ତ୍ରିଂଶୋତ୍ତରଂ ନଵଶତଂ ତସ୍ଯାଯୁଃ ପରିକୀର୍ତିତମ୍
ତାଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ନଅଶେ ତିନିଶିଏ ବର୍ଷ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ତସ୍ମାଜ୍ଜାତଃ ସୁତଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠଃ ଶ୍ଵେତନାମେତି ଵିଶ୍ରୁତଃ
ତାଙ୍କଠାରୁ ଜଣେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଁହାଙ୍କୁ ଶ୍ୱେତନାମ ବୋଲି ପରିଚିତ।
ଅନୁହସ୍ତସ୍ଯ ତନଯଃ ଶତହୀନଂ କୃତଂ ପଦମ୍
ଅନୁହସ୍ତଙ୍କର ପୁଅ ଶତରୁ କମ୍ ଅବସ୍ଥା ପାଇଲେ।
ମହଲ୍ଲଲସ୍ତସ୍ଯ ସୁତଃ ପଂଚହୀନଂ ଶତଂ ନଵ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ମହଲ୍ଲଲ, ଯାହାଙ୍କର ଆୟୁଷ୍ୟ ପଚାନବେ ବର୍ଷ ଥିଲା।
ତସ୍ମାଚ୍ଚ ଵିରଦୋ ଜାତୋ ରାଜ୍ଯଂ ଷଷ୍ଟ୍ଯୁତ୍ତରଂ ସମାଃ
ତାଙ୍କଠାରୁ ବିରଦ ଜନ୍ମିଲେ, ସେ ଷାଠି ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ।
ହନୂକସ୍ତସ୍ଯ ତନଯୋ ଵିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତିପରାଯଣଃ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ହନୂକ, ଯିଏ ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠା ରଖୁଥିଲେ।
ତ୍ରିଶତଂ ପଂଚଷଷ୍ଟିଶ୍ଚ ରାଜ୍ଯଂ ଵର୍ଷାଣି ତତ୍ସ୍ମୃତମ୍ 3.1.4.
ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ତିନିଶେ ପଞ୍ଚଷଷ୍ଠି, ଅର୍ଥାତ୍ ତିନିଶେ ପঁଚଷଠି ବର୍ଷ ଥିଲା।
ଆଚାରଶ୍ଚ ଵିଵେକଶ୍ଚ ଦ୍ଵିଜତା ଦେଵପୂଜନମ୍
ସଦାଚାର, ବିବେକ, ଦ୍ୱିଜତ୍ୱ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା,
ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ୍ଯଗ୍ନିପୂଜା ଚ ହ୍ଯହିଂସା ଚ ତପୋ ଦମଃ
ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତି, ଅଗ୍ନିପୂଜା, ଅହିଂସା, ତପସ୍ୟା ଏବଂ ଦମନ,
ମତୋଚ୍ଛିଲସ୍ତସ୍ଯ ସୁତୋ ହନୁକସ୍ଯୈଵ ଭାର୍ଗଵ
ହନୂକଙ୍କ ପୁଅ ମତୋଚ୍ଛିଲ, ହେ ଭାର୍ଗବ।
ଲୋମକସ୍ତସ୍ଯ ତନଯୋ ରାଜ୍ଯଂ ସପ୍ତଶତଂ ସମାଃ
ଲୋମକଙ୍କ ପୁଅ ସାତଶ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ।
ତସ୍ମାଜ୍ଜାତଃ ସୁତୋ ନ୍ଯୂହୋ ନିର୍ଗତସ୍ତୂହ ଏଵ ସଃ
ସେଠାରୁ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କ ନାଁ ନ୍ୟୂହ, ସେଉଁଠୁ ବାହାରିଗଲେ।
ସୀମଃ ଶମଶ୍ଚ ଭାଵଶ୍ଚ ତ୍ରଯଃ ପୁତ୍ରା ବଭୂଵିରେ
ସୀମ, ଶମ ଓ ଭାବ—ଏହି ତିନିଜଣେ ତାଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ।
ଏକଦା ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତତ୍ସ୍ଵପ୍ନେ ତୁ ସମାଗତଃ
ଏକଦିନ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ସ୍ୱପ୍ନରେ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଆସିଲେ।
ଵତ୍ସ ନ୍ଯୂହ ଶୃଣୁଷ୍ଵେଦଂ ପ୍ରଲଯଃ ସପ୍ତମେଽହନି
“ମୋ ପୁଅ ନ୍ୟୂହ, ଏହି କଥା ଶୁଣ, ସପ୍ତମ ଦିନେ ବିନାଶ ଆସିବ।”
ଜୀଵନଂ କୁରୁ ଭକ୍ତେଷୁ ସର୍ଵଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଭଵିଷ୍ଯସି
“ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜୀବନ ରକ୍ଷା କର; ତୁମେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବେ।”
ହସ୍ତତ୍ରିଶତଲମ୍ବାଂ ଚ ପଂଚାଶଦ୍ଧସ୍ତଵିସ୍ତୃତାମ୍ 3.1.4.
ସେ ତିନିଶେ ହସ୍ତ ଲମ୍ବା ଓ ପଞ୍ଚାଶି ହସ୍ତ ପାଟି ଏକ ଦେଉଳି ତିଆରି କଲେ।
ଆରୁହ୍ଯ ସ୍ଵକୁଲୈସ୍ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଵିଷ୍ଣୁଧ୍ଯାନପରୋଽଭଵତ୍
ସେ ତାଙ୍କ ପରିବାର ସହିତ ଏହାରେ ଚଢ଼ି ବିଷ୍ଣୁ ଧ୍ୟାନରେ ଲଗିଗଲେ।
ଚତ୍ଵାରିଂଶଦ୍ଦିନାନ୍ଯେଵ ମହାଵୃଷ୍ଟିମକାରଯତ୍
ଚାଳିଶି ଦିନ ଧରି ବଡ଼ ବର୍ଷା ହେଲା।
ଚତ୍ଵାରୋ ମିଲିତାଃ ସର୍ଵେ ଵିଶାଲାଯାଂ ନ ଚାଗତାଃ
ସମସ୍ତେ ଚାରିଜଣେ ଏକଠି ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ବଡ଼ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ନ୍ଯୂହଶ୍ଚ ସ୍ଵକୁଲୈସ୍ସାର୍ଧଂ ଶେଷାସ୍ସର୍ଵେ ଵିନାଶିତାଃ
ନ୍ୟୂହ ତାଙ୍କ ପରିବାର ସହିତ ବଞ୍ଚିଗଲେ, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତେ ନଷ୍ଟ ହେଲେ।
ମହାଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୈ ଵିଷ୍ଣୁମାତ୍ରେ ରାଧା ଦେଵ୍ଯୈ ନମୋନମଃ
ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାଁ ଓ ରାଧା ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।
ରେଵତ୍ଯୈ ପୁଷ୍ପଵତ୍ଯୈ ଚ ସ୍ଵର୍ଣଵତ୍ଯୈ ନମୋନମଃ
ରେବତୀ, ପୁଷ୍ପବତୀ ଓ ସ୍ବର୍ଣ୍ଣବତୀଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ନମସ୍କାର।
ମହାଵାତପ୍ରଭାଵେନ ମହା ମେଘରଵେଣ ଚ
ବଡ଼ ପବନ ଶକ୍ତି ଓ ମହା ମେଘର ଗର୍ଜନରେ,
ତସ୍ମାଦ୍ଭଯାଦ୍ଭୈରଵି ତ୍ଵମସ୍ମାନ୍ସଂରକ୍ଷ କିଂକରାନ୍
“ଭୟରେ ଭୈରବୀ, ଆମ ସେବକମାନୋଁକୁ ରକ୍ଷା କର।”
ଅବ୍ଦାଂତରେ ମହୀ ସର୍ଵା ସ୍ଥଲୀ ଭୂତ୍ଵା ପ୍ରଦୃଶ୍ଯତେ
ଏକ ବର୍ଷ ପରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଶୁଖିଳା ଜମି ଭାବେ ଦେଖାଗଲା।
ନ୍ଯୂହସ୍ତତ୍ର ସ୍ଥିତୋ ନାଵମାରୁହ୍ଯ ସ୍ଵକୁଲୈସ୍ସହ 3.1.4.
ସେଠି ନ୍ୟୂହ ତାଙ୍କ ପରିବାର ସହିତ ନୌକାରେ ରହିଲେ।
କଲିଯୁଗଭୂପାଖ୍ଯାନଵର୍ଣନମ୍ ଦିଵ୍ଯଦୃଷ୍ଟିପ୍ରଭାଵେନ ଜ୍ଞାତଂ ବ୍ରୂହି ତତଃ ପରମ୍
କଳିଯୁଗର ରାଜାମାନଙ୍କ କଥାର ବର୍ଣ୍ଣନା। ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିର ଶକ୍ତିରେ ଯାହା ଜଣାପଡ଼ିଛି, ସେଥିରୁ ପରେ କହ।
ତଦା ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାଂସ୍ତସ୍ଯ ଵଂଶଃ ପ୍ରଵର୍ଦ୍ଧିତଃ
ତେବେ, ଯେତେବେଳେ ପ୍ରଭୁ ଖୁସି ହେଲେ, ସେଁଠି ତାଙ୍କର ବଂଶ ବଢିଗଲା।
ମ୍ଲେଚ୍ଛଭାଷା କୃତା ତେନ ଵେଦଵାକ୍ଯପରାଙ୍ମୁଖା .
ସେ ଅନ୍ୟ ଭାଷା ତିଆରି କଲେ, ଯାହା ଭେଦର ଉପଦେଶରୁ ଦୂରେ ଥିଲା।