ତତ୍ତ୍ଵଂ କଥଯ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ସର୍ଵଜ୍ଞୋଽସି ମତୋ ହି ନଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମେ ତୁମକୁ ସବୁଜଣା ଭାବି ତଥ୍ୟ କହିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛୁ।
ଗତ୍ଵା ଵାର୍ତାଂ ତଥା ଚକ୍ରୁର୍ଯଥା ଜାତୋ ମହାରଣଃ
ସେମାନେ ଯାଇ, ଯେପରି ଘଟିଥିଲା ସେପରି ଖବର ଦେଲେ, ଯାହାରୁ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପରିମଲୋ ଭୂପୋ ଵାଜିଵୃଂଦଂ କ୍ଷଯଂ ଗତମ୍
ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ଦଳ ନଷ୍ଟ ହେଇଗଲା ବୋଲି ଶୁଣି, ରାଜା ପରିମଳ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ସିଂଧୁଦେଶେ ଚ ଗଂତଵ୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ଚ ବଲଶାଲିନା
ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିବାରୁ, ସିନ୍ଧୁ ଦେଶକୁ ଯିବା ଦରକାର।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ଦେଵସିଂହେନ ସଂଯୁତଃ
ଏହା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଦେବସିଂହ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ଶୂରୈଶ୍ଚ ଦଶସାହସ୍ରୈସ୍ସାର୍ଦ୍ଧଂ ତତ୍ର ସମାଗତଃ
ଦଶ ହଜାର ସାହସୀ ସେନା ସହିତ ସେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ପ୍ରାତଃକାଲେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ମାଲାକାରସ୍ଯ ଵୈ ସୁତା
ପ୍ରଭାତ ହେଲାବେଳେ, ମାଳାକାରଙ୍କ ଝିଅ ଆସିଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶସ୍ତୁ ତଦା ପୂଜାଂ କୃତ୍ଵା ଦେଵମଯୋ ମୁଦା
ତେବେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଆନନ୍ଦରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ବହ୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯଯୁତଂ ପୁଷ୍ପ ମତ୍ତଭ୍ରମରନାଦିତମ୍
ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଥିବା, ଫୁଲରେ ଢକା, ମଦମସ୍ତ ମଧୁମକ୍ଷୀର ଗୁଞ୍ଜନରେ ମୁଢ଼ିଥିବା ସେ ସ୍ଥାନ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ପୁଷ୍ପା ପୁଷ୍ପାର୍ଥଂ ସମୁପାଗତା ପ୍ରସନ୍ନଵଦନଂ ଶାନ୍ତମିଂଦ୍ରନୀଲମଣିଦ୍ଯୁତିମ୍ ।।3.3.21.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ପୁଷ୍ପା ଫୁଲ ନେବାକୁ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଶାନ୍ତ, ଶୁଭ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ମଣି ପରି ଚମକୁଥିଲା।
କୃଷ୍ଣାଂଶସ୍ତୁ ଶୁଭାଂ ନାରୀଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯମୁପାଗତଃ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକାଦିହାଯାତା ଯଦି ଵା ପନ୍ନଗୀ ସ୍ଵଯମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ସେଇ ଶୁଭ ନାରୀକୁ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ, ମନେ କଲେ, ଏମିତି ଶୟଦ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆସିଛନ୍ତି କିମ୍ବା ସେ ନାଗକନ୍ୟା।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ସା ପ୍ରାହ ମାଲାକାରସ୍ଯ ଵୈ ସୁତା
ଏହା ଶୁଣି, ମାଳାକାରଙ୍କ ଝିଅ କହିଲେ।
ପୁଷ୍ପେଣାନେନ ଭୂପାଲ ତୁଲିତା ଭୂପତେଃ ସୁତା
ଏହି ଫୁଲରେ, ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ସମାନ ହେଉଛନ୍ତି।
ଦେଵୈଶ୍ଚ ପ୍ରାର୍ଥିତା ବାଲା ରୂପଯୌଵନଶାଲିନୀ
ଦେବତାମାନେ ଯାହାକୁ ଚାହିଁଥିଲେ, ସେ ଝିଅ ରୂପ ଓ ଯୌବନରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଶୃଣୁ ତତ୍କାରଣଂ ଭୂପ ମକରଂଦୋ ଯଥା ଭଵେତ୍
ହେ ରାଜା, ଏହାର କାରଣ କଣ ତୁମେ ଶୁଣ, କିପରି ମକରଣ୍ଡ ହେବାକୁ ଆସିଲେ।
ଅଜେଯୋଽନ୍ଯୈଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣାଂଶାଦୃତେ ତ୍ଵଂ ଜଗତୀତଲେ
ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ କୃଷ୍ଣାଂଶ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କାହାରି ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ ଅଟୁଟ ଅଛ।
ସ ରାଜ୍ଯଂ କାରଯାମାସ ଧର୍ମମେଘଂ ହରିପ୍ରିଯମ୍
ସେ ଧର୍ମରେ ମେଘ ପରି ଏକ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଯାହା ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ମିଥୁନଂ ଜନଯାମାସ ପାଵକାତ୍ସୁଂଦରାନନମ୍
ଅଗ୍ନିରୁ ସେ ଏକ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିଲେ।
ପଞ୍ଚମାବ୍ଦଵଯା ଭୂତ୍ଵା ମକରଂଦୋ ମହାବଲଃ
ମହାବଳଶାଳୀ ମକରଣ୍ଡ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ବୟସରେ ପହଞ୍ଚିଲେ,
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦଵଯଃ ପ୍ରାପ୍ତେ ମକରଂଦେ ନୃପପ୍ରିଯେ 3.3.21.
ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ମକରଣ୍ଡ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ବୟସରେ ପହଞ୍ଚିଲେ,
ଶିଲାମଯଂ ମହାଵେଗଂ ଶତ୍ରୁସେନାକ୍ଷଯଂକରମ୍
ପଥର ଭଳି ଦୃଢ଼, ତୀବ୍ର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏକ ସେନା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେଲା।
ତସ୍ଯେଦଂ ସୁଂଦରଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଵିପିନଂ ସୁରପୂଜିତମ୍
ତାଙ୍କର ଏହି ସୁନ୍ଦର ଦିବ୍ୟ ଅରଣ୍ୟକୁ ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ କୃଷ୍ଣାଂଶଃ ସ୍ମରପୀଡିତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି କୃଷ୍ଣାଂଶ ମନରେ ପ୍ରେମ ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହେଲେ।
ଦେଵସିଂହସ୍ତୁ କାଲଜ୍ଞୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମୋହତ୍ଵମାଗତମ୍
ଦେବସିଂହ, ସମୟର ଜ୍ଞାନୀ, ବୁଝିଲେ ଯେ ମନରେ ମୋହ ଆସିଛି।
କୃଷ୍ଣାଂଶସ୍ତୁ ତତସ୍ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଦେଵସିଂହେନ ତନ୍ମଯଃ
ତାପରେ କୃଷ୍ଣାଂଶ ଦେବସିଂହଙ୍କ ସହିତ ସେଇ ଅବସ୍ଥାରେ ଲୀନ ହେଲେ।
ମାସାନ୍ତେ ଗୃହମାଗତ୍ଯ ରାଜ୍ଞେ ସର୍ଵାନ୍ନ୍ଯଵେଦଯତ୍ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ମୋହମାଗତ୍ଯ ତୁଷ୍ଟାଵ ଜଗଦଂବିକାମ୍
ମାସ ଶେଷରେ ଘରକୁ ଫେରି ସେ ସବୁ କଥା ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ; କୃଷ୍ଣାଂଶ ମୋହରେ ପଡ଼ି ଜଗଦମ୍ବିକାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶ ଉଵାଚ ପାହି ମାଂ କାମଦେଵାର୍ତଂ ପୁଷ୍ପଵତ୍ଯୈ ପ୍ରବୋଧଯ
କୃଷ୍ଣାଂଶ କହିଲେ: ମୋତେ କାମଦେବର ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ରକ୍ଷା କର, ପୁଷ୍ପବତୀଙ୍କୁ ଜାଗ୍ରତ କର।
ମଧୁକୈଟଭସଂମୋହେ ମହିଷାସୁରଘାତିନି
ମଧୁ ଓ କୈଟଭଙ୍କୁ ମୋହିତ କରିଥିବା, ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା ମାଆ,
ଧୂମ୍ରଲୋଚନସଂଦାହେ ଚଂଡମୁଂଡଵିନାଶିନି
ଧୂମ୍ରଲୋଚନଙ୍କୁ ଦାହ କରିଥିବା, ଚଣ୍ଡ ଓ ମୁଣ୍ଡଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିବା ଦେବୀ,
ରକ୍ତବୀଜାସୃକ୍କପୀତେ ସର୍ଵଦୈତ୍ଯଭଯଂକରେ 3.3.21.
ରକ୍ତବୀଜର ରକ୍ତ ପିଇଥିବା, ସଦା ଦାନବମାନେ ଭୟ କରୁଥିବା ମାଆ,