କୃଷ୍ଣା ନାମ ମହାରମ୍ଯା ସର୍ଵଲୋକଵିମୋହିନୀ ତଯା ଵିରଚିତଂ ସୁଭୂର୍ଗ୍ରୈଵେଯକମନୁତ୍ତମମ୍
''କୃଷ୍ଣା ନାମର ଏକ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଜଣେ ଜଣା ଅଛନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି; ସେଉଁଠି ଏହି ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହାର ତିଆରି ହୋଇଛି।''
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ଦେଵୀ ପୁଷ୍ପଵତୀ ସ୍ଵଯମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦେବୀ ପୁଷ୍ପବତୀ ନିଜେ
ମକରଂଦଭଯାଦ୍ଦେଵାସ୍ତଥାନ୍ଯେ ପୁରୁଷା ଭୁଵି
ମକରନ୍ଦଙ୍କ ଭୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ହେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ଘୋରଂ ପୁଷ୍ପା ତୁ ଭଯକାତରା
ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ପୁଷ୍ପା ଭୟରେ ଭରିଗଲେ।
ତଦା ପୁଷ୍ପଵତୀ ପ୍ରାହ କିଂ ତେ ଭଯମୁପାଗତମ୍
ତେବେ ପୁଷ୍ପବତୀ ପଚାରିଲେ, ''ତୁମେ କାହିଁକି ଏଭଳି ଭୟ ପାଉଛ?''
ମୋହିତଃ ପୁରୁଷଃ କଶ୍ଚିଦ୍ବଲାତ୍ତାଂ ହି ଭଜିଷ୍ଯତି
''କେହି ମଣିଷ, ମୋହିତ ହୋଇ, ତାକୁ ଜୋରଦରି କରି ଭୋଗ କରିବ।''
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପୁଷ୍ପଵତୀ ପୁନଃ ପ୍ରୋଵାଚ ଧର୍ମିଣୀ ଅଯୋଗ୍ଯଂ ଯେ କରିଷ୍ଯଂତି ତେ ଯାସ୍ଯଂତି ଯମାଲଯମ୍
ଏହା ଶୁଣି, ଧର୍ମିକ ପୁଷ୍ପବତୀ ପୁଣି କହିଲେ, ''ଯେମାନେ ଅଯୋଗ୍ୟ କାମ କରିବେ, ସେମାନେ ଯମଲୋକକୁ ଯିବେ।''
ଅତସ୍ତ୍ଵଂ ଶୀଘ୍ରମାଦାଯ ତଦ୍ଦୋଲାଂ ଚ ମଦଂତିକେ
''ସେଠୁ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ସେଇ ଦୋଲାକୁ ମୋ ପାଖକୁ ଆଣ।''
ତଥେତି ମତ୍ଵା ସା ଶୂଦ୍ରୀ ଗୃହମାଗତ୍ଯ ଭାମିନୀ
''ଠିକ ଅଛି'' ବୋଲି ଭାବି, ସେ ଶୂଦ୍ରା ଜନନୀ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଘରକୁ ଫେରିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ରମ୍ଯଂ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ବଲଵତ୍ତରଃ ଜଗାମ ପୁଷ୍ପଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଦୋଲାମାରୁହ୍ଯ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ ।। 3.3.21.
ଏହି ମଧୁର କଥା ଶୁଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୃଷ୍ଣାଂଶ ପୁଷ୍ପା ସହିତ ଦୋଲାରେ ଚଢ଼ିଗଲେ।
ତଦା ପୁଷ୍ପଵତୀ ଦେଵୀ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଂ ମନୋରମାମ୍
ତେବେ ପୁଷ୍ପବତୀ ଦେବୀ ମନୋହର କଳାବରଣା ଜଣେ ଜନନୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଯାଦୃଶୀଯଂ ଶୁଭା ନାରୀ ତାଦୃଶଃ ପୁରୁଷୋ ମଯା
ସେ ଭାବିଲେ, 'ଯେପରି ଏହି ଶୁଭ ନାରୀ, ସେପରି ମୁଁ ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖିଛି।'
କୃଷ୍ଣାଂଶଶ୍ଚ ସ ତାମାହ ଦେଶରାଜସୁତୋ ଵରଃ
କୃଷ୍ଣାଂଶ ଥିବା, ଦେଶରାଜଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନରେଶ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯହଂ ରଚିତଂ ହାରମଥ ପୂଜନହେତଵେ
ପ୍ରତିଦିନ ପୂଜା ପାଇଁ ଏକ ହାର ତିଆରି ହେଉଥିଲା।
ଏକଦା ପ୍ରସ୍ଥିତଂ ଵୀରଂ ପୁଷ୍ପମଧ୍ଯେ ଶନୈଃଶନୈଃ
ଏକଦିନ, ସେ ବୀର ଫୁଲ ମଧ୍ୟରେ ହଳେ ହଳେ ବାହାରିଲେ।
ମୋହୋଽଯଂ ତେ କୁତଃ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସ ତ୍ଵଂ କଥଯ ମା ଚିରମ୍
"ଏହି ମୋହ କେଉଁଠୁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଲା? ମୋତେ ତୁରନ୍ତ କହ, ବିଳମ୍ବ କରନି।"
ମଯା ଦୃଷ୍ଟା ଶୁଭା ନାରୀ ରୂପଯୌଵନଶାଲିନୀ
"ମୁଁ ଏକ ଶୁଭ ନାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଛି, ଯିଏ ରୂପ ଓ ଯୌବନରେ ଭରିପୂର।"
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପୁଷ୍ପଵତୀ ତାମାହ ରୁଚିରାନନାମ୍
ଏହା ଶୁଣି, ପୁଷ୍ପବତୀ ସେ ରୂପସି ମୁହଁଥିବା ଜଣେ ନାରୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତଦା ତ୍ଵାଂ ତର୍ପଯିଷ୍ଯାମି ବହୁଦ୍ରଵ୍ଯୈଃ ଶୁଭାନନେ
"ତେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ବହୁ ଧନ-ଦୌଲତ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବି, ହେ ଶୁଭମୁଖୀ।"
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ତଦ୍ଵାଚଂ ପୁଷ୍ପା ପ୍ରେମସମନ୍ଵିତା 3.3.21.
ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ପୁଷ୍ପା ପ୍ରେମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲେ।
ଦୁର୍ଗଦ୍ଵାରେ ତୁ ପ୍ରାପ୍ତାଯାଂ ତଦ୍ଦୋଲାଯାଂ ଚ ଭାର୍ଗଵ
ଯେତେବେଳେ ସେ ଦୁର୍ଗର ଦ୍ୱାରକୁ ଓ ସେଇ ଦୋଲାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ହେ ଭାର୍ଗବ।
ଦୋଲାସମୀପମାଗତ୍ଯ ଦଦର୍ଶ ରୁଚିରାନନାମ୍
ଦୋଲା ନିକଟକୁ ଆସି, ସେ ରୂପସି ମୁହଁଥିବା ଜଣେ ନାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ମୁମୋହ ବଲଵାନ୍ଵୀରୋ ଗୋଵର୍ଦ୍ଧନ କଲାଂଶକଃ
ଗୋବର୍ଧନାଂଶ ଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଗଲେ।
ମଦ୍ଗୃହଂ ଶୀଘ୍ରମାଗଚ୍ଛ ପତ୍ନୀ ମମ ଭଵାଧୁନା
"ତୁରନ୍ତ ମୋ ଘରକୁ ଆସ; ଏବେ ମୋର ଘରବାଳି ହେଉ।"
କୁଲୀନସ୍ତ୍ଵଂ ମହାଵୀର ଵହ୍ନିକୁଣ୍ଡାତ୍ସମୁଦ୍ଭଵଃ
"ତୁମେ ଉଚ୍ଚ କୁଳର, ମହାବୀର, ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ।"
ତ୍ଵଦ୍ଯୋଗ୍ଯା ଭୂପତେଃ କନ୍ଯା ଚଂଦ୍ରସୂର୍ଯ୍ଯାନ୍ଵଯସ୍ଯ ଵୈ
"ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯ୍ୟ ବଂଶର ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟା ତୁମ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ।"
କନ୍ଯାହଂ ଶୂଦ୍ରଜାତେଶ୍ଚ ବହ୍ମଚର୍ଯ୍ଯଵ୍ରତେ ସ୍ଥିତା
"ମୁଁ ଶୂଦ୍ର ଜାତିର କନ୍ୟା, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କରୁଛି।"
ବଲାଦ୍ଗୃହୀତ୍ଵା ତାଂ ନାରୀଂ ପସ୍ପର୍ଶ ହୃଦଯେ ସ୍ଵଯମ୍ ମୋହଯିତ୍ଵା ନୃପସୁତଂ ସ ଦେଵଃ ସ୍ଵଗୃହଂ ଯଯୌ
ବଳଜୋରେ ସେ ନାରୀଙ୍କୁ ଧରି, ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଛୁଇଁଲେ; ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମୋହିତ କରି, ସେ ଦେବତା ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ମକରନ୍ଦସ୍ତୁ ସଂବୁଦ୍ଧୋ ମଦନାଗ୍ନିପ୍ରପୀଡିତଃ
ମକରନ୍ଦ ଏହିବେଳେ ପ୍ରେମର ଆଗୁନିରେ ପୁଡ଼ି ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଥିଲେ।
ତତ୍ସ୍ନେହକାତରଂ ଭୂପଂ ମକରଂଦଂ ମହାବଲମ୍ 3.3.21.
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ମକରନ୍ଦ ସ୍ନେହରେ ଅତିରିକ୍ତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ।