ଗଜମୁକ୍ତାମନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ଦଂପତୀ ପ୍ରାପ୍ଯ ନିର୍ଭଯଃ 3.3.23.
ଗଜମୁକ୍ତାଙ୍କର ଅନୁମତି ନେଇ, ସେ ଦମ୍ପତି ଭୟ ଛାଡ଼ି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଗଲେ।
ମକରଂଦସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତତ୍ସର୍ଵକାରଣମ୍
ତାପରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମକରନ୍ଦ ସମସ୍ତ କାରଣ ଜାଣିଲେ।
ଧର୍ମମାରାଧଯାମାସ ଯଜ୍ଞୈର୍ନାନାଵିଧୈଃ ସ୍ତଵୈଃ
ସେ ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ ଓ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମକୁ ପୂଜିଲେ।
ଅଭିନଂଦନଭୂପସ୍ଯ ସୁତା ଚିତ୍ରପ୍ରପୂଜିନୀ
ଅଭିନନ୍ଦନ ରାଜାଙ୍କର କନ୍ୟା ଥିଲେ ଚିତ୍ରପ୍ରପୂଜିନୀ।
କେସରିଣ୍ଯା ଗୁରୁର୍ଜ୍ଞେଯଃ କୁତୁକୋ ଯୋଗୁରୂପଧୃକ୍
କେସରିଣୀଙ୍କ ଗୁରୁ ଥିଲେ କୁତୁକ, ଯିଏ ଯୋଗି ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଶତ୍ରୁଭିର୍ଦୁର୍ଗମା ଭୂମିଃ ଶତ୍ରୁପାଷାଣକାରିଣୀ
ସେ ଭୂମି ଶତ୍ରୁମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅପ୍ରବେଶ୍ୟ ଏବଂ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପଥର ଦ୍ୱାରା ଅପାୟଜନକ ଥିଲା।
ଚିତ୍ରରେଖାଭୂପସୁତା ଜଯଂତସ୍ତୁ ତଯା ହୃତଃ ଇନ୍ଦୁଲଶ୍ଚ ସ୍ଥିତୋ ଦୁଃଖୀ ଚିତ୍ରମାଯାଵିମୋହିତଃ
ଚିତ୍ରରେଖା ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟା ଜୟନ୍ତଙ୍କୁ ଧରି ନେଇଥିଲେ; ଇନ୍ଦୁଳା ସେଠାରେ ଦୁଃଖିତ ଓ ଚମତ୍କାର ମାୟାରେ ମୁହଁ ହୋଇ ରହିଗଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶଶ୍ଚ ଭଵାନ୍ଦେଵଃ ସହିତଃ ସୂର୍ଯଵର୍ମଣା ଚିତ୍ରରେଖାଂ ସମାଗତ୍ଯ ନୃତ୍ଯାଦୀଂସ୍ତୈଃ ସମଂ କୁରୁ
ହେ ଦେବ, ତୁମେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ମା ସହିତ ଚିତ୍ରରେଖାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ସେମାନଙ୍କ ସହ ନୃତ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କର।
ମୋହଯିତ୍ଵା ଚ ତାଂ ଦେଵୀଂ ପଠିତ୍ଵା ତନ୍ମତଂ ଶୁଭମ୍
ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ ମୋହିତ କରି, ତାଙ୍କର ଶୁଭ ମତ ପଢ଼।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାନ୍ତର୍ଦଧେ ଦେଵସ୍ସ ରାଜା ଵିସ୍ମଯାନ୍ଵିତଃ
ଏପରି କହି ଦେବତା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ରାଜା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଫାଲ୍ଗୁନେ ମାସି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ତ୍ରଯସ୍ତେ ଯୋଗିରୂପିଣଃ 3.3.23.
ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସ ଆସିଲାବେଳେ, ସେ ତିନିଜଣ ଯୋଗି ରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ମୃଦଂଗାଂକସ୍ତଦା ଦେଵୋ ମକରଂଦୋ ଵିପଂଚିମାନ୍
ସେବେଳେ ଦେବତା ମୃଦଙ୍ଗ ବଜାଇଲେ, ମକରନ୍ଦ ବୀଣା ନାଡ଼ିଲେ।
ମୋହଯିତ୍ଵା ଚ ନଗରଂ ତଥା ଗଜପତିଂ ନୃପମ୍
ସେ ନଗର ଓ ଗଜପତି ରାଜାଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରିଦେଲେ।
ଵାଂଛିତଂ ବ୍ରୂହି ମେ ଯୋଗିନ୍ସ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରାହ ନମ୍ରଧୀଃ
ଏ ଯତି, ତୁମର ଇଚ୍ଛା କହ, ଏପରି କହିଲେ, ସେ ନମ୍ର ହୃଦୟରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
କୃତ୍ଵା କାର୍ଯମହଂ ଶୀଘ୍ରଂ ପୁନର୍ଦାସ୍ଯମି ତେ ସୁତମ୍
ମୁଁ ଏହି କାମ ଶୀଘ୍ର କରି, ପୁଣି ତୁମ ପୁଅକୁ ଫେରାଇ ଦେବି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଗଜପତିର୍ଦତ୍ତ୍ଵା ତେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵକଂ ସୁତମ୍
ଏହା ଶୁଣି, ଗଜପତି ତାଙ୍କର ପୁଅକୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ପକ୍ଷମାତ୍ରେଣ ବାହ୍ଲୀକଂ ନଗରଂ ପ୍ରଯଯୁର୍ମୁଦା
ଦୁଇ ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ବାହ୍ଲିକା ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଆଯଯୁର୍ଲାସ୍ଯତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞା ନୃପମୋହନତତ୍ପରାଃ
ନୃତ୍ୟର ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିବା, ରାଜାଙ୍କୁ ମୋହିତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ସେମାନେ ଆସିଲେ।
ମୋହିତାସ୍ତୈଶ୍ଚ ତେ ସର୍ଵେ ଗୀତନୃତ୍ଯଵିଶାରଦୈଃ
ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟର ଦକ୍ଷ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତେ ମୋହିତ ହେଲେ।
ତାନାଦାଯ ପୁନର୍ଭୂପଃ ସ୍ଵଗେହମଭିନଂଦନଃ
ସେମାନେ ଙ୍କୁ ନେଇ, ରାଜା ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଲେ।
ମକରଂଦସ୍ତଦା ଵୀଣାଂ ମୃଦଂଗଂ ଭୀଷ୍ମଜୋ ବଲୀ 3.3.23.
ତାପରେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ପୁଅ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମକରନ୍ଦ ଭୀଣା ଓ ମୃଦଙ୍ଗ ଧରିଲେ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ମୋଦଯାମାସୁର୍ନାରୀଵୃନ୍ଦା ମହୋତ୍ତମମ୍
ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ, ବଡ଼ ନାରୀମଣ୍ଡଳୀ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ମାଯାଂ ନିର୍ଵାପଯାମାସ ନିଷ୍ଫଲା ସାଽଭଵତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ସେ ମାୟାକୁ ଦୂର କଲେ; ଏହା ତୁରନ୍ତ ଅଫଳ ହେଲା।
ଵାଂଛିତଂ ବ୍ରୂହି ମେ ଵୀର କୃଷ୍ଣାଂଶଶ୍ଚାହ ତାଂ ଵଧୂମ୍
ଏ ବୀର, ତୁମର ଇଚ୍ଛା କହ; କୃଷ୍ଣାଂଶ ତାହା ବଧୁଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚିତ୍ରରେଖା ଶୋକଵ୍ଯାକୁଲଚେତନା
ଏହା ଶୁଣି, ଚିତ୍ରରେଖା ଦୁଃଖରେ ବିକଳ ହୃଦୟରେ ରହିଲେ।
ଇଂଦ୍ରାଦ୍ଯା ଦେଵତାସ୍ସର୍ଵେ ମଯା ନିର୍ମିତଯା ଯଯା
ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ସେମାନେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଛନ୍ତି।
ଦେଵୋ ନାରାଯଣୋ ଵାପି ଧର୍ମୋ ଵାପି ଶିଵଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଦେବତା ନାରାୟଣ, କିମ୍ବା ଧର୍ମ, କିମ୍ବା ଶିବ ନିଜେ—
ଉଦଯୋ ନାମ ମେ ରାଜ୍ଞି ଦେଵସିଂହୋଽଯମୁତ୍ତମଃ
ମୋର ନାମ ଉଦୟ, ରାଣୀ; ଏହି ଉତ୍ତମ ଜଣେ ଦେବସିଂହ।
ଇନ୍ଦୁଲସ୍ଯ ଵିଯୋଗେନ ଵଯଂ ଯୋଗିତ୍ଵମାଗତାଃ
ଇନ୍ଦୁଳାଙ୍କୁ ହରାଇ, ଆମେ ଯୋଗଶକ୍ତି ଲାଗିଛୁ।
ଶୁକଂ ଦେହି ମହାମାଯେ ଇଂଦୁଲଂ ଦେହି ଵା ଯଦି
ଓ ମହାମାୟା, ଶୁକକୁ ଦିଅ, କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାହେଲେ ଇନ୍ଦୁଳାଙ୍କୁ ଦିଅ।