ଗ୍ରାମସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣଦ୍ଵାରେ ହଯାରୂଢାସ୍ତଦା ଯଯୁଃ
ଗ୍ରାମର ଦକ୍ଷିଣ ଦ୍ୱାରରେ ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ିଥିବା ସେନା ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ଏକଲକ୍ଷଂ ହଯାସ୍ସର୍ଵେ ମକରଂଦସ୍ଯ ଭୂପତେଃ
ସମସ୍ତ ଏକ ଲକ୍ଷ ଘୋଡ଼ା ରାଜା ମକରନ୍ଦଙ୍କର ଥିଲା।
ତଦା ତୁ ପଶ୍ଚିମଦ୍ଵାରେ ଗଜା ଵିଂଶତ୍ସହସ୍ରକାଃ
ତାପରେ ପଶ୍ଚିମ ଦ୍ୱାରରେ ବିଶ ହଜାର ହାତୀ ଥିଲେ।
ଉଷ୍ଟ୍ର ରକ୍ଷା ମହାଵୀରାଶ୍ଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ସହସ୍ରକାଃ
ଚାଳିଶି ହଜାର ଉଷ୍ଟ୍ରାରେ ଚଢ଼ିଥିବା ବଡ଼ ବୀରମାନେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଥିଲେ।
ଅହୋରାତ୍ରମଭୂଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ତୁମୁଲଂ ଲୋମହର୍ଷଣମ୍
ଦିନ ଓ ରାତି ଜୋରଦାର ଓ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଥିଲା।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଯୁଦ୍ଧଂ ତୁ ତେ ସର୍ଵେ ଦୁଦ୍ରୁଵୁଶ୍ଚ ଦିଶୋ ଦଶ
କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ି ଦଶ ଦିଗକୁ ପଳାଇଗଲେ।
ମନୋରଥସ୍ଥିତୋ ଦେଵଶ୍ଚାହ୍ଲାଦସ୍ତୁ ଗଜସ୍ଥିତଃ
ଇଚ୍ଛାର ରଥରେ ବସିଥିବା ଦେବତା ଏବଂ ହାତୀରେ ଚଢ଼ିଥିବା ଆହ୍ଲାଦ ଥିଲେ।
ସତ୍ସରୁଂ ଖଡ୍ଗମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ଚକ୍ରୁଃ ଶତ୍ରୁମହାଵଧମ୍
ସତ୍ପୁରୁଷମାନେ ତାଙ୍କର ତଳୱାର ଛାଡ଼ି, ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ବଡ଼ ହାନି କରିଥିଲେ।
ଵହ୍ନିପୁତ୍ରସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ଵାଜିନଂ ଚ ଶିଲାମଯମ୍
ଅଗ୍ନିର ପୁଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପଥରର ଘୋଡ଼ା ରଖିଥିଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ତେ ଶୂରା ରୁରୁଧୁସ୍ସର୍ଵତୋଦିଶମ୍ 3.3.21.
କୃଷ୍ଣାଂଶ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୂରମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଘେରି ରଖିଥିଲେ।
ସ୍ଵଭଲ୍ଲଂ ଦେଵସିଂହଶ୍ଚ ତମଂକେ ଚ ସମାହନତ୍
ଦେବସିଂହ ତାଙ୍କର ନିଜ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ତମଙ୍କୁ ଝୋଲାରେ ଆଘାତ କରିଥିଲେ।
ଶିଲାଵାଜିପ୍ରଭାଵେଣ କଶ୍ମଲଂ ନ ଜଗାମ ହ
ପଥରର ଘୋଡ଼ାର ଶକ୍ତିରେ ସେ କେବେ ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ିଲେ ନାହିଁ।
ଶନିଭଲ୍ଲେନ ତେ ସର୍ଵେ ବଭୂଵୁର୍ମୂର୍ଛିତା ରଣେ
ଶନିଙ୍କ ବାଣରେ ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଚେତନ ହୋଇପଡ଼ିଲେ।
ମକରଂଦସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ବଦ୍ଧ୍ଵା ତାନ୍ଯୁଦ୍ଧଦୁର୍ମଦାନ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମକରନ୍ଦ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅହଂକାରୀମାନେଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରାଜିତାନ୍ଵୀରାନ୍ରୂପଣୋ ଭଯକାତରଃ
ବୀରମାନେଙ୍କୁ ହାରିଥିବା ଦେଖି ରୂପଣ ଭୟରେ ଭରିଗଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାନଂଦସ୍ତୁ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯସମନ୍ଵିତଃ
ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଏହା ଶୁଣି, ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ—
ଲିଖିତ୍ଵା ନିର୍ମଲଂ ପତ୍ରଂ ତଦ୍ରାଜ୍ଞେ ତ୍ଵରିତୋ ଦଦୌ
ସେ ଏକ ନିର୍ମଳ ପତ୍ର ଲେଖି ତାହାକୁ ରାଜାଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ଦେଇଦେଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶାଯ ସୁତାଂ ଦେହି ନାମ୍ନା ପୁଷ୍ପଵତୀଂ ଶୁଭାମ୍
ତୁମର ଝିଅ ପୁଷ୍ପବତୀଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କୁ ଦେଇଦିଅ।
ନିଶମ୍ଯେତି ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ମଯୂରଧ୍ଵଜ ଏଵ ସଃ ଅହୋରାତ୍ରଂ କୃତଂ ଯୁଦ୍ଧଂ ତେନ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଭଯପ୍ରଦମ୍
ଏହା ଶୁଣି, ରାଜାମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୟୂରଧ୍ୱଜ ସେଥିରେ ଏକ ଦିନ ଓ ରାତି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାନଂଦସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ବାଣଯୁଦ୍ଧମଚୀକରତ୍ 3.3.21.
ତାପରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ବାଣ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ତଦା ସ୍ଵର୍ଣଵତୀପୁତ୍ରୋ ଜଯନ୍ତଃ ଶକ୍ରସଂଭଵଃ
ସେ ସମୟରେ ସ୍ବର୍ଣ୍ଣବତୀଙ୍କ ପୁଅ ଶକ୍ରଙ୍କ ଜନ୍ମ ଜୟନ୍ତ ଥିଲେ।
ସୂତ ଉଵାଚ ମଂଗଲଂ କୃତଵାନ୍ରାଜା ତଦା ପରିମଲୋ ବଲୀ
ସୂତ କହିଲେ: ସେତେବେଳେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ପରିମଳ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ପୁଷ୍ପଵତ୍ଯା ତଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଗୀତନୃତ୍ଯଵିଶାରଦଃ
ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ ପୁଷ୍ପବତୀ ସହିତ।
ହେମଂତଶିଶିରେ ଵୀରୋ ରହଃ କ୍ରୀଡାଂ କରୋତି ଵୈ
ହେମନ୍ତର ଶୀତରେ, ବୀର ଗୁପ୍ତ ଖେଳରେ ଲିନ ହେଉଥିଲେ।
ଗ୍ରାମ୍ଯଧର୍ମଂ ନ କୃତଵାନ୍ସର୍ଵସ୍ପର୍ଶଵିଶାରଦଃ
ସେ ସାଧାରଣ ଗୃହସ୍ଥ ଦାୟିତ୍ୱ ନ କରିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ଵଚନଂ ପ୍ରାହ ପୂର୍ଵଜନ୍ମନି କୋ ଭଵାନ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ କହିଲେ, “ତୁମେ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ କିଏ ଥିଲେ?”
ନୃପୋହଂ ଚଂଦ୍ରଦାସଶ୍ଚ ପୂର୍ଵଜନ୍ମନି ହେ ପ୍ରିଯେ
ହେ ପ୍ରିୟେ, ମୁଁ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ଚନ୍ଦ୍ରଦାସ ନାମକ ରାଜା ଥିଲି।
ଶାଲଗ୍ରାମଶିଲାପୂଜା ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଵୈ ମଯା କୃତା
ମୁଁ ପ୍ରତିଦିନ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାର ପୂଜା କରୁଥିଲି।
ମୃତେଽହନି ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଶାଲଗ୍ରାମେ ମନୋ ଦଧୌ
ମୋର ମୃତ୍ୟୁର ଦିନ ଆସିଲାବେଳେ, ମୋର ମନ ଶାଳଗ୍ରାମ ଉପରେ ଲଗି ରହିଲା।
କଲିନା ପ୍ରାର୍ଥିତୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ କାଲାତ୍ମା ପରମେଶ୍ଵରଃ
କଳିଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ, ସମୟର ଅବତାର ଓ ସର୍ବଶ୍ୱର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଗଲା।