ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରାଵୁଭୌ ଜାତୌ କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମପରାଯଣୌ
ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଦୁହେଁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ।
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦଵଯା ଭୂତ୍ଵା ମଯୂରଧ୍ଵଜ ଏଵ ସଃ
ସେ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ବୟସରେ ମୟୂରଧ୍ୱଜ ଭାବରେ ପରିଚିତ ହେଲେ।
ଯତେଂଦ୍ରିଯସ୍ତଥା ମୌନୀ ଵାନପ୍ରସ୍ଥ ପରାଯଣଃ
ସେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିଲେ, ମୌନ ରହୁଥିଲେ ଏବଂ ବନପ୍ରସ୍ଥ ଆଶ୍ରମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିଲେ।
ତଦା ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାନ୍ସେନାନୀରଗ୍ନିଭୂଃ ସ୍ଵଯମ୍
ସେତେବେଳେ ଭଗବାନ୍ ସେନାନୀ ଅଗ୍ନିଭୂ ନିଜେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ମଯୂରଧ୍ଵଜ ଏଵାପି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵମଯଂ ଶିଶୁମ୍
ମୟୂରଧ୍ୱଜ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ ଯେ ସେ ଶିଶୁଟି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁନାରେ ତିଆରି।
ମଯୂରଧ୍ଵଜ ଉଵାଚ ପିବତି ମାତ୍ରିଯଂ ଦୁଗ୍ଧମୁତ୍ତମଂ ଵଧତି ସର୍ଵଦା ଦୈତ୍ଯଦାନଵାନ୍
ମୟୂରଧ୍ୱଜ କହିଲେ: ସେ ମାଆର ଅତି ଉତ୍ତମ ଦୁଧ ପିଏ ଏବଂ ସବୁବେଳେ ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନେକୁ ବଧ କରେ।
ନମସ୍ତେ ଦେଵସେନେଶ ମହିଷାସୁରମର୍ଦନ
ଦେବସେନାଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଵ ସର୍ଵାତ୍ମନ୍ଗୁହଶକ୍ତିଧରାଵ୍ଯଯ 3.3.20.
ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ଗୁହାର ଶକ୍ତିଧର, ଅବିନାଶୀ, ଆପଣ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତୁ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ତୁତିଂ ତସ୍ଯ ସେନାନୀସ୍ତମୁଵାଚ ଵୈ
ତାଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ସେନାପତି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତସ୍ତେନ ଦେଵେନ ଭୂପତିଃ ପ୍ରାହ ନମ୍ରଧୀଃ
ସେ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏପରି କହାଯିବା ପରେ, ରାଜା ନମ୍ର ମନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ତଂ ସ୍କଂଦସ୍ତତ୍ରୈଵାନ୍ତର୍ଦଧେ ପୁନଃ
ସ୍କନ୍ଦ ଏହିପରି କହି, ସେଠାରେ ଏକାକାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ନାମ୍ନା ମଯୂରନଗରଂ ନରଵୃଂଦସମନ୍ଵିତମ୍
ସେ ନଗରର ନାମ ଥିଲା ମୟୂରନଗର, ଯେଉଁଠି ଅନେକ ଲୋକ ରହୁଥିଲେ।
ଲହରୋ ନାମା ତଦ୍ବଂଧୁର୍ଦ୍ଵିଦଶାବ୍ଦପ୍ରଯତ୍ନତଃ
ଲହରୋ ନାମକ ଏକ ଆତ୍ମୀୟ, ଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ପ୍ରୟାସ କଲେ।
ତଦା ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାନ୍ଵରୁଣୋ ଯାଦସାଂ ପତିଃ
ତେବେ ଜଳର ମାଲିକ ଭଗବାନ ବରୁଣ ଖୁସି ହେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵାଽମୃତମଯଂ ଵଚନଂ ଲହରୋ ନୃପଃ
ଏହି ଅମୃତ ସମାନ କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଲହରୋ
ଅତଃ ପ୍ରଚେତାସ୍ତେ ନାମ ନମସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ପ୍ରଚେତସେ
ଏହି କାରଣରୁ ତୁମକୁ ପ୍ରଚେତାସ୍ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ହେ ପ୍ରଚେତାସ୍, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ରୁଣଦ୍ଧି ପଯସାଂ ଵେଗଂ ନ କେନାପ୍ଯଵରୋଧିତଃ
ତୁମେ ଜଳର ଧାରାକୁ ଅଟକାଉଛ, କେହି ତୁମକୁ ବାଧା ଦେଇପାରନାହାନ୍ତି।
ଦୈତ୍ଯାନାଂ ବଂଧନାର୍ଥାଯ ଦେଵାନାଂ ଜଯହେତଵେ 3.3.20.
ଦୈତ୍ୟମାନେ ନିମନ୍ତେ ବାନ୍ଧିବା ପାଇଁ ଏବଂ ଦେବମାନେ ଜିତିବା ପାଇଁ।
ଇତି ସ୍ତୁତସ୍ତଦା ଦେଵୋ ରାଜ୍ଞା ତେନୈଵ ଧୀମତା
ସେ ସମୟରେ ସେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ରାଜା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ ଭଗବାନ।
ତ୍ରିଯୋଜନାଯାମଯୁତାଂ ଚତୁର୍ଵର୍ଣସମନ୍ଵିତାମ୍
ତିରିଶ ଯୋଜନା ଲମ୍ବା ଏବଂ ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକ ଥିବା ଏକ ସହର।
ଭୂପସ୍ତୁ ତତ୍ପ୍ରସାଦେନ ପ୍ରାପ ରାଜ୍ଞୀଂ ଶୁଭାନନାମ୍
ଭଗବାନଙ୍କ ଦୟାରେ ରାଜା ଏକ ରାଣୀ ଲାଗିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଶୁଭାନା।
ତସ୍ଯାଂ ସ ଜନଯାମାସ ସୁତାନ୍ଷୋ ଡଶସଂମିତାନ୍
ସେ ରାଣୀ ଗର୍ଭରେ ରାଜା ଦଶଜଣ ପୁଅ ପାଇଲେ।
ତତ୍ପଶ୍ଚାତ୍କନ୍ଯକା ଜାତା ନାମ୍ନା ମଦନମଂଜରୀ
ତାପରେ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲା, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ମଦନମଞ୍ଜରୀ।
ଦେଵସିଂହଂ ଵରଂ ମତ୍ଵା ଚଂଦ୍ରଵଂଶିନମୁତ୍ତମମ୍
ଦେବସିଂହଙ୍କୁ, ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶର ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ, ଉପଯୁକ୍ତ ବର ବୋଲି ଭାବିଲେ।
ରଣଧୀରସ୍ତୁ ତନଯୋ ଲକ୍ଷମୁଦ୍ରାନ୍ଵିତୋ ବଲୀ
ତାଙ୍କର ପୁଅ ରଣଧୀର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ମୁଦ୍ରା ଥିଲା।
ନତ୍ଵା ପରିମଲଂ ଭୂପଂ ତଦୀଯାତ୍କୁଲଶାଲିନଃ
ତାଙ୍କର ବଂଶରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ପରିମଳଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପରିମଲୋ ଭୂପୋ ଦେଵସିଂହଂ ମହାମତିମ୍
ଏହା ଶୁଣି, ମହାପ୍ରଜ୍ଞା ରାଜା ପରିମଳ ଦେବସିଂହଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଦେଵସିଂହସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ପିତୃଵ୍ଯଂ ପ୍ରାହ ନମ୍ରଧୀଃ 3.3.20.
ଦେବସିଂହ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ନମ୍ର ମନର, ତାଙ୍କ ପିତୃବ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ।
ବହୁଧା ପ୍ରାର୍ଥିତସ୍ସର୍ଵୈର୍ଦ୍ଵିଜଵୃଂଦସମନ୍ଵିତୈଃ
ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଥିବା ଅନ୍ୟମାନେ ବହୁ ପ୍ରକାରରେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ।
ତଦା ପରିମଲୋ ଭୂପୋ ରଣଧୀରଂ ଵଚୋଽବ୍ରଵୀତ୍
ତାପରେ ପରିମଳ ନାମକ ରାଜା ରଣଧୀରଙ୍କୁ କହିଲେ।