ମହାଵତୀ ପୁରୀ ରମ୍ଯା ତତ୍ର କୃଷ୍ଣାଗୃହଂ ଶୁଭମ୍
ମହାବତୀ ନାମକ ସୁନ୍ଦର ସହରରେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କର ଶୁଭ ଘର ଥିଲା।
ରୋଦନଂ କୁର୍ଵତୀ ଗାଢଂ ତଵ ନିନ୍ଦନତତ୍ପରା
ସେଠାରେ ସେ ତୁମକୁ ନିନ୍ଦା କରିବାକୁ ମନ ଲଗାଇ ଭାରି କାନ୍ଦୁଥିଲେ।
ଆଗମିଷ୍ଯତି ଵୈ ଵୀରୋ ବଲୈସ୍ସାର୍ଦ୍ଧଂ ମହାବଲ
ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀର ତାଙ୍କର ବଳ ସହିତ ଆସିବେ।
ଜିତୋ ଯେନ ମହାଵୀରଃ ପିତୃଵ୍ଯୋ ଲହରସ୍ତଵ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଠାକୁରା ଲହରା, ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀର, ପରାଜିତ ହୋଇଥିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ଘୋରଂ ମକରନ୍ଦୋ ମହୀପତିଃ
ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ରାଜା ମକରନ୍ଦ
ସ୍ଵସୈନ୍ଯଂ ଚ ସମାହୂଯ ତ୍ରିଲକ୍ଷଂ ଖଡ୍ଗସଂଯୁତମ୍
ତାଙ୍କର ତିନି ଲକ୍ଷ ତଳୱାରଧାରୀ ସେନାକୁ ଡାକିଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶସ୍ତୁ ଗୃହଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ବଲଖାନିମୁଵାଚ ତତ୍ ପଞ୍ଚଲକ୍ଷବଲୈସ୍ସାର୍ଦ୍ଧଂ ମଯୂରନଗରଂ ଯଯୌ
କୃଷ୍ଣା ନିଜ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି ବଳପତିଙ୍କୁ କହିଲେ, ପଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ମୟୂରନଗରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଶତଘ୍ନ୍ଯଃ ପଞ୍ଚସାହସ୍ରା ଗଜା ଦଶ ସହସ୍ରକାଃ ଉଷିତ୍ଵା ପକ୍ଷମାତ୍ରଂ ତୁ ମାର୍ଗେ ପାଂଚାଲକେ ତଦା
ପଞ୍ଚ ହଜାର ଗୋଟିଏ ଶତଘ୍ନୀ ଓ ଦଶ ହଜାର ହାତୀ ଥିଲେ; ପାଞ୍ଚାଳ ଦେଶର ରାସ୍ତାରେ ମାତ୍ର ଆଧା ସପ୍ତାହ ରହିଥିଲେ।
ମକରଂଦସ୍ତୁ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଶନିଭଲ୍ଲକରଃ ସ୍ଥିତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ମକରନ୍ଦ ଗଦା ଧରି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦାଁଡ଼ି ରହିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପଦାତଯୋ ଲକ୍ଷଂ ଶତଘ୍ନୀଵହ୍ନିମାଦଦନ୍ 3.3.21.
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଏକ ଲକ୍ଷ ପଦାତି ଶତଘ୍ନୀ ଓ ଅଗ୍ନି ଧରିଲେ।
ଗ୍ରାମସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣଦ୍ଵାରେ ହଯାରୂଢାସ୍ତଦା ଯଯୁଃ
ଗ୍ରାମର ଦକ୍ଷିଣ ଦ୍ୱାରରେ ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ିଥିବା ସେନା ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ଏକଲକ୍ଷଂ ହଯାସ୍ସର୍ଵେ ମକରଂଦସ୍ଯ ଭୂପତେଃ
ସମସ୍ତ ଏକ ଲକ୍ଷ ଘୋଡ଼ା ରାଜା ମକରନ୍ଦଙ୍କର ଥିଲା।
ତଦା ତୁ ପଶ୍ଚିମଦ୍ଵାରେ ଗଜା ଵିଂଶତ୍ସହସ୍ରକାଃ
ତାପରେ ପଶ୍ଚିମ ଦ୍ୱାରରେ ବିଶ ହଜାର ହାତୀ ଥିଲେ।
ଉଷ୍ଟ୍ର ରକ୍ଷା ମହାଵୀରାଶ୍ଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ସହସ୍ରକାଃ
ଚାଳିଶି ହଜାର ଉଷ୍ଟ୍ରାରେ ଚଢ଼ିଥିବା ବଡ଼ ବୀରମାନେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଥିଲେ।
ଅହୋରାତ୍ରମଭୂଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ତୁମୁଲଂ ଲୋମହର୍ଷଣମ୍
ଦିନ ଓ ରାତି ଜୋରଦାର ଓ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲିଥିଲା।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଯୁଦ୍ଧଂ ତୁ ତେ ସର୍ଵେ ଦୁଦ୍ରୁଵୁଶ୍ଚ ଦିଶୋ ଦଶ
କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ି ଦଶ ଦିଗକୁ ପଳାଇଗଲେ।
ମନୋରଥସ୍ଥିତୋ ଦେଵଶ୍ଚାହ୍ଲାଦସ୍ତୁ ଗଜସ୍ଥିତଃ
ଇଚ୍ଛାର ରଥରେ ବସିଥିବା ଦେବତା ଏବଂ ହାତୀରେ ଚଢ଼ିଥିବା ଆହ୍ଲାଦ ଥିଲେ।
ସତ୍ସରୁଂ ଖଡ୍ଗମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ଚକ୍ରୁଃ ଶତ୍ରୁମହାଵଧମ୍
ସତ୍ପୁରୁଷମାନେ ତାଙ୍କର ତଳୱାର ଛାଡ଼ି, ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ବଡ଼ ହାନି କରିଥିଲେ।
ଵହ୍ନିପୁତ୍ରସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ଵାଜିନଂ ଚ ଶିଲାମଯମ୍
ଅଗ୍ନିର ପୁଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପଥରର ଘୋଡ଼ା ରଖିଥିଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ତେ ଶୂରା ରୁରୁଧୁସ୍ସର୍ଵତୋଦିଶମ୍ 3.3.21.
କୃଷ୍ଣାଂଶ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୂରମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଘେରି ରଖିଥିଲେ।
ସ୍ଵଭଲ୍ଲଂ ଦେଵସିଂହଶ୍ଚ ତମଂକେ ଚ ସମାହନତ୍
ଦେବସିଂହ ତାଙ୍କର ନିଜ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ତମଙ୍କୁ ଝୋଲାରେ ଆଘାତ କରିଥିଲେ।
ଶିଲାଵାଜିପ୍ରଭାଵେଣ କଶ୍ମଲଂ ନ ଜଗାମ ହ
ପଥରର ଘୋଡ଼ାର ଶକ୍ତିରେ ସେ କେବେ ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ିଲେ ନାହିଁ।
ଶନିଭଲ୍ଲେନ ତେ ସର୍ଵେ ବଭୂଵୁର୍ମୂର୍ଛିତା ରଣେ
ଶନିଙ୍କ ବାଣରେ ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଚେତନ ହୋଇପଡ଼ିଲେ।
ମକରଂଦସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ବଦ୍ଧ୍ଵା ତାନ୍ଯୁଦ୍ଧଦୁର୍ମଦାନ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମକରନ୍ଦ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅହଂକାରୀମାନେଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରାଜିତାନ୍ଵୀରାନ୍ରୂପଣୋ ଭଯକାତରଃ
ବୀରମାନେଙ୍କୁ ହାରିଥିବା ଦେଖି ରୂପଣ ଭୟରେ ଭରିଗଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାନଂଦସ୍ତୁ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯସମନ୍ଵିତଃ
ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଏହା ଶୁଣି, ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ—
ଲିଖିତ୍ଵା ନିର୍ମଲଂ ପତ୍ରଂ ତଦ୍ରାଜ୍ଞେ ତ୍ଵରିତୋ ଦଦୌ
ସେ ଏକ ନିର୍ମଳ ପତ୍ର ଲେଖି ତାହାକୁ ରାଜାଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ଦେଇଦେଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶାଯ ସୁତାଂ ଦେହି ନାମ୍ନା ପୁଷ୍ପଵତୀଂ ଶୁଭାମ୍
ତୁମର ଝିଅ ପୁଷ୍ପବତୀଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କୁ ଦେଇଦିଅ।
ନିଶମ୍ଯେତି ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ମଯୂରଧ୍ଵଜ ଏଵ ସଃ ଅହୋରାତ୍ରଂ କୃତଂ ଯୁଦ୍ଧଂ ତେନ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଭଯପ୍ରଦମ୍
ଏହା ଶୁଣି, ରାଜାମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୟୂରଧ୍ୱଜ ସେଥିରେ ଏକ ଦିନ ଓ ରାତି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାନଂଦସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ବାଣଯୁଦ୍ଧମଚୀକରତ୍ 3.3.21.
ତାପରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ବାଣ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।