ମକରଂଦସ୍ତଦା ଵୀଣାଂ ମୃଦଂଗଂ ଭୀଷ୍ମଜୋ ବଲୀ 3.3.23.
ତାପରେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ପୁଅ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମକରନ୍ଦ ଭୀଣା ଓ ମୃଦଙ୍ଗ ଧରିଲେ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ମୋଦଯାମାସୁର୍ନାରୀଵୃନ୍ଦା ମହୋତ୍ତମମ୍
ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ, ବଡ଼ ନାରୀମଣ୍ଡଳୀ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ମାଯାଂ ନିର୍ଵାପଯାମାସ ନିଷ୍ଫଲା ସାଽଭଵତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ସେ ମାୟାକୁ ଦୂର କଲେ; ଏହା ତୁରନ୍ତ ଅଫଳ ହେଲା।
ଵାଂଛିତଂ ବ୍ରୂହି ମେ ଵୀର କୃଷ୍ଣାଂଶଶ୍ଚାହ ତାଂ ଵଧୂମ୍
ଏ ବୀର, ତୁମର ଇଚ୍ଛା କହ; କୃଷ୍ଣାଂଶ ତାହା ବଧୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚିତ୍ରରେଖା ଶୋକଵ୍ଯାକୁଲଚେତନା
ଏହା ଶୁଣି, ଚିତ୍ରରେଖା ଦୁଃଖରେ ବିକଳ ହୃଦୟରେ ରହିଲେ।
ଇଂଦ୍ରାଦ୍ଯା ଦେଵତାସ୍ସର୍ଵେ ମଯା ନିର୍ମିତଯା ଯଯା
ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ସେମାନେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଛନ୍ତି।
ଦେଵୋ ନାରାଯଣୋ ଵାପି ଧର୍ମୋ ଵାପି ଶିଵଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଦେବତା ନାରାୟଣ, କିମ୍ବା ଧର୍ମ, କିମ୍ବା ଶିବ ନିଜେ—
ଉଦଯୋ ନାମ ମେ ରାଜ୍ଞି ଦେଵସିଂହୋଽଯମୁତ୍ତମଃ
ମୋର ନାମ ଉଦୟ, ରାଣୀ; ଏହି ଉତ୍ତମ ଜଣେ ଦେବସିଂହ।
ଇନ୍ଦୁଲସ୍ଯ ଵିଯୋଗେନ ଵଯଂ ଯୋଗିତ୍ଵମାଗତାଃ
ଇନ୍ଦୁଳାଙ୍କୁ ହରାଇ, ଆମେ ଯୋଗଶକ୍ତି ଲାଗିଛୁ।
ଶୁକଂ ଦେହି ମହାମାଯେ ଇଂଦୁଲଂ ଦେହି ଵା ଯଦି
ଓ ମହାମାୟା, ଶୁକକୁ ଦିଅ, କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାହେଲେ ଇନ୍ଦୁଳାଙ୍କୁ ଦିଅ।
ଦର୍ଶନଂ ଦେହି ମେ ଶୀଘ୍ରଂ ନୋ ଚେତ୍ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜାମ୍ଯହମ୍ 3.3.23.
ଦୟାକରି ଦ୍ରୁତ ଦର୍ଶନ ଦିଅ, ନାହିଁଲେ ମୁଁ ଆପଣ ଜୀବନ ଛାଡିଦେବି।
କୃତ୍ଵା ଲଜ୍ଜାଂ ପୁନଃ ପ୍ରାହ ମାଂ ଚ ପୁତ୍ରଂ ଗୃହାଣ ଭୋଃ
ଲଜ୍ଜା ଛାଡି ଏଉଁ କହିଲେ— 'ମୋତେ ଓ ମୋ ପୁଅକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ପ୍ରଭୁ।'
ପତିତ୍ଵା ତଚ୍ଚରଣଯୋ ରୁରୋଦୋଚ୍ଚୈଶ୍ଚ ଦଂପତୀ
ସେ ଦମ୍ପତି ତାଙ୍କର ପାଦରେ ପଡି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦିଲେ।
ଇଂଦୁଲେନୈଵ ଲିଖିତଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ପତ୍ରମୁତ୍ତମମ୍
ଇନ୍ଦୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଲେଖାଯାଇଥିବା ଉତ୍ତମ ପତ୍ରଟି ନେଇ ସେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ସୂର୍ଯଵର୍ମା ଗତୋ ଗେହଂ ମକରଂଦେନ ମାନିତଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ମା ଘରକୁ ଗଲେ, ମକରନ୍ଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ।
ଯଯୌ ମନୋରଥାରୂଢୋ ଯତ୍ରାହ୍ଲାଦଃ ଶୁଚାନ୍ଵିତଃ
ମନରଥରେ ଚଢି ସେ ସେଠାକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଦୁଃଖ ମିଶିଥିଲା।
ଦେଵସିଂହଂ ଚ ମାଂ ଵିଦ୍ଧି ତଵ ପୁତ୍ରାନ୍ଵେଷଣେ ରତମ୍
ଦେବସିଂହ ଓ ମୁଁ, ତୁମ ପୁଅକୁ ଖୋଜିବାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ବୋଲି ଜାଣ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଆହ୍ଲାଦଶ୍ଚା ହ୍ଲାଦଂ ପରମାପ୍ତଵାନ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଆହ୍ଲାଦ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ।
ମହୀପତିଂ ସମାହୂଯ ଵଚନଂ ପ୍ରାହ ନମ୍ରଧୀଃ
ରାଜାଙ୍କୁ ଡାକି, ନମ୍ର ମନେ ସେ କଥା କହିଲେ।
ସ ହୋଵାଚ ଶ୍ରୁତଂ ଵୀର କୃଷ୍ଣାଂଶେନ ଯଥା ହତଃ
ସେ କହିଲେ— 'ବୀର, କୃଷ୍ଣାଂଶ କିପରି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ ମୁଁ ଶୁଣିଛି।'
ଅହ୍ଲାଦଃ କ୍ରୋଧତାମ୍ରାକ୍ଷଃ କେଶାନା କୃଷ୍ଯ ତଂ ମୁଦା 3.3.23.
କ୍ରୋଧରେ ଆଖି ଲାଲ ହୋଇଥିବା ଆହ୍ଲାଦ, ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କର କେଶ ଧରିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପରିମଲୋ ରାଜା ସପତ୍ନୀକସ୍ସମାଗତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ପରିମଳ ତାଙ୍କ ରାଣୀ ସହିତ ଆସିଲେ।
ଅରେ ଧୂର୍ତ ମହାପାପିନ୍ମଦ୍ବଂଧୁର୍ଘାତିତସ୍ତ୍ଵଯା
'ଅରେ ଦୁଷ୍ଟ, ବଡ଼ ପାପୀ, ତୁମେ ମୋ ବନ୍ଧୁକୁ ମାରିଦେଲ।'
ତଦା ମହୀପତିର୍ଦୁଃଖୀ ନିଃଶ୍ଵାସୋ ମୌନମାସ୍ଥିତଃ
ତାପରେ ଦୁଃଖିତ ରାଜା ଦୀର୍ଘନିଶ୍ୱାସ ଛାଡି ନିରବ ରହିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଵୀରୋ ବଲଖାନିଃ ସମାଗତଃ
ଏହି ସମୟରେ ବଳଖାନି ନାମକ ବୀର ଆସିଲେ।
ସ ଚକାର ଵିଵାହାର୍ଥମୁଦ୍ଯୋଗଂ ଭ୍ରାତୃଜସ୍ଯ ଵୈ
ସେ ତାଙ୍କ ଭାଇର ପୁଅଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେଲେ।
ତାରକଶ୍ଚ ତମାଯାତସ୍ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଶୂରସହସ୍ରକୈଃ
ତାରକ ମଧ୍ୟ ହଜାର ଶୂରବୀର ସହିତ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ତାଲନଶ୍ଚ ତତଃ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯସମ ନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ ତାଳନ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାନଂଦଃ ସ୍ଵଯଂ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତ୍ରିଲକ୍ଷବଲସଂଯୁତଃ
ସେ ନିଜେ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଲାଭ କଲେ, ତିନି ଲକ୍ଷ ଶକ୍ତି ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ହା ବଂଧୋ କ୍ଵ ଗତସ୍ତ୍ଵଂ ଵୈ ମାଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପୁରୁଷାଧମମ୍
ହା ବନ୍ଧୁ! ତୁମେ ମୋତେ, ଏହି ନିମ୍ନମାନବକୁ ଛାଡି, କେଉଁଠି ଚାଲିଗଲା?