ।
ଚିତ୍ରଵିଦ୍ଯାଂ ସ୍ଵଯଂ କୃତ୍ଵା ପାଠିତାଂ ଚିତ୍ରରେଖଯା ଵିଵାହଂ କାରଯାମାସ ଜଯଂତସ୍ଯ ତଯା ସହ
ସେ ନିଜେ ଚିତ୍ରକଳାରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଆକୃତି ତିଆରି କରି, ଏକ ଚିତ୍ରରେ ରେଖା ଦେଇ ଜୟନ୍ତଙ୍କ ବିବାହ ସଂପନ୍ନ କରାଇଲେ।
ବାହ୍ଲୀକସ୍ତୁ ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ଵିପୁଲଂ ଧନମ୍
ବାହ୍ଲୀକ ରାଜା ଖୁସି ହୋଇ, ବହୁତ ଧନ ଦେଲେ।
ଶତଂ ଗଜାନ୍ହଯାଂସ୍ତତ୍ର ସହସ୍ରାଣି ଧନୈର୍ଯୁତାନ୍
ସେଠାରେ ସେ ଶତ ହାତୀ ଓ ଘୋଡା, ଏବଂ ହଜାର ଧନସମ୍ପନ୍ନ ବସ୍ତୁ ଦାନ କଲେ।
ପ୍ରସ୍ଥାନଂ କାରଯାମାସ ବଲଖାନେର୍ମହାତ୍ମନଃ
ସେ ବଳଖାନଙ୍କ ବିଦାୟ ଯାତ୍ରାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।