ଦର୍ଶନଂ ଦେହି ମେ ଶୀଘ୍ରଂ ନୋ ଚେତ୍ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜାମ୍ଯହମ୍ 3.3.23.
ଦୟାକରି ଦ୍ରୁତ ଦର୍ଶନ ଦିଅ, ନାହିଁଲେ ମୁଁ ଆପଣ ଜୀବନ ଛାଡିଦେବି।
କୃତ୍ଵା ଲଜ୍ଜାଂ ପୁନଃ ପ୍ରାହ ମାଂ ଚ ପୁତ୍ରଂ ଗୃହାଣ ଭୋଃ
ଲଜ୍ଜା ଛାଡି ଏଉଁ କହିଲେ— 'ମୋତେ ଓ ମୋ ପୁଅକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ପ୍ରଭୁ।'
ପତିତ୍ଵା ତଚ୍ଚରଣଯୋ ରୁରୋଦୋଚ୍ଚୈଶ୍ଚ ଦଂପତୀ
ସେ ଦମ୍ପତି ତାଙ୍କର ପାଦରେ ପଡି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦିଲେ।
ଇଂଦୁଲେନୈଵ ଲିଖିତଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ପତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ଇନ୍ଦୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲେଖାଯାଇଥିବା ଉତ୍ତମ ପତ୍ରଟି ନେଇ ସେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ସୂର୍ଯଵର୍ମା ଗତୋ ଗେହଂ ମକରଂଦେନ ମାନିତଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ମା ଘରକୁ ଗଲେ, ମକରନ୍ଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ।
ଯଯୌ ମନୋରଥାରୂଢୋ ଯତ୍ରାହ୍ଲାଦଃ ଶୁଚାନ୍ଵିତଃ
ମନରଥରେ ଚଢି ସେ ସେଠାକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଦୁଃଖ ମିଶିଥିଲା।
ଦେଵସିଂହଂ ଚ ମାଂ ଵିଦ୍ଧି ତଵ ପୁତ୍ରାନ୍ଵେଷଣେ ରତମ୍
ଦେବସିଂହ ଓ ମୁଁ, ତୁମ ପୁଅକୁ ଖୋଜିବାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ବୋଲି ଜାଣ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଆହ୍ଲାଦଶ୍ଚା ହ୍ଲାଦଂ ପରମାପ୍ତଵାନ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଆହ୍ଲାଦ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ।
ମହୀପତିଂ ସମାହୂଯ ଵଚନଂ ପ୍ରାହ ନମ୍ରଧୀଃ
ରାଜାଙ୍କୁ ଡାକି, ନମ୍ର ମନେ ସେ କଥା କହିଲେ।
ସ ହୋଵାଚ ଶ୍ରୁତଂ ଵୀର କୃଷ୍ଣାଂଶେନ ଯଥା ହତଃ
ସେ କହିଲେ— 'ବୀର, କୃଷ୍ଣାଂଶ କିପରି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ ମୁଁ ଶୁଣିଛି।'
ଅହ୍ଲାଦଃ କ୍ରୋଧତାମ୍ରାକ୍ଷଃ କେଶାନା କୃଷ୍ଯ ତଂ ମୁଦା 3.3.23.
କ୍ରୋଧରେ ଆଖି ଲାଲ ହୋଇଥିବା ଆହ୍ଲାଦ, ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର କେଶ ଧରିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପରିମଲୋ ରାଜା ସପତ୍ନୀକସ୍ସମାଗତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ପରିମଳ ତାଙ୍କ ରାଣୀ ସହିତ ଆସିଲେ।
ଅରେ ଧୂର୍ତ ମହାପାପିନ୍ମଦ୍ବଂଧୁର୍ଘାତିତସ୍ତ୍ଵଯା
'ଅରେ ଦୁଷ୍ଟ, ବଡ଼ ପାପୀ, ତୁମେ ମୋ ବନ୍ଧୁକୁ ମାରିଦେଲ।'
ତଦା ମହୀପତିର୍ଦୁଃଖୀ ନିଃଶ୍ଵାସୋ ମୌନମାସ୍ଥିତଃ
ତାପରେ ଦୁଃଖିତ ରାଜା ଦୀର୍ଘନିଶ୍ୱାସ ଛାଡି ନିରବ ରହିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଵୀରୋ ବଲଖାନିଃ ସମାଗତଃ
ଏହି ସମୟରେ ବଳଖାନି ନାମକ ବୀର ଆସିଲେ।
ସ ଚକାର ଵିଵାହାର୍ଥମୁଦ୍ଯୋଗଂ ଭ୍ରାତୃଜସ୍ଯ ଵୈ
ସେ ତାଙ୍କ ଭାଇର ପୁଅଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେଲେ।
ତାରକଶ୍ଚ ତମାଯାତସ୍ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଶୂରସହସ୍ରକୈଃ
ତାରକ ମଧ୍ୟ ହଜାର ଶୂରବୀର ସହିତ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ତାଲନଶ୍ଚ ତତଃ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯସମ ନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ ତାଳନ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାନଂଦଃ ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତ୍ରିଲକ୍ଷବଲସଂଯୁତଃ
ସେ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଲାଭ କଲେ, ତିନି ଲକ୍ଷ ଶକ୍ତି ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ହା ବଂଧୋ କ୍ଵ ଗତସ୍ତ୍ଵଂ ଵୈ ମାଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପୁରୁଷାଧମମ୍
ହା ବନ୍ଧୁ! ତୁମେ ମୋତେ, ଏହି ନିମ୍ନମାନବକୁ ଛାଡି, କେଉଁଠି ଚାଲିଗଲା?
ବଲଖାନିସ୍ତୁ ବଲଵାଁଲ୍ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯସମନ୍ଵିତଃ 3.3.23.
ବଳଖାନୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଅହୋରାତ୍ରପ୍ରମାଣେନ ମାସୈକଃ ପଥି ଵୈ ଗତଃ ଵ୍ଯୂହଃ ସ୍ଵକୀଯସୈନ୍ଯାନାଂ ରଚିତୋ ବଲଖାନିନା
ଏକ ଦିନ ଓ ରାତିରେ, ସେ ଏକ ମାସର ଦୂରତା ଯାତ୍ରା କଲେ; ବଳଖାନୀ ନିଜ ସେନାକୁ ଶ୍ରେଣୀବଦ୍ଧ କଲେ।
ଏକୋ ରଥଃ ସ୍ଥିତୋ ଯୁଦ୍ଧେ ତତ୍ପଶ୍ଚାତ୍ସଂସ୍ଥିତା ଗଜାଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଗୋଟିଏ ରଥ ଦଢ଼ି ଥିଲା, ତାହା ପଛରେ ହାତୀମାନେ ରହିଥିଲେ।
ତେଷାଂ ପଶ୍ଚାତ୍କ୍ରମାଜ୍ଜ୍ଞେଯା ପତ୍ତଯୋ ଦଶ ସଂସ୍ଥିତାଃ
ସେମାନଙ୍କ ପଛରେ ଅନୁକ୍ରମରେ ଦଶଟି ପଦାତି ଦଳ ରହିଥିଲା।
ଏକୋ ରଥୋ ଗଜାସ୍ସର୍ଵେ ଶତାର୍ଦ୍ଧଂ ତୁ ହଯାସ୍ତୁ ଯେ
ଗୋଟିଏ ରଥ, ସମସ୍ତ ହାତୀ ଓ ଏକ ଶଂଖ୍ୟା ଏବଂ ପଞ୍ଚାଶି ଘୋଡ଼ା ଥିଲେ।
ପଞ୍ଚାଯୁତାନି ସେନାଯାଂ ସର୍ଵେ ପଦଚରାଃ ସ୍ମୃତାଃ
ସେନାରେ ସମସ୍ତ ପଦାତିଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ପ୍ରାୟ ପଞ୍ଚାସି ହଜାର ଥିଲା।
ଗଜାସ୍ତୁ ଦଶସାହସ୍ରା ମଦମତ୍ତାଃ ପୃଥଗ୍ଯଯୁଃ
ଦଶ ହଜାର ହାତୀ, ମଦରେ ମତ୍ତ, ଏକାଏକି ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ଅଭିନନ୍ଦନଭୂପସ୍ଯ ମ୍ଲେଚ୍ଛାଃ ପୈଶାଚଧର୍ମିଣଃ
ଅଭିନନ୍ଦନ ରାଜାଙ୍କର ମ୍ଲେଚ୍ଛ, ପୈଶାଚ ଆଚରଣର ଅନୁସରୀ ଥିଲେ।
ଏକଲକ୍ଷଃ ପଦଚରା ଭୁଶୁଣ୍ଡୀପରିଘାଯୁଧାଃ ଗଜସ୍ଥାସ୍ତତ୍ର ସଂପ୍ରାପ୍ତା ଯତ୍ରାହ୍ଲାଦମହା ଚମୂଃ
ଏକ ଲକ୍ଷ ପଦାତି, ଗଦା ଓ ମୁସଳ ଧାରଣ କରି, ହାତୀରେ ଚଢ଼ି, ଯେଉଁଠାରେ ଆହ୍ଲାଦଙ୍କ ମହାସେନା ଥିଲା, ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ତଯୋଶ୍ଚାସୀନ୍ମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ତୁମୁଲଂ ରୋମହର୍ଷଣମ୍
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଓ ଭୟଭୀତ କରୁଥିବା ମହାଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।