ପରାଜିତାଶ୍ଚ ତେ ଶୂରା ହତଶେଷା ଭଯାତୁରାଃ ଯୁଦ୍ଧାଯାଭିମୁଖଂ ଜଗ୍ମୁର୍ଧନୁର୍ବାଣଵିଶାରଦାଃ
ସେ ଶୂରମାନେ ହରାଇ ଅତିକିଛି ବଞ୍ଚିଗଲେ, ଭୟରେ ଆତୁର ହେଇ ପୁନି ଧନୁଷ ବାଣରେ ପାରଙ୍ଗତ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶସ୍ତାଂସ୍ତଥା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶରଵର୍ଷସମନ୍ଵିତାନ୍
ସେମାନେ ଏଭଳି ଶରବୃଷ୍ଟିରେ ଢାକିଯିବାକୁ ଦେଖି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତେଷାଂ ଧନୂଂଷି ସଂଛିଦ୍ଯ ବଦ୍ଧ୍ଵା ତାନ୍ଯୁଦ୍ଧଦୁର୍ମଦାନ୍
ସେ ତାଙ୍କର ଧନୁଷ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଭିମାନୀମାନେ ଥିଲେ ସେମାନେ ବାନ୍ଧିଦେଲେ।
ପୁତ୍ରାଣାଂ ବନ୍ଧନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଲହରୋ ନୃପସତ୍ତମଃ
ନିଜ ପୁଅମାନେ ବନ୍ଧିଯାଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ଲହରା ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା
ଜଲୀଭୂତେ ତଥା ସୈନ୍ଯେ ଜଯନ୍ତୋ ବଲଵତ୍ତରଃ ଲହରସ୍ଯ ତତଃ ସେନାମୁଵାହ ବହୁଯୋଜନମ୍
ସେନା ଜଳରେ ଘେରାଯିବା ସମୟରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜୟନ୍ତ ଲହରାଙ୍କ ସେନାକୁ ବହୁ ଯୋଜନା ଦୂରକୁ ନେଇଗଲେ।
ତଦା ତୁ ଭଗଵାନ୍ଦେଵୋ ଵରୁଣୋ ଯାଦସାଂ ପତିଃ
ତାପରେ, ପୂଜ୍ୟ ଦେବତା ବରୁଣ, ଯାଦବମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ,
ଲହରୋଽପି ପ୍ରସନ୍ନାତ୍ମା ଜ୍ଞାତ୍ଵାଂଶଂ ଜଗତୀତଲେ 3.3.20.
ଲହର ମଧ୍ୟ ଶାନ୍ତ ମନରେ, ପୃଥିବୀରେ ନିଜ ଅଂଶକୁ ଚିହ୍ନି ପାଇଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ବହୁଧା ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ପରିକ୍ରମ୍ଯ ପୁନଃପୁନଃ
ସେ ବହୁ ପ୍ରକାରରେ ବହୁ ସମ୍ପତ୍ତି ଦାନ କରି, ପୁନିପୁନି ପରିକ୍ରମା କଲେ।
ଅଂଶାସ୍ତେଽପି ମହାପୂଜାଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଲହରପ୍ରଦାମ୍
ସେଇ ଅଂଶମାନେ ମଧ୍ୟ, ଲହରକୁ ଦେଇଥିବା ବଡ଼ ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵିପ୍ର କୃଷ୍ଣାଂଶଚରିତଂ ଶୁଭମ୍
ଏଭଳି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମକୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶର ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କହିଦେଲି।
ତତ୍ତ୍ଵଂ କଥଯ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ସର୍ଵଜ୍ଞୋଽସି ମତୋ ହି ନଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମେ ତୁମକୁ ସବୁଜଣା ଭାବି ତଥ୍ୟ କହିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛୁ।
ଗତ୍ଵା ଵାର୍ତାଂ ତଥା ଚକ୍ରୁର୍ଯଥା ଜାତୋ ମହାରଣଃ
ସେମାନେ ଯାଇ, ଯେପରି ଘଟିଥିଲା ସେପରି ଖବର ଦେଲେ, ଯାହାରୁ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପରିମଲୋ ଭୂପୋ ଵାଜିଵୃଂଦଂ କ୍ଷଯଂ ଗତମ୍
ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ଦଳ ନଷ୍ଟ ହେଇଗଲା ବୋଲି ଶୁଣି, ରାଜା ପରିମଳ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ସିଂଧୁଦେଶେ ଚ ଗଂତଵ୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ଚ ବଲଶାଲିନା
ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିବାରୁ, ସିନ୍ଧୁ ଦେଶକୁ ଯିବା ଦରକାର।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ଦେଵସିଂହେନ ସଂଯୁତଃ
ଏହା ଶୁଣି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଦେବସିଂହ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ଶୂରୈଶ୍ଚ ଦଶସାହସ୍ରୈସ୍ସାର୍ଦ୍ଧଂ ତତ୍ର ସମାଗତଃ
ଦଶ ହଜାର ସାହସୀ ସେନା ସହିତ ସେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ପ୍ରାତଃକାଲେ ତୁ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ମାଲାକାରସ୍ଯ ଵୈ ସୁତା
ପ୍ରଭାତ ହେଲାବେଳେ, ମାଳାକାରଙ୍କ ଝିଅ ଆସିଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶସ୍ତୁ ତଦା ପୂଜାଂ କୃତ୍ଵା ଦେଵମଯୋ ମୁଦା
ତେବେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଆନନ୍ଦରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ବହ୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯଯୁତଂ ପୁଷ୍ପ ମତ୍ତଭ୍ରମରନାଦିତମ୍
ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଥିବା, ଫୁଲରେ ଢକା, ମଦମସ୍ତ ମଧୁମକ୍ଷୀର ଗୁଞ୍ଜନରେ ମୁଢ଼ିଥିବା ସେ ସ୍ଥାନ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ପୁଷ୍ପା ପୁଷ୍ପାର୍ଥଂ ସମୁପାଗତା ପ୍ରସନ୍ନଵଦନଂ ଶାନ୍ତମିଂଦ୍ରନୀଲମଣିଦ୍ଯୁତିମ୍ ।।3.3.21.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ପୁଷ୍ପା ଫୁଲ ନେବାକୁ ଆସିଲେ, ତାଙ୍କର ମୁହଁ ଶାନ୍ତ, ଶୁଭ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ମଣି ପରି ଚମକୁଥିଲା।
କୃଷ୍ଣାଂଶସ୍ତୁ ଶୁଭାଂ ନାରୀଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଶ୍ଚର୍ଯମୁପାଗତଃ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକାଦିହାଯାତା ଯଦି ଵା ପନ୍ନଗୀ ସ୍ଵଯମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ସେଇ ଶୁଭ ନାରୀକୁ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ, ମନେ କଲେ, ଏମିତି ଶୟଦ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆସିଛନ୍ତି କିମ୍ବା ସେ ନାଗକନ୍ୟା।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚ ସା ପ୍ରାହ ମାଲାକାରସ୍ଯ ଵୈ ସୁତା
ଏହା ଶୁଣି, ମାଳାକାରଙ୍କ ଝିଅ କହିଲେ।
ପୁଷ୍ପେଣାନେନ ଭୂପାଲ ତୁଲିତା ଭୂପତେଃ ସୁତା
ଏହି ଫୁଲରେ, ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ସମାନ ହେଉଛନ୍ତି।
ଦେଵୈଶ୍ଚ ପ୍ରାର୍ଥିତା ବାଲା ରୂପଯୌଵନଶାଲିନୀ
ଦେବତାମାନେ ଯାହାକୁ ଚାହିଁଥିଲେ, ସେ ଝିଅ ରୂପ ଓ ଯୌବନରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଶୃଣୁ ତତ୍କାରଣଂ ଭୂପ ମକରଂଦୋ ଯଥା ଭଵେତ୍
ହେ ରାଜା, ଏହାର କାରଣ କଣ ତୁମେ ଶୁଣ, କିପରି ମକରଣ୍ଡ ହେବାକୁ ଆସିଲେ।
ଅଜେଯୋଽନ୍ଯୈଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣାଂଶାଦୃତେ ତ୍ଵଂ ଜଗତୀତଲେ
ପୃଥିବୀରେ ତୁମେ କୃଷ୍ଣାଂଶ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କାହାରି ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ ଅଟୁଟ ଅଛ।
ସ ରାଜ୍ଯଂ କାରଯାମାସ ଧର୍ମମେଘଂ ହରିପ୍ରିଯମ୍
ସେ ଧର୍ମରେ ମେଘ ପରି ଏକ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଯାହା ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ମିଥୁନଂ ଜନଯାମାସ ପାଵକାତ୍ସୁଂଦରାନନମ୍
ଅଗ୍ନିରୁ ସେ ଏକ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିଲେ।
ପଞ୍ଚମାବ୍ଦଵଯା ଭୂତ୍ଵା ମକରଂଦୋ ମହାବଲଃ
ମହାବଳଶାଳୀ ମକରଣ୍ଡ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ବୟସରେ ପହଞ୍ଚିଲେ,
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦଵଯଃ ପ୍ରାପ୍ତେ ମକରଂଦେ ନୃପପ୍ରିଯେ 3.3.21.
ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ମକରଣ୍ଡ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ବୟସରେ ପହଞ୍ଚିଲେ,