ମାର୍ଗପ୍ରାପ୍ତାଶ୍ଚ ଯେ ଭୂପା ଗ୍ରାମପା ରାଷ୍ଟ୍ରପାସ୍ତଥା
ଏହିପରି ଯେଉଁ ରାଜାମାନେ ପଥରେ ଆସିଥିଲେ, ଗ୍ରାମ ଓ ଦେଶର ମୁଖିଆମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ ।
ଯେ ଭୂପା ମଦମତ୍ତାଶ୍ଚ ଜିତ୍ଵା ତାଂସ୍ତାଲନୋ ବଲୀ 3.3.18.
ଯେଉଁ ମଦରେ ମତ୍ତ ରାଜାମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସବୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାଳନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜିତାଯାଇଥିଲେ ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଚ ରାମେଶଂ ରାମେଣ ସ୍ଥାପିତଂ ଶିଵମ୍
ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଶିବ ରାମେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ ।
ନଲିନୀସାଗରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତତ୍ର ଵାସମକାରଯନ୍
ସେମାନେ ନଳିନୀ ସାଗରକୁ ପହଞ୍ଚି ସେଠାରେ ବାସ କଲେ ।
ଆର୍ଯ୍ଯସିଂହ ମହାଭାଗ ସ୍ଵପୋତାନ୍ଦେହି ତୀର୍ଣକାନ୍ ନୋ ଚେତ୍ତ୍ଵାଂ ସବଲଂ ଜିତ୍ଵା ରାଷ୍ଟ୍ରଭଂଗଂ କରୋମ୍ଯହମ୍
'ହେ ମହାଭାଗ ଆର୍ୟସିଂହ, ତୁମର ପୁଅମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପାର ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଦେଅ । ନହେଲେ, ମୁଁ ସେନା ସହିତ ତୁମକୁ ହରାଇ ତୁମ ରାଜ୍ୟକୁ ଧ୍ଵଂସ କରିଦେବି ।'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପତ୍ରଵଚୋ ଭୂପତିର୍ବଲଵତ୍ତରଃ
ଏହି ପତ୍ରର କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୂପତି ତାଲିଲେ ।
ଇନ୍ଦୁଲଃ ସ୍ତଂଭନଂ ମଂତ୍ରଂ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଶର ଉତ୍ତମେ
ଇନ୍ଦୁଳା ନିଜେ ଅଚଳତାର ମନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାପନ କରି, ସର୍ବୋତ୍ତମ ବାଣ ଧରିଲେ ।
ଦିଵସେ ସୁଖଶର୍ମା ଚ ତ୍ରିଲକ୍ଷୈଃ ସ୍ଵଦଲୈଃ ସହ
ସେ ଦିନ ସୁଖଶର୍ମା ତାଙ୍କର ତିନି ଲକ୍ଷ ସହଯୋଗୀ ସହିତ ଥିଲେ ।
ନିଶାମୁଖେ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଶକ୍ରପୁତ୍ରୋ ମହାବଲଃ। ଶତପୁତ୍ରୈଃ କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାଂ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଯୁଦ୍ଧାଯ ଚାଯଯୌ
ରାତି ଆସିବା ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ଏକ ସଂଖ୍ୟା କ୍ଷତ୍ରିୟ ପୁଅମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସିଲେ।
ତେଷାଂ ହଯା ହରିଦ୍ଵର୍ଣା ଯୋଗିଵେଷଧରା ବଲାତ୍ ତତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଗେହମାସାଦ୍ଯ ତଦା ତୈଃ ସୁଖିତୋଽଵସତ୍
ସେମାନଙ୍କ ଘୋଡାମାନେ ହରିତ ରଙ୍ଗର ଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଯୋଗୀଙ୍କ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ପରେ, ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେମାନେ ସହିତ ସେ ସୁଖରେ ରହିଲେ।
ଏଵଂ ଜାତାଶ୍ଚ ଷଣ୍ମାସାସ୍ତଯୋର୍ଯୁଦ୍ଧଂ ହି ସେନଯୋଃ
ଏଭଳି, ଦୁଇଟି ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଛଅ ମାସ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ମାନସୀଂ ପୀଡାଂ ଯୁଦ୍ଧାର୍ଥଂ ଵିମୁଖୋଽଭଵତ୍
ମନରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଆସିବା ପରେ, ସେ ଯୁଦ୍ଧରୁ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଇଗଲେ।
ଦେଵସିଂହଂ ସମାହୂଯ ତ୍ରିକାଲଜ୍ଞଂ ମହାମତିମ୍ ଶ୍ରୁତ୍ଵୋଵାଚ ମହାଯୋଗୀ ଦେଵସିଂହୋ ମହାବଲଃ
ଦେବସିଂହଙ୍କୁ ଡାକି, ତିନି ସମୟ ଜଣା, ବହୁତ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦେବସିଂହ, ଶୁଣିବା ପରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମହାଯୋଗୀ ଦେବସିଂହ କଥା କହିଲେ।
ମହେଂଦ୍ରତନଯଃ କଶ୍ଚିତ୍ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରକୋଵିଦଃ ରାତ୍ରୌ ସ୍ଵଯଂ ସମାଗମ୍ଯ କରୋତି ବଲସଂକ୍ଷଯମ୍
ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ଜଣେ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଯିଏ ରାତିରେ ନିଜେ ଆସି, ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
ଅତସ୍ତ୍ଵଂ ମତ୍ସହାଯେନ ତାଲନେନ ସମନ୍ଵିତଃ ଵିଜଯୀ ଭଵ ଶୀଘ୍ରଂ ହି ନୋ ଚେଦ୍ଯାଯାଂ ଯମକ୍ଷଯମ୍
ତେଣୁ, ମୋ ଏବଂ ତାଳନଙ୍କ ସହଯୋଗରେ, ଶୀଘ୍ର ଜିତିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର; ନହେଲେ, ତୁମେ ଯମଙ୍କ ଘରକୁ ଯିବ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ଦେଵସିଂହସ୍ଯ ଭାଷିତମ୍ ସେନାଂ ନିଵେଶଯାମାସ ପୋତେଷୁ ହଯଵାହନଃ
ଦେବସିଂହଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଘୋଡା ଚାଳନ କରୁଥିବା ଯୋଧା ସେନାକୁ ଜହାଜରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଲେ।
ଅର୍ଦ୍ଧଂ ସୈନ୍ଯଂ ଚ ତତ୍ରୈଵ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ମହାବଲଃ
ସେଠାରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଣେ ଅଧା ସେନାକୁ ରଖିଲେ।
ହଯାରୂଢାଶ୍ଚ ତେ ଶୂରାଃ ସର୍ଵେ ଯୁଦ୍ଧସମନ୍ଵିତାଃ
ଘୋଡା ଉପରେ ଚଢିଥିବା ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ।
ହତ୍ଵା ତେ ରକ୍ଷିଣଃ ସର୍ଵାଁଲ୍ଲୁଂଠଯିତ୍ଵା ପୁରଂ ଶୁଭମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ରକ୍ଷକମାନେକୁ ମାରି, ଶୁଭ୍ର ସହରକୁ ଲୁଟି ନେଲେ।
ରାଜ୍ଞୋଽନ୍ତଃ ପୁରମାଗତ୍ଯ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ବଲଵତ୍ତରଃ ସପ୍ତାଲିଭିର୍ଵୃତାଂ ରମ୍ଯାଂ ଗୀତନୃତ୍ଯଵିଶାରଦାମ୍ ।। 3.3.19.
କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଂଶ ରାଜାଙ୍କ ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଜନା, ସାତ ଜଣ ଦାସୀ ସହିତ ରହୁଥିଲେ।
ବଲାଦ୍ଦୋଲାଂ ସମାରୋପ୍ଯ ଲୁଂଠଯିତ୍ଵା ରିପୋର୍ଗୃହମ୍
ଶକ୍ତିବଳରେ, ସେ ତାକୁ ଡୋଲାରେ ବସାଇ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଘରକୁ ଲୁଟି ନେଲେ।
ବଲଖାନିସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ଦେଵତାଲନସଂଯୁତଃ
ବଳଖାନି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦେବତାଳନ ସହିତ ଥିଲେ।
ସୁଖଵର୍ମାଣମାଗତ୍ଯ ସେନାଧ୍ଯକ୍ଷଂ ରିପୋଃ ସୁତମ୍
ସେ ସୁଖବର୍ମାନଙ୍କୁ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ସେନାପତି ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ହତେ ତସ୍ମିନ୍ମହାଵୀର୍ଯେ ଜଯନ୍ତଃ କ୍ରୋଧମୂର୍ଚ୍ଛିତଃ
ସେ ମହାବୀର ମରିଗଲାପରେ, ଜୟନ୍ତ ରୋଷରେ ଭରିଗଲେ।
ଶ୍ଯାଲଂ ଚ ସୁଖଵର୍ମାଣଂ ସଂଜୀଵ୍ଯ ସ୍ଵଗୃହଂ ଯଯୌ
ସେ ନିଜ ଶ୍ୟାଳ ସୁଖବର୍ମାନଙ୍କୁ ପୁନଃ ଜୀବନ ଦେଇ, ନିଜ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଵିସ୍ମିତଃ ସ ଯଯୌ ଗେହଂ ଯଥା ପୂର୍ଵଂ ତଥାଵିଧଃ
ବିସ୍ମିତ ହୋଇ, ସେ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଘରକୁ ଯାଇଥିଲେ, ସେହିପରି ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଆର୍ଯ୍ଯସିଂହଗୃହଂ ଗତ୍ଵା ପୃଷ୍ଟଵାନ୍ସର୍ଵକାରଣମ୍
ଅର୍ୟସିଂହଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଇ ସେ ସମସ୍ତ କାରଣ ବିଚାରିଲେ।
ରୁରୋଦ ସୁଭୃଶଂ ଵୀରୋ ହା ପ୍ରିଯେ ମଦଵିହ୍ଵଲେ
ବୀର ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ କାନ୍ଦିଲେ, 'ହା, ପ୍ରିୟା! ମୋ ମନ ଆକୁଳ ହେଇଛି।'
ଇତ୍ଯେଵଂ ରୋଦନଂ କୃତ୍ଵା ଵଡଵୋପରି ସଂସ୍ଥିତଃ ଏକାକୀ ସ ଯଯୌ କ୍ରୁଦ୍ଧୋ ନିଶି ଯତ୍ର ସ୍ଥିତୋ ରିପୁଃ
ଏଭଳି କାନ୍ଦି ଶେଷରେ, ଘୋଡ଼ାରେ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାଇ, ଏକା ଏବଂ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ରାତିରେ ଶତ୍ରୁ ଯେଉଁଠାରେ ରହିଥିଲେ ସେଠାକୁ ଗଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ସମଯେ ଵୀରୋ ବଲଖାନିର୍ମହାବଲଃ 3.3.19.
ଏହି ସମୟରେ, ବଳଖାନ ନାମକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀର ଆସିଲେ।