ଅହ୍ଲାଦଃ କ୍ରୋଧତାମ୍ରାକ୍ଷଃ କେଶାନା କୃଷ୍ଯ ତଂ ମୁଦା 3.3.23.
କ୍ରୋଧରେ ଆଖି ଲାଲ ହୋଇଥିବା ଆହ୍ଲାଦ, ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର କେଶ ଧରିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପରିମଲୋ ରାଜା ସପତ୍ନୀକସ୍ସମାଗତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ପରିମଳ ତାଙ୍କ ରାଣୀ ସହିତ ଆସିଲେ।
ଅରେ ଧୂର୍ତ ମହାପାପିନ୍ମଦ୍ବଂଧୁର୍ଘାତିତସ୍ତ୍ଵଯା
'ଅରେ ଦୁଷ୍ଟ, ବଡ଼ ପାପୀ, ତୁମେ ମୋ ବନ୍ଧୁକୁ ମାରିଦେଲ।'
ତଦା ମହୀପତିର୍ଦୁଃଖୀ ନିଃଶ୍ଵାସୋ ମୌନମାସ୍ଥିତଃ
ତାପରେ ଦୁଃଖିତ ରାଜା ଦୀର୍ଘନିଶ୍ୱାସ ଛାଡି ନିରବ ରହିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଵୀରୋ ବଲଖାନିଃ ସମାଗତଃ
ଏହି ସମୟରେ ବଳଖାନି ନାମକ ବୀର ଆସିଲେ।
ସ ଚକାର ଵିଵାହାର୍ଥମୁଦ୍ଯୋଗଂ ଭ୍ରାତୃଜସ୍ଯ ଵୈ
ସେ ତାଙ୍କ ଭାଇର ପୁଅଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେଲେ।
ତାରକଶ୍ଚ ତମାଯାତସ୍ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଶୂରସହସ୍ରକୈଃ
ତାରକ ମଧ୍ୟ ହଜାର ଶୂରବୀର ସହିତ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ତାଲନଶ୍ଚ ତତଃ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯସମ ନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ ତାଳନ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାନଂଦଃ ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତ୍ରିଲକ୍ଷବଲସଂଯୁତଃ
ସେ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଲାଭ କଲେ, ତିନି ଲକ୍ଷ ଶକ୍ତି ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ହା ବଂଧୋ କ୍ଵ ଗତସ୍ତ୍ଵଂ ଵୈ ମାଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପୁରୁଷାଧମମ୍
ହା ବନ୍ଧୁ! ତୁମେ ମୋତେ, ଏହି ନିମ୍ନମାନବକୁ ଛାଡି, କେଉଁଠି ଚାଲିଗଲା?
ବଲଖାନିସ୍ତୁ ବଲଵାଁଲ୍ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯସମନ୍ଵିତଃ 3.3.23.
ବଳଖାନୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଅହୋରାତ୍ରପ୍ରମାଣେନ ମାସୈକଃ ପଥି ଵୈ ଗତଃ ଵ୍ଯୂହଃ ସ୍ଵକୀଯସୈନ୍ଯାନାଂ ରଚିତୋ ବଲଖାନିନା
ଏକ ଦିନ ଓ ରାତିରେ, ସେ ଏକ ମାସର ଦୂରତା ଯାତ୍ରା କଲେ; ବଳଖାନୀ ନିଜ ସେନାକୁ ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ କଲେ।
ଏକୋ ରଥଃ ସ୍ଥିତୋ ଯୁଦ୍ଧେ ତତ୍ପଶ୍ଚାତ୍ସଂସ୍ଥିତା ଗଜାଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଗୋଟିଏ ରଥ ଦଢ଼ି ଥିଲା, ତାହା ପଛରେ ହାତୀମାନେ ରହିଥିଲେ।
ତେଷାଂ ପଶ୍ଚାତ୍କ୍ରମାଜ୍ଜ୍ଞେଯା ପତ୍ତଯୋ ଦଶ ସଂସ୍ଥିତାଃ
ସେମାନଙ୍କ ପଛରେ ଅନୁକ୍ରମରେ ଦଶଟି ପଦାତି ଦଳ ରହିଥିଲା।
ଏକୋ ରଥୋ ଗଜାସ୍ସର୍ଵେ ଶତାର୍ଦ୍ଧଂ ତୁ ହଯାସ୍ତୁ ଯେ
ଗୋଟିଏ ରଥ, ସମସ୍ତ ହାତୀ ଓ ଏକ ଶଂଖ୍ୟା ଏବଂ ପଞ୍ଚାଶି ଘୋଡ଼ା ଥିଲେ।
ପଞ୍ଚାଯୁତାନି ସେନାଯାଂ ସର୍ଵେ ପଦଚରାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ସେନାରେ ସମସ୍ତ ପଦାତିଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ପ୍ରାୟ ପଞ୍ଚାସି ହଜାର ଥିଲା।
ଗଜାସ୍ତୁ ଦଶସାହସ୍ରା ମଦମତ୍ତାଃ ପୃଥଗ୍ଯଯୁଃ
ଦଶ ହଜାର ହାତୀ, ମଦରେ ମତ୍ତ, ଏକାଏକି ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ଅଭିନନ୍ଦନଭୂପସ୍ଯ ମ୍ଲେଚ୍ଛାଃ ପୈଶାଚଧର୍ମିଣଃ
ଅଭିନନ୍ଦନ ରାଜାଙ୍କର ମ୍ଲେଚ୍ଛ, ପୈଶାଚ ଆଚରଣର ଅନୁସରୀ ଥିଲେ।
ଏକଲକ୍ଷଃ ପଦଚରା ଭୁଶୁଣ୍ଡୀପରିଘାଯୁଧାଃ ଗଜସ୍ଥାସ୍ତତ୍ର ସଂପ୍ରାପ୍ତା ଯତ୍ରାହ୍ଲାଦମହା ଚମୂଃ
ଏକ ଲକ୍ଷ ପଦାତି, ଗଦା ଓ ମୁସଳ ଧାରଣ କରି, ହାତୀରେ ଚଢ଼ି, ଯେଉଁଠାରେ ଆହ୍ଲାଦଙ୍କ ମହାସେନା ଥିଲା, ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତଯୋଶ୍ଚାସୀନ୍ମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ତୁମୁଲଂ ରୋମହର୍ଷଣମ୍
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୟଭୀତ କରୁଥିବା ମହାଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
ସପ୍ତାହୋରାତ୍ରମଭଵଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ସମରଶାଲି ନାମ୍ 3.3.23.
ସମରଶାଳି ନାମକ ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ସାତି ଦିନ ଓ ରାତି ଚାଲିଲା।
ଏକଲକ୍ଷଂ ହତାଃ ସର୍ଵେ ବଲଖାନେଶ୍ଚ ସୈନ୍ଯପୈଃ ହର୍ଷିତା ବଲଖାନ୍ଯାଦ୍ଯା ଜଯ ଦୁର୍ଗେ ଵଚୋଽବ୍ରୁଵନ୍
ବଳଖାନୀଙ୍କ ସେନା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଏକ ଲକ୍ଷ ଶତ୍ରୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ; ଖୁସି ହୋଇ ବଳଖାନୀ ଦୁର୍ଗରେ ବିଜୟର କଥା କହିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସୈନ୍ଯଵିନାଶଂ ଚ ରାଜ୍ଞଃ ସପ୍ତକୁମାରକାଃ
ସେନାର ବିନାଶ ଦେଖି, ରାଜାଙ୍କ ସାତି ପୁଅ—
ମହାନନ୍ଦଶ୍ଚ ନନ୍ଦଶ୍ଚ ପରାନନ୍ଦୋପନନ୍ଦକୌ
ମହାନନ୍ଦ, ନନ୍ଦ, ପରାନନ୍ଦ, ଉପନନ୍ଦ ଓ କୌ—
ଗଜସ୍ଥାସ୍ତେ ମହାଵୀରାସ୍ତୋମରାନ୍ଵଯସଂଭଵାଃ
ଏହି ମହାବୀରମାନେ, ତୋମର ବଂଶର ଜନ୍ମ, ହାତୀରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ।
ଭଯଭୀତାଶ୍ଚ ତେ ସର୍ଵେ ବଲଖାନିମୁପାଯଯୁ
ଭୟରେ ତାଙ୍କମାନେ ସମସ୍ତେ ବଳଖାନୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଅଭ୍ଯଧାଵତ ଵେଗେନ କପୋତସ୍ଥୋ ମହାବଲଃ
ଅତି ତୀବ୍ର ଗତିରେ, ପରାକ୍ରମୀ ଯିଏ କପୋତ ଉପରେ ବସିଥିଲେ, ସେ ଆଗକୁ ଧାଉଥିଲେ।
ଉପନନ୍ଦଂ ସୂର୍ଯଵର୍ମା ସୁନନ୍ଦଂ ପ୍ରତି ତାରକଃ
ତାରକ ସୁନନ୍ଦଙ୍କ ଦିଗକୁ ଆଗେଇଲେ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ମା ଉପନନ୍ଦଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନେ ହେଲେ।
ଯୁଧ୍ଯମାନାସ୍ତୁ ତେ ସର୍ଵେ ପରସ୍ପରଂ ଵଧୈଷିଣଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକାଅପରକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ।
ପରାଜିତାସ୍ତୁ ତେ ପୁତ୍ରା ବାହ୍ଲୀକସ୍ଯ ମହାବଲାଃ
ତାପରେ ବାହ୍ଲୀକଙ୍କ ପରାକ୍ରମୀ ପୁଅମାନେ ପରାଜିତ ହେଲେ।