ନିଶୁଂଭଦୈତ୍ଯସଂହାରେ ଶୁଂଭଦୈତ୍ଯଵିନାଶିନି
ନିଶୁମ୍ଭ ଦାନବଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିବା, ଶୁମ୍ଭ ଦାନବଙ୍କୁ ମାରିଥିବା ଦେବୀ,
ଇତି ସ୍ତୁତ୍ଵା ଚ ସୁଷ୍ଵାପ ସ ଵୀରଃ ପରମାସନେ ଚକାର ପ୍ରତ୍ଯହଂ ଦେଵୀ ଵରଦାଭଯକାରିଣୀ
ଏଭଳି ସ୍ତୁତି କରି ସେ ବୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆସନରେ ଶୟନ କଲେ; ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ, ଯିଏ ଦାନ ଓ ନିର୍ଭୟତା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଏଵଂ ଗତେ ଚତୁର୍ମାସେ ଜଲଵୃଷ୍ଟିକରେ ମୁନେ
ଏଭଳି ଚାରି ମାସ ବର୍ଷା ହେବା ପରେ, ମୁନି,
କାର୍ତିକେ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷେ ତୁ ଗତୋଽସୌ ଦେଵସଂଯୁତଃ
କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ, ସେ ଦେବତାମାନେ ସହ ଚାଲିଗଲେ।
ପୁଷ୍ପାଗୃହମୁପାଗମ୍ଯ ତତ୍ର ଵାସମଚୀକରତ୍
ସେ ପୁଷ୍ପ ଘରକୁ ଯାଇ, ସେଠି ବସିଲେ।
ଏକଦା ସୁଂଦରଂ ହାର କୃଷ୍ଣାଂଶେନୈଵ ଗୁଂଠିତମ୍ ଗୃହୀତ୍ଵା ପ୍ରଯଯୌ ପୁଷ୍ପା ପୁଷ୍ପଵତ୍ଯାଶ୍ଚ ମଂଦିରେ
ଏକଦିନ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଥିବା ଏକ ସୁନ୍ଦର ହାର ନେଇ, ପୁଷ୍ପା ପୁଷ୍ପବତୀଙ୍କ ଘରକୁ ଗଲେ।
ସା ତୁ ଗ୍ରୈଵେଯକଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତ୍ଵଷ୍ଟ୍ରେଵ ରଚିତଂ ପ୍ରିଯମ୍
ସେ, ତାହା ଦେଖି, ତ୍ୱଷ୍ଟାର ନିମିତ୍ତ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପ୍ରିୟ ହାର ଭାବିଲେ।
ଅଯେ ସଖି ମହାମାଯେ ସତ୍ଯଂ କଥଯ ମେଽଗ୍ରତଃ
''ଏ ସଖୀ, ମହାମାୟା, ମୋ ସାମ୍ନାରେ ସତ୍ୟ କହ,''
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯା ମକରଂଦଭଯାତୁରା
ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ମକରନ୍ଦ ଭୟରେ ଅତି ଉତ୍କଣ୍ଠିତ ହେଲେ।
ଜୀଵଦାନଂ ଚ ମେ ଦେହି ତର୍ହି ତେ କଥଯାମ୍ଯହମ୍ 3.3.21.
''ମୋତେ ଜୀବନ ଦାନ ଦିଅ, ତେବେ ମୁଁ କହିବି,'' ସେ କହିଲେ।
କୃଷ୍ଣା ନାମ ମହାରମ୍ଯା ସର୍ଵଲୋକଵିମୋହିନୀ ତଯା ଵିରଚିତଂ ସୁଭୂର୍ଗ୍ରୈଵେଯକମନୁତ୍ତମମ୍
''କୃଷ୍ଣା ନାମର ଏକ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଜଣେ ଜଣା ଅଛନ୍ତି, ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ମୋହିତ କରନ୍ତି; ସେଉଁଠି ଏହି ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହାର ତିଆରି ହୋଇଛି।''
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ଦେଵୀ ପୁଷ୍ପଵତୀ ସ୍ଵଯମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦେବୀ ପୁଷ୍ପବତୀ ନିଜେ
ମକରଂଦଭଯାଦ୍ଦେଵାସ୍ତଥାନ୍ଯେ ପୁରୁଷା ଭୁଵି
ମକରନ୍ଦଙ୍କ ଭୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ହେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ଘୋରଂ ପୁଷ୍ପା ତୁ ଭଯକାତରା
ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ପୁଷ୍ପା ଭୟରେ ଭରିଗଲେ।
ତଦା ପୁଷ୍ପଵତୀ ପ୍ରାହ କିଂ ତେ ଭଯମୁପାଗତମ୍
ତେବେ ପୁଷ୍ପବତୀ ପଚାରିଲେ, ''ତୁମେ କାହିଁକି ଏଭଳି ଭୟ ପାଉଛ?''
ମୋହିତଃ ପୁରୁଷଃ କଶ୍ଚିଦ୍ବଲାତ୍ତାଂ ହି ଭଜିଷ୍ଯତି
''କେହି ମଣିଷ, ମୋହିତ ହୋଇ, ତାକୁ ଜୋରଦରି କରି ଭୋଗ କରିବ।''
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପୁଷ୍ପଵତୀ ପୁନଃ ପ୍ରୋଵାଚ ଧର୍ମିଣୀ ଅଯୋଗ୍ଯଂ ଯେ କରିଷ୍ଯଂତି ତେ ଯାସ୍ଯଂତି ଯମାଲଯମ୍
ଏହା ଶୁଣି, ଧର୍ମିକ ପୁଷ୍ପବତୀ ପୁଣି କହିଲେ, ''ଯେମାନେ ଅଯୋଗ୍ୟ କାମ କରିବେ, ସେମାନେ ଯମଲୋକକୁ ଯିବେ।''
ଅତସ୍ତ୍ଵଂ ଶୀଘ୍ରମାଦାଯ ତଦ୍ଦୋଲାଂ ଚ ମଦଂତିକେ
''ସେଠୁ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ସେଇ ଦୋଲାକୁ ମୋ ପାଖକୁ ଆଣ।''
ତଥେତି ମତ୍ଵା ସା ଶୂଦ୍ରୀ ଗୃହମାଗତ୍ଯ ଭାମିନୀ
''ଠିକ ଅଛି'' ବୋଲି ଭାବି, ସେ ଶୂଦ୍ରା ଜନନୀ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଘରକୁ ଫେରିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ରମ୍ଯଂ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ବଲଵତ୍ତରଃ ଜଗାମ ପୁଷ୍ପଯା ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଦୋଲାମାରୁହ୍ଯ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ ।। 3.3.21.
ଏହି ମଧୁର କଥା ଶୁଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୃଷ୍ଣାଂଶ ପୁଷ୍ପା ସହିତ ଦୋଲାରେ ଚଢ଼ିଗଲେ।
ତଦା ପୁଷ୍ପଵତୀ ଦେଵୀ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃଷ୍ଣାଂ ମନୋରମାମ୍
ତେବେ ପୁଷ୍ପବତୀ ଦେବୀ ମନୋହର କଳାବରଣା ଜଣେ ଜନନୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଯାଦୃଶୀଯଂ ଶୁଭା ନାରୀ ତାଦୃଶଃ ପୁରୁଷୋ ମଯା
ସେ ଭାବିଲେ, 'ଯେପରି ଏହି ଶୁଭ ନାରୀ, ସେପରି ମୁଁ ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖିଛି।'
କୃଷ୍ଣାଂଶଶ୍ଚ ସ ତାମାହ ଦେଶରାଜସୁତୋ ଵରଃ
କୃଷ୍ଣାଂଶ ଥିବା, ଦେଶରାଜଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନରେଶ, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯହଂ ରଚିତଂ ହାରମଥ ପୂଜନହେତଵେ
ପ୍ରତିଦିନ ପୂଜା ପାଇଁ ଏକ ହାର ତିଆରି ହେଉଥିଲା।
ଏକଦା ପ୍ରସ୍ଥିତଂ ଵୀରଂ ପୁଷ୍ପମଧ୍ଯେ ଶନୈଃଶନୈଃ
ଏକଦିନ, ସେ ବୀର ଫୁଲ ମଧ୍ୟରେ ହଳେ ହଳେ ବାହାରିଲେ।
ମୋହୋଽଯଂ ତେ କୁତଃ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସ ତ୍ଵଂ କଥଯ ମା ଚିରମ୍
"ଏହି ମୋହ କେଉଁଠୁ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଲା? ମୋତେ ତୁରନ୍ତ କହ, ବିଳମ୍ବ କରନି।"
ମଯା ଦୃଷ୍ଟା ଶୁଭା ନାରୀ ରୂପଯୌଵନଶାଲିନୀ
"ମୁଁ ଏକ ଶୁଭ ନାରୀଙ୍କୁ ଦେଖିଛି, ଯିଏ ରୂପ ଓ ଯୌବନରେ ଭରିପୂର।"
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପୁଷ୍ପଵତୀ ତାମାହ ରୁଚିରାନନାମ୍
ଏହା ଶୁଣି, ପୁଷ୍ପବତୀ ସେ ରୂପସି ମୁହଁଥିବା ଜଣେ ନାରୀଙ୍କୁ କହିଲେ।
ତଦା ତ୍ଵାଂ ତର୍ପଯିଷ୍ଯାମି ବହୁଦ୍ରଵ୍ଯୈଃ ଶୁଭାନନେ
"ତେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ବହୁ ଧନ-ଦୌଲତ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବି, ହେ ଶୁଭମୁଖୀ।"
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ତଦ୍ଵାଚଂ ପୁଷ୍ପା ପ୍ରେମସମନ୍ଵିତା 3.3.21.
ସେଇ କଥା ଶୁଣି, ପୁଷ୍ପା ପ୍ରେମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲେ।